Adhyaya 13

Verse 1

सूत उवाच । दशार्णाधिपतेस्तस्य वज्रबाहोर्महाभुजः । बभूव शत्रुर्बलवान्राजा मगधराट् ततः

စူတက ပြောသည်— ဒသာဏ၏ အရှင်၊ မဟာလက်မောင်းရှိသော ဝဇ္ရဗာဟုအတွက် ထိုအခါ မဂဓ၏ မင်းကြီးသည် အင်အားကြီးသော ရန်သူအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 2

स वै हेमरथो नाम बाहुशाली रणोत्कटः । बलेन महतावृत्य दशार्णं न्यरुधद्बली

ထိုမင်းကြီး၏အမည်မှာ ဟေမရထ ဖြစ်၍ လက်မောင်းအားကြီးကာ စစ်မြေပြင်တွင် ပြင်းထန်သူဖြစ်သည်။ မဟာတပ်အင်အားဖြင့် ဒသာဏကို ဝိုင်းပတ်ကာ အင်အားကြီးစွာဖြင့် ပိတ်ဆို့ဝိုင်းရံ하였다။

Verse 3

चमूपास्तस्य दुर्धर्षाः प्राप्य देशं दशार्णकम् । व्यलुंपन्वसुरत्नानि गृहाणि ददहुः परे

သူ၏စခန်းနောက်လိုက်များသည် တားဆီးရန်ခက်ခဲသူများဖြစ်၍ ဒသာဏပြည်သို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဥစ္စာရတနာများကို လုယက်ကြပြီး အချို့က အိမ်များကို မီးရှို့ဖျက်ဆီး하였다။

Verse 4

केचिद्धनानि जगृहुः केचिद्बालान्स्त्रियोऽपरे । गोधनान्यपरेऽगृह्णन्केचिद्धान्यपरिच्छदान् । केचिदारामसस्यानि गृहोद्यानान्यनाशयत्

အချို့က ဥစ္စာဓနကို ယူဆောင်သွားကြပြီး၊ အချို့က ကလေးများကို၊ အချို့က မိန်းမများကို ဖမ်းခေါ်သွားကြသည်။ အချို့က နွားတိရစ္ဆာန်များကို ယူကြပြီး၊ အချို့က စပါးအနှံနှင့် အိမ်သုံးပစ္စည်းများကို လုယူကြသည်။ အချို့က ဥယျာဉ်သီးနှံများနှင့် အိမ်နှင့်ဆက်စပ်သော ဥယျာဉ်များကို ဖျက်ဆီးကြသည်။

Verse 5

एवं विनाश्य तद्राज्यं स्त्रीगोधनजिघृक्षवः । आवृत्य तस्य नगरीं वज्रबाहोस्तु मागधः

ဤသို့ ထိုနိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် မိန်းမနှင့် နွားဓနကို လိုလားတပ်မက်သော မဂဓတို့သည် ဝဇ္ရဗာဟု၏ မြို့တော်ကို လေးဘက်လုံး ဝိုင်းရံ하였다။

Verse 6

एवं पर्याकुलं वीक्ष्य राजा नगरमेव च । युद्धाय निर्जगामाशु वज्रबाहुः ससै निकः

မြို့တော်သည် အလွန်ရှုပ်ထွေးလှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်သဖြင့် ဘုရင် ဝဇ္ရဗာဟုသည် မိမိတပ်များနှင့်အတူ စစ်ပွဲသို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာ하였다။

Verse 7

वज्रबाहुश्च भूपालस्तथा मंत्रिपुरःसराः । युयुधुर्मागधैः सार्धं निजघ्नुः शत्रुवाहिनीम्

ဘုရင် ဝဇ္ရဗာဟုသည် ရှေ့တန်းတွင် ဦးဆောင်သော အမတ်များနှင့်အတူ မဂဓတို့နှင့် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်၍ ရန်သူတပ်ကို ချေမှုန်း하였다။

Verse 8

वज्रबाहुर्महेष्वासो दंशितो रथमास्थितः । विकिरन्बाणवर्षाणि चकार कदनं महत्

မဟာမြားပစ်သူ ဝဇ္ရဗာဟုသည် ကာဝတ်ဝတ်ဆင်၍ စစ်ရထားပေါ်တက်ကာ မြားမိုးကို ဖြန့်ကျက်ပစ်ခတ်ပြီး ကြီးမားသော သတ်ဖြတ်မှုကို ဖြစ်စေ하였다။

Verse 9

दशार्णराजं युध्यंतं दृष्ट्वा युद्धे सुदुःसहम् । तमेव तरसा वव्रुः सर्वे मागधसैनिकाः

ဒသာර්ဏဘုရင်သည် စစ်မြေပြင်၌ တိုက်ခိုက်နေ၍ မခံနိုင်လောက်အောင် ကြမ်းတမ်းသည်ကို မြင်သဖြင့် မဂဓစစ်သည်အားလုံးသည် အင်အားပြင်းစွာ သူတစ်ဦးတည်းကိုသာ တိုက်ရိုက် ဝိုင်းဝန်းချီတက်하였다။

Verse 10

कृत्वा तु सुचिरं युद्धं मागधा दृढविक्रमाः । तत्सैन्यं नाशयामासुर्लेभिरे च जयश्रियम्

ကြာရှည်စွာ စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲပြီးနောက်၊ သတ္တိခိုင်မာသော မဂဓာတို့သည် ထိုဘုရင်၏ စစ်တပ်ကို ဖျက်ဆီးကာ အောင်ပွဲ၏ ဂုဏ်ရောင်ကို ရရှိ하였다။

Verse 11

केचित्तस्य रथं जघ्नुः केचित्तद्धनुराच्छिनम् । सूतं तस्य जघानैकस्त्वपरः खड्गमाच्छिनत्

အချို့က သူ၏ ရထားကို ချိုးဖျက်ကြပြီး၊ အချို့က သူ၏ လေးကို ဖြတ်တောက်ကြသည်။ တစ်ဦးက သူ၏ ရထားမောင်းကို သတ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးက သူ၏ ဓားကို ဖြတ်ပစ်하였다။

Verse 12

संछिन्नखड्गधन्वानं विरथं हतसारथिम् । बलाद्गृहीत्वा बलिनो बबंधुर्नृपतिं रुषा

ဓားနှင့် လေးတို့ ဖြတ်တောက်ခံရ၍ ရထားမရှိ၊ ရထားမောင်းလည်း သေဆုံးသဖြင့်၊ အင်အားကြီး စစ်သူရဲများက ဒေါသဖြင့် ဘုရင်ကို အတင်းဖမ်းယူကာ ချည်နှောင်하였다။

Verse 13

तस्य मंत्रिगणं सर्वं तत्सैन्यं च विजित्य ते । मागधास्तस्य नगरीं विविशुर्जयकाशिनः

သူ၏ အမတ်အပေါင်းနှင့် စစ်တပ်ကို အနိုင်ယူပြီးနောက်၊ အောင်ပွဲ၏ တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်သော မဂဓာတို့သည် သူ၏ မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 14

अश्वान्नरान्गजानुष्ट्रान्पशूंश्चैव धनानि च । जगृहुर्युवतीः सर्वाश्चार्वंगीश्चैव कन्यकाः

သူတို့သည် မြင်းများ၊ လူများ၊ ဆင်များ၊ ကုလားအုတ်များ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် ဥစ္စာဓနကို သိမ်းယူကြပြီး၊ ထို့ပြင် ယုဝတီအပေါင်းနှင့် ကိုယ်အင်္ဂါလှပသော ကညာများကိုပါ ခေါ်ဆောင်သွား하였다။

Verse 15

राज्ञो बबंधुर्महिषीर्दासीश्चैव सहस्रशः । कोशं च रत्नसंपूर्णं जह्रुस्तेऽप्याततायिनः

ထိုအတ္တတိုင်ယင်တို့သည် မင်း၏ မဟိသီများနှင့် ထောင်ချီသော ကျွန်မများကို ချည်နှောင်ကာ၊ ရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်သော ဘဏ္ဍာတိုက်ကိုလည်း လုယူသယ်ဆောင်သွားကြ၏။

Verse 16

एवं विनाश्य नगरीं हृत्वा स्त्रीगोधनादिकम् । वज्रबाहुं बलाद्बद्ध्वा रथे स्थाप्य विनिर्ययुः

ဤသို့ မြို့ကို ဖျက်ဆီးကာ မိန်းမများ၊ နွားသတ္တဝါဆိုင်ရာ ဓနနှင့် အခြားအရာများကို လုယူပြီးနောက်၊ ဝဇ္ရဗာဟုကို အင်အားဖြင့် ချည်နှောင်၍ ရထားပေါ်တင်ကာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 17

एवं कोलाहले जाते राष्ट्रनाशे च दारुणे । राजपुत्रोऽथ भद्रायुस्तद्वार्तामशृणोद्बली

ဤသို့ ဆူညံသံကြီး ဖြစ်ပေါ်၍ နိုင်ငံပျက်စီးမှု အလွန်ကြမ်းတမ်းလာသော်၊ အင်အားကြီးသော မင်းသား ဘဒ္ဒရာယုသည် ထိုသတင်းကို ကြားသိလေ၏။

Verse 18

पितरं शत्रुनिर्बद्धं पितृपत्नीस्तथा हृताः । नष्टं दशार्णराष्ट्रं च श्रुत्वा चुक्रोश सिंहवत्

ရန်သူတို့က ဖခင်ကို ချည်နှောင်ထားကြောင်း၊ ဖခင်၏ မဟိသီများကို လုယူသွားကြောင်း၊ ဒသာර්ဏ နိုင်ငံလည်း ပျက်စီးသွားကြောင်း ကြားသိသဖြင့် သူသည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လေ၏။

Verse 19

स खड्गशंखावादाय वैश्यपुत्रसहायवान् । दंशितो हयमारुह्य कुमारो विजिगीषया

ထိုမင်းသားသည် ကုန်သည်၏ သားတစ်ဦးကို အကူအညီအဖြစ်ရယူ၍ ဓားနှင့် သင်္ခါ၏ သံကို ထိုးဖောက်မြည်စေကာ၊ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ပြီး မြင်းပေါ်တက်၍ အောင်ပွဲကို ရည်မှန်းလေ၏။

Verse 20

जवेनागत्य तं देशं मागधैरभिपूरितम् । दह्यमानं क्रंदमानं हृतस्त्रीसुतगोधनम्

သူသည် အလျင်အမြန် ပြေးလွှားကာ မဂဓ စစ်တပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဒေသသို့ ရောက်လာ၏—မီးလောင်တောက်လျှောက်၍ ငိုကြွေးသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေရာ—အမျိုးသမီးများ၊ ကလေးများ၊ နွားမြင်းနှင့် ဥစ္စာဓနတို့ကို လုယူသယ်ဆောင်သွားခဲ့သော နေရာဖြစ်၏။

Verse 21

दृष्ट्वा राजजनं सर्वं राज्यं शून्यं भयाकुलम् । क्रोधाध्मातमनास्तूर्णं प्रविश्य रिपुवाहिनीम् । आकर्णाकृष्टकोदंडो ववर्ष शरसंततीः

မင်း၏ပြည်သူအပေါင်းနှင့် နိုင်ငံတော်သည် လွတ်လပ်ကင်းမဲ့၍ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသည်ကို မြင်သော်၊ သူ၏စိတ်သည် ဒေါသဖြင့် ဖောင်းပွလာ၏။ ထို့နောက် ချက်ချင်း ရန်သူတပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လေးကို နားတိုင်အောင် ဆွဲ၍ မြားမိုးကို မပြတ်မတောက် ရွာချလိုက်၏။

Verse 22

ते हन्यमाना रिपवो राजपुत्रेण सायकैः । तमभिद्रुत्य वेगेन शरैर्विव्यधुरुल्बणैः

မင်းသား၏ မြားများကြောင့် ရန်သူတို့ ထိခိုက်ကျဆုံးကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် အလျင်အမြန် သူ့ထံသို့ တိုက်ခိုက်ပြေးဝင်လာကာ ကြမ်းတမ်းသော မြားများဖြင့် ထိုးဖောက်ကြ၏။

Verse 23

हन्यमानोऽस्त्रपूगेन रिपुभिर्युद्धदुर्मदैः । न चचाल रणे धीरः शिववर्माभिरक्षितः

စစ်ပွဲမူးယစ်နေသော ရန်သူတို့၏ လက်နက်အစုအဝေးဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရသော်လည်း၊ ထိုသတ္တိရှင်သည် စစ်မြေပြင်၌ မလှုပ်မယှက် မယိမ်းယိုင်ခဲ့။ သူသည် ရှိဝ၏ ကာဝတ်(ကဗ္ဗ)ဖြင့် ကာကွယ်ခံထားရ၏။

Verse 24

सोऽस्त्रकर्षं प्रसह्याशु प्रविश्य गजलीलया । जघानाशु रथान्नागान्पदातीनपि भूरिशः

လက်နက်များ၏ ဖိအားကို အားတင်းခံကာ သူသည် ဆင်လှုပ်ရှားသကဲ့သို့ အလျင်အမြန် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ရထားများ၊ ဆင်များနှင့် ခြေလျင်စစ်သားများစွာကို လျင်မြန်စွာ ထပ်တလဲလဲ ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

Verse 25

तत्रैकं रथिनं हत्वा ससूतं नृपनंदनः । तमेव रथमास्थाय वैश्यनंदनसारथिः । विचचार रणे धीरः सिंहो मृगकुलं यथा

ထိုနေရာ၌ မင်းသားသည် ရထားစစ်သူရဲတစ်ဦးကို စာရထီနှင့်တကွ သတ်ဖြတ်ပြီး၊ ထိုရထားတင်ပေါ်သို့ တက်စီး하였다။ ကုန်သည်၏သားက စာရထီဖြစ်၍ မောင်းနှင်ကာ၊ သတ္တိတည်ကြည်သော သူရဲကောင်းသည် စစ်မြေပြင်၌ သမင်အုပ်အလယ်ရှိ ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာ하였다။

Verse 26

अथ सर्वे सुसंरब्धाः शूराः प्रोद्यतकार्मुकाः । अभिसस्रुस्तमेवैकं चमूपा बलशालिनः

ထို့နောက် သူရဲကောင်းအားလုံးသည် ဒေါသပြင်းထန်၍ လေးတံများကို မြှောက်ကာ၊ တပ်၏ အင်အားကြီးသော စစ်ခေါင်းဆောင်များက ထိုသူရဲတစ်ဦးတည်းကိုသာ တိုက်ခိုက်ရန် တပြိုင်နက်တည်း တိုးဝင်လာကြသည်။

Verse 27

तेषामापततामग्रे खड्गमुद्यम्य दारुणम् । अभ्युद्ययौ महावीरान्दर्शयन्निव पौरुषम्

သူတို့ တိုးဝင်လာသည့် အရှေ့တန်းတွင် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားကို မြှောက်ကာ ခုန်တက်၍၊ မဟာသူရဲကောင်းများထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်—မိမိ၏ ပေါရုෂကို ပြသသကဲ့သို့။

Verse 28

करालांतकजिह्वाभं तस्य खड्गं महोज्ज्वलम् । दृष्ट्वैव सहसा मम्रुश्च मूपास्तत्प्रभावतः

သူ၏ ဓားသည် အလွန်တောက်ပ၍ ကြောက်မက်ဖွယ် မရဏ၏ လျှာကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။ ထိုအာနုභာဝကြောင့် တပ်ခေါင်းဆောင်များသည် မြင်ရုံနှင့်ပင် ချက်ချင်း လဲကျသေဆုံးကြသည်။

Verse 29

येये पश्यंति तं खड्गं प्रस्फुरंतं रणांगणे । ते सर्वे निधनं जग्मुर्वज्रं प्राप्येव कीटकः

စစ်မြေပြင်၌ ထိုဓား တောက်ပလက်လက်ကို မြင်သူမည်သူမဆို အားလုံး မရဏသို့ ရောက်ကြသည်—မိုးကြိုးထိသကဲ့သို့ ပိုးမွှားများ ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့။

Verse 30

अथासौ सर्वसैन्यानां विनाशाय महाभुजः । शंखं दध्मौ महारावं पूरयन्निव रोदसी

ထို့နောက် လက်တံကြီးမားသော သူရဲကောင်းသည် စစ်တပ်အစုအဝေးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ကာ မဟာဂর্জနာဖြင့် သင်္ခါကို မှုတ်လေ၏၊ ထိုအသံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်နှစ်ပါးကို ပြည့်နှက်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 31

तेन शंखनिनादेन विषाक्तेनैव भूयसा । श्रुतमात्रेण रिपवो मूर्च्छिताः पतिता भुवि

ထိုသင်္ခါနာဒသည် ပိုမိုပြင်းထန်သော အဆိပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ ကြားရုံသာဖြင့် ရန်သူတို့ မူးမေ့ကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားကြ၏။

Verse 32

येऽश्वपृष्ठे रथे ये च ये च दंतिषु संस्थिताः । ते विसंज्ञाः क्षणात्पेतुः शंखनादहतौजसः

မြင်းပေါ်ရှိသူများ၊ ရထားပေါ်ရှိသူများ၊ ဆင်ပေါ်တက်နေသူများ—သင်္ခါနာဒကြောင့် အားမာန်ထိခိုက်သဖြင့်—ချက်ချင်း သတိလစ်ကာ လဲကျကြ၏။

Verse 33

तान्भूमौ पतितान्सर्वान्नष्टसंज्ञा न्निरायुधान् । विगणय्य शवप्रायाननावधीद्धर्मशास्त्रवित्

မြေပေါ်သို့ လဲကျနေသော သတိလစ်ပြီး လက်နက်မဲ့သူတို့အားလုံးကို မြင်သော်၊ ဓမ္မ-ရှာස්တရကို သိသူသည် သူတို့ကို သေကောင်တူဟု သဘောထားကာ မထိုးမခတ်ဘဲ လွှတ်ထား၏။

Verse 34

आत्मनः पितरं बद्धं मोचयित्वा रणाजिरे । तत्पत्नीः शत्रुवशगाः सर्वाः सद्यो व्यमोचयत्

စစ်မြေပြင်၌ ချည်နှောင်ထားသော မိမိ၏ဖခင်ကို လွတ်မြောက်စေပြီးနောက်၊ ရန်သူ၏အာဏာအောက်၌ ရှိနေသော ဇနီးများအားလုံးကိုလည်း ချက်ချင်း လွှတ်ပေးခဲ့၏။

Verse 35

पत्नीश्च मंत्रिमुख्यानां तथान्येषां पुरौकसाम् । स्त्रियो बालांश्च कन्याश्च गोधनादीन्यनेकशः

သူသည် အမတ်ကြီးများနှင့် မြို့သူမြို့သားအခြားသူတို့၏ ဇနီးများကိုလည်း ပြန်လည်ကယ်တင်ရယူခဲ့သည်—မိန်းမများ၊ ကလေးများ၊ ကညာများ—နှင့် နွားပစ္စည်းမှအစ အမျိုးမျိုးသော ဥစ္စာဓနကိုလည်း ရရှိစေ하였다။

Verse 36

मोचयित्वा रिपुभयात्तमाश्वासयदाकुलः । अथारिसैन्येषु चरंस्तेषां जग्राह योषितः

ရန်သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှ သူ့ကို လွတ်မြောက်စေပြီးနောက်၊ ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူ့ကို နှစ်သိမ့်၍ အားပေးတော်မူ하였다။ ထို့နောက် ရန်သူတပ်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာကာ သူတို့၏ မိန်းမများကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ရန် အုပ်ထိန်းယူ하였다။

Verse 37

मरुन्मनोजवानश्वान्मातंगान्गिरिसन्निभान् । स्यंदनानि च रौक्माणि दासीश्च रुचिराननाः

သူသည် လေကဲ့သို့၊ စိတ်ကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော မြင်းများ၊ တောင်တန်းတူသော ဆင်ကြီးများ၊ ရွှေရထားများနှင့် မျက်နှာလှပသော အမှုထမ်းမိန်းမများကိုလည်း သိမ်းယူ하였다။

Verse 38

युग्मम् । सर्वमाहृत्य वेगेन गृहीत्वा तद्धनं बहु । मागधेशं हेमरथं निर्बबंध पराजितम्

အရာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်းယူကာ ထိုအလွန်များသော ဥစ္စာဓနကို လက်ဝယ်ရယူပြီးနောက်၊ ရှုံးနိမ့်သွားသော မဂဓနိုင်ငံ၏ မင်း ဟေမရထကို ချည်နှောင်하였다။

Verse 39

तन्मंत्रिणश्च भूपांश्च तत्र मुख्यांश्च नायकान् । गृहीत्वा तरसा बद्ध्वा पुरीं प्रावेशयद्द्रुतम्

သူသည် ထိုမင်း၏ အမတ်များ၊ မင်းများနှင့် ထိုနေရာရှိ အဓိက စစ်ခေါင်းဆောင်များကို ဖမ်းဆီးကာ ချက်ချင်း ချည်နှောင်ပြီး မြို့တော်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ခေါ်သွင်း하였다။

Verse 40

पूर्वं ये समरे भग्ना विवृत्ताः सर्वतोदिशम् । ते मंत्रिमुख्या विश्वस्ता नायकाश्च समाययुः

ယခင်က စစ်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်၍ အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားသူတို့သည် ယခု ပြန်လည်ရောက်လာကြ၏—ဝန်ကြီးချုပ်များ၊ ယုံကြည်ရသော မိတ်ဖက်များနှင့် စစ်သူကြီးများ—တဖန် စုပေါင်းလာကြသည်။

Verse 41

कुमारविक्रमं दृष्ट्वा सर्वे विस्मितमानसाः । तं मेनिरे सुरश्रेष्ठं कारणादागतं भुवम्

လူငယ်သူရဲ၏ ဗီရိယကို မြင်ကြသော် အားလုံး၏ စိတ်နှလုံး အံ့ဩသွားကြ၏; သူ့ကို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဟု ထင်မှတ်ကာ၊ တရားတော်ဆိုင်ရာ အကြောင်းတစ်ရပ်ကြောင့် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသူဟု ယူဆကြသည်။

Verse 42

अहो नः सुमहाभाग्यमहो नस्तपसः फलम् । केनाप्यनेन वीरेण मृताः संजीविताः खलु

“အဟို! ငါတို့၏ မဟာကံကောင်းခြင်း; အဟို! ဤသည်ကား ငါတို့၏ တပဿာ၏ အကျိုး—ဤသူရဲကောင်းကြောင့် သေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသူတို့ပင် အမှန်တကယ် အသက်ပြန်ရကြပြီ။”

Verse 43

एष किं योगसिद्धो वा तपःसिद्धो ऽथवाऽमरः । अमानुषमिद कर्म यदनेन कृतं महत्

“သူသည် ယောဂသိဒ္ဓိရသူလား၊ တပသိဒ္ဓိရသူလား—သို့မဟုတ် နတ်တစ်ပါးလား? အကြောင်းမူကား သူပြုသော မဟာကာရ്യംသည် လူသားအတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်နေသည်။”

Verse 44

नूनमस्य भवेन्माता सा गौरीति शिवः पिता । अक्षौहिणीनां नवकं जिगायानंतशक्तिधृक्

“အမှန်ပင် သူ၏ မိခင်မှာ ဂေါရီ ဖြစ်၍ ဖခင်မှာ ရှိဝ ဖြစ်မည်; အဆုံးမရှိသော အင်အားကို ဆောင်ထားသဖြင့် သူသည် အက္ရှောဟိဏီ စစ်တပ် ကိုးတပ်ကို အောင်နိုင်ခဲ့သည်။”

Verse 45

इत्याश्चर्ययुतैर्हृष्टैः प्रशंसद्भिः परस्परम् । पृष्टोऽमात्यजनेनासावात्मानं प्राह तत्त्वतः

ဤသို့ အံ့ဩဝမ်းမြောက်၍ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ချီးမွမ်းကြသည့် အမတ်တို့က သူ့ကို မေးမြန်းကြရာ၊ ထိုအခါ သူသည် မိမိအကြောင်းကို တတ္တဝအတိုင်း အမှန်တရားဖြင့် ပြောကြား하였다။

Verse 46

समागतं स्वपितरं विस्मयाह्लादविप्लुतम् । मुंचंतमानंदजलं ववंदे प्रेमविह्वलः

မိမိအဖေ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော်—အံ့ဩပီတိဖြင့် လွှမ်းမိုးကာ ပျော်ရွှင်မှုမျက်ရည်များ စီးကျ၍—သူသည် မေတ္တာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။

Verse 47

स राजा निजपुत्रेण प्रणयादभिवंदितः । आश्लिष्य गाढं तरसा बभाषे प्रेमकातरः

ထိုမင်းသည် မိမိသား၏ မေတ္တာပြည့်ဝသော ဦးညွှတ်ပူဇော်ခြင်းကို ခံယူပြီး၊ သူ့ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဖက်ကာ ချက်ချင်း ပြောဆိုလေ၏—မေတ္တာကြောင့် စိတ်ကာတရဖြစ်၍။

Verse 48

कस्त्वं देवो मनुष्यो वा गन्धर्वो वा महामते । का माता जनकः को वा को देशस्तव नाम किम्

“အို မဟာမတိ! သင်သည် ဘယ်သူနည်း—ဒေဝါ၊ လူသား သို့မဟုတ် ဂန္ဓဗ္ဗာ? သင်၏ မိခင်သည် မည်သူ၊ ဖခင်သည် မည်သူ; သင်၏ နိုင်ငံသည် မည်သည့်အရပ်၊ သင်၏ အမည်သည် အဘယ်နည်း?”

Verse 49

कस्मान्न शत्रुभिर्बद्धान्मृतानिव हतौजसः । कारुण्यादिह संप्राप्य सपत्नीकान्मुमोच यः

“သူသည် အဘယ်ကြောင့်—ကရုဏာကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကာ—ရန်သူတို့က ချည်နှောင်ထား၍ အင်အားကျိုးပဲ့ကာ သေသကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေသူတို့ကို၊ မယားတို့နှင့်တကွ လွတ်မြောက်စေခဲ့သနည်း?”

Verse 50

कुतो लब्धमिदं शौर्यं धैर्यं तेजो बलोन्नतिः । जिगीषसीव लोकांस्त्रीन्सदेवासुरमानुषान्

ဤသူရဲကောင်းမှု၊ ဤတည်ကြည်သတ္တိ၊ ဤတေဇောတောက်ပမှုနှင့် အင်အားတိုးတက်မှုကို သင်ဘယ်ကရရှိခဲ့သနည်း။ သင်သည် နတ်များ၊ အသူရများနှင့် လူသားများပါဝင်သည့် သုံးလောကကို အောင်နိုင်လိုသကဲ့သို့ ထင်ရှားနေသည်။

Verse 51

अपि जन्मसहस्रेण तवानृण्यं महौजसः । कर्तुं नाहं समर्थोस्मि सहैभिर्दारबांधवैः

အို မဟာတေဇောရှိသူ၊ မွေးဖွားခြင်းတစ်ထောင်တိုင်အောင်ပင် ကျွန်ုပ်သည်—ဇနီးနှင့် ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများနှင့်အတူ—သင့်အပေါ်ရှိ ကျေးဇူးကြွေးကို ပြန်ဆပ်နိုင်စွမ်း မရှိပါ။

Verse 52

इमान्पुत्रानिमाः पत्नीरिदं राज्यमिदं पुरम् । सर्वं विहाय मच्चित्तं त्वय्येव प्रेमबंधनम्

ဤသားများ၊ ဤဇနီးများ၊ ဤနိုင်ငံတော်နှင့် ဤမြို့ကို အားလုံးစွန့်လွှတ်၍—အရာအားလုံးကိုထားခဲ့ကာ—ကျွန်ုပ်၏စိတ်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ချည်နှောင်မှုဖြင့် သင်တစ်ဦးတည်းထံသာ ချည်ကပ်နေသည်။

Verse 53

सर्वं कथय मे तात मत्प्राणपरिरक्षक । एतासां मम पत्नीनां त्वदधीनं हि जीवितम्

အို သားရေ၊ ကျွန်ုပ်၏အသက်ကို ကာကွယ်သူ၊ အရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ အမှန်တကယ်ပင် ကျွန်ုပ်၏ဤဇနီးများ၏အသက်ရှင်မှုသည် သင့်အပေါ် မူတည်နေသည်။

Verse 54

सूत उवाच । इति पृष्टः स भद्रायुः स्वपित्रा तमभाषत । एष वैश्यसुतो राजन्सुनयो नाम मत्सखा

စူတက ပြောသည်—ဤသို့ မိမိအဖေက မေးမြန်းသဖြင့် ဘဒြာယုက ပြန်လည်ဆိုသည်—“အို မင်းကြီး၊ ဤသူသည် စုနယာဟု အမည်ရသော ကျွန်ုပ်၏မိတ်ဆွေ၊ ဝိုင်ရှျယ၏သား ဖြစ်သည်။”

Verse 55

अहमस्य गृहे रम्ये वसामि सहमातृकः । भद्रायुर्नाम मद्वृत्तं पश्चाद्विज्ञापयामि ते

ကျွန်ုပ်သည် မိခင်နှင့်အတူ သူ၏ လှပသော အိမ်တော်၌ နေထိုင်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ အမည်မှာ ဘဒ္ဒရာယု ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခါ ကျွန်ုပ်၏ အကြောင်းအရာအားလုံးကို သင်အား ပြည့်စုံစွာ လျှောက်တင်မည်။

Verse 56

पुरं प्रविश्य भद्रं ते सदारः ससुहृज्जनः । त्यक्त्वा भयमरातिभ्यो विहरस्व यथासुखम्

မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်လော့—သင်၌ မင်္ဂလာကောင်းကြီး ရှိပါစေ—ဇနီးနှင့် မိတ်ဆွေများနှင့်အတူ။ ရန်သူတို့အပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်ပစ်၍ စိတ်ချမ်းသာသလို နေထိုင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ လှုပ်ရှားလော့။

Verse 57

नैतान्मुंच रिपूंस्तावद्यावदागमनं मम । अहमद्य गमिष्यामि शीघ्रमात्मनिवेशनम्

ကျွန်ုပ် ပြန်လာသည့်အထိ ဤရန်သူတို့ကို မလွှတ်ပါနှင့်။ ယနေ့ပင် ကျွန်ုပ်သည် မိမိ၏ နေအိမ်သို့ အမြန်သွားမည်။

Verse 58

इत्युक्त्वा नृपमामंत्र्य भद्रायुर्नृपनंदनः । आजगाम स्वभवनं मात्रे सर्वं न्यवेदयत्

ဤသို့ဆိုပြီး မင်းကြီးထံမှ ခွင့်တောင်းကာ ဘဒ္ဒရာယု—မင်းသား—သည် မိမိအိမ်သို့ ပြန်လာ၍ မိခင်အား အကြောင်းအရာအားလုံးကို လျှောက်တင်ပြောကြား하였다။

Verse 59

सापि हृष्टा स्वतनयं परिरेभेऽश्रुलोचना । स च वैश्यपतिः प्रेम्णा परिष्वज्याभ्यपूजयत्

သူမလည်း ဝမ်းမြောက်၍ မျက်ရည်ဝဲသော မျက်လုံးများဖြင့် မိမိသားကို ဖက်လှုပ်ကာ အလွန်ချစ်ခင်စွာ ပွေ့ဖက်하였다။ ထို့ပြင် ဝိုင်ရှျယ ဂৃহပတိလည်း မေတ္တာဖြင့် ဖက်လှုပ်ကာ လေးစားသဒ္ဓါဖြင့် ဂုဏ်ပြုပူဇော်하였다။

Verse 60

वज्रबाहुश्च राजेंद्रः प्रविष्टो निजमंदिरम् । स्त्रीपुत्रामात्य सहितः प्रहर्षमतुलं ययौ

ဗဇ္ရဗာဟု မင်းကြီးသည် မိမိ၏ နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လေ၏။ မိဖုရား၊ သားတော်နှင့် အမတ်များနှင့်အတူ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပီတိဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ရရှိလေ၏။

Verse 61

तस्यां निशायां व्युष्टायामृषभो योगिनां वरः । चंद्रांगदं समागत्य सीमंतिन्याः पतिं नृपम्

ထိုည ကုန်လွန်၍ မိုးလင်းအာရုဏ်တက်သောအခါ ယောဂီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ရိဿဘသည် စီမန်တိနီ၏ ခင်ပွန်း မင်းကြီး ခန္ဒြာင်္ဂဒ ထံသို့ ရောက်လာလေ၏။

Verse 62

भद्रायुषः समुत्पत्तिं तस्य कर्माप्यमानुषम् । आवेद्य रहसि प्रेम्णा त्वत्सुतां कीर्तिमालिनीम्

သူသည် ချစ်ခင်မေတ္တာဖြင့် လျှို့ဝှက်နေရာ၌ ဘဒ္ရာယုဿ၏ မွေးဖွားလာပုံနှင့် လူမဟုတ်သကဲ့သို့ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်ကို ဖော်ပြကာ၊ သင်၏ သမီး ကီရ္တိမာလိနီ အကြောင်းကိုလည်း ပြောကြားလေ၏။

Verse 63

भद्रायुषे प्रयच्छेति बोधयित्वा च नैषधम् । ऋषभो निर्जगामाथ देशकालार्थतत्त्ववित्

“သူမကို ဘဒ္ရာယုဿအား ပေးအပ်ပါ” ဟု နိုင်ဿဓ မင်းကို သဘောပေါက်အောင် ညွှန်ကြားပြီးနောက်၊ နေရာ-ကာလ-အကြောင်းအရာ၏ သဘောတရားကို သိမြင်သူ ရိဿဘသည် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

Verse 64

विशेषकम् । अथ चंद्रांगदो राजा मुहूर्त्ते मंगलोचिते । भद्रायुषं समाहूय प्रायच्छत्कीर्त्तिमालिनीम्

ထို့နောက် မင်္ဂလာသင့်တော်သော အချိန်ခဏ၌ မင်းကြီး ခန္ဒြာင်္ဂဒ သည် ဘဒ္ရာယုဿကို ခေါ်ယူကာ ကီရ္တိမာလိနီကို သူ့အား မင်္ဂလာအဖြစ် ပေးအပ်လေ၏။

Verse 65

कृतोद्वाहः स राजेंद्रतनयः सह भार्यया । हेमासनस्थः शुशुभे रोहिण्येव निशाकरः

မင်္ဂလာပွဲပြီးစီးသော် ထိုမင်းသားသည် မိဖုရားနှင့်အတူ ရွှေရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်တော်မူ၍ ရိုဟိဏီဘေးက လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလှပ၏။

Verse 66

वज्रबाहुं तत्पितरं समाहूय स नैषधः । पुरं प्रवेश्य सामात्यः प्रत्युद्गम्याभ्यपूजयत्

နৈෂဓမင်းသည် ဘဒြာယုෂ၏ဖခင် ဝဇ္ရဗာဟုကို ခေါ်ယူ၍ မင်းတော်သည် အမတ်များနှင့်အတူ ထွက်ကြိုဆိုကာ မြို့တော်သို့ ခေါ်သွင်းပြီး သင့်တော်သကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုပူဇော်လေ၏။

Verse 67

तत्रापश्यत्कृतोद्वाहं भद्रायुषमरिंदमम् । पादयोः पतितं प्रेम्णा हर्षात्तं परिषस्वजे

ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာပြီးစီးသော ရန်သူဖျက်ဆီးသူ ဘဒြာယုෂကို တွေ့မြင်၏။ ဝဇ္ရဗာဟုသည် ချစ်ခင်မေတ္တာဖြင့် ခြေတော်ရင်း၌ လဲကျကာ ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ဖက်လှုပ်လေ၏။

Verse 68

एष मे प्राणदो वीर एष शत्रुनिषूदनः । अथाप्यज्ञातवंशोऽयं मयानंतपराक्रमः

“ဤသူရဲကောင်းသည် ငါ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးသူ၊ ဤသူသည် ရန်သူတို့ကို သုတ်သင်သူဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် သူ၏ မျိုးရိုးအဆက်အနွယ် မသိရသေး—ငါမြင်တွေ့ခဲ့သမျှ သူ၏ အဆုံးမရှိသော ပါရမီတန်ခိုးကြောင့်ပင်။”

Verse 69

एष ते नृप जामाता चंद्रांगद महाबलः । अस्य वंशमथोत्पत्तिं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः

“အို မဟာဗလရှိသော မင်းကြီး စန္ဒြာင်္ဂဒ၊ ဤသူသည် ယခု သင်၏ သမက်ဖြစ်လာပြီ။ သူ၏ မျိုးရိုးနှင့် မွေးဖွားလာပုံအကြောင်းကို အမှန်တကယ် သိလို၍ ကြားနာလိုပါသည်။”

Verse 70

इत्थं दशार्णराजेन प्रार्थितो निषधाधिपः । विविक्त उपसंगम्य प्रहसन्निदमब्रवीत्

ဤသို့ ဒဿာဏ မင်း၏ တောင်းပန်မှုကြောင့် နိသဓ၏ အရှင်သည် တိတ်ဆိတ်သောနေရာ၌ နီးကပ်လာ၍ အပြုံးဖြင့် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 71

एष ते तनयो राजञ्छैशवे रोगपीडितः । त्वया वने परित्यक्तः सह मात्रा रुजार्तया

‘အို မင်းကြီး၊ ဤသူသည် မင်း၏ သားတော်ဖြစ်၏—ကလေးဘဝကတည်းက ရောဂါဝေဒနာဖြင့် ပင်ပန်းခဲ့သည်။ မင်းသည် သူ့ကို တောထဲ၌ မိခင်နှင့်အတူ စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီး မိခင်လည်း နာကျင်မှုကြောင့် ကျပ်တည်းနေခဲ့သည်။’

Verse 72

परिभ्रमंती विपिने सा नारी शिशुनामुना । दैवाद्वैश्यगृहं प्राप्ता तेन वैश्येन रक्षिता

ထိုမိန်းမသည် ကလေးကိုခေါ်၍ တောထဲတွင် လှည့်လည်နေခဲ့သည်။ ကံကြမ္မာအလိုက် ဗိုင်းရှျယတစ်ဦး၏ အိမ်သို့ ရောက်လာပြီး ထိုဗိုင်းရှျယက သူမကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်하였다။

Verse 73

अथासौ बहुरोगार्तो मृतस्तव कुमारकः । केनापि योगिराजेन मृतः संजीवितः पुनः

ထို့နောက် မင်း၏ သားငယ်သည် ရောဂါအမျိုးမျိုးကြောင့် ပင်ပန်းကာ သေဆုံးသွား၏။ သို့သော် ယောဂီမဟာတစ်ဦးက သေပြီးသားကိုပင် ပြန်လည် အသက်သွင်းပေးခဲ့သည်။

Verse 74

ऋषभाख्यस्य तस्यैव प्रभावाच्छिवयोगिनः । रूपं च देवसदृशं प्राप्तौ मातृकुमारकौ

ဤသီဝ-ယောဂီ ‘ရိဿဘ’ ဟု အမည်ရသူ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မိခင်နှင့် သားတော်တို့သည် နတ်တော်တို့နှင့် ဆင်တူသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ရရှိကြ၏။

Verse 75

तेन दत्तेन खड्गेन शंखेन रिपुघातिना । जिगाय समरे शत्रूञ्छिववर्माभिरक्षितः

ထိုယောဂီပေးအပ်သော ရန်သူဖျက်သိမ်းသော ဓားနှင့် သင်္ခါကို ကိုင်လျက်၊ သီဝ၏ ကာကွယ်ကာဝတ်ဖြင့် ကာကွယ်ခံရသူသည် စစ်မြေပြင်၌ ရန်သူတို့ကို အောင်နိုင်하였다။

Verse 76

द्विषट्सहस्रनागानां बलमेको बिभर्त्यसौ । सर्वविद्यासु निष्णातो मम जामातृतां गतः

သူတစ်ယောက်တည်းက ဆင်တစ်သောင်းနှစ်ထောင်နှင့်တူသော အင်အားကို ထမ်းဆောင်နိုင်သည်။ ဗిద္ယာအပေါင်း၌ ကျွမ်းကျင်၍ ယခု မိမိ၏ သမက်ဖြစ်လာ하였다။

Verse 77

अत एनं समादाय मातरं चास्य सुव्रताम् । गच्छस्व नगरीं राजन्प्राप्स्यसि श्रेय उत्तमम्

ထို့ကြောင့် သူနှင့် သူ၏ သီလကောင်းသော မိခင်ကိုပါ ခေါ်ယူ၍၊ အို မင်းကြီး၊ မိမိမြို့သို့ သွားလော့။ သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 78

इति चंद्रांगदः सर्वमाख्यायांतर्गृहे स्थिताम् । तस्याग्र पत्नीमाहूय दर्शयामास भूषिताम्

ဤသို့ ချန်ဒြာင်္ဂဒသည် အရာအားလုံးကို ပြောကြားပြီးနောက်၊ အတွင်းမဟာလ်၌ နေထိုင်သော အဓိကဇနီးကို ခေါ်ယူကာ အလှဆင်ထားသော အနေအထားဖြင့် ပြသ하였다။

Verse 79

इत्यादि सर्वमाकर्ण्य दृष्ट्वा च स महीपतिः । व्रीडितो नितरां मौढ्यात्स्वकृतं कर्म गर्हयन्

ဤအရာအားလုံးကို ကြားနာမြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ မြေကြီး၏ အရှင်မင်းသည် မိမိ၏ မောဃ်မိုက်မှုကြောင့် အလွန်အမင်း ရှက်ကြောက်ကာ မိမိပြုခဲ့သော ကမ္မကိုပင် ပြစ်တင်လေ၏။

Verse 80

प्राप्तश्च परमानन्दं तयोर्दर्शनकौतुकात् । पुलकांकितसर्वांगस्तावुभौ परिषस्वजे

သူတို့နှစ်ဦးကို တွေ့မြင်ရသည့် ပီတိကာမနာကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော အာနန္ဒကို ရရှိ၍ ကိုယ်အင်္ဂါတစ်လုံးလုံး ရောမဟာရှ ဖြစ်ကာ နှစ်ဦးလုံးကို ဖက်လှမ်းပွေ့ဖက်하였다။

Verse 81

युग्मम् । एवं निषधराजेन पूजितश्चाभिनन्दितः । स भोजयित्वा तं सम्यक्स्वयं च सह मंत्रिभिः

ဤသို့ နိသဓရာဇာက ပူဇော်ကာ ချီးမွမ်းကြိုဆိုသဖြင့်၊ ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ဝန်ကြီးများနှင့်အတူ ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုင်၍ ထိုဧည့်သည်ကို သင့်တော်စွာ အစာအဟာရဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေး하였다။

Verse 82

तामात्मनोग्रमहिषीं पुत्रं तमपि तां स्नुषाम् । आदाय सपरीवारो वज्रबाहुः पुरीं ययौ

မိမိ၏ မြတ်နိုးဖွယ် မဟာမိဖုရား၊ ထိုသားတော်နှင့် ထိုချွေးမကိုပါ ခေါ်ဆောင်၍၊ အဖွဲ့အရံနှင့်တကွ ဝဇ္ရဗာဟုသည် မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 83

स संभ्रमेण महता भद्रायुः पितृमंदिरम् । संप्राप्य परमानंदं चक्रे सर्वपुरौकसाम्

အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသဖြင့် ဘဒ္ဒရာယုသည် ဖခင်၏ နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ ရောက်သည်နှင့် မြို့သူမြို့သားအားလုံးကို အမြင့်ဆုံးသော ပီတိအာနန္ဒ ပေးစွမ်း하였다။

Verse 84

कालेन दिवमारूढे पितरि प्राप्तयौवनः । भद्रायुः पृथिवीं सर्वां शशासाद्भुतविक्रमः

ကာလကြာလာ၍ ဖခင်သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရောက်သွားသောအခါ၊ ယုဝနသန်မာမှု ရရှိလာသော ဘဒ္ဒရာယုသည် အံ့ဩဖွယ် သတ္တိဗိက్రమဖြင့် ကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံးကို အုပ်ချုပ်하였다။

Verse 85

मागधेशं हेमरथं मोचयामास बंधनात् । संधाय मैत्रीं परमां ब्रह्मर्षीणां च सन्निधौ

သူသည် မဂဓနိုင်ငံ၏ အရှင် ဟေမရထကို ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေခဲ့ပြီး၊ ဗြဟ္မရိရှီတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး မိတ်သဟာယကို တည်ထောင်하였다။

Verse 86

इत्थं त्रिलोकमहितां शिवयोगिपूजां कृत्वा पुरातनभवेऽपि स राजसूनुः । निस्तीर्य दुःसहविपद्गणमाप्तराज्यश्चंद्रांगदस्य सुतया सह साधु रेमे

ဤသို့ သုံးလောကလုံးက ချီးမြှောက်ကြသော သီဝယောဂီတို့အား ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီး၊ အတိတ်ဘဝ၌ပင် သူသည် မင်းသားဖြစ်ခဲ့သည်။ မခံနိုင်လောက်သော ဘေးအန္တရာယ်များကို ကျော်လွှားကာ နိုင်ငံတော်ကို ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက်၊ စန္ဒြာင်္ဂဒ၏ သမီးနှင့်အတူ သဒ္ဓမ္မအတိုင်း ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်하였다။