Sukta 11

Mantra 1

संपत्कर्म। ६ पञ्चपदा अतिशक्वरी, ११ त्र्यवसाना षट्-पदा अत्यष्टिः। क॒थं म॒हे असु॑रायाब्रवीरि॒ह क॒थं पि॒त्रे हर॑ये त्वे॒षनृ॑म्णः । पृश्निं॑ वरुण॒ दक्षि॑णां ददा॒वान् पुन॑र्मघ॒ त्वं मन॑साचिकित्सीः

ఇక్కడ నీవు మహా అసురునితో ఎలా పలికితివి? తండ్రితో, తీవ్రమైన పరాక్రమమున్న హరితో ఎలా పలికితివి? హే వరుణా! పురోహిత-దక్షిణగా పృశ్నిని దానమిచ్చి, హే పునర్మఘ (సదా దానశీలుడా)! నీవు మనసుతో మార్గం/గతిని బాగా గ్రహించితివి.

Mantra 2

न कामे॑न॒ पुन॑र्मघो भवामि॒ सं च॑क्षे॒ कं पृश्नि॑मे॒तामुपा॑जे । केन॒ नु त्वम॑थर्व॑न् काव्ये॑न॒ केन॑ जा॒तेना॑सि जा॒तवे॑दाः

హే పునర్మఘ (సదా దానశీలుడా)! కేవలం కోరికతోనే నేను సిద్ధిని పొందను; ‘క’ను నేను స్పష్టంగా చూస్తున్నాను; ఈ పృశ్నిని నేను సమీపిస్తున్నాను. హే అథర్వన్! ఏదివల్ల—ఏ కావ్య-కౌశల్యంతో, ఏ జన్మతో—నీవు జాతవేదాః అయ్యావు?

Mantra 3

स॒त्यम॒हं ग॑भी॒रः काव्ये॑न स॒त्यं जा॒तेना॑स्मि जा॒तवे॑दाः । न मे॑ दा॒सो नार्यो॑ महि॒त्वा व्र॒तं मी॑माय॒ यद॒हं ध॑रि॒ष्ये

నేను సత్యుడను; కావ్య-కౌశల్యంతో నేను గంభీరుడను; జన్మతోనూ నేను నిజంగా జాతవేదాః. నేను నిలుపుకొనే వ్రతాన్ని మహత్తుతో దాసుడూ కాదు, ఆర్యుడూ కాదు—కొలిచి/నిర్ణయించలేదు.

Mantra 4

न त्वद॒न्यः क॒वित॑रो॒ न मे॒धया॒ धीर॑तरो वरुण स्वधावन्। त्वं ता विश्वा॒ भुव॑नानि वेत्थ॒ स चि॒न्नु त्वज्जनो॑ मा॒यी बि॑भाय

స్వధావన్ వరుణా! నీకంటే గొప్ప కవి (దర్శకుడు) మరెవ్వరూ లేరు; మేధతో నీకంటే అధిక ధీరస్థిరుడు కూడా లేడు. నీవు ఆ సమస్త లోకాలను/భువనాలను ఎరుగుదువు; నీ జనుడే—మాయాచారి—కూడా భయపడుతున్నాడు.

Mantra 5

त्वं ह्य॑१ङ्ग व॑रुण स्वधाव॒न् विश्वा॒ वेत्थ॒ जनि॑म सुप्रणीते । किं रज॑स ए॒ना प॒रो अ॒न्यद॑स्त्ये॒ना किं परे॒णाव॑रममुर

స్వధావన్ వరుణా! నేను ప్రార్థిస్తున్నాను—నీవే సుప్రణీతమైన, సుమార్గనిర్దేశితమైన సమస్త జన్మాలను ఎరుగుదువు. ఈ రజస్-ప్రదేశానికి అవతల మరేమి ఉంది? మరి దీనివలన, ఆ అవతలకూ అవతల, క్రిందివైపు ఏముంది—హే అముర (అమరుడు/ప్రభువు)?

Mantra 6

एकं॒ रज॑स ए॒ना प॒रो अ॒न्यद॑स्त्ये॒ना प॒र एके॑न दु॒र्णशं॑ चिद॒र्वाक्। तत् ते॑ वि॒द्वान् वरु॑ण॒ प्र ब्र॑वीम्य॒धोव॑चसः प॒णयो॑ भवन्तु नी॒चैर्दा॒सा उप॑ सर्पन्तु॒ भूमि॑म्

ఒక లోకం ఉంది; దీనికి అవతల మరొకటి; దీనికి అవతల మళ్లీ ఇంకొకటి—ఇదే వైపున ఉన్నప్పటికీ చేరుటకు దుర్లభమైనది. ఇది తెలిసి, ఓ వరుణా, నీకు నేను ఈ వాక్యాన్ని ప్రకటిస్తున్నాను: పణులు తక్కువ మాటలతో, నత వాక్యంతో ఉండుగాక; దాసులు కిందకు వంగి భూమిని చేరుతూ సర్పించుగాక.

Mantra 7

त्वं ह्य१ङ्ग व॑रुण॒ ब्रवी॑षि॒ पुन॑र्मघेष्वव॒द्यानि॒ भूरि॑ । मो षु प॒णींर॒भ्ये॒३ताव॑तो भू॒न्मा त्वा॑ वोचन्नरा॒धसं॒ जना॑सः

ఎందుకంటే, ఓ వరుణా, నీవే దానాల మధ్య మళ్లీ మళ్లీ అనేక దోషాలను ప్రకటిస్తున్నావు. పణులను ఈ పరిమితికి మించి మరింతగా నొక్కవద్దు; లేదంటే ప్రజలు నిన్ను ‘దానం చేయలేని వాడు/అసఫల దాత’ అని పలుకుదురు.

Mantra 8

मा मा॑ वोचन्नरा॒धसं॒ जना॑सः॒ पुन॑स्ते॒ पृश्निं॑ जरितर्ददामि । स्तो॒त्रं मे॒ विश्व॒मा या॑हि॒ शची॑भिर॒न्तर्विश्वा॑सु॒ मानु॑षीषु दि॒क्षु

ప్రజలు నన్ను, ప్రజలు నన్ను ‘దానం చేయని వాడు’ అని అనకూడదు. ఓ జరితర్ (స్తుతికర్తా), మళ్లీ నీకు పృశ్ని—చుక్కల రంగు గోవును ఇస్తున్నాను. నీ శక్తులతో నా సమస్త స్తోత్రానికి ఇక్కడికి రా; మనుష్యుల అన్ని దిక్కులలో అంతర్భాగంగా.

Mantra 9

आ ते॑ स्तोत्राण्युद्य॑तानि यन्त्व॒न्तर्विश्वा॑सु॒ मानु॑षीषु दि॒क्षु। दे॒हि नु मे॒ यन्मे॒ अद॑त्तो॒ असि॒ युज्यो॑ मे स॒प्तप॑दः॒ सखा॑सि

నీ ఎత్తిపట్టిన స్తోత్రాలు ఇక్కడికి రానివ్వు—లోకంలోని అన్ని మానవ దిక్కులలోనూ. ఇప్పుడు నీవు నాకు, నీవు నాకు ఇచ్చినదానినే దయచేయి; నీవు నాకు తగిన సహాయకుడు, ఏడు-పదాల సఖుడవు.

Mantra 10

स॒मा नौ॒ बन्धु॑र्वरुण स॒मा जा वेदा॒हं तद् यन्ना॑वे॒षा स॒मा जा। ददा॑मि॒ तद् यत् ते अद॑त्तो॒ अस्मि॒ युज्य॑स्ते स॒प्तप॑दः॒ सखा॑स्मि

ఓ వరుణా, మా బంధం సమం; మా బంధుత్వం సమం; నేను ఎక్కడ అతిక్రమించలేదో అది నీవు తెలుసు—మా బంధుత్వం సమం. నీదైనదానినే నేను ఇస్తున్నాను, ఎందుకంటే నేను నీకే అర్పితుడను; నీతో యుక్తుడై, ఏడు-పదాల సఖుడను నేను.

Mantra 11

दे॒वो दे॒वाय॑ गृण॒ते व॑यो॒धा विप्रो॒ विप्रा॑य स्तुव॒ते सु॑मे॒धाः । अजी॑जनो॒ हि व॑रुण स्वधाव॒न्नथ॑र्वाणं पि॒तरं॑ दे॒वब॑न्धुम्। तस्मा॑ उ॒ राधः॑ कृणुहि सुप्रश॒स्तं सखा॑ नो असि पर॒मं च॒ बन्धुः॑

దేవుడు, ప్రాణదాత, దేవునికై గానం చేసే వానికి కృప చూపుతాడు—స్తుతించే విప్రునికి, ప్రశంసించే సుమేధస్కునికి. ఎందుకంటే, హే స్వధావన్ వరుణా, నీవు నీ స్వశక్తితో అతర్వణుని—పితరుని, దేవబంధువును—సృష్టించావు. అందుచేత అతనికి సుప్రశస్తమైన దాన-సంపదను కలుగజేయి; నీవు మా సఖుడవు, మా పరమ బంధువు.