Adhyaya 4

Sa Kabanata 4, isinasalaysay sa magkakapatong na paghahatid: iniulat ni Sūta ang tanong ni Dharaṇī, at sumagot si Varāha sa paggunita kung paanong pinangalanan ni Ākāśarāja ang anak na isinilang mula sa Daigdig bilang “Padminī.” Pagkaraan, lumipat ang tagpo sa hardin/gubat na tirahan ni Padmāvatī, kung saan biglang dumating ang pantas na si Nārada. Sa pakiusap ni Padmāvatī, inilahad ni Nārada ang masusing tala ng lakṣaṇa—mga mapalad na tanda sa katawan—at nagtapos sa pagpapakahulugang ang anyo niya ay “Viṣṇu-yogya” (nararapat kay Viṣṇu) at kahawig ni Lakṣmī. Nang maglaho si Nārada, pumasok si Padminī/Padmāvatī at ang mga kasama sa Puṣpāṭavī upang mamitas ng mga bulaklak ng tagsibol; binanggit ang sari-saring pamumulaklak at inilarawan ang gubat bilang banal at marikit na pook na may diwang pang-ritwal. May lumitaw na nagbabantang elepante kaya sila nangamba, ngunit nagbago ang daloy nang dumating ang isang maningning na mangangabayo na may busog—si Śrīnivāsa/Veṅkaṭādri-nivāsin, na sa salaysay na ito’y nagpakilalang “Kṛṣṇa” mula sa angkan ng Sūrya. Itinanggi ng mga babae na nakita nila ang ‘īhāmṛga’ na hinahanap, kinuwestiyon ang pagpasok niya sa ipinagbabawal na gubat ng hari, at tinanong ang kanyang pagkakakilanlan. Sinabi niyang siya’y nanghuhuli, saka umamin na naakit nang makita si Padmāvatī; binalaan siya ng mga kasama tungkol sa parusa ng hari, kaya siya’y mabilis na umalis patungong bundok kasama ang mga tagasunod.