Sukta 91

Mantra 1

कन्या वारवायती सोममपि स्रुताविदत् । अस्तं भरन्त्यब्रवीदिन्द्राय सुनवै त्वा शक्राय सुनवै त्वा ॥

பரந்த அழைப்புடன் நகரும் கன்னி, ஓடும் பாதையில் சோமத்தை கண்டடைந்தாள். அதை இல்லத்துக்கு எடுத்துச் செல்லும் போது அவள் கூறினாள்—‘இந்திரனுக்காக உன்னைச் சுதிப்பேன்; சக்ரன் (வல்லவன்) க்காக உன்னைச் சுதிப்பேன்.’—இவ்வாறு வெற்றியளிக்கும் வலிமைக்காக ஆனந்த-ரசம் ஆயத்தமாகிறது.

Mantra 2

असौ य एषि वीरको गृहंगृहं विचाकशद् । इमं जम्भसुतं पिब धानावन्तं करम्भिणमपूपवन्तमुक्थिनम् ॥

இவன்—சென்று வரும் வீரகன் (துணிவான விருந்தினர்)—வீடு வீடாகத் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறான்; இந்த ஜம்பஸுத (பற்கள்/தாடையின் நசுக்கலில் பிழிந்த) சோம-ரசத்தை அருந்து; தானியமிக்கது, கரம்ப (கலந்த நிவேதனம்) உடையது, அப்பூப (கேக்/அப்பம்) உடையது, உக்த (ஸ்தோத்திர) வலிமையுடனும் உள்ளது. இவ்வாயத்த சாரத்தால் அலைந்து திரியும் வலிமை திருப்தியடையட்டும்.

Mantra 3

आ चन त्वा चिकित्सामोऽधि चन त्वा नेमसि । शनैरिव शनकैरिवेन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

நாங்கள் உம்மை முழுமையாக அறியவும் முடியாது; உம்மை அளக்கவும் முடியாது. ஆயினும் மெதுவாக, படிப்படியாக, ஹே ஸோம (இந்தூ), இந்திரனுக்காகச் சுற்றிலும் பாய்ந்து வா—இந்திரனுக்காகப் பாய்வாயாக.

Mantra 4

कुविच्छकत्कुवित्करत्कुविन्नो वस्यसस्करत् । कुवित्पतिद्विषो यतीरिन्द्रेण संगमामहै ॥

யார் அறிவார்—ஒருவேளை அவர் வல்லமை பெறுவார், ஒருவேளை செயல் புரிவார்; ஒருவேளை எங்களுக்கு மேலும் உயர்ந்த நலனை அமைப்பார். யார் அறிவார்—ஒருவேளை இந்திரனுடன் நாம் சங்கமித்து, ஆண்டவர்-நிலைக்கு எதிரான பகைவர்களை அகற்றுவோம்.

Mantra 5

इमानि त्रीणि विष्टपा तानीन्द्र वि रोहय । शिरस्ततस्योर्वरामादिदं म उपोदरे ॥

இந்த மூன்று உலகங்கள்—ஒழுங்கமைந்த வாசஸ்தலத்தின் இந்த மூன்று நிலைகள்—ஹே இந்திரா, இவற்றை உயர்த்தி, உண்மையான வளர்ச்சிக்குக் கொண்டு செல். அந்த (புருஷன்) தலையிலிருந்து வளர்ச்சியின் வயல்—உர்வரா—வெளிப்படச் செய்; இதையும் என் உள்ளத்தில், உள்ளாழத்தின் அருகே, நிறுவு.

Mantra 6

असौ च या न उर्वरादिमां तन्वं मम । अथो ततस्य यच्छिरः सर्वा ता रोमशा कृधि ॥

மேலும் அவளும்—உர்வரா (வயல்) இலிருந்து எங்களிடம் வருபவள்—என் இந்த தனு (உடல்) யோக்யமான பாத்திரமாக ஆகச் செய்யட்டும். பின்னர், அந்த அமைப்பின் எது சிரஸ் (தலை) ஆக இருக்கிறதோ, அதை முழுவதும் ரோமசா ஆக்கட்டும்—உயிருள்ள ரோமங்களால் நிறைய; காக்கவும் நிலைத்திருக்கவும் செய்யும் இயற்கை வலிமை-ஆவரணத்தால் அதை மூடட்டும்.

Mantra 7

खे रथस्य खेऽनसः खे युगस्य शतक्रतो । अपालामिन्द्र त्रिष्पूत्व्यकृणोः सूर्यत्वचम् ॥

ரதத்தின் கே (வெளி/வான்வெளி) யில், அனஸ் (வண்டி) இன் கே யில், யுக (நுகம்) இன் கே யில், ஓ சதக்ரது! இந்திரா, நீ அபாலாவை திரிஃ-பூத்வ்ய (மும்முறைத் தூய்மைப்படுத்தி) சூர்ய-த்வசம்—சூரியத் தோல்—ஆகச் செய்தாய்: ஒளியின் புதிய பிரகாசமான ஆடை-ஆவரணம்.