Sukta 27

Mantra 1

असत्सु मे जरितः साभिवेगो यत्सुन्वते यजमानाय शिक्षम् । अनाशीर्दामहमस्मि प्रहन्ता सत्यध्वृतं वृजिनायन्तमाभुम् ॥

అసత్ స్థితుల మధ్య, ఓ జరితః (స్తుతికర్తా), నా దాడి వేగంగా ఉప్పొంగుతుంది—సోమాన్ని పిండే యజమానునికై నాకు బోధన కలిగినప్పుడు. ఆనందరహిత దాతను నేను సంహరించువాడను; సత్యానికి విరోధంగా మిథ్యాధర్మాన్ని పట్టుకున్న వంకరగామిని నేను ప్రహరిస్తాను.

Mantra 2

यदीदहं युधये संनयान्यदेवयून्तन्वा शूशुजानान् । अमा ते तुम्रं वृषभं पचानि तीव्रं सुतं पञ्चदशं नि षिञ्चम् ॥

నేను యుద్ధానికి బయలుదేరి, దేహగర్వంతో ఉబ్బిపొంగే దేవరహితులను ఒకచోట చేర్చినప్పుడు, ఇంటిలో నీకోసం నేను బలమైన వృషభ-వీర్యాన్ని సిద్ధం చేస్తాను; తీవ్రంగా పిండిన సోమాన్ని, సంపూర్ణ పదిహేనుమడుగు ప్రమాణంగా, నేను పోస్తాను.

Mantra 3

नाहं तं वेद य इति ब्रवीत्यदेवयून्त्समरणे जघन्वान् । यदावाख्यत्समरणमृघावदादिद्ध मे वृषभा प्र ब्रुवन्ति ॥

‘ఇలా’ అని చెప్పేవాడిని నేను ఎరుగను—కానీ అతడు యుద్ధంలో దేవరహితులను సంహరించాడు. అతడు ఆ సమరఘర్షణను, దూసుకొచ్చే దాడిలా, స్పష్టంగా చూచినప్పుడు—అప్పుడే నా అంతరంలో వృషభ-శక్తులు నిజంగా పలుకుతాయి.

Mantra 4

यदज्ञातेषु वृजनेष्वासं विश्वे सतो मघवानो म आसन् । जिनामि वेत्क्षेम आ सन्तमाभुं प्र तं क्षिणां पर्वते पादगृह्य ॥

నేను తెలియని, చిక్కుముడి మార్గాలలో ఉన్నప్పుడు, సమృద్ధిని ధారించే సమస్త శక్తులు—ఓ మఘవన్—నాతోనే ఉన్నాయి. నేను జయిస్తాను; నేను క్షేమాన్ని, సురక్షితమైన స్థిరస్థితిని, పొందుతాను. పాదాధారాన్ని పట్టుకొని నేను ముందుకు సాగి, కఠినత పర్వతంపై కూడా అడ్డుకొనేవానిని క్షీణింపజేస్తాను.

Mantra 5

न वा उ मां वृजने वारयन्ते न पर्वतासो यदहं मनस्ये । मम स्वनात्कृधुकर्णो भयात एवेदनु द्यून्किरणः समेजात् ॥

నేను మనస్సులో సంకల్పాన్ని స్థాపించినప్పుడు, చిక్కటి మార్గాలూ నన్ను ఆపలేవు; పర్వతాలూ ఆపలేవు. నాలోనుండి వెలువడే స్వనము/నాదము వినగానే కఠినకర్ణ భయము వెనుదిరుగుతుంది; దినాలను అనుసరించే కిరణము ఏకమై, సమస్వరతతో కదులుతుంది.

Mantra 6

दर्शन्न्वत्र शृतपाँ अनिन्द्रान्बाहुक्षदः शरवे पत्यमानान् । घृषुं वा ये निनिदुः सखायमध्यू न्वेषु पवयो ववृत्युः ॥

ఇక్కడ కనిపిస్తారు: వండిన పానాన్ని త్రాగినా ఇంద్రరహితులు—బాహువుతో గ్రాసించువారు, బాణమార్గం వైపు దూసుకుపోవువారు. లేదా సఖా-శక్తిని నిందించువారు; వారిమీద పదునుపెట్టిన అంచులు తిరిగి తిరిగి వచ్చి పడతాయి.

Mantra 7

अभूर्वौक्षीर्व्यु आयुरानड्दर्षन्नु पूर्वो अपरो नु दर्षत् । द्वे पवस्ते परि तं न भूतो यो अस्य पारे रजसो विवेष ॥

నీవు అవతరించావు; నీవు వృద్ధి చెందావు; నీవు ఆయుష్షును విస్తరించి దానిని చేరుకున్నావు. ఇప్పుడు పూర్వమూ దర్శనమవుతుంది, ఇప్పుడు పరమూ దర్శనమవుతుంది. రెండు పదునైన అంచులు అతనిని చుట్టుముట్టి ఉంటాయి—ఈ రజస్ (మధ్యలోకం/అంతరిక్షం) దాటి ఆ పరతీరంలో ప్రవేశించినవాడిగా ఎవ్వరూ కావలేరు.

Mantra 8

गावो यवं प्रयुता अर्यो अक्षन्ता अपश्यं सहगोपाश्चरन्तीः । हवा इदर्यो अभितः समायन्कियदासु स्वपतिश्छन्दयाते ॥

గావులు—బలపు యవం (అన్నం/ధాన్యం)కు జతచేయబడిన కిరణాలు—ఆర్య ప్రేరణతో కదిలాయి; నేను వాటిని గోపులతో (రక్షకులతో) కలిసి సంచరిస్తూ చూశాను. ఆర్యుని హవా (ఆహ్వానం) అన్ని వైపుల నుంచీ సమాయమైంది—వాటిలో ఆత్మ యొక్క సత్య స్వామి (స్వపతి) ఎంతవరకు సమ్మతించి ఆనందిస్తాడు?

Mantra 9

सं यद्वयं यवसादो जनानामहं यवाद उर्वज्रे अन्तः । अत्रा युक्तोऽवसातारमिच्छादथो अयुक्तं युनजद्ववन्वान् ॥

మనుష్యుల మధ్య యవసా (గడ్డి) భక్షకులమైన మేము, యవం (ధాన్యం) భక్షకుడైన నేను, వజ్ర-బలపు విశాల క్షేత్రంలో అంతర్గతంగా సమీకృతమయ్యేప్పుడు, యుక్తమైన శక్తి సహాయదాతను కోరుతుంది; ఇంకా అయుక్తమైన శక్తిని విజేత (వవన్వాన్) జతచేస్తాడు.

Mantra 10

अत्रेदु मे मंससे सत्यमुक्तं द्विपाच्च यच्चतुष्पात्संसृजानि । स्त्रीभिर्यो अत्र वृषणं पृतन्यादयुद्धो अस्य वि भजानि वेदः ॥

ఇక్కడనే నేను మనస్సులో పలికిన సత్యాన్ని ధరిస్తున్నాను—ద్విపాద, చతుష్పాద శక్తులను సమ్యక్‌ సంయోగంలో నేను స్థాపించగలను. కానీ ఇక్కడ స్త్రీ-శక్తులతో కలిసి వృషభుడు (వృషణ) మీద యుద్ధం చేసే వాడు, తానే నిజమైన యుద్ధశక్తి లేనివాడై ఉంటే—అతని భాగాన్ని నేను, తెలిసినవాడను, వేరుచేసి పంచుతాను; అతని వాటాకు హద్దు పెడతాను.

Mantra 11

यस्यानक्षा दुहिता जात्वास कस्तां विद्वाँ अभि मन्याते अन्धाम् । कतरो मेनिं प्रति तं मुचाते य ईं वहाते य ईं वा वरेयात् ॥

యారిదైన కూతురు రథరహితురాలు—ఆమెను తెలిసినవాడు ఎవడు ‘అంధా’ (గుడ్డిది) అని భావిస్తాడు? నాపై ఉన్న ‘మానం/బంధం’ను ఎవడు విప్పుతాడు—ఆమెను మోసేవాడా, లేక ఆమెను వరించదలచినవాడా?

Mantra 12

कियती योषा मर्यतो वधूयोः परिप्रीता पन्यसा वार्येण । भद्रा वधूर्भवति यत्सुपेशाः स्वयं सा मित्रं वनुते जने चित् ॥

యౌవనాత్మక మనస్సుకూ వధూ-స్థితికీ స్త్రీశక్తి ఎంత మహత్తరమో—ప్రశంసనీయ ధనము/వర్యముతో ఆమె పరితృప్తి పొందినప్పుడు. సు-పేశా (సుందర రూప-రచన) కలిగినప్పుడు వధువు భద్రగా/మంగళంగా అవుతుంది; ఆమె తానే జనుల మధ్యనైనా మిత్రుణ్ని గెలుచుకుంటుంది.

Mantra 13

पत्तो जगार प्रत्यञ्चमत्ति शीर्ष्णा शिरः प्रति दधौ वरूथम् । आसीन ऊर्ध्वामुपसि क्षिणाति न्यङ्ङुत्तानामन्वेति भूमिम् ॥

పడిపోయినప్పటికీ అతడు మేల్కొంటాడు; ప్రత్యంచంగా (తిరిగి వచ్చే) దానినే అతడు భుజిస్తాడు. శిరస్సుతో శిరస్సుకు వరూథం (రక్షాకవచం) స్థాపిస్తాడు. కూర్చుని పైవాటిని క్షీణింపజేస్తాడు; క్రిందికి తిరిగి, చాపుకొని, భూమిని అనుసరిస్తాడు. ఈ విధంగా సమ్యక్ దిశాభిముఖత లభించే వరకు జీవి విపరీత గమనాల్లో సంచరిస్తాడు.

Mantra 14

बृहन्नच्छायो अपलाशो अर्वा तस्थौ माता विषितो अत्ति गर्भः । अन्यस्या वत्सं रिहती मिमाय कया भुवा नि दधे धेनुरूधः ॥

బృహత్, ప్రకాశవర్ణ, అపలాశ (ఆకుల్లేని) అశ్వం దృఢంగా నిలిచింది. మాత—అంతఃప్రేరణచే ప్రేరితమై—గర్భాన్ని భుజించి/పోషిస్తుంది. మరొకరి వత్సాన్ని నాకుతూ ఆమె మ్రోగుతుంది—ఏ ‘భువ’ (అవడం/భవనం) చేత ధేనువు తన ఊధః (మడుగు)ను కింద ఉంచుతుంది?

Mantra 15

सप्त वीरासो अधरादुदायन्नष्टोत्तरात्तात्समजग्मिरन्ते । नव पश्चातात्स्थिविमन्त आयन्दश प्राक्सानु वि तिरन्त्यश्नः ॥

ఏడు వీరశక్తులు అధర (క్రింద) నుండి పైకి లేచాయి; ఎనిమిది ఉత్తర (ఊర్ధ్వ) వైపు నుండి చివరికి కలిశాయి. తొమ్మిది వెనుక నుండి వచ్చాయి—ఘనసమూహంగా దృఢంగా; పది ముందునుండి—అశ్న (రాయి) యొక్క సాను (శైలశిఖరం/రిజ్)ను విస్తరింపజేసి, ప్రతిఘటించే కఠినతను చీల్చి మార్గాన్ని తెరుస్తాయి.

Mantra 16

दशानामेकं कपिलं समानं तं हिन्वन्ति क्रतवे पार्याय । गर्भं माता सुधितं वक्षणास्ववेनन्तं तुषयन्ती बिभर्ति ॥

పదింటిలో ఒక కపిల (తామ్రవర్ణ) శక్తి—స్వభావంలో ఒకటే; దానిని వారు క్రతు (సంకల్పం/యజ్ఞశక్తి) కొరకు, పారం దాటే క్రమంలో ముందుకు నడిపిస్తారు. తల్లి తన వక్షస్థలాలలో సుసంస్థాపిత గర్భాన్ని ధరిస్తుంది; దానిని తృప్తిపరుస్తూ, గాయపరచకుండా, పోషించి రూపంగా పెంచుతుంది.

Mantra 17

पीवानं मेषमपचन्त वीरा न्युप्ता अक्षा अनु दीव आसन् । द्वा धनुं बृहतीमप्स्वन्तः पवित्रवन्ता चरतः पुनन्ता ॥

వీరులు బాగా పోషితమైన మేషాన్ని వండారు; పాశాలు వేయబడ్డాయి, అవి దినగతిని అనుసరించాయి. జలాల అంతరంలో రెండు మహాధనుస్సులు సంచరిస్తున్నాయి, పవిత్రం (శోధకం)ను ధరించి; అవి తిరుగుతూ శుద్ధి చేస్తాయి—సత్యానికి యోగ్యంగా చేస్తాయి.

Mantra 18

वि क्रोशनासो विष्वञ्च आयन्पचाति नेमो नहि पक्षदर्धः । अयं मे देवः सविता तदाह द्र्वन्न इद्वनवत्सर्पिरन्नः ॥

గట్టిగా కేకలు వేసేవారు అన్ని దిశలకూ బయలుదేరారు; పరిమాణం (నేమ) వండుతుంది, కానీ అర్ధం రెక్కగా మారి పక్వం కాదు. అప్పుడు నా దేవుడు సవితా ఇలా అన్నాడు: ‘చెక్కే అన్నంగా ఉన్నవాడూ గెలుస్తాడు; నెయ్యే అన్నంగా ఉన్నవాడూ గెలుస్తాడు’—ఎందుకంటే యథోచిత పోషణే आरोహణాన్ని నిలబెడుతుంది.

Mantra 19

अपश्यं ग्रामं वहमानमारादचक्रया स्वधया वर्तमानम् । सिषक्त्यर्यः प्र युगा जनानां सद्यः शिश्ना प्रमिनानो नवीयान् ॥

దూరం నుంచే నేను ఆ కదిలే గ్రామం (సమూహం/సేన) ను చూశాను—చక్రాలు లేకుండానే మోసుకుపోయేది, తన స్వధా (స్వనియమం/అంతఃశక్తి) చేతనే ప్రవహించేది. ఆర్యుడు (శ్రేష్ఠుడు) మనుష్యుల యుగ-పరంపరలను ముందుకు జూస్తాడు; అతడు సదా-నవీనుడు, క్షణంలోనే పాత నిర్మాణాల కఠిన పురుషత్వాన్ని విరిచివేస్తాడు.

Mantra 20

एतौ मे गावौ प्रमरस्य युक्तौ मो षु प्र सेधीर्मुहुरिन्ममन्धि । आपश्चिदस्य वि नशन्त्यर्थं सूरश्च मर्क उपरो बभूवान् ॥

నా ఈ రెండు గావులు ‘ప్రమర’ (ప్రహారకుడు/సంహారకుడు) కు యుక్తమై ఉన్నాయి; వాటిని అడ్డుకోకు—మళ్లీ మళ్లీ అవి తమ బలంతో నన్ను మత్తెక్కిస్తాయి. అతని లక్ష్యాన్ని నీళ్లు కూడా చెదరగొడతాయి; ఇంకా సూర్యుడు—అంధకారం—పై కప్పుగా మారింది, యథార్థ విజయం స్థిరపడే వరకు.

Mantra 21

अयं यो वज्रः पुरुधा विवृत्तोऽवः सूर्यस्य बृहतः पुरीषात् । श्रव इदेना परो अन्यदस्ति तदव्यथी जरिमाणस्तरन्ति ॥

ఈ వజ్రం అనేక విధాలుగా తిప్పబడినది; మహత్తర సమృద్ధి నుండి సూర్యునికి సహాయకం. దీని వలన మరింత దూరంలో, మరో కీర్తి కూడా ఉంది; అవ్యథ (అచల) జనులు కాలపు జరా-క్షయాన్ని దాటి ఆ పరమ పారాన్ని దాటుతారు.

Mantra 22

वृक्षेवृक्षे नियता मीमयद्गौस्ततो वयः प्र पतान्पूरुषादः । अथेदं विश्वं भुवनं भयात इन्द्राय सुन्वदृषये च शिक्षत् ॥

చెట్టు నుండి చెట్టుకు నియతమైన ఆ గోవు మ్రోగింది; అప్పుడు పక్షులు ఎగిరిపోయాయి—ఆ పురుష-భక్షకుడు. తదుపరి ఈ సమస్త భువనం, ఈ ప్రపంచమంతా, భయంతో వణికింది; ఇంద్రునికి, అలాగే సోమరసం పిండే ఋషికి విధేయతను నేర్చుకుంది.

Mantra 23

देवानां माने प्रथमा अतिष्ठन्कृन्तत्रादेषामुपरा उदायन् । त्रयस्तपन्ति पृथिवीमनूपा द्वा बृबूकं वहतः पुरीषम् ॥

దేవుల ప్రమాణంలో మొదటి శక్తులు స్థిరంగా నిలిచాయి; ఛేదన-భేదన నుండి వారి ఉన్నత శక్తులు పైకి లేచాయి. మూడు విస్తారమైన భూమి మరియు దాని జలాలపై తపిస్తాయి; రెండు ‘బృబూక’ మరియు ‘పురీషం’—సమృద్ధ ద్రవ్యాన్ని—వహించి, సృష్టి-రూపకరణ కార్యాన్ని ముందుకు నడిపిస్తాయి.

Mantra 24

सा ते जीवातुरुत तस्य विद्धि मा स्मैतादृगप गूहः समर्ये । आविः स्वः कृणुते गूहते बुसं स पादुरस्य निर्णिजो न मुच्यते ॥

అదే నీ జీవశక్తి; దాని రహస్యాన్నీ తెలుసుకో. సమర్యే—సత్-పూర్ణత కోసం సాగే సంగ్రామంలో—ఇలాంటి దర్శనాన్ని దాచవద్దు. సూర్య-లోకాన్ని ప్రకటించి కూడా, పొట్టును దాచిపెట్టేవాడు—ఆ ద్వార-రక్షకుడు—తన ఆవరణ-వస్త్రం (నిర్ణిజ్) నుండి విముక్తి పొందడు.