Sukta 79

Mantra 1

महे नो अद्य बोधयोषो राये दिवित्मती । यथा चिन्नो अबोधयः सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते ॥

ହେ ଉଷା, ମହାନ, ଦିବିତ୍ମତୀ (ଦିବ୍ୟ-ପ୍ରଭାମୟୀ), ଆଜି ଆମକୁ ରୟି (ସମୃଦ୍ଧି) ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ କର। ପୂର୍ବେ ଯେପରି ତୁମେ ଆମକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଥିଲ, ସେପରି ପୁଣି ଜାଗ୍ରତ କର—ହେ ସତ୍ୟଶ୍ରବସୀ, ବାୟ୍ୟେ (ପ୍ରାଣବାୟୁରେ ଗତିଶୀଳ), ସୁଜାତେ, ଅଶ୍ୱସୂନୃତେ (ଅଶ୍ୱର ଶକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦବାଣୀ ଆଣୁଥିବା)।

Mantra 2

या सुनीथे शौचद्रथे व्यौच्छो दुहितर्दिवः । सा व्युच्छ सहीयसि सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते ॥

ହେ ଦିବଃ ଦୁହିତର୍ (ଉଷା), ତୁମେ ସୁନୀଥେ—ସୁମାର୍ଗରେ, ଶୌଚଦ୍ରଥେ—ପ୍ରକାଶମୟ ରଥରେ ବ୍ୟୌଚ୍ଛଃ, ପ୍ରକଟ ହୋଇଛ। ଏବେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟୁଚ୍ଛ—ଉଦୟ ହେଅ; ତୁମେ ଅଧିକ ଅଧିକ ସହୀୟସି—ଶକ୍ତିଶାଳିନୀ ହେଅ; ହେ ସତ୍ୟଶ୍ରବସି—ସତ୍ୟ ଶୁଣୁଥିବା, ବାୟ୍ୟେ—ପ୍ରାଣବାୟୁରେ ଗତି କରୁଥିବା, ସୁଜାତେ—ସୁଜନ୍ମା, ଅଶ୍ୱସୂନୃତେ—ଅଶ୍ୱବେଗ ଓ ଆନନ୍ଦବାଣୀ ଆଣୁଥିବା।

Mantra 3

सा नो अद्याभरद्वसुर्व्युच्छा दुहितर्दिवः । यो व्यौच्छः सहीयसि सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते ॥

ହେ ଦିବଃ ଦୁହିତର୍ (ଉଷା), ବ୍ୟୁଚ୍ଛା—ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ବସୁଃ—ସମ୍ପଦ ଆଣ। ତୁମେ ଯୋ ବ୍ୟୌଚ୍ଛଃ—ପ୍ରକଟ ହୋଇଛ ଏବଂ ସହୀୟସି—ଶକ୍ତିରେ ବଢ଼ୁଛ; ହେ ସତ୍ୟଶ୍ରବସି, ବାୟ୍ୟେ—ପ୍ରାଣବାୟୁରେ ଗତି କରୁଥିବା, ସୁଜାତେ, ଅଶ୍ୱସୂନୃତେ—ଅଶ୍ୱବେଗ ଓ ଆନନ୍ଦବାଣୀ ଆଣୁଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଉଦୟ ହେଅ।

Mantra 4

अभि ये त्वा विभावरि स्तोमैर्गृणन्ति वह्नयः । मघैर्मघोनि सुश्रियो दामन्वन्तः सुरातयः सुजाते अश्वसूनृते ॥

ହେ ବିଭାବରି—ପ୍ରକାଶମୟୀ (ଉଷା), ଯେ ବହ୍ନୟଃ—ଅଗ୍ନିକୁ ବହନ କରୁଥିବା ଉତ୍ସାହୀ, ସ୍ତୋମୈଃ—ସ୍ତୁତିଗୀତରେ ତୁମକୁ ଗୃଣନ୍ତି—ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁଶ୍ରିୟଃ—ସୁନ୍ଦର ତେଜରେ ବଢ଼ନ୍ତି। ହେ ମଘୋନି—ଦାନବତୀ ଉଷା, ମଘୈଃ—ଦାନଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ବିସ୍ତାର ପାଆନ୍ତି; ଦାମନ୍ୱନ୍ତଃ—ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ବନ୍ଧନ/କ୍ରମ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସୁରାତୟଃ—ସୁଦାନରେ ସମୃଦ୍ଧ—ହେ ସୁଜାତେ, ଅଶ୍ୱସୂନୃତେ—ଅଶ୍ୱବେଗ ଓ ଆନନ୍ଦବାଣୀ ଆଣୁଥିବା।

Mantra 5

यच्चिद्धि ते गणा इमे छदयन्ति मघत्तये । परि चिद्वष्टयो दधुर्ददतो राधो अह्रयं सुजाते अश्वसूनृते ॥

ହେ ସୁଜାତେ, ଅଶ୍ୱସୂନୃତେ (ଶୀଘ୍ର ଶକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ବାଣୀ ଆଣୁଥିବା ଉଷା)! ଦାନ-ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ଯଦି ଏହି ଗଣମାନେ ତୁମକୁ ଢାଙ୍କିଦେଉଥିବା ପରି ଲାଗେ, ତଥାପି ଇଚ୍ଛୁକମାନେ ସବୁଦିଗରେ ତୁମ ଅହ୍ରୟ (ଅବିରତ) ରାଧସ୍—ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ଦାନ—ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।

Mantra 6

ऐषु धा वीरवद्यश उषो मघोनि सूरिषु । ये नो राधांस्यह्रया मघवानो अरासत सुजाते अश्वसूनृते ॥

ହେ ମଘୋନି ଉଷା, ଏହି ସୂରିମାନଙ୍କ (ପ୍ରକାଶିତ ନେତାମାନଙ୍କ) ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ ବୀରବତ୍ ଯଶ (ବୀର-ଧାରକ କୀର୍ତ୍ତି) ସ୍ଥାପନ କର; ଯେ ମଘବାନମାନେ ଆମକୁ ଅହ୍ରୟ ରାଧାଂସି (ଅବିରତ ସମୃଦ୍ଧି) ଦେଇଛନ୍ତି—ହେ ସୁଜାତେ, ଅଶ୍ୱସୂନୃତେ!

Mantra 7

तेभ्यो द्युम्नं बृहद्यश उषो मघोन्या वह । ये नो राधांस्यश्व्या गव्या भजन्त सूरयः सुजाते अश्वसूनृते ॥

ହେ ମଘୋନି ଉଷା, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦ୍ୟୁମ୍ନ (ପ୍ରକାଶମୟ ବଳ) ଓ ବୃହଦ୍ ଯଶ (ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତି) ବହନ କର; ସେହି ସୂରୟଃ (ପ୍ରକାଶିତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ) ଆମ ସହ ଅଶ୍ୱ୍ୟା ଓ ଗବ୍ୟା ରାଧାଂସି—ଶୀଘ୍ର ଊର୍ଜାମାନେ ଓ ଗୋମାନଙ୍କ ପରି ପ୍ରକାଶ-କିରଣର ସମୃଦ୍ଧି—ଭାଗ କରନ୍ତି—ହେ ସୁଜାତେ, ଅଶ୍ୱସୂନୃତେ!

Mantra 8

उत नो गोमतीरिष आ वहा दुहितर्दिवः । साकं सूर्यस्य रश्मिभिः शुक्रैः शोचद्भिरर्चिभिः सुजाते अश्वसूनृते ॥

ଏବଂ ହେ ଦିବଃ ଦୁହିତା (ଉଷା), ଗୋମତୀ—କିରଣସମୃଦ୍ଧ—ପ୍ରେରଣାମାନଙ୍କୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ; ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶୁକ୍ର, ତେଜସ୍ବୀ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅର୍ଚ୍ଚିରୂପ ରଶ୍ମିମାନଙ୍କ ସହିତ। ହେ ସୁଜାତେ, ଅଶ୍ୱସୂନୃତେ—ବେଗଶକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ବାଣୀ ଆଣୁଥିବା।

Mantra 9

व्युच्छा दुहितर्दिवो मा चिरं तनुथा अपः । नेत्त्वा स्तेनं यथा रिपुं तपाति सूरो अर्चिषा सुजाते अश्वसूनृते ॥

ହେ ଦିବଃ ଦୁହିତା (ଉଷା), ପ୍ରକାଶିତ ହେଅ; ବିଳମ୍ବର ଜଳକୁ ଦୀର୍ଘକାଳ ଟାଣିବା ନୁହେଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଅର୍ଚ୍ଚିଦ୍ୱାରା ଯେପରି ଚୋର କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁକୁ ଦଗ୍ଧ କରେ, ସେପରି ତୁମକୁ ଦଗ୍ଧ ନ କରୁ। ହେ ସୁଜାତେ, ଅଶ୍ୱସୂନୃତେ—ବେଗଶକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ବାଣୀ ଆଣୁଥିବା।

Mantra 10

एतावद्वेदुषस्त्वं भूयो वा दातुमर्हसि । या स्तोतृभ्यो विभावर्युच्छन्ती न प्रमीयसे सुजाते अश्वसूनृते ॥

ହେ ଉଷା, ଏତେ ତୁମେ ଜାଣ; ତଥାପି ଆହୁରି ଦେବାକୁ ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ। କାରଣ, ହେ ବିଭାବରୀ, ସ୍ତୋତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦିତ ହୋଇ ତୁମେ କେବେ ମ୍ଲାନ ହୁଅନାହ, ନ ଅପରାଜିତ ହୁଅ। ହେ ସୁଜାତେ, ଅଶ୍ୱସୂନୃତେ—ବେଗଶକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ବାଣୀ ଆଣୁଥିବା।