Sukta 12

Mantra 1

ऋतस्य यज्ञः। समि॑द्धो अ॒द्य मनु॑षो दुरो॒णे दे॒वो दे॒वान् य॑जसि जातवेदः । आ च॒ वह॑ मित्रमहश्चिकि॒त्वान्त्वं दू॒तः क॒विर॑सि॒ प्रचे॑ताः

Ofiara należy do ṛty. Rozpalona dziś w domu człowieka, ty, o Jātavedas, Bóg, czczisz Bogów. Tutaj też przyprowadź Mitrę, ty, który znasz dni: jesteś posłem, wieszczem, pełnym przezorności.

Mantra 2

तनू॑नपात् प॒थ ऋ॒तस्य॒ याना॒न् मध्वा॑ सम॒ञ्जन्त्स्व॑दया सुजिह्व । मन्मा॑नि धी॒भिरु॒त य॒ज्ञमृ॒न्धन् दे॑व॒त्रा च॑ कृणुह्यध्व॒रं नः

O Tanūnapāt, ścieżki, kursy rty, łącząc je razem ze słodyczą, uczyń je przyjemnymi, o pięknojęzki. Rozwiń nasze hymny wnikliwością, a także ofiarę; i spraw, by nasz obrzęd zdążał ku bogom.

Mantra 3

आ॒जुह्वा॑न॒ ईड्यो॒ बन्द्य॒श्चा या॑ह्यग्ने॒ वसु॑भिः स॒जोषाः॑ । त्वं दे॒वाना॑मसि यह्व॒ होता॒ स ए॑नान् यक्षीषि॒तो यजी॑यान्

Złożywszy ofiarę, godny chwały i czci, przybądź tutaj, o Agni, z Wasami w zgodzie. Ty jesteś porywczym Hotarem bogów: stąd składaj ofiary tym, bardziej godnym uwielbienia.

Mantra 4

प्रा॒चीनं॑ ब॒र्हिः प्र॒दिशा॑ पृथि॒व्या वस्तो॑र॒स्या वृ॑ज्यते॒ अग्रे॒ अह्ना॑म्। व्युऽप्रथते वित॒रं वरी॑यो दे॒वेभ्यो॒ अदि॑तये स्यो॒नम्

Na wschód rozścielone jest święte zioło, w przednim kierunku ziemi, w tym naszym mieszkaniu, na początku dni. Rozpościera się szerzej, bardziej przestronne, łagodne łoże dla bogów, dla Aditi.

Mantra 5

व्यच॑स्वतीरुर्वि॒या वि श्र॑यन्तां॒ पति॑भ्यो॒ न जन॑यः॒ शुम्भ॑मानाः । देवी॑र्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा दे॒वेभ्यो॑ भवत सुप्राय॒णाः

Szeroko otwarte, obszerne, niech stoją osobno, jak żony przyozdabiające się dla swoich małżonków. O boskie Drzwi, wielkie i wszystko napędzające, stańcie się dla bogów szczęśliwym wejściem.

Mantra 6

आ सुष्वय॑न्ती यज॒ते उ॒पाके॑ उ॒षासा॒नक्ता॑ सदतां॒ नि योनौ॑ । दि॒व्ये योष॑णे बृह॒ती सु॑रु॒क्मे अधि॒ श्रियं॑ शुक्र॒पिशं॒ दधा॑ने

W tę stronę, pięknie brzmiąc, blisko ofiary, niech Świt i Noc usiądą na swoim miejscu; w niebiańskiej panieńskiej siedzibie, wielkiej, pięknie złotej, niosącej na sobie blask, jasno przyozdobionej.

Mantra 7

दैव्या॒ होता॑रा प्रथ॒मा सुवाचा॒ मिमा॑ना य॒ज्ञं मनु॑षो॒ यज॑ध्यै । प्र॒चो॒दय॑न्ता वि॒दथे॑षु का॒रू प्रा॒चीनं॒ ज्योतिः॑ प्र॒दिशा॑ दि॒शन्ता॑

Dwaj boscy Hotarowie, najprzedniejsi, o pięknej mowie, odmierzający ofiarę dla kultu Manu, pobudzający poetę w zgromadzeniach i wskazujący wschodnie światło w kierunku przednim.

Mantra 8

आ नो॑ यज्ञं भार॑ती॒ तूय॑मे॒त्विडा॑ मनु॒ष्वदि॒ह चे॒तय॑न्ती । ति॒स्रो दे॒वीर्ब॒र्हिरेदं स्यो॒नं सर॑स्वतीः॒ स्वप॑सः सदन्ताम्

Niech Bhāratī przybędzie szybko do nas na ofiarę; niech Iḍā, za przykładem Manu, tutaj obudzi nasz obrządek. Niech trzy Boginie zasiądą na tym przyjemnym, łaskawym Barhis - Sarasvatī, o dobrych dziełach.

Mantra 9

य इ॒मे द्यावा॑पृथि॒वी जनि॑त्री रू॒पैरपिं॑श॒द् भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । तम॒द्य हो॑तरिषि॒तो यजी॑यान् दे॒वं त्वष्टा॑रमि॒हय॑क्षि वि॒द्वान्

On, który formami ukształtował tych dwóch Rodziców, Niebo i Ziemię, i stworzył wszystkie światy - jego, dziś, o Hotṛ, pobudzony do twego zadania, bardziej godnego czci Boga, Tvaṣṭṛa, tutaj czcij jako ten, który wie.

Mantra 10

उ॒पाव॑सृज॒ त्मन्या॑ सम॒ञ्जन् दे॒वानां॒ पाथ॑ ऋतु॒था ह॒वींषि॑ । वन॒स्पतिः॑ शमि॒ता दे॒वो अ॒ग्निः स्वद॑न्तु ह॒व्यं मधु॑ना घृ॒तेन॑

Ześlij z własnej mocy, odpowiednio porządkując drogę bogów, ofiary w ich porze. Niech Pan Lasu, uśmierzyciel, bóg Agni - niech oni skosztują ofiary z miodem i z ghī.

Mantra 11

स॒द्यो जा॒तो व्यऽमिमीत य॒ज्ञम॒ग्निर्दे॒वाना॑मभवत् पुरो॒गाः । अ॒स्य होतुः॑ प्र॒शिष्यृ॒तस्य॑ वा॒चि स्वाहा॑कृतं ह॒विर॑दन्तु दे॒वाः

Nowo narodzony, niezwłocznie odmierzył ofiarę: Agni stał się przodnikiem bogów. W mowie tego dobrze pouczonego Hotṛ, niech Bogowie spożyją ofiarę utwierdzoną ze Svāhā.