Sukta 159

Mantra 1

प्र द्यावा यज्ञैः पृथिवी ऋतावृधा मही स्तुषे विदथेषु प्रचेतसा । देवेभिर्ये देवपुत्रे सुदंससेत्था धिया वार्याणि प्रभूषतः ॥

Wznoszę chwałę Niebu i Ziemi naszymi ofiarami, wielkim, którzy wzrastają przez Prawdę; w zgromadzeniach je opiewam, szerokimi w przebudzonej świadomości, tymi dwoma boskimi córkami synami pośród bogów, o pięknej mocy, którzy przez myśl przyozdabiają pożądane dary.

Mantra 2

उत मन्ये पितुरद्रुहो मनो मातुर्महि स्वतवस्तद्धवीमभिः । सुरेतसा पितरा भूम चक्रतुरुरु प्रजाया अमृतं वरीमभिः ॥

I postrzegam umysł ojca, niezwodniczy, i wielkie własne prawo matki; naszymi ofiarami to wzywamy. Z dobrym nasieniem oni dwoje stali się naszymi rodzicami; uczynili szerokim dla potomstwa nieśmiertelną przestrzeń swymi ogarniającymi mocami.

Mantra 3

ते सूनवः स्वपसः सुदंससो मही जज्ञुर्मातरा पूर्वचित्तये । स्थातुश्च सत्यं जगतश्च धर्मणि पुत्रस्य पाथः पदमद्वयाविनः ॥

Ci synowie, o dobrych czynach i pięknych mocach, narodzili się wielcy z dwóch Matek dla pierwotnej świadomości. Ustanowili Prawdę tego, co trwa, i prawo tego, co się porusza; dla Dziecka otworzyli ścieżkę, krok niepodzielonego widzącego.

Mantra 4

ते मायिनो ममिरे सुप्रचेतसो जामी सयोनी मिथुना समोकसा । नव्यंनव्यं तन्तुमा तन्वते दिवि समुद्रे अन्तः कवयः सुदीतयः ॥

Oni dwoje, władcy formotwórczej mocy, odmierzyli z jasną świadomością, krewni, z jednego łona, złączona para w jednym domu. Zawsze na nowo przeciągają nić stawania się, w niebie i w głębi oceanu; widzący, jasno rozpaleni, tkają światy.

Mantra 5

तद्राधो अद्य सवितुर्वरेण्यं वयं देवस्य प्रसवे मनामहे । अस्मभ्यं द्यावापृथिवी सुचेतुना रयिं धत्तं वसुमन्तं शतग्विनम् ॥

Tę czcigodną pełnię Savitara, dzisiaj mamy w myśli w boskim poruszeniu. Dla nas, o Niebo i Ziemia, przez wasze jasne przewodnictwo dajcie rayi, bogate w substancję, stukrotnie pomnażane.