Sukta 11
Devata: Varuṇa (Asura), with secondary allusions to ‘Father’ and ‘Hari’ as recipients/figures in the precedent
Chandas: Associated with atiśakvarī/atyāṣṭi classifications.
அதர்வவேதம் 5.11 ஒரு பௌஷ்டிக ‘ஸம்பத்-கர்மன்’ ஸூக்தம்; வருணனின் அருளால் ஒரு யாக/சடங்கு வெற்றிகரமாக நிறைவேறவும், ராதஸ் (செல்வம்/தானப் பலன்) இடையறாது வந்து சேரவும் வேண்டுகிறது. இதில் செழிப்பு என்பது சரியான வாக்கு/ஸ்தோத்திரம், சரியான தானம் (தக்ஷிணா—குறிப்பாக புள்ளிப்புள்ளியான ‘ப்ருஷ்ணீ’ பசு), மேலும் சடங்கு உலகில் துல்லியமாக ‘நிலையுற’/‘சரியாகப் பதிய’ச் செய்யும் வருணனின் கூர்மையான கண்காணிப்பு ஆகியவற்றின் விளைவாகக் கூறப்படுகிறது.
Kind of charm
Mantras
Mantra 1
संपत्कर्म। ६ पञ्चपदा अतिशक्वरी, ११ त्र्यवसाना षट्-पदा अत्यष्टिः। क॒थं म॒हे असु॑रायाब्रवीरि॒ह क॒थं पि॒त्रे हर॑ये त्वे॒षनृ॑म्णः । पृश्निं॑ वरुण॒ दक्षि॑णां ददा॒वान् पुन॑र्मघ॒ त्वं मन॑साचिकित्सीः
இங்கே நீ மகா அசுரனிடம் எவ்வாறு உரைத்தாய்? தந்தையிடமும், தீவிர வீரியமுடைய ஹரியிடமும் எவ்வாறு உரைத்தாய்? ஹே வருணா! புரோகித-தக்ஷிணையாக ப்ருஷ்ணியை அளித்தபின், ஹே புனர்மக (எப்போதும் தானமுடையவனே)! நீ மனத்தால் வழி/நடையை நன்கு உணர்ந்தாய்.
Mantra 2
न कामे॑न॒ पुन॑र्मघो भवामि॒ सं च॑क्षे॒ कं पृश्नि॑मे॒तामुपा॑जे । केन॒ नु त्वम॑थर्व॑न् काव्ये॑न॒ केन॑ जा॒तेना॑सि जा॒तवे॑दाः
ஹே புனர்மக (எப்போதும் தானமுடையவனே)! வெறும் ஆசையால் மட்டும் நான் அடைவேன் அல்ல; ‘க’ என்பதை நான் தெளிவாகக் காண்கிறேன்; இந்த ப்ருஷ்ணியை அணைகிறேன். ஹே அதர்வனே! எதனால்—எந்த காவ்யக் கைத்திறனால், எந்தப் பிறப்பால்—நீ ஜாதவேதாஃ ஆனாய்?
Mantra 3
स॒त्यम॒हं ग॑भी॒रः काव्ये॑न स॒त्यं जा॒तेना॑स्मि जा॒तवे॑दाः । न मे॑ दा॒सो नार्यो॑ महि॒त्वा व्र॒तं मी॑माय॒ यद॒हं ध॑रि॒ष्ये
நான் சத்தியன்; காவ்யக் கைத்திறனால் நான் ஆழமுடையவன்; பிறப்பினாலும் நான் உண்மையிலேயே ஜாதவேதாஃ. நான் தாங்கி நிற்கும் விரதத்தை, மகத்துவத்தால் தாசனும் அல்ல, ஆரியனும் அல்ல—அளந்து/வரையறுத்ததில்லை.
Mantra 4
न त्वद॒न्यः क॒वित॑रो॒ न मे॒धया॒ धीर॑तरो वरुण स्वधावन्। त्वं ता विश्वा॒ भुव॑नानि वेत्थ॒ स चि॒न्नु त्वज्जनो॑ मा॒यी बि॑भाय
சுவதாகவான் வருணா! உம்மை விடப் பெரிய கவிஞன் (தரிசகர்) யாருமில்லை; அறிவால் உம்மை விட அதிக உறுதியானவனும் இல்லை. அந்த எல்லா உலகங்களையும்/புவனங்களையும் நீ அறிவாய்; உன் மனிதனே—மாயை செய்பவனும்—அஞ்சுகிறான்.
Mantra 5
त्वं ह्य॑१ङ्ग व॑रुण स्वधाव॒न् विश्वा॒ वेत्थ॒ जनि॑म सुप्रणीते । किं रज॑स ए॒ना प॒रो अ॒न्यद॑स्त्ये॒ना किं परे॒णाव॑रममुर
சுவதாகவான் வருணா! நான் வேண்டுகிறேன்—நீயே நன்கு வழிநடத்தப்பட்ட (சுப்ரணீத) எல்லாப் பிறப்புகளையும் அறிவாய். இந்த ரஜஸ்-பகுதியின் அப்பால் வேறு என்ன உள்ளது? மேலும் இதன் (இப்பால்/அப்பால்) மூலம், அப்பாலுள்ளதற்கும் அப்பால், கீழ்ப்புறம் என்ன—அமுர (அமரன்/ஆண்டவன்)ே?
Mantra 6
एकं॒ रज॑स ए॒ना प॒रो अ॒न्यद॑स्त्ये॒ना प॒र एके॑न दु॒र्णशं॑ चिद॒र्वाक्। तत् ते॑ वि॒द्वान् वरु॑ण॒ प्र ब्र॑वीम्य॒धोव॑चसः प॒णयो॑ भवन्तु नी॒चैर्दा॒सा उप॑ सर्पन्तु॒ भूमि॑म्
ஒரு உலகம் உள்ளது; இதன் அப்பால் இன்னொன்று; இதன் அப்பால் மீண்டும் இன்னொன்று—இப்பக்கத்திலேயே இருந்தும் அடையக் கடினமானது. இதை அறிந்தே, வருணனே, உனக்காக இதை வெளிப்படையாகச் சொல்கிறேன்: பணி மக்கள் தாழ்ந்த பேச்சுடையவர்களாகட்டும்; தாசர்கள் தாழ்ந்து நிலத்தை நோக்கி ஊர்ந்து அணுகட்டும்.
Mantra 7
त्वं ह्य१ङ्ग व॑रुण॒ ब्रवी॑षि॒ पुन॑र्मघेष्वव॒द्यानि॒ भूरि॑ । मो षु प॒णींर॒भ्ये॒३ताव॑तो भू॒न्मा त्वा॑ वोचन्नरा॒धसं॒ जना॑सः
ஏனெனில், வருணனே, நீயே தானங்களின் நடுவே மீண்டும் மீண்டும் மிகுந்த குறைகளை வெளிப்படுத்துகிறாய். பணி மக்களை இதற்கு அப்பால் மேலும் அழுத்தாதே; இல்லையேல் மக்கள் உன்னை ‘தர இயலாதவன்/வெற்றி பெறாத தானதர்மன்’ என்று சொல்லிவிடுவர்.
Mantra 8
मा मा॑ वोचन्नरा॒धसं॒ जना॑सः॒ पुन॑स्ते॒ पृश्निं॑ जरितर्ददामि । स्तो॒त्रं मे॒ विश्व॒मा या॑हि॒ शची॑भिर॒न्तर्विश्वा॑सु॒ मानु॑षीषु दि॒क्षु
மக்கள் என்னை, மக்கள் என்னை ‘தராதவன்’ என்று சொல்லாதிருக்கட்டும். ஓ ஜரிதர் (பாடகர்/ஸ்தோத்திரகர்), மீண்டும் உனக்கு ப்ருஷ்ணி—புள்ளிப்புள்ளியான பசுவை அளிக்கிறேன். உன் சக்திகளுடன் என் முழு ஸ்தோத்திரத்திற்குள் இங்கே வா; மனிதர்களின் எல்லா திசைகளிலும் உள்ளே.
Mantra 9
आ ते॑ स्तोत्राण्युद्य॑तानि यन्त्व॒न्तर्विश्वा॑सु॒ मानु॑षीषु दि॒क्षु। दे॒हि नु मे॒ यन्मे॒ अद॑त्तो॒ असि॒ युज्यो॑ मे स॒प्तप॑दः॒ सखा॑सि
உன் உயர்த்தப்பட்ட ஸ்தோத்திரங்கள் இங்கே வருக—உலகத்தின் எல்லா மனிதத் திசைகளிலும். இப்போது நீ எனக்கு, நீ எனக்குத் தந்ததையே அளி; நீ எனக்கு ஏற்ற துணை, ஏழு-படி நட்புச் சखा நீ.
Mantra 10
स॒मा नौ॒ बन्धु॑र्वरुण स॒मा जा वेदा॒हं तद् यन्ना॑वे॒षा स॒मा जा। ददा॑मि॒ तद् यत् ते अद॑त्तो॒ अस्मि॒ युज्य॑स्ते स॒प्तप॑दः॒ सखा॑स्मि
வருணனே, எங்கள் பந்தம் சமம்; எங்கள் உறவுமுறை சமம்; நான் எங்கே மீறவில்லை என்பதை நீ அறிவாய்—எங்கள் உறவுமுறை சமம். உன்னுடையதையே நான் அளிக்கிறேன், ஏனெனில் நான் உனக்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்டவன்; உன்னோடு இணைந்த, ஏழு-படி சखा நான்.
Mantra 11
दे॒वो दे॒वाय॑ गृण॒ते व॑यो॒धा विप्रो॒ विप्रा॑य स्तुव॒ते सु॑मे॒धाः । अजी॑जनो॒ हि व॑रुण स्वधाव॒न्नथ॑र्वाणं पि॒तरं॑ दे॒वब॑न्धुम्। तस्मा॑ उ॒ राधः॑ कृणुहि सुप्रश॒स्तं सखा॑ नो असि पर॒मं च॒ बन्धुः॑
தேவன், உயிர்-தாங்கி, தேவனை நோக்கிப் பாடுகிறவனுக்கு அருள் செய்கிறான்—ஸ்துதி செய்யும் விப்ரனுக்கும், புகழும் சுமேதாவுக்கும். ஏனெனில், ஸ்வதாவன் வருணனே, நீ உன் சொந்த வலிமையால் அதர்வணனை—பிதாவை, தேவர்களின் பந்துவை—உண்டாக்கினாய். ஆகவே அவனுக்குச் சிறப்பாகப் புகழப்படும் வளத்தை அருள்செய்; நீ எங்கள் சखा, எங்கள் உன்னத பந்தம்.
Inside Sukta 11
How it unfolds
- How it opens
Begins by recalling/asking how one addressed the Great Asura (Varuṇa) and the precedent of powerful recipients (‘Father’, ‘Hari’), grounding the rite in authoritative memory and correct speech.
- What it asks
That Varuṇa accept the renewed gift and praise, come with his powers into all human quarters, and grant rādhas (bounty) and vayas (vitality) as the rite’s successful outcome.
- Where its power lies
Varuṇa is portrayed as the one who ‘discerns with mind’ the right course and who can prevent the social-ritual failure of being labeled ‘arādhas’—thereby making prosperity dependable.
- How it closes
Closes by invoking Varuṇa’s generative link with Atharvan (‘Father’, devabandhu) and asking him to make bounty ‘well-renowned’, affirming Varuṇa as friend and supreme bond.
Famous verses
punaḥmagha tvaṃ manasā cikitsīḥ
mā mā vocannarādhasaṃ janāsaḥ
sakhā no asi paraṃ ca bandhuḥ
Kind of hymn
Paustika / Sampat-karman (attainment-success rite; prosperity/ritual success)
What it is for
Successful performance and outcome of the sacrifice/rite, acquisition of bounty (rādhas) and vitality (vayas), and public recognition of the patron as a true giver under Varuṇa’s sanction.
Who it is for
Atharvanic priests performing prosperity/attainment rites for a patron (yajamāna), especially where dakṣiṇā and social reputation are integral to success.
Also used as
- Sampat-karman (rite of attainment/success)
- Śāntika (stabilizing favor and reputation)
- Ritual legitimation (Atharvanic priestly authority)
The deity
Varuṇa here is the great Asura—guardian of ṛta (cosmic order) and the divine witness who ‘knows with mind’ the true course of action, ensuring that offerings and words bear fruit. Secondary allusions to ‘Father’ and ‘Hari’ appear as precedent figures in the hymn’s remembered exchange and as legitimating recipients within the ritual economy of gift and praise.
Powers of the deity
- Upholds ṛta and moral-ritual order
- Discerns truth and the proper course (manasā cikits)
- Grants rādhas (bounty), vayas (vitality), and social repute
- Removes the stigma of being ‘not a giver’ (arādhas)
- Extends protection across the human quarters/directions
Why the deity is called
Invoked to authorize and complete a prosperity rite: to make the patron’s gift and praise effective, to secure renown as a bestower, and to cause wealth/vitality to arrive reliably under Varuṇa’s orderly governance.
The seer
- Anukramaṇī-not-specified for AV 5.11 (Atharvanic priestly voice; Atharvan invoked as ancestral ‘Father’ in v.11)Atharvan. Paustika and sampat charms: securing ritual success, reputation as a giver (not ‘arādhas’), and prosperity through correct praise and dakṣiṇā.
Other hymns of this seer
- AV 5.11 (this hymn)
- Related Varuṇa–paustika complexes in AV Book 5 (exact ṛṣi attributions depend on the recension/anukramaṇī consulted)
Preparing for the rite
- Choose a clean ritual space; establish a calm, truthful intention (ṛta-aligned resolve).
- Prepare the dakṣiṇā, ideally a valuable gift symbolized by a speckled cow (pṛśnī) or its acceptable substitute (wealth token).
- Seat the reciter facing an auspicious direction; arrange the gift so it is ritually ‘present’ during recitation.
The rite
- Recite the hymn as a stotra addressed to Varuṇa, explicitly linking praise with the act of gifting.
- At the verses emphasizing gift/renown (e.g., v.8), formally ‘offer’ or declare the dakṣiṇā; reaffirm that the deity is not to be called arādhas (‘no bestower’).
- Conclude by requesting rādhas and friendship/bond (v.11), sealing the rite’s success and protection in all directions.
What it needs
- Dakṣiṇā (ritual fee/gift)
- Pṛśnī (speckled cow) or symbolic substitute (cowrie/coin/cloth as wealth-token, per local practice)
- Optional: water for purification and a seat/grass for the reciter (standard Atharvanic setup)
When
Auspicious daytime (preferably morning) during or immediately before the concluding gift/fee is transferred; also suitable when initiating a prosperity undertaking requiring ‘sampat’.
The main substance
Dakṣiṇā (with Pṛśnī—speckled cow—as the emblematic gift)
How it is prepared
Keep the dakṣiṇā ritually present during recitation; verbally dedicate it to Varuṇa and transfer it at the appropriate point (especially around the ‘punaḥ … pṛśnim … dadāmi’ motif), treating the gift as the material anchor of the hymn’s prosperity claim.
Frequently Asked Questions
It is used to secure sampat—successful completion and beneficial outcome of a rite—along with bounty (rādhas), vitality (vayas), and stable divine favor from Varuṇa.
Pṛśnī symbolizes the dakṣiṇā (ritual fee/gift). The hymn teaches that prosperity and reputation are stabilized when praise is matched by a proper, renewed gift.
It is a request that people not call the patron/deity ‘non-bestowing’—i.e., that the rite not fail socially or materially. The verse reinforces generosity and ensures the outcome is publicly recognized as successful.
Ask anything about Sukta 11 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
