Sukta 121

Mantra 1

कदित्था नॄँ: पात्रं देवयतां श्रवद्गिरो अङ्गिरसां तुरण्यन् । प्र यदानड्विश आ हर्म्यस्योरु क्रंसते अध्वरे यजत्रः ॥

Jakże staje się naczyniem ludzi, którzy szukają bogów, ten, który słucha pieśni Angirasów i się spieszy? Gdy posuwa się naprzód, sprawia, że ludy ruszają; w ofierze czyni szerokie kroki do domu dzieła.

Mantra 2

स्तम्भीद्ध द्यां स धरुणं प्रुषायदृभुर्वाजाय द्रविणं नरो गोः । अनु स्वजां महिषश्चक्षत व्रां मेनामश्वस्य परि मातरं गोः ॥

On podparł niebiosa i ustanowił fundament; Rbhu wycisnął skarb dla pełni, mąż Krowy. Potężny ujrzał samorodnego; ujrzał szeroko działającą Menę, ogarnął matkę Krowy, źródło klaczy.

Mantra 3

नक्षद्धवमरुणीः पूर्व्यं राट् तुरो विशामङ्गिरसामनु द्यून् । तक्षद्वज्रं नियुतं तस्तम्भद्द्यां चतुष्पदे नर्याय द्विपादे ॥

Odpowiedział na dawne wezwanie Arunī; król, pędzący dla ludów, podążając za dniami Aṅgirasów. Ukształtował zaprzężony piorun; podparł niebiosa dla czworonożnych i dla człowieka, dwunożnego.

Mantra 4

अस्य मदे स्वर्यं दा ऋतायापीवृतमुस्रियाणामनीकम् । यद्ध प्रसर्गे त्रिककुम्निवर्तदप द्रुहो मानुषस्य दुरो वः ॥

W tym uniesieniu Twej mocy, użycz promiennego Światła, które należy do Prawdy - oblicze jaśniejących krów, które było zatrzymane i zasłonięte. Gdy bowiem w pędzie naprzód trójszczytowa moc cofa przeszkodę, odpędza ludzkie fałsze i otwiera dla was drzwi.

Mantra 5

तुभ्यं पयो यत्पितरावनीतां राधः सुरेतस्तुरणे भुरण्यू । शुचि यत्ते रेक्ण आयजन्त सबर्दुघायाः पय उस्रियायाः ॥

Tobie mleko karmiące i pełnię, którą przynieśli dwaj rodzice - czyste nasienie siły dla szybkiej energii, która nas niesie. I jasne bogactwa, które Tobie ofiarowali: mleko od silnie dającej świetlistej Krowy.

Mantra 6

अध प्र जज्ञे तरणिर्ममत्तु प्र रोच्यस्या उषसो न सूरः । इन्दुर्येभिराष्ट स्वेदुहव्यैः स्रुवेण सिञ्चञ्जरणाभि धाम ॥

Wtedy rodzi się moc, która nas przenosi; niech upija się własną potęgą; jaśnieje jak Słońce na Świcie. Indu z tymi ofiarami, które same się ciągną, wylewając czerpakiem, nasyca ustanowione siedziby istnienia.

Mantra 7

स्विध्मा यद्वनधितिरपस्यात्सूरो अध्वरे परि रोधना गोः । यद्ध प्रभासि कृत्व्याँ अनु द्यूननर्विशे पश्विषे तुराय ॥

Gdy dobrze rozpalone drewno spełnia swą służbę, Słońce w ofierze krąży wokół zagrody Krowy. A gdy jaśniejesz, podążając dzień po dniu za kształtującą pracą, przychodzisz dla nienaruszonego wzrostu i szybkiego zysku trzód.

Mantra 8

अष्टा महो दिव आदो हरी इह द्युम्नासाहमभि योधान उत्सम् । हरिं यत्ते मन्दिनं दुक्षन्वृधे गोरभसमद्रिभिर्वाताप्यम् ॥

Spożyłeś wielką siłę niebios; tu stawiasz swe dwie płowe moce do walki o źródło, które zdobywa blaski. Gdy doją dla Ciebie radującego Hariego dla wzrostu - szybkiego w chwytaniu światła - tłoczone kamieniami, pędzone wiatrem w swym pędzie.

Mantra 9

त्वमायसं प्रति वर्तयो गोर्दिवो अश्मानमुपनीतमृभ्वा । कुत्साय यत्र पुरुहूत वन्वञ्छुष्णमनन्तैः परियासि वधैः ॥

Odwracasz żelazną barierę od Krowy, kamień niebios, który został sprowadzony - o mocny. Tam gdzie dla Kutsy, o często wzywany, ścigając, obchodzisz Śuṣṇę nieskończonymi ciosami, aż przeszkoda zostanie rozbrojona.

Mantra 10

पुरा यत्सूरस्तमसो अपीतेस्तमद्रिवः फलिगं हेतिमस्य । शुष्णस्य चित्परिहितं यदोजो दिवस्परि सुग्रथितं तदादः ॥

Pierw, gdy Słońce zostało połknięte przez ciemność, ty, o dzierżący kamień, zabiłeś jego broń, ten błądzący pocisk. Nawet siłę Śuṣṇy, która była rozstawiona dokoła - ciasno zawiązana wokół niebios - wtedy zabrałeś i rozwarłeś.

Mantra 11

अनु त्वा मही पाजसी अचक्रे द्यावाक्षामा मदतामिन्द्र कर्मन् । त्वं वृत्रमाशयानं सिरासु महो वज्रेण सिष्वपो वराहुम् ॥

Podążając za tobą, wielkie świetliste moce przyjęły swe koło; Niebo i Ziemia radują się w twoim dziele, o Indro. Zabiłeś Vṛtrę leżącego w kanałach, wielkiego dzika, piorunem - otwierając zablokowane drogi.

Mantra 12

त्वमिन्द्र नर्यो याँ अवो नॄन्तिष्ठा वातस्य सुयुजो वहिष्ठान् । यं ते काव्य उशना मन्दिनं दाद्वृत्रहणं पार्यं ततक्ष वज्रम् ॥

Ty, o Indro, stoisz przy ludziach z tymi pomocami, które są bohaterskie - zaprzężone w harmonii, najlepsze nosiciele jak Wiatr. Radującą moc, którą dał ci wieszcz Uśanā Kāvya, ukształtował na dalekosiężny piorun, zabójcę Vṛtry.

Mantra 13

त्वं सूरो हरितो रामयो नॄन्भरच्चक्रमेतशो नायमिन्द्र । प्रास्य पारं नवतिं नाव्यानामपि कर्तमवर्तयोऽयज्यून् ॥

Ty, jak Słońce, radujesz istoty ludzkie swymi złotymi mocami; niesiesz koło jak szybki koń niesie je, o Indro. Przeniosłeś ich na daleki brzeg, dziewięćdziesiąt prądów żeglownych, i odwróciłeś przepaść od tych, którzy nie składają ofiary, tych, którzy odmawiają wewnętrznego daru.

Mantra 14

त्वं नो अस्या इन्द्र दुर्हणायाः पाहि वज्रिवो दुरितादभीके । प्र नो वाजान्रथ्यो अश्वबुध्यानिषे यन्धि श्रवसे सूनृतायै ॥

O Indro, dzierżycielu piorunowej mocy, chroń nas blisko od tego trudnego do przezwyciężenia ucisku i od krzywej ścieżki błędu. Przynieś nam naprzód wādże, pełnie skutecznej siły, szybkie na podróż, przebudzone jak konie na wezwanie, dla naszego wzrostu, dla świetlistej sławy i dla prawdziwej i szczęśliwej mowy, która prostuje byt.

Mantra 15

मा सा ते अस्मत्सुमतिर्वि दसद्वाजप्रमहः समिषो वरन्त । आ नो भज मघवन्गोष्वर्यो मंहिष्ठास्ते सधमादः स्याम ॥

Niech twoja dobra wola nie oddala się od nas, o potężny dawco pełni; niech strumienie wzrostu zbierają się i wybierają nas. Dziel z nami, o Maghawanie, w świetlistych trzodach, promieniach wiedzy; bądźmy twoimi najobfitszymi towarzyszami we wspólnej radości.