Brahmastra

Labis ang kanyang kagalakan; at nang matamo niya mula kay Rāma ang lubhang iginagalang na Brahmāstra, siya’y naging higit sa mga tao.

Sapagkat siya ang pinakadakila sa mga nakaaalam ng banal na kaalaman, at walang kapantay sa Brahmā-astra. Kaya nga si Droṇa ang tunay na tumalo sa akin sa alitang sumiklab sa pagitan ng magkaibigang nagbangayan.

“Sa utos ng aking guro, ganap akong nagsanay sa sandatang Brahmā at sa sandatang Pauṛandara; ngayo’y nakatindig ako sa labanan upang daigin ka—manatili kang matatag, O bayani.”

Kumuha ka ng isang hibla ng damong darbha mula sa banig at inihugpong mo rito ang Sandata ni Brahmā. Nagliyab ito na wari’y apoy ng wakas ng panahon, at sumiklab na tumutungo sa ibon.

Rāghava, ipagkakaloob ko sa iyo ang dakila at makalangit na Gulong ng Parusa. Pagkaraan, O bayani, ibinibigay ko ang Gulong ng Dharma, ang Gulong ng Panahon, at ang labis na mabagsik na Gulong ni Viṣṇu—kasama ang sandata ni Indra. O…

Nilamon ni Vasiṣṭha, ang anak ni Brahmā, ang lahat ng sandatang iyon sa pamamagitan ng kaniyang tungkod. Nang mapayapa na ang mga iyon, inihagis ng anak ni Gādhi, si Viśvāmitra, ang Brahmāstra.

Pagkaraan, ang napakalakas na iyon—ang anak ni Māndhātṛ, mananakop ng mga daigdig—ay naghanda upang patayin si Tāraka, panginoon ng mga Dānava. Hawak ang pana, itinaas niya ang Brahmāstra, sandata ni Brahmā.

Alamin mo ito: sampung krore ng mga hukbong halos di magapi ay napatay na ng mga deva. Kaya agad mong pakawalan ang Brahmāstra, ang sandata ni Brahmā na sumasanggalang sa lahat ng ibang pana at sandata.

Agad niyang ginamit ang Sandatang Brāhma, ang panlaban na pumipigil sa lahat ng sandata; sa bisa nito, ang nakapanghihilakbot na Sandatang Raudra—na kinatatakutan ng mga daigdig—ay napatahimik.

Ipinagkaloob ni Brahmā ang Brahmāstra; si Varuṇa nama’y ang kanyang dakilang pāśa (pisi). At (ibinigay) ang isang shankha, kasingningning ng liwanag ng buwan, na ang tunog ay mapalad.

Pagkatapos, sa ikalabintatlong araw, nagsimula ang labanan kasama si Akṣa at ang iba pa; at sa ikalabing-apat na araw, ang unggoy (si Hanumān) ay tinalian ng sandata ni Brahmā na ginamit ni Śakrajit.

Pagkatapos, si Haring Vīramaṇi, na lubos na galit, ay kumuha ng sandatang Brahmā—isang kamangha-manghang misil na nagsusunog ng mga kaaway.