Sukta 8

Mantra 1

पृक्षस्य वृष्णो अरुषस्य नू सहः प्र नु वोचं विदथा जातवेदसः । वैश्वानराय मतिर्नव्यसी शुचिः सोम इव पवते चारुरग्नये ॥

ఇప్పుడు అరుష (ఎర్రని కాంతి) గల వృషభుడు—జ్వలించే బలవంతుడు—అతని సహః (శక్తి)ను విదథా (యజ్ఞసభల్లో) జాతవేదస్కోసం నేను ప్రకటిస్తున్నాను. వైశ్వానరునికి నవ్యమైన, శుచియైన మతి వడకట్టబడుతుంది; అది సోమంలా పవమానమై—స్పష్టంగా, చారువుగా—అగ్నివైపు ప్రవహిస్తుంది.

Mantra 2

स जायमानः परमे व्योमनि व्रतान्यग्निर्व्रतपा अरक्षत । व्यन्तरिक्षममिमीत सुक्रतुर्वैश्वानरो महिना नाकमस्पृशत् ॥

అతడు జన్మించిన వెంటనే పరమ వ్యోమంలో, వ్రతపా అగ్ని వ్రతాలను కాపాడాడు. సుక్రతు అయి అతడు అంతరిక్షాన్ని కొలిచాడు; వైశ్వానరుడు తన మహిమచేత నాకం (స్వర్గం)ను తాకాడు.

Mantra 3

व्यस्तभ्नाद्रोदसी मित्रो अद्भुतोऽन्तर्वावदकृणोज्ज्योतिषा तमः । वि चर्मणीव धिषणे अवर्तयद्वैश्वानरो विश्वमधत्त वृष्ण्यम् ॥

అద్భుతమైన మిత్రుని వలె ఆయన రెండు లోకాలను స్థిరపరిచాడు; జ్యోతితో అంతరంలో తమసును చీల్చి ప్రకాశింపజేశాడు. రెండు చర్మాలను విస్తరించినట్లుగా ఆయన రెండు ధిషణలను విస్తరించాడు; వైశ్వానరుడు సమస్త విశ్వంలో వృష్ణ్య—వృషభ-బలం—ను స్థాపించాడు.

Mantra 4

अपामुपस्थे महिषा अगृभ्णत विशो राजानमुप तस्थुॠग्मियम् । आ दूतो अग्निमभरद्विवस्वतो वैश्वानरं मातरिश्वा परावतः ॥

అపాం (జలాల) ఉపస్థంలో మహిషులు ఆయనను గ్రహించారు; ప్రజలు మంత్రసంపన్నుడైన రాజుని సమీపించి నిలిచారు. దూత మాతరిశ్వా, పరావత్ నుండి, వివస్వత్ నుండి అగ్నిని—వైశ్వానరుని—తెచ్చాడు.

Mantra 5

युगेयुगे विदथ्यं गृणद्भ्योऽग्ने रयिं यशसं धेहि नव्यसीम् । पव्येव राजन्नघशंसमजर नीचा नि वृश्च वनिनं न तेजसा ॥

యుగయుగాలలో, విదథాలలో స్తుతిగానము చేసే వారికోసం, హే అగ్నే, మా లోన యశస్సుతో కూడిన, మరింత నవ్యమైన రయి (సంపద) ను స్థాపించు. హే రాజా, గొడ్డలిలా అఘశంస—దుష్టవాక్య—ను నరికివేయి; హే అజరా, నీ తేజస్సుతో దానిని క్రింద పడగొట్టు, చెట్టు నరికినట్లుగా.

Mantra 6

अस्माकमग्ने मघवत्सु धारयानामि क्षत्रमजरं सुवीर्यम् । वयं जयेम शतिनं सहस्रिणं वैश्वानर वाजमग्ने तवोतिभिः ॥

అగ్నీ, మా కొరకు—మఘవతుల (సంపన్న, తేజస్వుల) మధ్య—అజరమైన, అవిచ్ఛిన్నమైన క్షత్రం (ఆధిపత్య-బలం) మరియు సువీర్యం (వీరపరాక్రమం) నిలుపు. వైశ్వానరా, అగ్నీ, నీ ఓతుల (సహాయాల) చేత మేము శతగుణమూ సహస్రగుణమూ అయిన వాజం (బల-సంపద/విజయం) జయించుదుము.

Mantra 7

अदब्धेभिस्तव गोपाभिरिष्टेऽस्माकं पाहि त्रिषधस्थ सूरीन् । रक्षा च नो ददुषां शर्धो अग्ने वैश्वानर प्र च तारीः स्तवानः ॥

ఇష్టా (ప్రియుడా) త్రిషధస్థా, నీ అదబ్ధ గోపాభిల (అవ్యర్థ రక్షకుల) చేత మా సూరీన్‌ (ప్రకాశమయ నాయకులను) కాపాడు; వారిని సురక్షితంగా ఉంచు. అలాగే, అగ్నీ, దానమిచ్చువారి మా శర్ధం (సమూహం)నూ రక్షించు. వైశ్వానర అగ్నీ, స్తుతింపబడువాడా, శత్రుత్వమయ దాటింపులనుండి మమ్మల్ని దాటించి, మరింత ముందుకు నడిపించు.