Opening the text

முதன்மைத் தீம்: நீண்ட ஆயுள், செழிப்பு, வெற்றி ஆகியவற்றிற்காக ஹவி/ஆஹுதிகளைச் சடங்குமுறையாக வழிநடத்தி அமைத்தல்; மேலும் பாதுகாப்பு ஊடகங்கள் (தர்பை, மணி, பொன், ஆடை) ஆகியவற்றை அபிஷேகம்/சம்ஸ்காரம் செய்து புனிதப்படுத்தல். துணைத் தீம்கள்: (1) சந்தஸ் மற்றும் ‘ஸ்வாஹா’‑வாக்கியங்களைச் சடங்கின் ‘அடித்தளம்/உள்கட்டமைப்பு’ எனக் கொண்டு சரியான விதிமுறையால் பலன்சித்தி உறுதிசெய்தல். (2) ஜரா மற்றும் ம்ருத்யு எதிராக ஆடை/கவசம் போன்ற பாதுகாப்பு உறை. (3) தர்பை மற்றும் ஹிரண்யம் (பொன்) மூலம் சக்தியூட்டப்பட்ட மணி‑தாலிகள். (4) போட்டி வெற்றி: ஜயசக்தி, குதிரைத் திறன், தடைகளை வெல்லுதல். (5) பகைமை எதிர்ப்பு: எதிரிகளை வெட்டி/அடக்கி வலுவிழக்கச் செய்தல்.
இந்த ஒரே-மந்திரச் சூக்தம், வேதச் சந்தஸ்களை (chandas) சரியான பாராயணம் மற்றும் யாகச் செயலின் நிலைத்தன்மையைத் தாங்கும் உயிருள்ள சக்திகளாகக் கொண்டு சுருக்கமான வழிபாட்டு ஒப்புதலாக உரைக்கிறது. முதன்மைச் சந்தஸ்களை வரிசையாகப் பெயரிட்டு, சடங்கை முறையாக அளவிடப்பட்ட வாக்கில் ‘அமர்த்தி’ நிறுத்துகிறது; இதன் நோக்கம் செயல் முழுமை, பாதுகாப்பு, மற்றும் குறையற்ற/தடையற்ற நிறைவேற்றத்தை உறுதிப்படுத்துதல் ஆகும்.
அதர்வவேதம் 19.22 என்பது பின்னைக்கால அதர்வணிக அர்ப்பண-லிதானி; குறுகிய ‘ஸ்வாஹா’-சூத்திரங்களால் அமைந்தது. இச்சூத்திரங்கள் ஹோம-ஆஹுதிகளை சரியான வரிசையில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட, படிநிலைப்படுத்தப்பட்ட பெறுநர்-வகுப்புகளுக்குத் ‘திசைமாற்றி’ அனுப்புகின்றன; இதனால் ஆஹுதி தவறான இடத்திற்குச் செல்லாமல், ஒழுங்கான முறையில் பலன் உறுதியாகிறது. தொடரின் முடிவில் ‘பிரஹ்மன்’ என்பதின் முதன்மை வெளிப்படையாக அறிவிக்கப்படுகிறது—புனித சக்தியும் புரோகித அதிகாரமும் உயர்ந்த ஒழுங்கமைப்புக் கோட்பாடாக நிறுவப்பட்டு—அதன் மூலம் சடங்கு-வாழ்வில் செழிப்பு, பாதுகாப்பு, மற்றும் முன்னுரிமை/மேன்மை நிலைபெறுகின்றன.
AVŚ 19.23 என்பது பெரும்பாலும் ‘ஸ்வாஹா’ உடன் வரும் ஆஹுதி-வாக்கியங்களின் கணக்கிடும் (enumerative) தொடராகும்; இது குறிப்பிட்ட ṛc/மந்திர-அலகுகளுக்கு (எ.கா., நான்கு-பாடல், எட்டு-பாடல் தொகுதிகள்) உரிய அர்ப்பணங்களை “சுட்டிக்காட்டி” ஒழுங்குபடுத்துகிறது. இதன் நோக்கம் யாகக் கணக்குப்பதிவு—எந்த ஆஹுதியும் தவறாமல், எந்தப் பகுதியும் தவறாக ஒதுக்கப்படாமல் இருக்கச் செய்வது. இச்சூக்தத்தின் வலிமை ‘Ṛc’ என்பதையே தனிப்பட்ட, பெறத்தக்க சக்தியாகக் கருதுவதில் உள்ளது: சரியாகப் பெயரிடப்பட்ட மந்திரத் தொகுதிகளே உரிய பெறுநர்களாகின்றன; ‘ஸ்வாஹா’ வழியாக (மறைமுகமாக) அக்னி அந்த ஆஹுதியை எடுத்துச் செல்கிறான். இந்தப் பகுதி ஒரு வலுவான தத்துவ முத்திரையுடன் (19.23.30) முடிகிறது; அதில் பிரஹ்மனின் மீறமுடியாத முதன்மை உறுதியாக அறிவிக்கப்படுகிறது—புனித அரசாதிக்கத்தில் நிலைநிறுத்தி யாகச் செயலை உறுதிப்படுத்துகிறது.
இந்தத் தாமத்திய அதர்வண வேத சூக்தம் ஒரு வளம் மற்றும் பாதுகாப்பு மந்திரமாகும். இது சடங்கு முறையில் யஜமானரை ஒரு புனித ஆடையால் சூழ்ந்து கொண்டு, ஜரா எனும் முதுமை மற்றும் மிருத்யு எனும் சாவு ஆகியவற்றை உடலிலிருந்தும் இல்லத்திலிருந்தும் விலக்குகிறது. பிரகஸ்பதியின் பாதுகாப்பு வாசத்தை அளிக்கும் அதிகாரத்தை வேண்டி, முதுமையை விரட்டி, தீர்க்காயுஸ் எனும் நீண்ட ஆயுள், வர்சஸ் எனும் பிரகாசமான கவர்ச்சி, கால்நடைகளின் பாதுகாப்பு, மற்றும் ராய் எனும் செல்வம் மற்றும் போஷ எனும் ஊட்டச்சத்து ஆகிய இரட்டை வரங்களைப் பெறுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
இந்த ஒரே-மந்திர அதர்வவேதச் சாந்தி/செயல்முறை, குதிரையை அயராத, வெற்றியளிக்கும் செயல்திறனுக்காக அபிஷேகித்து அர்ப்பணிக்கிறது—மனஸ் (சங்கல்பம்) மூலம் அதை “முன்னிலை” நோக்கி யோகப்படுத்துகிறது. இது தடைகளைத் தாண்டி (நதிக்கரை/அணை என்ற உருவகம்) வேகமாகப் பாயவும், சாரதியின் அழைப்பிற்கு உடனடியாகப் பதிலளிக்கவும் வலிமை அளிக்கிறது; அப்படியே இயக்கமே வெற்றி-சக்தியின் வாகனமாகிறது.
அதர்வவேதம் 19.26 என்பது சுருக்கமான அதர்வணிக மந்திர-சர்மம்; இதில் ஹிரண்யம் (தங்கம்) பாதுகாப்பு தாயத்து/அமுலெட்டாக அபிஷேகிக்கப்படுகிறது, அதன் தேஜஸ் அগ্নியிலிருந்து தோன்றியது என நிறுவப்படுகிறது. தங்க வளையம்/அலங்காரத்தை அறிந்து, நிறுவி, அணிவதன் மூலம் சாதகர் ஆயுஸ் (நீண்ட ஆயுள்), வர்சஸ் (ஒளிவீச்சு), ஓஜஸ் (வீரியம்/உற்சாகம்) மற்றும் பல (வலிமை) ஆகியவற்றை நாடுகிறார்; முதுமையும் மரணமும் வாக்குவழியாக “ஒதுக்கி வைக்கப்படுகின்றன.” மேலும், வருணன், ப்ருஹஸ்பதி, இந்திரன் ஆகியோரின் அரசாதிகாரமான அறிவை முன்வைத்து, அந்த தாயத்தின் செயல்திறன் அங்கீகரிக்கப்படுகிறது.
இது அதர்வண மரபின் சுருக்கமான ரக்ஷா‑பௌஷ்டிக மந்திரம்; பயனாளியை அடுக்கடுக்கான காவலால் “மூடுகிறது”—மாடு‑செல்வமும் வெற்றி‑வல்லமையும், வாயுவின் பிரஹ்ம‑பலம், இந்திரனின் இந்திரிய (ஆளுமைச் சக்திகள்), மேலும் மறைந்த நிதியின் மீது ஆபஸ் (நீர்தெய்வங்கள்) அளிக்கும் மும்மடங்கு காவல். இதன் நோக்கம் பிராணன்‑அபானன் குறையாமல் காக்க, மந்திரவாதம்/மாயை மற்றும் பிடித்தல்‑கவர்தல் (ஹரஸ், மாயின்கள்) ஆகியவற்றை விரட்ட, மேலும் செல்வத்தை—குறிப்பாக தங்கம்/மதிப்புமிக்க பொருட்கள்—நிலைப்படுத்துவது; அப்படியே காக்கப்படும் நிதியே காக்கப்படும் வாழ்வாக மாறும்.
அதர்வவேதம் 19.28-ல் தర్భத்தால் செய்யப்பட்ட மணி (தாயத்து) உயிருள்ள, மனிதரூபப் பாதுகாவலனாகப் புனிதப்படுத்தப்படுகிறது; அது அணிபவருக்கு நீண்ட ஆயுளும் ஒளிவீச்சும் அளித்து, போட்டியாளர்களையும் பகைமைச் சக்திகளையும் செயற்படையாக வெட்டி வீழ்த்துகிறது. குறுகிய அனுஷ்டுப் மந்திரவாக்கியங்களின் மூலம் தર્ભம் சுட்டெரிக்கவும், பிளக்கவும், தீய எண்ணமுடையவர்களை “வெட்டி வீழ்த்தவும்” வல்லதாக ஆக்கப்படுகிறது—இதனால் சாதாரண புனிதப் புல் அணிபவருக்கான அபோத்ரோபாயிக் ஆயுதமாகவும் கவசமாகவும் மாறுகிறது.
அதர்வவேதம் 19.29 என்பது சுருக்கமான ரக்ஷா–அபிசாரிக ஸூக்தம்; இதில் தர்பப் புல்லும் மணி (பாதுகாப்புத் தாலி/அமுலெட்)யும் மனிதரூபப் பாதுகாப்பு முகவர்களாகக் கொண்டு பகைமைத் தாக்கத்தை நீக்குகிறது. மீண்டும் மீண்டும் வரும் கட்டளைக் கூறுகள் (“வெட்டி வீழ்த்து”, “கட்டி/இறுக்கச் சுருக்கு”, “அடி/தாக்கு”) மூலம் போட்டியாளர்கள், தாக்குதலாளர்கள், தீய எண்ணமுடையோர் ஆகியோரின் வலிமையைத் துண்டித்து, அவர்களை அசையாமல் கட்டிப் பிடித்து, செயலிழக்கச் செய்வதே நோக்கம்; அதே நேரத்தில் யஜமானனின் நலன் மற்றும் நிலைத்தன்மையையும் உறுதிப்படுத்துகிறது.
அதர்வவேதம் 19.30-ல் தர்பை புல் ஒரு உயிருள்ள, தெய்வீக “கவசம்” (வர்மன்) என அபிஷேகம் செய்து அணியப்பட வேண்டியது என விதிக்கப்படுகிறது; அது முழுமையான பாதுகாப்பு, நீண்ட ஆயுள், மற்றும் சமூக ஒழுங்கின் காவல் ஆகியவற்றை அளிக்கிறது. இதில் தர்பை உயர்ந்த பாதுகாப்புச் சக்திகளுடன் ஒன்றுபட்டதாக—பிரஹ்மணஸ்பதி என்றும், இந்திரனின் சொந்த வர்மன் என்றும்—அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; மேலும் அதன் பலன் ஒரு பிரபஞ்ச-உற்பத்தி கதையால் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது: கடலின் முழக்கம் மற்றும் பர்ஜன்யனின் மின்னல் ஆகியவற்றிலிருந்து தர்பை பிறந்ததாக கூறப்படுகிறது.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.