Jamadagni

Noong una, O mga Brāhmaṇa, ang kanyang ama na si Jamadagni ay pinaslang ng isang Kṣatriya—bagaman ang pinakadakila sa mga dalawang-ulit na isinilang ay nananatili sa sariling dharma at walang sala.

Naantig sa habag, dinala niya ang umiiyak na reyna sa sarili niyang ashram at iniulat siya sa kanyang guro na si Jamadagni. Si Jamadagni, ang matuwid ang kalooban, ay umaliw sa kanya roon sa malapit.

“Oṃ, pagpupugay kay Atri. Oṃ, pagpupugay kay Vasiṣṭha. Oṃ, pagpupugay kay Kaśyapa. Oṃ, pagpupugay kay Bharadvāja. Oṃ, pagpupugay kay Gautama. Oṃ, pagpupugay kay Kauśika. Oṃ, pagpupugay kay Jamadagni. Oṃ, pagpupugay kay Arundhatī.”—ito ang…

Pagkaraan, dumating ang panganay na anak ni Jamadagni, na ang pangalan ay Rumaṇvān; dumating din si Suṣeṇa, at si Vasu, gayundin si Viśvāvasu.

O hari, pakinggan mo ang sinaunang salaysay na ito: ang pag-uusap ni Jamadagni at ng dakilang-kaluluwang Sūrya.

Sinabi ni Jamadagni: Maging ikaw ay nakatigil o gumagalaw, nakikilala kita sa mata ng kaalaman. Ngayon, kinakailangan kong ipataw sa iyo ang nararapat na disiplina.

Nang marinig ang gayong sinabi ni Rama na may matatag na loob, sinabi ni Jamadagni ito sa anak na nagsalita nang buong tapang.

Wika ni Vasistha— saka si Jamadagni, punô ng poot, ay muling nagsabi sa kanya: “Ang taong nakaaalam ay hindi dapat mang-agaw ng ari-arian ng Brahmana (brahmasva).”

At sina Aurva, Jamadagni, Vida, at Sārasvata; gayundin sina Ārṣṭiṣeṇa, Yudhāji, Vītahavya, at Suvarcasa—sila man ay mga tagapaglikha rin ng mantra.

Si Īśvara ay nagsabi: 'Si Jamadagni, anak ni Bhṛgu, ay isang dakilang brāhmaṇa at ang pinakamahusay—isang nagpakadalubhasa sa lahat ng Veda at mga karugtong nito, at isang may dakilang pagsasagawa ng kabanalan.'

Gayundin si Bharadvāja, ang yogin; si Viśvāmitra na makapangyarihan sa tapang; at si Jamadagni—ang pitong ito ang inyong mga dakilang ṛṣi sa kasalukuyan.

Si Raibhya, si Bṛhaspati, si Cyavana, si Kaśyapa, si Bhṛgu; si Durvāsā, si Jamadagni, si Mārkaṇḍeya, at saka si Gālava—ang mga iginagalang na ṛṣi ay binanggit.