Kunti

Sa kapangyarihan ng yoga, ginawa niyang dalawa ang kaniyang sarili; dumating siya at lalo pang nagningning. Pagkaraan ay kinausap niya si Kuntī sa isang tinig na napakalambing at mapagpayapa.

Sinabi ni Kuntī: “O diyos, ang aking ama ang may pananagutan sa akin; gayundin ang aking ina at iba pang kamag-anak. Hangga’t sila ang may pag-iingat sa akin, ito’y magiging paglabag sa wastong kaayusan.”

Lumapit siya sa kanyang inang si Kuntī at nagsalita: “O toro sa angkan ng Bharata, hahanapin ko ang hari; ikaw nama’y magbalik.”

Sinabi ni Śukadeva: Nagpunta si Akrūra sa Hastināpura, ang lungsod na tanyag sa kaluwalhatian ng mga haring Paurava. Doon nakita niya sina Dhṛtarāṣṭra, Bhīṣma, Vidura at Pṛthā (Kuntī), pati si Bāhlika kasama ang anak na si Somadatta.…

Nakipagtagpo si Pṛthā (Kuntī) sa kanyang mga kapatid, sa kanilang mga anak, pati sa kanyang mga magulang, sa mga asawa ng kanyang mga kapatid, at sa Panginoong Mukunda; sa kanilang pag-uusap, nalimutan niya ang kanyang dalamhati.

Pagkaraan, dinalaw ng Panginoon ang Kanyang tiyahin, si Reyna Kuntī. Yumuk Siya sa paggalang, at niyakap Siya ni Kuntī na may matang basang-basâ sa matinding pag-ibig. Tinanong ni Śrī Kṛṣṇa ang kalagayan ni Kuntī at ng manugang na si…

Ipinapahayag ng mga nakakaalam ng Vedas na si Pandu ay mayroon ding dalawang asawa: si Kunti, ang anak na babae ni Shurasena, at si Madri, na isinilang sa bansang Madra.

Matapos makumpleto ang lahat ng mga huling ritwal, ang Hari (Dhritarashtra), kasama sina Gandhari, Kunti, at Vidura, ay mabilis na pumasok sa kagubatan.

Ang Paglalarawan sa Kuwento ni Ruru. Sinabi ni Suta: Pagkatapos, sa ikatlong araw, si Haring Dhritarashtra, kasama ang kanyang asawa at si Kunti, ay nasunog hanggang sa mamatay dahil sa apoy sa kagubatan.

Ang Hari na si Yudhishthira, anak ni Kunti, ay naghipo ng tambuli na nagngangalang Anantavijaya; at sina Nakula at Sahadeva ay naghipo ng mga tambuli na nagngangalang Sughoṣa at Manipuṣpaka.

Ang mga pakikipag-ugnayan ng pandama, O anak ni Kunti, ay nagbibigay ng lamig at init, kasiyahan at paghihirap; sila ay dumarating at lumilipas at di-permanente, tiisin mo sila, O Bharata.

Ang sanglibutang ito ay nakatali sa pagkilos, maliban sa pagkilos na isinagawa para sa yajña. Kaya't, O anak ni Kuntī, isagawa ang pagkilos para sa layuning iyon, na malaya sa pagkakabit.