Opening the text

Rishi: Atharvanic tradition (house-consecration hymn; r̥ṣi attribution varies by anukramaṇī)
Devata: Gṛha/Śālā and the consecrated house-timbers (with Ṛta/Virāj as sacral power)
Chandas: Triṣṭubh-like cadence (domestic benedictive style; exact metrical classification varies by pada division)
அதர்வவேதம் 3.12 என்பது இல்லப் பிரதிஷ்டை (வீடு-அர்ப்பணிப்பு) ஸூக்தம்; இதில் சாலை/இல்லம் நிலையான, நன்மை தரும், செழிப்பான வாழ்விடமாக நிறுவப்படுகிறது—தமும் ஒளிமிக்க ஒழுங்கும் (விராஜ்) மூலம் சடங்காக “உருவாக்கப்பட்ட”தாகக் கருதி. தூண்களும் கூரைச் சிகரம் தாங்கும் ரிட்ஜ்-பீமும் உறுதியாக நிலைத்திருக்க ஆசீர்வதிக்கப்படுகின்றன; இல்லத்தைத் தொந்தரவு செய்பவர்களையும் பகைவர்களையும் விரட்டவும், செல்வம் மற்றும் சேதமற்ற சந்ததி உடன் நீண்ட ஆயுள்—“நூறு சரத்கள்”—பெறவும் வேண்டப்படுகிறது.
Mantra 1
शालानिर्माणम्। इ॒हैव ध्रु॒वां नि मि॑नोमि॒ शालां॒ क्षेमे॑ तिष्ठाति घृ॒तमु॒क्षमा॑णा । तां त्वा॑ शाले॒ सर्व॑वीराः सु॒वीरा॒ अरि॑ष्टवीरा॒ उप॒ सं च॑रेम
இங்கேயே, இதே இடத்தில், நான் இந்த நிலைபெற்ற ‘சாலா’ (மண்டபம்/சபைமனை) உறுதியாக நிறுவுகிறேன். அது க்ஷேமம் (பாதுகாப்பு) உடன் நிலைத்து நிற்கட்டும்; நெய் (க்ருதம்) தெளிந்து/அபிஷேகமடைந்து இருக்கட்டும். ஓ சாலே! உன்னை அணுகி நாங்கள் உள்ளே நடமாடுவோமாக—சர்வவீரர், சுவீரர், அரிஷ்டவீரர் (தீங்கு அற்ற, காயமில்லா வீரப் புதல்வர்) உடையவர்களாய்.
Mantra 2
इ॒हैव ध्रु॒वा प्रति॑ तिष्ठ शा॒लेऽश्वा॑वती॒ गोम॑ती सू॒नृता॑वती । ऊर्ज॑स्वती घृ॒तव॑ती॒ पय॑स्व॒त्युच्छ्र॑यस्व मह॒ते सौभ॑गाय
இங்கேயே, இதே இடத்தில், ஓ சாலே! உறுதியாக நிலைத்து நிற்க. குதிரைச் செல்வம் உடையவளாய், மாடு செல்வம் உடையவளாய், ‘ஸூந்ருதா’ (இனிய-உண்மை வாக்கு/நல்வாக்கு) உடையவளாய் இரு. ஊர்ஜம் (போஷணம்) உடையவளாய், நெய் உடையவளாய், பால் உடையவளாய் இரு; மாபெரும் சௌபாக்யத்திற்காக உயர்ந்து எழு.
Mantra 3
ध॒रु॒ण्य॒ऽसि शाले बृ॒हच्छ॑न्दाः॒ पूति॑धान्या । आ त्वा॑ व॒त्सो ग॑मे॒दा कु॑मा॒र आ धे॒नवः॑ सा॒यमा॒स्पन्द॑मानाः
ஓ சாலே! நீ தாங்குபவள் (தருணி/தாரிணி); நீ ‘ப்ருஹச்சந்தாஃ’ (விரிந்த அளவு/விரிந்த சந்தம் உடையவள்); நீ ‘பூதிதான்யா’ (சுத்தப்படுத்தப்பட்ட தானியச் செல்வம் உடையவள்). உன்னிடம் கன்று வரட்டும்; உன்னிடம் குமாரன் (இளைய மகன்) வரட்டும்; மாலையில் பால் தரும் பசுக்கள் உன்னிடம் வரட்டும்—வீட்டுக்குத் திரும்பி வரும்போது நடுங்காமல், அஞ்சாமல்.
Mantra 4
इ॒मां शालां॑ सवि॒ता वा॒युरिन्द्रो॒ बृह॒स्पति॒र्नि मि॑नोतु प्रजा॒नन्। उ॒क्षन्तू॒द्ना म॒रुतो॑ घृ॒तेन॒ भगो॑ नो॒ राजा॒ नि कृ॒षिं त॑नोतु
இந்த மண்டபத்தை சவிதா, வாயு, இந்திரன், ப்ருஹஸ்பதி—சந்ததியை அறிந்தவர்கள்—உறுதியாக நிறுவட்டும். மருதர்கள் இதை நீராலும் நெய்யாலும் தெளிக்கட்டும்; மேலும் எங்கள் அரசன் பகன் எங்களுக்காக வயல்வேலை (உழவு) விரிவுபடுத்தி வளர்ச்சியளிக்கட்டும்.
Mantra 5
मान॑स्य पत्नि शरणा स्योना दे॒वी दे॒वेभि॒र्निमिता॒स्यग्रे॑ । तृणं॒ वसा॑ना सु॒मना॑ अस॒स्त्वमथा॒स्मभ्यं॑ स॒हवी॑रं र॒यिं दाः॑
மாநஸத்தின் அம்மையே, அடைக்கலம் அளிப்பவளே, இனிமை தருபவளே! தேவி, தேவர்களால் ஆதியில் அளந்து அமைக்கப்பட்டவளே—புல்லால் மூடப்பட்டு, நல்விருப்பமுடையவளாய் நீ இருக்கிறாய்; ஆகவே எங்களுக்கு வீரர்கள் (மக்கள்) உடனான செல்வத்தை அளி.
Mantra 6
ऋ॒तेन॑ स्थूणा॒मधि॑ रोह वंशो॒ग्रो वि॒राज॒न्नप॑ वृङ्क्ष्व॒ शत्रू॑न्। मा ते॑ रिषन्नुपस॒त्तारो॑ गृ॒हाणां॑ शाले श॒तं जी॑वेम श॒रदः॒ सर्व॑वीराः
ऋதம் (ऋतेन) படி தூண்களின் மேல் ஏறு; ஓ வம்சம் (கூரை நடுக்கம்பி/ரிட்ஜ்-பீம்), ஒளிர்ந்து எழுந்து பகைவர்களை வெட்டி அகற்றி எறி. வீட்டை முற்றுகையிட்டு அமர்ந்திருப்போர் (உபஸத்தார) உனக்குத் தீங்கு செய்யாதிருப்பாராக. இந்தச் சாலையில்/மண்டபத்தில் நாம் எல்லா வீரர்களுடனும் நூறு சரத்கள் (ஆண்டுகள்) வாழ்வோமாக.
Mantra 7
एमां कु॑मा॒रस्तरु॑ण॒ आ व॒त्सो जग॑ता स॒ह। एमां प॑रि॒स्रुतः॑ कु॒म्भ आ द॒ध्नः क॒लशै॑रगुः
இந்த (வீட்டிற்கு) இளைய குமாரன் வந்தான்; அவனுடன் உலகில் அசையும் கன்றும் வந்தது. இந்த (வீட்டிற்கு) நிறைந்து வழியும் கும்பமும் வந்தது; தயிரும் கலசங்களின் தொடருடன் இங்கு வந்தது.
Mantra 8
पू॒र्णं ना॑रि॒ प्र भ॑र कु॒म्भमे॒तं घृ॒तस्य॒ धारा॑म॒मृते॑न॒ संभृ॑ताम्। इ॒मां पा॒तॄन॒मृते॑ना॒ सम॑ङ्ग्धीष्टापू॒र्तम॒भि र॑क्षात्येनाम्
ஓ பெண்ணே, இந்தக் கும்பத்தை நிறைந்து நிரப்பி முன் கொண்டு வா—நெய்யின் ஓடை, அம்ருதத்தால் முறையாகச் சேகரிக்கப்பட்டது. அம்ருதத்தால் இந்தப் பாத்ரூன் (காவலர்/பாதுகாவலர்) ஆகியோருக்கு அப்யங்கம் செய்; இஷ்டாபூர்த்தம் (யாகமும் தானமும் தரும் புண்ணியம்) அவளைச் சுற்றிலும் காக்கட்டும்.
Mantra 9
इ॒मा आपः॒ प्र भ॑राम्यय॒क्ष्मा य॑क्ष्म॒नाश॑नीः । गृ॒हानुप॒ प्र सी॑दाम्य॒मृते॑न स॒हाग्निना॑
இந்த நீர்களை நான் முன்வைத்து கொண்டு வருகிறேன்—யக்ஷ்மா அற்றவை, யக்ஷ்மாவை அழிப்பவை. நான் இல்லங்களின் அருகே வந்து, அம்ருதத்துடன், அக்னியுடன் சேர்ந்து, அமர்கிறேன்.
It is used to consecrate a newly built or newly occupied house/hall, making it stable, safe, and prosperous, while driving away enemies and harmful ‘besetters’ of the home.
The hymn treats the main timbers as sacral supports: once installed under ṛta (right order) and virāj (radiant power), the structure itself becomes a protector that ‘cuts off’ hostility.
The core rite relies on domestic substances—especially ghee and fresh grass—plus the house-timbers being installed. The ‘amulet’ effect is chiefly the consecrated architecture and the spoken blessing.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.