Varaha

Siya ang Kataas-taasang Persona: mapalad, may malawak na mga bisig at apat na braso, na may mukha ni Varāha, at humahawak ng panang at cakra, na nagkakaloob ng kawalan ng takot at mga kaloob.

Sinabi ni Śrī Sūta: Nang tanungin nang ganito, si Śrī Varāha, ang Panginoon ng mga mundo, ay muling nagsalita.

Ngayon nagsisimula ang salaysay ng pagdating ni Raṅgadāsa sa banal na Śeṣācala upang maglingkod kay Śrīnivāsa. Naabot niya ang Nārāyaṇapurī at nagpatirapa kay Śrī Varāha, at doo'y nabalitaan niya si Śrīnivāsa na naninirahan sa Veṅkaṭādri.

Ngayon, ang mga pag-aalis-sala para sa mga pagkakasalang may kaugnayan sa pagsamba at sa mga pana-panahong pagtalima. Sinabi ni Śrī Varāha: “Yaong masigasig sa aking mga ritwal, ngunit tinalikuran ang aking mga itinakdang gawain, at…

Sinabi ni Śrī Varāha: Ako si Nārāyaṇa, ang Diyos, ang kanlungan na pinagbabatayan ng lahat ng dharma. At wala sa akin ang paninibugho; kaya ako ang kataas-taasang Panginoon.

Sinabi ni Śrī Varāha: “Noong unang panahon ay may isang haring nagngangalang Sumati, matuwid at bantog sa mga tao. Dahil sa paglalakbay-dambana sa mga banal na tawiran (tīrtha), siya’y napasa-langit noon.”

Sila’y nagsabi, “Kapayapaan nawa sa mga nilalang, sa mga deva, at sa mga ṛṣi,” at saka nila kinausap si Viṣṇu, ang Panginoon ng mga panginoon, na nasa anyong Varāha, ang Baboy-ramo.

Ang yugto ng paglikha na ito ay itinuturing na una at tinatawag na Varāha Kalpa; at sa pasimula ng kalpa, si Brahmā—na kilala bilang Nārāyaṇa—ay nahahayag bilang ang Panginoon, ang Bhagavān.

Pagkaraan nito, O pinakamainam sa mga hari, dapat magtungo sa banal na pook na tinitirhan ni Janārdana—kung saan naroroon ang di-maaarok na Kataas-taasang Panginoon, na nag-anyong Baboy-ramo (Varāha).

Doon nakita niya ang Makapangyarihang Panginoon, ang Tagapasan ng Daigdig, sa anyong Varāha, na itinatanghal ang lupa sa dulo ng Kanyang pangil. Inagaw ng mapulang ningning ng Kanyang mga mata ang kanyang kinang; kaya siya’y tumawa, “Aba…

Pagkaraan, ang Panginoong Aksaja na lumitaw mula sa butas ng ilong ni Brahmā ay biglang lumundag sa kaaway—ang demonyong Hiraṇyākṣa na naglalakad nang walang takot—at hinampas ang kanyang baba gamit ang pamalo.

Wika ni Brahmā: Mahal kong anak, O panginoon ng daigdig, lubos akong nalulugod sa iyo. Nawa’y pagpalain ka at ang iyong asawa. Buong pusong walang pag-aalinlangan ay inialay mo ang sarili upang tumanggap ng aking tagubilin.