
Sukta 4.7
Vāmadeva Gautama (traditional for RV 4.7)
Triṣṭubh (probable; verify in critical edition)
RV 4.7 to hymn poświęcony Agniemu, który przywołuje pierwotne „ustanowienie” ofiarniczego Ognia oraz jego ponowne odkrycie/rozpalenie przez Bhṛguów, aby jaśniał dla każdego rodu. Sławi Agniego jako hotṛ i jako nosiciela ṛty (kosmicznej prawdy/porządku), poruszającego się potężnie jak wiatr i szybki rumak, by zanosić ofiary bogom i przynosić pomyślność ludziom.
Mantra 1
अयमिह प्रथमो धायि धातृभिर्होता यजिष्ठो अध्वरेष्वीड्यः । यमप्नवानो भृगवो विरुरुचुर्वनेषु चित्रं विभ्वं विशेविशे ॥
Ten tutaj został pierwszy ustanowiony przez porządkujących, Agni Kapłan, najbardziej godny czci, do uwielbienia w ofiarach. Jego Bhryguowie, zdobywając go, sprawili, że rozpłonął się w lasach, cudowną potęgę dla rodu po rodzie.
Mantra 2
अग्ने कदा त आनुषग्भुवद्देवस्य चेतनम् । अधा हि त्वा जगृभ्रिरे मर्तासो विक्ष्वीड्यम् ॥
O Agni, kiedy nastąpi dla ciebie nieustanne przebudzenie bóstwa? Wtedy bowiem śmiertelni chwytają cię i trzymają mocno, godnego czci w rodach.
Mantra 4
आशुं दूतं विवस्वतो विश्वा यश्चर्षणीरभि । आ जभ्रुः केतुमायवो भृगवाणं विशेविशे ॥
Szybkiego posłańca Vivasvata, który podąża do wszystkich ras, szukający przynieśli, jego sztandar światła, zrodzonego z Bhryguów, do każdego rodu.
Mantra 6
तं शश्वतीषु मातृषु वन आ वीतमश्रितम् । चित्रं सन्तं गुहा हितं सुवेदं कूचिदर्थिनम् ॥
Jego szukamy i do niego zbliżamy się w wiecznych Matkach, w leśnym wzroście Natury: w Tym, który wszedł i zajął swoje miejsce. Cudowny w bycie, ukryty w tajemnej jaskini, jest doskonale poznawalny dla szukającego, choć szuka go tylko ten, kto prawdziwie pragnie.
Mantra 7
ससस्य यद्वियुता सस्मिन्नूधन्नृतस्य धामन्रणयन्त देवाः । महाँ अग्निर्नमसा रातहव्यो वेरध्वराय सदमिदृतावा ॥
Gdy w tym wymieniu obfitości, gdzie strumienie są rozdzielone, bogowie przygotowali mieszkanie Prawdy, wtedy potężny Agni, któremu ofiara jest dana przez cześć, przychodzi do ofiary; on jest zawsze nosicielem Prawdy.
Mantra 8
वेरध्वरस्य दूत्यानि विद्वानुभे अन्ता रोदसी संचिकित्वान् । दूत ईयसे प्रदिव उराणो विदुष्टरो दिव आरोधनानि ॥
Znając poselstwa ofiary, pojmując dwa krańce Nieba i Ziemi, idziesz jako posłaniec, wyruszając z jasnej wysokości, najbardziej wiedzący, znając wzniesienia i przejścia Nieba.
Mantra 10
सद्यो जातस्य ददृशानमोजो यदस्य वातो अनुवाति शोचिः । वृणक्ति तिग्मामतसेषु जिह्वां स्थिरा चिदन्ना दयते वि जम्भैः ॥
Natychmiast od swych narodzin jego moc jest widoczna: gdy Wiatr wieje wzdłuż jego płomienia, on wyciąga ostry język; nawet twarde pokarmy rozrywa swymi szczękami.
Mantra 11
तृषु यदन्ना तृषुणा ववक्ष तृषुं दूतं कृणुते यह्वो अग्निः । वातस्य मेळिं सचते निजूर्वन्नाशुं न वाजयते हिन्वे अर्वा ॥
Gdy wzrósł wśród pokarmów przez swoje palące pragnienie, porywczy Agni czyni siebie spragnionym posłańcem. Łączy się z naporą Wiatru; parając naprzód, pędzi jak szybki rumak dla zdobycia obfitości.
Agni is proclaimed as the first-established priest, most worthy of worship in the sacrifice, set in place by the cosmic ‘ordainers.’
The hymn expands Agni’s mythic history (Bhṛgus making him blaze in the forests) and his social function—radiant power serving every community—while deepening his identity as messenger and upholder of ṛta.
Agni is revealed as mighty and truth-bearing: the gods prepare the dwelling of ṛta, and Agni—receiving oblation through reverence—comes to the sacrifice as the ever-ṛtāvān (truth-bearer).
Agni’s dynamic energy is affirmed—thirsting, swift, wind-allied—so he may drive the rite forward and secure plenitude and well-being for the worshippers.
hotā yajiṣṭho
sadām id ṛtāvā
तृषु यदन्ना तृषुणा ववक्ष तृषुं दूतं कृणुते यह्वो अग्निः । वातस्य मेळिं सचते निजूर्वन्नाशुं न वाजयते हिन्वे अर्वा ॥It celebrates Agni as the primal sacrificial Fire—first set in place, rekindled by the Bhṛgus, and active in every sacrifice as the priest who carries offerings and upholds ṛta (truth/order).
The Bhṛgus are remembered as discoverers/rekindlers of Agni, making him blaze in the forests; the hymn uses this to show Agni’s ancient legitimacy and his availability to all clans.
It can be recited at the start of a homa or simple lamp/fire offering to invoke Agni as the inner and outer priest—asking for clarity, right order (ṛta), and the successful ‘carrying’ of one’s offerings and intentions.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.