Mandodari

Nang makita ni Mandodarī ang kanyang asawa, si Daśagrīva (Rāvaṇa), na napatay ni Rāma na may di-masukat na mga gawa, siya’y nalugmok sa dalamhati at tumangis doon.

Nakita roon ng kaping si Mandodari na natutulog—nagniningning, may gintong kislap, at maringal na pinalamutian ng mga hiyas na perlas at mamahaling bato—na wari’y ang sariling liwanag niya ang nagpapaganda sa pinakamainam na palasyo; siya…

At siya, bagaman pinahihirapan ng pagnanasa, ay kinausap ni Mandodarī sa matatamis na salita: “Ikaw na ang lakas ay kapantay ni Mahendra, ano pa ang kailangan mo kay Sītā?”

Nang makita ni Mandodari ang mga ulo ng kanyang asawa, nawalan ng malay siya sa matinding sakit at natumba sa lupa. Ang pangkat ng mga batang babae ay umiiyak na tumayo at tumakbo sa kanya, itinaas siya, at dinala kay Ravana. Nakita ang…

Pagkatapos magbigay ng mga pagpapala sa kanila, umalis si Brahma, at sila'y nagbalik sa kani-kanilang tahanan nang may galak. May anak na babae si Maya na nagngangalang Mandodari, isang babaeng lubhang maganda, hiyas ng mga babae. Siya…

Nanatili si Hanuman na nakatago sa mga dahon ng puno, at nag-isip: "Kapatid, ano ang dapat kong gawin? Sa sandaling iyon ay dumating doon si Ravana, na kasama ang maraming babae sa kanyang korte na marikit na nakapamuti. Sa maraming paraan…

Sinabi ni Vyasa: Nang marinig ang kanyang mga salita, ang anak ng Videha (Sita), na nagkamaling inakala na ang asawa ni Mandodari ay isang banal na asetiko dahil sa tadhana, ay sumagot nang ganito.

O ikaw na may balingkinitang katawan, tulad ni Mandodari na tumanggi sa isang mapagpalang hari at mabuting asawa, at kalaunan ay kumuha ng mapanlinlang na asawa nang siya ay madaig ng pagnanasa at ang kanyang puso ay nalito sa maling akala.

Si Mandodari, si Kausalya, si Subhadra, si Kauravi, si Revati, si Satyabhama, si Kalindi, at si Lakshmana.

Pagkatapos, sa mga kagubatang kaaya-aya at sa mabuhanging pampang ng mga ilog, naglaro si Bhaimi kasama niya—gaya ni Rāvaṇa kay Mandodarī.

Siya’y tanyag bilang Mandodarī. Para sa pagkamit ng isang asawa, siya’y nagtatapasya, sumasamba bilang piniling Panginoon sa mapalad na minamahal ni Umā—si Śiva.

Ang makasalanang iyon ay paulit-ulit na pinigil—ni Kumbhakarṇa, ni Vibhīṣaṇa, at muli’t muli ni Mandodarī—na nagsasabing, “Palayain si Sītā, palayain siya!”