Ravana

Habang siya’y naglalakbay na may galak, karga sa kanyang kandungan ang anak ni Janaka, ang maningning na haring-buwitre na si Jatāyu ay biglang lumipad, hinabol si Rāvaṇa, hinarangan ang kanyang daraanan, at nagsalita ng ganito.

O Sītā, ako si Rāvaṇa sa pangalan—ang panginoon ng mga pangkat ng rākṣasa—na siyang kinatatakutan ng mga daigdig, kasama ang mga deva, asura, at mga ahas.

Nang mapigil ang sandatang iyon, si Rāvaṇa, panginoon ng mga rākṣasa, ay lalo pang nag-alab ang poot—dinoble niya ito—at sa galit ay naghanda ng isa pang sandata.

Sina Vidyutkaiśa, Taḍijjihva, at si Rāvaṇa na may dakilang lakas; at si Kumbhakarṇa na mahirap daigin; si Vegadarśī na may ningning at tapang.

Sa lupain ni Śani, sa hatinggabi, sa tagpuan ng lupa at dagat, sinasamba ni Rāvaṇa ang liṅga na yari sa kahoy na jāti, at inuusal ang banal na Pangalan na “Sudurjaya,” ang Di-Magagapi.

Maging si Viṣṇu—matapos mapatay si Rāvaṇa sa labanan—ay nagtatag ng liṅga ni Rāmeśvara sa pampang ng karagatan. Ginawa ba iyon nang walang kabuluhan?

Si Ravana ay nag-isip sa kanyang puso na ang mga demonyo ay napatay na. 'Ako ay nag-iisa, habang ang mga unggoy at oso ay marami; ilalatag ko ang aking walang hanggang maya.'

Kaagad na yumuko sa mga paa ni Lakshmana, ang mga sugo ay lumakad, na isinasalaysay ang kuwento ng kanyang kabutihan. Inawit ang kaluwalhatian ni Rama, sila ay dumating sa Lanka, at yumuko sa mga paa ni Ravana. Tumawa si Ravana at…

Si Malyawanta, isang napakatalinong ministro, nakarinig sa mga salita at lubos na nagalak. "Anak ko, ang nakababatang kapatid mo ay dekorasyon ng matuwid na pag-uugali. Itago sa puso ang sinasabi ni Vibhishana." Sumagot si Ravana, "Ang…

Sinabi ni Mārkaṇḍeya: Nang magkagayon, si Mārīca, nabagabag sa pagdating ni Rāvaṇa, ay nagbigay-galang sa kanya ayon sa kaugalian, at naghandog ng mga bunga, ugat, at iba pa.

Si Sītā ay inaalalayan ng mga babaeng rākṣasī, nakaupo sa ibabaw ng batong lapag; si Rāvaṇa, sugatan ng mga palaso ng pagnanasa, ay nakita siya at lumapit.

Kay Puṣpotkaṭā ay isinilang ang dalawang anak, mga panginoon sa mga rākṣasa—si Kumbhakarṇa at si Daśagrīva—na walang kapantay sa lupa sa lakas ng katawan.