Parashurama

Noon ay lumapit ako kay Rāma upang parangalan ang pinakadakila sa mga dvija; matapos ko siyang yumukod at bumati ayon sa wastong ritwal, nagsalita ako ng marangal at nararapat na pananalita.

Si Karṇa, sa tibay ng loob, ay pinigil ang di-matiis na sakit; hindi nanginginig at walang bakas ng pagdadalamhati, patuloy niyang inalalayan si Bhārgava (Paraśurāma).

Pagkatapos ay sinabi sa akin ni Rāma, na ang mga mata ay ligalig sa galit: ‘Kung hindi mo susundin ang aking utos, O pinakamahusay sa mga Kuru...’

Wika ni Vasiṣṭha—nang makita ni Paraśurāma ang dakilang kababalaghan, isinalaysay niya ang buong pangyayari tungkol sa magkaparis na usa ayon sa kanyang narinig.

Sinabi ni Vasiṣṭha: “Nang umalis na ang marangal na si Bhṛgu, na tapat sa mga ninuno, si Rāma ay nagsalita nang lubhang galit, paulit-ulit na bumubuntong-hininga.”

Pagkaraan, O dakilang Hari, dumating si Rāma sa āśrama ng kanyang ama—punô ng mga nilalang na payapa, at umaalingawngaw sa pagbigkas ng mga Veda.

Noong unang panahon sa Tretā Yuga, O Diyosa, naroon si Rāma, ang pinakadakila sa mga may sandata—matapang, puspos ng lahat ng kabutihan, at tapat na deboto ng kanyang ama.

Sinabi ni Sūta: Gayundin, sa banal na pook na yaon ay may isa pang lubhang maringal na “Tungkod na Bakal” (Lohayaṣṭi), na itinatag ni Paraśurāma matapos niyang mabali ang sarili niyang palakol.

Doon, kasama si Reṇukā, ang maringal na muni—tagapagtanggol na nagbibigay ng kawalang-takot sa lahat ng nilalang—ay nagkaroon ng anak: si Rāma, ang Panginoon mismo, si Nārāyaṇa sa katauhan.

Si Satyavatī ay kalaunan naging banal na ilog na Kauśikī na nagpapadalisay sa buong daigdig. Ang kanyang anak na si rishi Jamadagni ay nag-asawa kay Reṇukā, anak ni Reṇu. Mula sa sinapupunan ni Reṇukā, sa bisa ng binhi ni Jamadagni…

Sinabi ni Śrī Śukadeva: O Parīkṣit, kagalakan ng angkan ng Kuru! Nang matanggap ni Panginoong Paraśurāma ang utos ng kanyang ama, agad siyang sumagot, “Gayon nga.” Naglakbay siya sa mga banal na pook sa loob ng isang taon, at saka bumalik…

Habang nag-uusap ang mga babae sa kapwa babae at ang mga lalaki sa kapwa lalaki, dumating doon ang maraming dakilang rishi na sabik makita sina Śrī Kṛṣṇa at Śrī Balarāma—sina Dvaipāyana, Nārada, Cyavana, Devala, Asita, Viśvāmitra…