
முதன்மைத் தீம்: காம/ஸ்மரன் மற்றும் இந்திரனின் வஜ்ரம் ஆகியவற்றின் கட்டுப்படுத்தும்–பாதுகாக்கும் சடங்கு-சக்தியுடன், குறிப்பிட்ட இல்லச் சிகிச்சைகள் (முடி வளர்ச்சி/அடர்த்தி, பல் முளைப்பு வேதனை) இணைப்பு. துணைத் தீம்கள்: (1) காம/ஸ்மரனை நிறுவி, தபஸின் திசையை மாற்றுவதன் மூலம் வசீகரணம் மற்றும் காதல்-நோய் தணித்தல். (2) இந்திரனின் வஜ்ரத்தால் நாட்டுப் பாதுகாப்பும் தாக்குதலாளர்களுக்குத் தண்டனையும். (3) மேகலா (விரத-இடுப்புக் கயிறு) வழி பிரம்மச்சரிய ஒழுக்கம் மற்றும் பாதுகாப்பு. (4) பூமியில் பிறந்த மூலிகைகள் மற்றும் பரம்பரை வழி வந்த முறைகள் மூலம் முடி மீளுருவாக்கம் மற்றும் அடர்த்தி அதிகரிப்பு. (5) குழந்தையின் பல் முளைப்பால் ஏற்படும் இல்லக் கலக்கம் தணித்து இல்ல அமைதி நிலைநிறுத்தல்.
இந்தச் சுருக்கமான அதர்வவேத அபிசார மந்திரம் வசியகரண (வலுக்கட்டாய ஈர்ப்பு) சடங்காகச் செயல்படுகிறது: ஸ்மர/காமன் இலக்கின் தலை மற்றும் மனத்தில் ‘செலுத்தப்பட்டு/நுழைக்கப்பட்டு’, செய்பவரின் மீது அவன் தீவிர ஏக்கத்தில் எரியச் செய்யப்படுகிறது. இங்கு தேவர்கள் ஆசையைத் தள்ளிச் செலுத்தும் அமலாக்கிகள்/தண்டனைச் செயல்படுத்துநர்கள் போலக் கருதப்படுகின்றனர்; அனுமதி (ஒப்புதல்/அனுமோதனம்) மற்றும் ஆகூதி (சங்கல்பம்/நோக்கம்) இந்தச் செயலை அங்கீகரித்து சக்தியூட்ட அழைக்கப்படுகின்றன. இறுதி செய்யுள் ‘திரும்பி வருதல்’ என்ற கருவைச் சேர்த்து, இல்லாத ஆணை மீண்டும் வந்து இல்லறமும் தந்தை-கடமையும் மீள ஏற்குமாறு வற்புறுத்துகிறது.
இந்தச் சுருக்கமான அதர்வண மந்திரம் நீரில் ஸ்மரன் (காமன்) என்பதை “நிறுவி” (பிரதிஷ்டை செய்து) செயல்படுகிறது; பின்னர் அவனுடைய உள்ளெரியும் தபஸைத் தேர்ந்த இலக்கின் மீது திருப்புகிறது. இதன் கட்டாய வலிமை வருணனின் தர்மம்—அவனுடைய கட்டுப்படுத்தும் விதி/ஆணை—மூலம் அங்கீகரிக்கப்படுகிறது; ஆகவே ஆசை வெறும் உணர்ச்சி அல்ல, அமல்படுத்தக்கூடிய பிரபஞ்சப் பந்தமாகக் காட்டப்படுகிறது. மீள்மீள வரும் சூத்திரங்கள் பல்வேறு தெய்வ “நிறுவுநர்கள்” (தேவர்கள், இந்திராணி, மித்ர-வருணன்) என்பவர்களைப் பெயரிட்டு, நீர் ஒரு ஊடகமாகக் கொண்டு வேட்கையை ஊட்டவும், ஏந்திச் செல்லவும், தூண்டிச் செயல்படுத்தவும் முடியும் என்பதை வலியுறுத்துகின்றன.
இந்தச் சுருக்கமான அதர்வவேதச் சூக்தம் மேகலா (விரதக் கச்சை)யை புனிதமாக்குகிறது—அது அணிபவரை காக்கும், ஒழுக்கப்படுத்தும், வலிமையூட்டும் கட்டுப்பாடாக, குறிப்பாக பிரம்மச்சரியம் மற்றும் தீட்சைச் சார்ந்த கட்டுப்பாட்டின் சூழலில் விளங்குகிறது. கட்டும் செயலை ஒரு தெய்வீக “கட்டுபவர்” மற்றும் ஆதிமுனிவர் முன்னுதாரணத்துடன் இணைப்பதன் மூலம், இந்தக் கச்சை அபோத்ரபாயிக (தீய சகுனம்-தடுக்கும்) வட்டம்சூழ்ந்த பாதுகாப்பாக மாறுகிறது; அது யமனின் பக்கம் மரணத்தின் இழுப்பைத் தடுத்து, விரதம் பாதுகாப்பாக நிறைவேறவும், மங்கலமான விடுதலை பெறவும் உறுதி செய்கிறது.
அதர்வவேதம் 6.134 என்பது சுருக்கமான ‘ராஷ்ட்ரப்ருத்–அபிசாரிக’ மந்திரம்; இதில் இந்திரனின் வஜ்ரம் உயிருள்ள, தண்டனை வழங்கும் சக்தியாகக் கருதப்பட்டு, அரசாட்சியைப் பாதுகாக்கும் ஆயுதமாக்கப்படுகிறது—விரோத ஆக்கிரமிப்பாளர்களை உடைத்து, மண்ணுக்குள் புதைத்துவிடுவதற்காக. அரசியல் எல்லைப் பாதுகாப்பும் உயிர்கொல்லும் அடக்குமுறையும் இணைக்கப்படுகின்றன: பகைவரின் உயிர் தாக்கி அகற்றப்படுகிறது, அவனின் இயக்கம் கீழ்நோக்கி பூமிக்குள் தள்ளப்படுகிறது, மேலும் வஜ்ரம் ‘சீமந்த’ (எல்லை) வரை கூட அவனைத் தொடர்ந்து துரத்துமாறு கட்டளையிடப்படுகிறது. இந்த ஸூக்தத்தின் தனித்த கூற்று—யாப்புச் சாந்தமான பாராயணம் தானே (வெளிப்படையாக உஷ்ணிஹ்) ஒரு செயற்பாட்டு ‘கருவி’; அது வஜ்ரத்தின் செயல்திறனை மேலும் கூர்மையாக்குகிறது—இந்திரன் வ்ருத்ரனை வதைத்த முன்னுதாரணத்தை நினைவூட்டும் வகையில்.
இந்தச் சுருக்கமான அதர்வணிக ஸூக்தம் ஒரு ‘பல’ (வலிமை) மந்திரமாகும்; உண்பது, குடிப்பது, விழுங்குவது ஆகியவற்றை இந்திரனின் வஜ்ர-பராக்கிரமத்தை மாதிரியாகக் கொண்டு வலிமை பெறும் புனிதச் செயல்களாகப் புனிதப்படுத்துகிறது. செய்பவரின் உட்கொள்ளுதலை கடல் போன்ற பிரபஞ்ச-உள்வாங்கலுடனும், இந்திரனின் வ்ருத்ர-வதத்துடனும் ஒன்றாக்கி, தன்னுள் உயிர்சக்தியை இழுத்துக்கொள்ளவும், எதிரியின் பிராணனைச் சுரண்டவும் இது நோக்குகிறது. ஆகவே இது பௌஷ்டிக உறுதிப்படுத்தலை அளிக்கிறது; அதேசமயம் வெளிப்படையான அபிசாரிக நிழலுடன்—மற்றவரை அடக்கி தன்னை வலுப்படுத்துதல்.
அதர்வவேதம் 6.136 என்பது ஒரு சுருக்கமான சிகிச்சை மந்திரம்; பெயரிடப்படாத ஒரு மூலிகையை “தேவி பூமியில் பிறந்தது” எனப் புனிதப்படுத்தி, அதை முடியை உறுதியாகப் பிடிக்கச் செய்யவும், அடர்த்தி பெறச் செய்யவும், மீண்டும் வளரச் செய்யவும் பயன்படுத்துகிறது. பாடல் மூலிகையை மரியாதையுடன் அகழ்ந்து/சேகரிப்பதிலிருந்து தொடங்கி, முடியின் உறுதி மற்றும் புதிய வளர்ச்சி ஏற்படுமாறு நேரடியாக ஆணையிடுகிறது; இறுதியில் முடி உதிர்தல் மற்றும் முறிவு எதிராக “அனைத்தையும் குணப்படுத்தும்” தாவர மருந்தைத் தெளித்து/பூசி நிறைவு பெறுகிறது.
இந்தச் சுருக்கமான பைஷஜ்ய ஸூக்தம், கேசவர்தனீ எனும் முடி-வளர்ச்சி மூலிகையை மரபுச் சான்றின் நினைவால் வலுப்படுத்துகிறது: ஜமதக்னி அதைத் தன் மகளுக்காகக் கண்டறிந்தார்; வீதஹவ்யர் அதை அசிதரின் இல்லத்திலிருந்து முறையாகப் பெற்றார். பின்னர் மந்திரங்கள் வேண்டிய வளர்ச்சியை ‘அளந்து’ வடிவமைக்கின்றன—முடிகள் நாணல் போல சமமாக மேலெழுந்து, கருமையாகவும் அடர்த்தியாகவும் இருக்க வேண்டும்; மேலும் அந்த மூலிகை வேர், முனை, நடுப்பகுதி—மூன்றையும் உறுதிப்படுத்துமாறு கட்டளையிடப்படுகிறது. இவ்வாறு மரபின் அதிகாரமும் நேரடியான மருத்துவக் கட்டளையும் இணைந்து, தடிமனான நிலையான முடி வளர்ச்சியை உறுதி செய்கின்றன.
இந்தச் சுருக்கமான அபிசாரிக சூக்தம் ஓஷதியை (அதிபதி மூலிகை) கட்டுப்படுத்தும், பிணைக்கும் வலிமையாக ஆயுதமாக்கி, குறிவைக்கப்பட்ட ஆணில் கிளீபத்வம் (பாலியல் ஆண்மை இழப்பு/இயலாமை) மற்றும் அடங்குதன்மையை ஏற்படுத்த நோக்குகிறது. “நான் உன்னை கிளீபனாக்கிவிட்டேன்” போன்ற கூர்மையான செயற்பாட்டு அறிவிப்புகளாலும், மூடுதல் மற்றும் பிளத்தல்/பிரித்தல் போன்ற ஒத்திசைவு-சடங்கு செயல்களாலும், வீரியத்தைச் சோர்வடையச் செய்து, ஆற்றலைத் தடுத்து, கீழ்ப்படிதலைத் திணிக்க முயல்கிறது.
இந்த ஐந்து மந்திரங்களைக் கொண்ட அதர்வவேத அபிசாரச் சாந்தம், காமம் (ஆசை) என்பதைக் கட்டாயப்படுத்தும் சக்தியாகச் செலுத்தி காதல்-வியாதியை உருவாக்குகிறது—இலக்கின் இதயமும் வாயும் ‘உலர்ந்து’ தாகம், வாடல் ஆகிய உடல்-உணர்வுகளால் சோர்ந்து, செய்பவரின் செல்வாக்கிற்குள் வரும் வரை. இதில் ஓஷதி-சக்தி (ந்யஸ்திகா/ஸஹஸ்ரபர்ணீ) மனவலிப்பு/உளவியல் கட்டுப்பாட்டுடன் இணைக்கப்படுகிறது; உலர்ச்சி, தாகம், சுருங்கல், வாடல் போன்ற தீவிர உடற்காட்சிகள் ஈர்ப்பு மற்றும் கட்டுப்பாட்டின் செயன்முறையாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
இந்தச் சுருக்கமான இல்லவாழ்க்கைச் சிகிச்சை-மந்திரம், பல் முளைக்கும் காலத்தில் வீட்டில் கலக்கம் உண்டாக்கக் கூடிய கடுமையான, கடிக்கும் சக்தியாகக் கருதப்படும் “இரண்டு பற்கள்” என்பவற்றை நேரடியாக அழைக்கிறது. அடிப்படை தானியங்களின் சிறு பலி-பங்கைக் காணிக்கையாக்கி, பிரஹ்மணஸ்பதி மற்றும் அக்னி (ஜாதவேதஸ்) ஆகியோரைக் கூவி அழைப்பதன் மூலம், இம்மந்திரம் அவற்றின் “கோர” (பயங்கர) அம்சத்தை வேறு திசைக்கு மாற்றி, ஒரு ஆசீர்வாதத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது: பற்கள் மங்களகரமாக இருந்து தந்தை-தாய்க்கு தீங்கு செய்யாதிருக்க, மேலும் இல்லத்திற்கு செல்வம் (ரத்ன) சேர்ந்து பெருகட்டும்.