Opening the text

പ്രധാന വിഷയം: കാമ/സ്മരനും ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന നിർബന്ധന-സംരക്ഷണ കർമ്മശക്തി; കൂടാതെ വീട്ടിലെ ലക്ഷ്യചികിത്സകൾ (മുടിവളർച്ച, ശിശുവിന്റെ പല്ല് മുളയ്ക്കുമ്പോഴുള്ള വേദന). ഉപവിഷയങ്ങൾ: കാമ/സ്മര സ്ഥാപനം നടത്തി തപസ്സിനെ മറ്റൊരു ദിശയിലേക്ക് തിരിച്ച് വശീകരണവും പ്രണയരോഗശമനവും; ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം വഴി രാഷ്ട്രസംരക്ഷണവും ആക്രമകരെ ശിക്ഷിക്കലും; മേഘലാ (വ്രതവലയം) വഴി ബ്രഹ്മചര്യശാസനവും സംരക്ഷണവും; ഭൂമിയിൽ ജനിച്ച ഔഷധസസ്യങ്ങളും പാരമ്പര്യമായി കൈമാറിയ വിദ്യയും വഴി മുടി പുനർജനനവും കട്ടിയാക്കലും; ഗൃഹശാന്തിയും ശമനകർമ്മങ്ങളും.
ഈ ചുരുക്കമായ അഥർവവേദീയ മന്ത്രം വശീകരണ (ബലപ്രയോഗ ആകർഷണം) കർമമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു: സ്മരൻ/കാമൻ ലക്ഷ്യത്തിന്റെ തലിലും മനസ്സിലും ‘തള്ളിക്കയറ്റി’, ആ വ്യക്തി കർത്താവിനോടുള്ള ആകാംക്ഷയിൽ കത്തിപ്പൊള്ളുന്നവിധം ചെയ്യുന്നു. ദേവന്മാരെ കാമത്തെ മുന്നോട്ടുതള്ളുന്ന നിർബന്ധകരായ നടപ്പാക്കുന്നവരായി കാണുന്നു; അനുമതി (സമ്മതി/അംഗീകാരം)യും ആകൂതി (സങ്കൽപ്പം/ഉദ്ദേശ്യം)യും ഈ പ്രവൃത്തിക്ക് അധികാരവും ഊർജവും നൽകാൻ ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നു. അവസാന ഋക്കിൽ “മടങ്ങിവരവ്” എന്ന പ്രമേയം ചേർത്ത്, അകന്നിരിക്കുന്ന പുരുഷൻ തിരികെ വന്ന് ഗൃഹസ്ഥ-പിതൃത്വധർമ്മം വീണ്ടും ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തുന്നു.
ഈ ചെറു ആഥർവണിക മന്ത്രം സ്മരൻ (കാമൻ)നെ ജലങ്ങളിൽ “സ്ഥാപിച്ച്”, അവന്റെ അന്തർദാഹം (തപസ്) തിരഞ്ഞെടുത്ത ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വിടുന്നതിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ബലപ്രയോഗശക്തിക്ക് വരുണന്റെ ധർമ്മം—അവന്റെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന നിയമം/ആജ്ഞ—അധികാരം നൽകുന്നു; അതിനാൽ ആഗ്രഹം വെറും വികാരമല്ല, നടപ്പാക്കാവുന്ന ബ്രഹ്മാണ്ഡീയ നിയന്ത്രണമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആവർത്തിക്കുന്ന സൂത്രവാക്യങ്ങൾ വിവിധ ദിവ്യ “സ്ഥാപകരെ” (ദേവന്മാർ, ഇന്ദ്രാണി, മിത്ര-വരുണ) പേരെടുത്തു വിളിച്ച്, ജലം ഒരു മാധ്യമമായി ഉപയോഗിച്ച് വാസനയെ നിറയ്ക്കാനും, വഹിക്കാനും, സജീവമാക്കാനും കഴിയുമെന്ന് ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
ഈ ചെറു അഥർവവേദീയ സൂക്തം വ്രത-മേഖലയെ (വ്രതക്കെട്ട്) പരിശുദ്ധമാക്കി, അത് ധരിക്കുന്നവനെ—പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രഹ്മചര്യവും ദീക്ഷാനിയമങ്ങളും പാലിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ—സംരക്ഷിക്കുകയും ശാസിക്കുകയും ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ബന്ധനമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ബന്ധിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി ദൈവിക ‘ബന്ധകൻ’നോടും ആദിമ ഋഷിമാരുടെ മുൻനിരൂപിത മാതൃകയോടും ബന്ധപ്പെടുത്തി, ഈ മേഖലയെ അപായനിവാരകമായ ഒരു വലയമായി മാറ്റുന്നു; യമനിലേക്കുള്ള മരണത്തിന്റെ ആകർഷണം തടഞ്ഞ്, വ്രതം സുരക്ഷിതമായി പൂർത്തിയാകാനും ശുഭകരമായ വിമോചനമുണ്ടാകാനും സഹായിക്കുന്നു.
AV 6.134 ഒരു സംക്ഷിപ്തമായ രാഷ്ട്രഭൃത്–അഭിചാരിക മന്ത്രമാണ്; ഇതിൽ ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രത്തെ ജീവിക്കുന്ന, ശിക്ഷാപരമായ ശക്തിയായി കണക്കാക്കി, ശത്രു ആക്രമകരെ തകർത്തും ഭൂമിയിൽ അടക്കിയും രാജ്യത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആയുധമാക്കുന്നു. ഇത് രാഷ്ട്രീയ അതിർത്തി-സംരക്ഷണത്തെ മാരകമായ അടിച്ചമർത്തലുമായി കൂട്ടിചേർക്കുന്നു: ശത്രുവിന്റെ ജീവൻ അടിച്ചുമാറ്റപ്പെടുന്നു, അവന്റെ ഗതി ഭൂമിയിലേക്കു താഴേക്ക് നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടുന്നു, കൂടാതെ വജ്രത്തോട് സീമന്തം (അതിർത്തി) വരെയും അവനെ പിന്തുടരാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. ഈ സൂക്തത്തിന്റെ പ്രത്യേക അവകാശവാദം, ഛന്ദസ്സോടെയുള്ള ജപം തന്നെ (വ്യക്തമായി ഉഷ്ണിഹ്) വജ്രത്തിന്റെ ഫലപ്രാപ്തി മൂർച്ചപ്പെടുത്തുന്ന പ്രവർത്തക ‘ഉപകരണം’ ആകുന്നു എന്നതാണ്; ഇത് ഇന്ദ്രൻ വൃത്രനെ വധിച്ച മാതൃകാപരമായ സംഭവത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
ഈ ചെറു ആഥർവണിക സ്തോത്രം ഒരു ബല-മന്ത്രചാര്മമാണ്; ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രശക്തിയെ മാതൃകയാക്കി, ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ–കുടിക്കൽ–വിഴുങ്ങൽ എന്നീ പ്രവൃത്തികളെ ബല (ശക്തി) സമ്പാദനത്തിന്റെ പവിത്ര കർമങ്ങളായി സാക്രലൈസ് ചെയ്യുന്നു. ആചാരകന്റെ ആഹാരഗ്രഹണത്തെ സമുദ്രത്തിന്റെ സർവവ്യാപക ആഗിരണം/ആത്മസാത്കാരത്തോടും ഇന്ദ്രന്റെ വൃത്രവധത്തോടും ഐക്യപ്പെടുത്തി, ജീവശക്തി സ്വയം ഉള്ളിലേക്കു ആകർഷിക്കുകയും എതിരാളിയുടെ പ്രാണനെ ക്ഷയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ് ലക്ഷ്യം. ഫലമായി ഇത് പൗഷ്ടിക ബലവർധനയോടൊപ്പം വ്യക്തമായ അഭിചാരിക മൂർച്ചയും നൽകുന്നു: മറ്റെയാളെ അടക്കിയിലൂടെ സ്വയം ശക്തിപ്പെടൽ.
AV 6.136 ഒരു ചെറുതായ ചികിത്സാമന്ത്രമാണ്. പേരില്ലാത്ത ഒരു ഔഷധസസ്യത്തെ “ഭൂദേവിയായ പൃഥിവിയിൽ ജനിച്ചതായി” വിശുദ്ധീകരിച്ച്, അത് മുടിയിൽ പ്രയോഗിച്ച് മുടി ഉറപ്പിക്കാനും കട്ടിയാക്കാനും വീണ്ടും വളരാനും സഹായിക്കുകയാണ്. സ്തോത്രം സസ്യം ഭക്തിപൂർവ്വം പിഴുതെടുക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, തുടർന്ന് മുടി ദൃഢമാകട്ടെ, പുതുവളർച്ച ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന നേരിട്ടുള്ള ആജ്ഞയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു. അവസാനം മുടികൊഴിച്ചിലും പൊട്ടലും തടയാൻ “സർവചികിത്സക”മായ സസ്യൗഷധം തളിക്കലും/തേച്ചുപിടിപ്പിക്കലും കൊണ്ട് സമാപിക്കുന്നു.
ഈ ചുരുങ്ങിയ ഭൈഷജ്യ സൂക്തം കേശവർധിനി എന്ന പ്രത്യേക മുടിവളർത്തുന്ന ഔഷധസസ്യത്തെ സ്മരിക്കപ്പെടുന്ന വംശപരമ്പരയുടെ അധികാരത്തിലൂടെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു—ജമദഗ്നി തന്റെ പുത്രിക്കായി അതിനെ കണ്ടെത്തിയതും, വീതഹവ്യൻ അസിതന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വിധിപൂർവം അതിനെ സമ്പാദിച്ചതും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. തുടർന്ന് മന്ത്രങ്ങൾ അഭിലഷിതമായ വളർച്ചയെ ‘അളന്ന്’ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു: മുടികൾ ഞാങ്ങണപോലെ സമമായി ഉയരട്ടെ, കറുത്തും സമൃദ്ധവുമായി വളരട്ടെ; കൂടാതെ ആ ഔഷധത്തോട് വേർ, അറ്റം, നടുഭാഗം എന്നിവയെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഈ സൂക്തം പരമ്പരയുടെ പ്രാമാണ്യവും നേരിട്ടുള്ള ഔഷധ-ആജ്ഞയും ചേർത്ത് കട്ടിയുള്ളതും സ്ഥിരവുമായ മുടിവളർച്ച ഉറപ്പാക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്.
ഈ ചെറു അഭിചാരിക സൂക്തം ‘ഓഷധി’യെ (പരമാധികാരമുള്ള ഔഷധസസ്യം) നിർബന്ധിപ്പിക്കുന്നതും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതുമായ ശക്തിയായി ആയുധമാക്കി, ലക്ഷ്യമാക്കിയ പുരുഷനിൽ ക്ലീബത്വം (ലൈംഗിക അശക്തി)യും കീഴ്വഴക്കവും ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. “ഞാൻ നിന്നെ ക്ലീബനാക്കി” എന്നതുപോലുള്ള കടുപ്പമുള്ള പ്രവർത്തനാത്മക പ്രഖ്യാപനങ്ങളിലൂടെയും, മൂടൽ-പൊതിയൽ, പിളർത്തൽ എന്നീ അനുകരണാത്മക (sympathetic) ക്രിയകളിലൂടെയും, ഈ സൂക്തം വീര്യം ക്ഷയിപ്പിക്കുക, ശേഷി തടയുക, അനുസരണം നിർബന്ധിക്കുക എന്നിവ ലക്ഷ്യമിടുന്നു.
ഈ അഞ്ചു ഋക്കുകളുള്ള അതർവവേദീയ കാമ്യചാർമ്മം, കാമത്തെ (ആഗ്രഹം/കാമം) ബലപ്രയോഗശക്തിയായി ചാനലാക്കി പ്രണയരോഗം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യം—പ്രവർത്തകന്റെ അധീനതയിൽ വരുന്നതുവരെ ലക്ഷ്യവ്യക്തിയുടെ ഹൃദയവും വായും ‘ഉണക്കി’ വിടുന്നതായി വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ഇതിൽ ഔഷധി-ശക്തി (ന്യസ്തികാ/സഹസ്രപർണീ) മനഃബലാത്കാര/മാനസിക നിർബന്ധത്തോടൊപ്പം ചേർത്ത്, വരൾച്ച, ദാഹം, വാടൽ എന്നീ ദേഹാനുഭവങ്ങളുടെ ശക്തമായ ദൃശ്യങ്ങളെയാണ് ആകർഷണത്തിന്റെയും നിയന്ത്രണത്തിന്റെയും പ്രവർത്തനരീതിയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഈ ചുരുങ്ങിയ ഗൃഹ്യ ചികിത്സാമന്ത്രം പൊട്ടിവരുന്ന “രണ്ട് പല്ലുകളെ” (ദന്തൗ) കടിച്ചുകീറുന്ന, പല്ലുവളർച്ചക്കാലത്ത് വീട്ടിലെ ശാന്തി കലക്കാൻ കഴിയുന്ന ഭയങ്കര ശക്തിയായി അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. ധാന്യങ്ങളുടെ ചെറിയ ബലി-ഭാഗം അർപ്പിക്കുകയും ബ്രഹ്മണസ്പതി, അഗ്നി (ജാതവേദസ്) എന്നിവരെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്ത്, അതിലെ “ഘോര” (ഭീകര) ഭാവം മറ്റിടത്തേക്ക് തിരിച്ചു വിടുകയും അനുഗ്രഹം മുദ്രവെക്കുകയും ചെയ്യുന്നു: പല്ലുകൾ ശുഭകരമാകട്ടെ, അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഹാനിക്കരുത്, കൂടാതെ വീട്ടിലേക്ക് സമൃദ്ധി (രത്ന) കൂടിവരട്ടെ.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.