Sukta 12

Mantra 1

शालानिर्माणम्। इ॒हैव ध्रु॒वां नि मि॑नोमि॒ शालां॒ क्षेमे॑ तिष्ठाति घृ॒तमु॒क्षमा॑णा । तां त्वा॑ शाले॒ सर्व॑वीराः सु॒वीरा॒ अरि॑ष्टवीरा॒ उप॒ सं च॑रेम

Tu, właśnie tu, umieszczam niewzruszoną Salę: w bezpieczeństwie niechaj stoi, skropiona ghi. Do ciebie, o Salo, niechajmy się zbliżać i przebywać - posiadając wszystkich dzielnych synów, dobrych dzielnych synów, synów nie tkniętych przez zło.

Mantra 2

इ॒हैव ध्रु॒वा प्रति॑ तिष्ठ शा॒लेऽश्वा॑वती॒ गोम॑ती सू॒नृता॑वती । ऊर्ज॑स्वती घृ॒तव॑ती॒ पय॑स्व॒त्युच्छ्र॑यस्व मह॒ते सौभ॑गाय

Tu, właśnie tu, trwaj niewzruszenie, o Salo - bogata w konie, bogata w krowy, bogata w łaskawą prawdę. Bogata w pożywienie, bogata w ghi, bogata w mleko: wznieś się ku wielkiemu szczęściu.

Mantra 3

ध॒रु॒ण्य॒ऽसि शाले बृ॒हच्छ॑न्दाः॒ पूति॑धान्या । आ त्वा॑ व॒त्सो ग॑मे॒दा कु॑मा॒र आ धे॒नवः॑ सा॒यमा॒स्पन्द॑मानाः

Nosicielką jesteś, o Salo, o szerokich wymiarach, bogata w oczyszczone ziarno. Do ciebie niechaj przyjdzie cielę, do ciebie młody syn; do ciebie niechaj przyjdą krowy mleczne wieczorem, wracając niezachwiane i nieustraszone.

Mantra 4

इ॒मां शालां॑ सवि॒ता वा॒युरिन्द्रो॒ बृह॒स्पति॒र्नि मि॑नोतु प्रजा॒नन्। उ॒क्षन्तू॒द्ना म॒रुतो॑ घृ॒तेन॒ भगो॑ नो॒ राजा॒ नि कृ॒षिं त॑नोतु

Tę Salę niechaj Savitar, Vāyu, Indra i Bṛhaspati - znając potomstwo - utwierdzą na jej miejscu. Niechaj Marutowie skropią ją wodą, ghi; a Bhaga, nasz król, niechaj rozpostrze dla nas uprawę pola i wzrost.

Mantra 5

मान॑स्य पत्नि शरणा स्योना दे॒वी दे॒वेभि॒र्निमिता॒स्यग्रे॑ । तृणं॒ वसा॑ना सु॒मना॑ अस॒स्त्वमथा॒स्मभ्यं॑ स॒हवी॑रं र॒यिं दाः॑

O Pani Mānasy, schronienie, łaskawa - Bogini, przez Bogów odmierzona i zbudowana na początku - odziana w trawę, dobroczynna jesteś: wtedy nam daj bogactwo, wraz z bohaterami.

Mantra 6

ऋ॒तेन॑ स्थूणा॒मधि॑ रोह वंशो॒ग्रो वि॒राज॒न्नप॑ वृङ्क्ष्व॒ शत्रू॑न्। मा ते॑ रिषन्नुपस॒त्तारो॑ गृ॒हाणां॑ शाले श॒तं जी॑वेम श॒रदः॒ सर्व॑वीराः

Przez Porządek wstąp na filary, o grzbietowa belko, lśniąca, odetnij i odrzuć wrogów. Niech nie wyrządzą ci krzywdy napastnicy domu: w sali niech żyjemy sto jesieni, z wszystkimi naszymi bohaterami wokół nas.

Mantra 7

एमां कु॑मा॒रस्तरु॑ण॒ आ व॒त्सो जग॑ता स॒ह। एमां प॑रि॒स्रुतः॑ कु॒म्भ आ द॒ध्नः क॒लशै॑रगुः

Do tego domu przybył młody chłopiec, i cielę wraz ze wszystkim, co się rusza; do tego przyszły przepełnione naczynie, zsiadłe mleko, z dzbanami w swoim orszaku.

Mantra 8

पू॒र्णं ना॑रि॒ प्र भ॑र कु॒म्भमे॒तं घृ॒तस्य॒ धारा॑म॒मृते॑न॒ संभृ॑ताम्। इ॒मां पा॒तॄन॒मृते॑ना॒ सम॑ङ्ग्धीष्टापू॒र्तम॒भि र॑क्षात्येनाम्

Wynieś, o niewiasto, ten dzban w pełni napełniony, jego strumień klarowanego masła, z amritą należycie zebraną. Namaszcz amritą strażników: zasługa ofiary i daru niech ją chroni dookoła.

Mantra 9

इ॒मा आपः॒ प्र भ॑राम्यय॒क्ष्मा य॑क्ष्म॒नाश॑नीः । गृ॒हानुप॒ प्र सी॑दाम्य॒मृते॑न स॒हाग्निना॑

Te wody wynoszę, wolne od jakszmy, niszczące jakszmę. Do domów zbliżam się i zajmuję miejsce, z amritą, razem z Agnim.