Sukta 12

Mantra 1

ऋतस्य यज्ञः। समि॑द्धो अ॒द्य मनु॑षो दुरो॒णे दे॒वो दे॒वान् य॑जसि जातवेदः । आ च॒ वह॑ मित्रमहश्चिकि॒त्वान्त्वं दू॒तः क॒विर॑सि॒ प्रचे॑ताः

యజ్ఞం ఋతస్య (ఋత)దే. ఈ రోజు మనుష్యుని గృహంలో ప్రజ్వలింపబడి, హే జాతవేదస్ (అగ్ని), నీవు దేవుడై దేవులను యజిస్తావు. దినాలను తెలిసినవాడా, మిత్రుని కూడా ఇక్కడికి మోసుకొనిరా; నీవు దూతవు, కవి-ఋషివు, ప్రచేతా (ముందుచూపు గలవాడు).

Mantra 2

तनू॑नपात् प॒थ ऋ॒तस्य॒ याना॒न् मध्वा॑ सम॒ञ्जन्त्स्व॑दया सुजिह्व । मन्मा॑नि धी॒भिरु॒त य॒ज्ञमृ॒न्धन् दे॑व॒त्रा च॑ कृणुह्यध्व॒रं नः

హే తనూనపాత్, ఋతస్య పథాలు—ఋత గమనాలు—మధువుతో కలిపి వాటిని మధురంగా, రుచికరంగా చేయి, హే సుజిహ్వ (మంచి నాలుక గలవాడా). ధీ (అంతర్దృష్టి)లతో మా మంత్రాలను, యజ్ఞాన్ని కూడా వృద్ధి చేయి; మా అధ్వరాన్ని (అనుష్ఠానాన్ని) దేవత్రా—దేవుల వైపు—నడిపించు.

Mantra 3

आ॒जुह्वा॑न॒ ईड्यो॒ बन्द्य॒श्चा या॑ह्यग्ने॒ वसु॑भिः स॒जोषाः॑ । त्वं दे॒वाना॑मसि यह्व॒ होता॒ स ए॑नान् यक्षीषि॒तो यजी॑यान्

ఆహుతి సమర్పించి—స్తుత్యుడవు, వంద్యుడవు—అగ్నీ, వసువులతో ఏకమనస్సుతో ఇక్కడికి రా. నీవు దేవతల యహ్వ (ఉత్సాహవంతుడు) హోతావు; ఇక్కడి నుంచే నీవు ఈ అత్యంత యజనీయ దేవతలకు యజ్ఞం నిర్వహించు.

Mantra 4

प्रा॒चीनं॑ ब॒र्हिः प्र॒दिशा॑ पृथि॒व्या वस्तो॑र॒स्या वृ॑ज्यते॒ अग्रे॒ अह्ना॑म्। व्युऽप्रथते वित॒रं वरी॑यो दे॒वेभ्यो॒ अदि॑तये स्यो॒नम्

తూర్పు దిశగా పవిత్రమైన బర్హి (కుశాసనం) భూమి యొక్క ముందుదిశలో, మన ఈ నివాసస్థానంలో, దినాల ఆరంభంలో పరచబడుతుంది. అది మరింత విస్తరించి, మరింత విశాలమై—దేవులకు, అదితికి, శుభకరమైన శయనస్థానంగా అవుతుంది.

Mantra 5

व्यच॑स्वतीरुर्वि॒या वि श्र॑यन्तां॒ पति॑भ्यो॒ न जन॑यः॒ शुम्भ॑मानाः । देवी॑र्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा दे॒वेभ्यो॑ भवत सुप्राय॒णाः

విస్తృతంగా తెరుచుకునే, విశాలమైన—ఆ (ద్వారాలు) విడివిడిగా నిలిచి ఉండనివ్వండి; భర్తల కోసం అలంకరించుకునే భార్యల వలె. ఓ దివ్య ద్వారాలారా, మహత్తరమైనవీ, సర్వాన్ని ప్రేరేపించేవీ, దేవులకు సుఖప్రవేశం (సుప్రాయణ)గా ఉండండి.

Mantra 6

आ सुष्वय॑न्ती यज॒ते उ॒पाके॑ उ॒षासा॒नक्ता॑ सदतां॒ नि योनौ॑ । दि॒व्ये योष॑णे बृह॒ती सु॑रु॒क्मे अधि॒ श्रियं॑ शुक्र॒पिशं॒ दधा॑ने

ఇక్కడికి, మధురంగా నినదిస్తూ, యజ్ఞానికి సమీపంగా—ఉషస్సు మరియు రాత్రి తమ ఆసనంలో (యోని) కూర్చుండుగాక. దివ్య యువతి-ధామంలో, మహత్తరంగా, సువర్ణదీప్తిగా, తమపై శ్రీ (కాంతి)ని ధరించి, ప్రకాశవంతమైన అలంకారంతో విరాజిల్లుగాక.

Mantra 7

दैव्या॒ होता॑रा प्रथ॒मा सुवाचा॒ मिमा॑ना य॒ज्ञं मनु॑षो॒ यज॑ध्यै । प्र॒चो॒दय॑न्ता वि॒दथे॑षु का॒रू प्रा॒चीनं॒ ज्योतिः॑ प्र॒दिशा॑ दि॒शन्ता॑

ఆ ఇద్దరు దైవ హోతృలు—ప్రథములు, సుమధురవాక్కులు—మనువు (మనుష్యుడు) యజనార్థం యజ్ఞాన్ని కొలిచి నిర్మిస్తున్నారు. వారు విదథాలలో (సభల్లో) కారు/కవిని ప్రేరేపించి, అగ్రదిశలో తూర్పుముఖ జ్యోతిని సూచిస్తున్నారు.

Mantra 8

आ नो॑ यज्ञं भार॑ती॒ तूय॑मे॒त्विडा॑ मनु॒ष्वदि॒ह चे॒तय॑न्ती । ति॒स्रो दे॒वीर्ब॒र्हिरेदं स्यो॒नं सर॑स्वतीः॒ स्वप॑सः सदन्ताम्

మా యజ్ఞానికి భారతి త్వరగా రాగాక; మనువు విధానంలా ఇక్కడ ఇళా మా కర్మను జాగృతం చేయుగాక. ఈ సుఖదాయకమైన, మంగళకరమైన బర్హిస్‌పై మూడు దేవీలు—సరస్వతులు, సుకార్యకారిణులు—ఆసీనులగుదురు గాక.

Mantra 9

य इ॒मे द्यावा॑पृथि॒वी जनि॑त्री रू॒पैरपिं॑श॒द् भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । तम॒द्य हो॑तरिषि॒तो यजी॑यान् दे॒वं त्वष्टा॑रमि॒हय॑क्षि वि॒द्वान्

రూపాలతో ఈ రెండు జనిత్రీలు—ద్యావా-పృథివీ—ను మలిచి, సమస్త భువనాలను నిర్మించినవాడు; హోతృ, నేడు ప్రేరితుడై, అత్యంత పూజ్యుడైన దేవుడు త్వష్టృను ఇక్కడ, తెలిసినవాడై, యజించు.

Mantra 10

उ॒पाव॑सृज॒ त्मन्या॑ सम॒ञ्जन् दे॒वानां॒ पाथ॑ ऋतु॒था ह॒वींषि॑ । वन॒स्पतिः॑ शमि॒ता दे॒वो अ॒ग्निः स्वद॑न्तु ह॒व्यं मधु॑ना घृ॒तेन॑

నీ స్వశక్తితో, ఋతువుకు అనుగుణంగా దేవుల మార్గాన్ని సక్రమంగా అమర్చుతూ, హవిస్సులను ముందుకు పంపు. వనస్పతి-స్వామి, శమితా, దేవుడు అగ్ని—మధువు మరియు ఘృతంతో కూడిన ఈ హవిని ఆస్వాదించుగాక.

Mantra 11

स॒द्यो जा॒तो व्यऽमिमीत य॒ज्ञम॒ग्निर्दे॒वाना॑मभवत् पुरो॒गाः । अ॒स्य होतुः॑ प्र॒शिष्यृ॒तस्य॑ वा॒चि स्वाहा॑कृतं ह॒विर॑दन्तु दे॒वाः

సద్యోజాతుడై వెంటనే యజ్ఞాన్ని కొలిచి స్థిరపరిచాడు; అగ్ని దేవుల పురోగామి అయ్యాడు. సుశిక్షితుడైన ఈ హోతృ వాక్యంలో ‘స్వాహా’తో స్థిరపరచబడిన హవిని దేవులు భుజించుగాక.