Opening the text

Sukta 10.46
Agni
Triṣṭubh (probable)
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை ஆதிமூல ஹோத்ராகப் போற்றுகிறது—தேவர்களும் மனிதர்களும் ஒருசேர நிறுவியவராக, ஹவியை எடுத்துச் செல்லும் தாங்கியாகவும், சமூக வாழ்வில் ṛta (சரியான ஒழுங்கு) அமைப்பாளராகவும். அக்னி ‘நீரின் மடியில்’ அமர்ந்தவராகவும், இல்லங்களுக்குள் மற்றும் கருப்பை போன்ற மூடுபடலங்களுக்குள் மறைந்திருப்பவராகவும் வர்ணிக்கப்படுகிறார். அவர் மக்களை ஒன்றுசேர்த்து, தர்மத்தின் ‘யோகங்கள்’ மூலம் அவர்களை முன்னெடுத்து, செழிப்பு மற்றும் முன்னோர்களின் புதுப்பிக்கப்பட்ட புகழ் நோக்கி அழைத்துச் செல்கிறார்.
Mantra 1
प्र होता जातो महान्नभोविन्नृषद्वा सीददपामुपस्थे । दधिर्यो धायि स ते वयांसि यन्ता वसूनि विधते तनूपाः ॥
யாகத்தின் புரோகிதனாக அவர் மகத்துடன் பிறந்தார்; உயரங்களின் அறிவாளர்; மனிதர்களிடையே உள்ளார்ந்த ஆற்றல்போல் அவர் நீர்களின் மடியில் அமர்கிறார். அடித்தளமாக உறுதியாக நிறுவப்பட்டவர்—அவரே உங்கள் இயக்கங்களை நடத்துகிறார்; வழிபடுவோர்க்கு வசுக்கள் (செல்வங்கள்) அளித்து, உடலுடைய உயிரின் காவலன் (தனூபா) ஆகிறார்.
Mantra 2
इमं विधन्तो अपां सधस्थे पशुं न नष्टं पदैरनु ग्मन् । गुहा चतन्तमुशिजो नमोभिरिच्छन्तो धीरा भृगवोऽविन्दन् ॥
நீர்களின் பொதுவான இருக்கை (ஸதஸ்த) யில் இந்த அக்னியை விதிப்படி அமைத்து, தொலைந்த மிருகத்தைப் போல அதன் பாதச்சுவடுகளைத் தொடர்ந்து அவர்கள் சென்றனர். குகையில் மறைந்து, மறைநடையுடன் இயங்கிய அவனை—வணக்கங்களால் தேடி வந்த திடமனத்தையுடைய உஷிஜ் (அக்னி-தேடிகள்) ப்ருகுக்கள் கண்டடைந்தனர்.
Mantra 3
इमं त्रितो भूर्यविन्ददिच्छन्वैभूवसो मूर्धन्यघ्न्यायाः । स शेवृधो जात आ हर्म्येषु नाभिर्युवा भवति रोचनस्य ॥
இந்த அக்னியைத் திரிதன் தேடிக்கொண்டே மிகுதியாகக் கண்டான்—அவன் விரிந்த ஒளியுடையவன், அ்ன்யா (அழிக்கமுடியாத பசு/ஒளிப் பசு) யின் தலைப்பகுதியில் நிறுவப்பட்டவன். பிறந்து, வீடுகளில் நலமாய் வளர்கிறான்; ரோசன (ஒளிமிகு உலகம்) இன் இளமை நாபி-மையமாக ஆகிறான்.
Mantra 4
मन्द्रं होतारमुशिजो नमोभिः प्राञ्चं यज्ञं नेतारमध्वराणाम् । विशामकृण्वन्नरतिं पावकं हव्यवाहं दधतो मानुषेषु ॥
வணக்கச் செயல்களால் உஶிஜ் (ஜ்வாலையை நாடுவோர்) மகிழ்வூட்டும் ஹோத்ரு (அக்னி)யை உருவாக்கினர்—யஜ்ஞத்தை முன்னோக்கி நடத்துபவன், அத்வர (யஜ்ஞப் பாதை)களின் வழிகாட்டி. அவனை மக்களுக்குப் பாவகன், உண்மையான நடத்துநன் ஆக்கி, மனிதர்களிடையே ஹவ்யவாஹனை நிலைநிறுத்தினர்.
Mantra 5
प्र भूर्जयन्तं महां विपोधां मूरा अमूरं पुरां दर्माणम् । नयन्तो गर्भं वनां धियं धुर्हिरिश्मश्रुं नार्वाणं धनर्चम् ॥
அவர்கள் முன்னே கொண்டு வருகின்றனர் மாபெரும் வெற்றியளிக்கும் வலிமையை—ரிஷி-தரிசனத்தின் விரிந்த இல்லத்தை; வலிமையோர் குழப்பமற்ற அவனைத் தாங்குகின்றனர், பல புரங்களின் பழமையான அடித்தளமானவனை. வன-கர்பம் (காடுகளின் மறைந்த கரு) என்பதை வழிநடத்தி, தியா (சிந்தனை)யை நுகத்தில் இணைக்கின்றனர்—மஞ்சள் தாடியுடைய, தளராத ஆற்றலைப் போல, செல்வமும் ஸ்துதியும் நிறைந்தவன்.
Mantra 6
नि पस्त्यासु त्रितः स्तभूयन्परिवीतो योनौ सीददन्तः । अतः संगृभ्या विशां दमूना विधर्मणायन्त्रैरीयते नॄन् ॥
பஸ்த்யா (வாசஸ்தலங்கள்)களில் திரிதன் உறுதியாகி, யோனியில் சுற்றப்பட்டவனாய், உள்ளே அமர்கிறான். அங்கிருந்து, விஶ் (மக்கள்)களை ஒன்றுகூட்டி, தமூனா (இல்லத் தலைவர்) ருத-தர்மத்தின் யந்திர/நுகங்களால் மனிதரை இயக்குகிறான்—ஒழுங்குபட்ட செயல்பாட்டில் அவர்களை இட்டுச் செல்கிறான்.
Mantra 7
अस्याजरासो दमामरित्रा अर्चद्धूमासो अग्नयः पावकाः । श्वितीचयः श्वात्रासो भुरण्यवो वनर्षदो वायवो न सोमाः ॥
அவருடைய அக்னிகள்—அழியாதவை, இல்லத்தின் வழிகாட்டிகள்—புகையுடன் எரிந்து தூய்மையாக்குகின்றன. தீப்பற்றுதலில் ஒளிர்வோர், செல்லுதலில் விரைவோர், எழுச்சியில் ஆவல்மிகுவோர்—அவர்கள் காடில் அமர்கின்றனர்; காற்றைப் போல, மேலும் சோம-சக்திகளைப் போல இருப்பின் வழியே ஓடுகின்றனர்.
Mantra 8
प्र जिह्वया भरते वेपो अग्निः प्र वयुनानि चेतसा पृथिव्याः । तमायवः शुचयन्तं पावकं मन्द्रं होतारं दधिरे यजिष्ठम् ॥
தன் நாவால் அக்னி வாக்கின் நடுக்கத்தை முன்னே செலுத்துகிறான்; தன் சிந்தனையால் பூமி-ஸ்வபாவத்தின் விவேகங்களை வெளிப்படுத்துகிறான். அவனைத் தேடுவோர் நிறுவுகின்றனர்—தூயவன், பாவகன்—மந்திரமான ஹோதா, யஜ்ஞத்தில் மிகச் சிறந்தவன்.
Mantra 9
द्यावा यमग्निं पृथिवी जनिष्टामापस्त्वष्टा भृगवो यं सहोभिः । ईळेन्यं प्रथमं मातरिश्वा देवास्ततक्षुर्मनवे यजत्रम् ॥
வானமும் பூமியும் பெற்றெடுத்த அந்த அக்னியை; ஆபஸ், த்வஷ்ட்ரு, மற்றும் ப்ருகுக்கள் தங்கள் சக்திகளால் வடித்தனர். தேவர்கள் முதலில் அந்த ஈளேன்ய—வழிபடத்தக்க—வனைச் செதுக்கியனர்; மாதரிஷ்வன் அவனை மனுவுக்காகக் கொண்டு வந்தான்—யஜத்ர, அர்ப்பணத்திற்குரியவன்.
Mantra 10
यं त्वा देवा दधिरे हव्यवाहं पुरुस्पृहो मानुषासो यजत्रम् । स यामन्नग्ने स्तुवते वयो धाः प्र देवयन्यशसः सं हि पूर्वीः ॥
அக்னியே! தேவர்கள் உன்னை ஹவ்யவாஹன் (ஆஹுதி-வாகன்) என நிறுவினர்—பலரால் விரும்பப்படுபவன், மனிதர்க்கு யஜ்யன். உன் இயக்கத்தில் ஸ்துதி செய்பவனுக்கு வாழ்வின் நிறைவுகள் (வயः) அளி. தேவமார்க்கம் நோக்கிச் சென்று, அவனுக்காக முன்னோரின் பல யசஸ்-செல்வங்களை ஒன்றுசேர்; கடந்த காலச் சேமித்த சாதனைகளை இன்றைய உயர்வில் விழிப்புறச் செய்.
It presents Agni as the sacred fire-priest who carries offerings to the gods and also as an inner, hidden power that brings order (ṛta/dharma), protection, vitality, and prosperity to human life.
This image points to Agni’s cosmic origin and subtle presence: fire is linked with the waters and the hidden seed of energy, suggesting Agni is both elemental and mysteriously concealed in creation.
Trita is an ancient Rigvedic figure often connected with a hidden or pressed-out fire/light. In this hymn the Trita motif emphasizes Agni as inwardly seated and concealed, yet capable of organizing and energizing human society when awakened.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.