Lakshmana

Nang marinig ni Sītā sa gubat ang panaghoy ng pagdadalamhati na wari’y tinig ng kanyang asawa, sinabi niya kay Lakṣmaṇa: “Humayo ka—alamin mo ang nangyari kay Rāghava (Rāma).”

Nang makita iyon at maghinala, sinabi ni Lakṣmaṇa kay Rāma: “Sa palagay ko, ang usang ito mismo ay si Mārīca, ang rākṣasa.”

Nang marinig ni Rama ang mga salitang iyon, ang maringal na si Rama—nagniningning ang mukha sa galak—ay nagsalita sa kanyang kapatid na si Lakshmana na nakatayo sa kanyang tabi.

Pagkatapos hugasan ang iyong mga paa na parang lotus, aakyatin kita sa bangka, at hindi ako humihingi ng pamasahe sa pagtawid, Panginoon ko. O Rama, sumumpa ako sa iyo at kay Dasaratha, at sinasabi ko ang buong katotohanan. Hayaan si…

Ikaw ay bumabawas at lumalago, at ikaw ay nagbibigay ng sakit sa mga babaing hiwalay sa kanilang minahal; sinisipsip at kinakain ka ni Rahu kapag natagpuan niya ang oras ng iyong kahinaan. Nagdadala ka ng kalungkutan sa mga ibong chakwa at…

Panginoon, ang bumali sa busur ni Shiva ay tiyak na isa sa iyong mga alipin. Ano ang iyong utos? Bakit hindi mo sabihin sa akin? Nang marinig ito, ang madaling magalit na rishi ay nagalit at nagsalita. Alipin ay yaong gumagawa ng…

Kung paanong itinatag nga ni Rāma ang banal na tīrtha ng Puṣkara, gayon din noon—umalis si Rāma mula sa Citrakūṭa kasama si Maithilī (Sītā) at si Lakṣmaṇa.

Ang tagapagbantay ng pinto ay nagsabi nito: 'Kinauusap nila si Lakṣmaṇa sa iyo.' Pagkatapos ay pumunta siya sa tirahan ni Lakṣmaṇa at ibinahagi ang mga salitang ito.

Sinabi ni Śeṣa: Pagkatapos ay si Lakṣmaṇa, pagkatapos bumaba sa bangka at (pagkatapos tumawid sa) Jāhnavī (Gaṅgā), ay hinawakan ang kamay ni Jānakī sa kabilang pampang at pumasok sa kagubatan.

Sinabi ni Sūta: Doon, si Rāma, anak ni Daśaratha—na itinalaga sa panata ng paninirahan sa gubat—ay naglalakbay sa ibabaw ng lupa, kasama sina Sītā at Lakṣmaṇa.

Nang makaalis na mula roon ang muning si Durvāsā, kinuha ni Lakṣmaṇa ang espada at nagsalita sa Panginoong Rāma.

Noon, mula sa Citrakūṭa ay dumating si Rāma, kasama si Maithilī (Sītā) at si Lakṣmaṇa; at tinanong niya ang pinakadakila sa mga pantas.