Sukta 91

Mantra 1

कन्या वारवायती सोममपि स्रुताविदत् । अस्तं भरन्त्यब्रवीदिन्द्राय सुनवै त्वा शक्राय सुनवै त्वा ॥

Dziewica, poruszająca się z szerokim wołaniem, znalazła Somę wzdłuż płynącej ścieżki. Niosąc go do domu, przemówiła: 'Dla Indry będę cię wyciskać, dla Potężnego będę cię wyciskać', tak rozkosz jest przygotowana dla siły, która zwycięża.

Mantra 2

असौ य एषि वीरको गृहंगृहं विचाकशद् । इमं जम्भसुतं पिब धानावन्तं करम्भिणमपूपवन्तमुक्थिनम् ॥

Ten, który wędruje, śmiały odwiedzający, ujawniając się od domu do domu, pij to, wyciśniętą rozkosz z szczęk (z miażdżenia), bogatą w ziarna i ofiarę mieszaną, z plackami, z mocą hymnu. Niech wędrowna siła zostanie zaspokojona przygotowaną istotą.

Mantra 3

आ चन त्वा चिकित्सामोऽधि चन त्वा नेमसि । शनैरिव शनकैरिवेन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

Ledwo cię w pełni poznajemy, ledwo cię mierzymy; jednak krok po kroku, powoli, o Somo, spływaj wokół, spływaj dla Indry. Niech rozkosz przenika stopniowo, dopóki istota nie będzie mogła ją utrzymać.

Mantra 4

कुविच्छकत्कुवित्करत्कुविन्नो वस्यसस्करत् । कुवित्पतिद्विषो यतीरिन्द्रेण संगमामहै ॥

Kto wie, może będzie miał moc, może zadziała; może stworzy dla nas jaśniejszy i szczęśliwszy stan. Kto wie, może połączymy się z Indrą i odegniemy ruchy, które przeciwstawiają się panowaniu duszy.

Mantra 5

इमानि त्रीणि विष्टपा तानीन्द्र वि रोहय । शिरस्ततस्योर्वरामादिदं म उपोदरे ॥

Te trzy światy, te plany uporządkowanego mieszkania, wznieś je, o Indro, do ich prawdziwego wzrostu. Z głowy tego, przynieś pole wzrostu; umieść to także w moim jestestwie, blisko wewnętrznej głębi.

Mantra 6

असौ च या न उर्वरादिमां तन्वं मम । अथो ततस्य यच्छिरः सर्वा ता रोमशा कृधि ॥

I to także, ta, która przychodzi do nas z pola, uczyn to ciało moje (stosownym naczyniem). A potem, cokolwiek jest głową tego uformowania, spraw, by było całkowicie pokryte żywymi włosami: niech będzie odziane w naturalną siłę, która chroni i trwa.

Mantra 7

खे रथस्य खेऽनसः खे युगस्य शतक्रतो । अपालामिन्द्र त्रिष्पूत्व्यकृणोः सूर्यत्वचम् ॥

W otwartej przestrzeni rydwanu, w otwartej przestrzeni wozu, w otwartej przestrzeni jarzma, o Śatakratu, uczyniłeś Apālā, po potrójnym oczyszczeniu, by nosiła skórę słońca: nowe świetliste przykrycie światła.