Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 71
एष ते तनयो राजञ्छैशवे रोगपीडितः । त्वया वने परित्यक्तः सह मात्रा रुजार्तया
eṣa te tanayo rājañchaiśave rogapīḍitaḥ | tvayā vane parityaktaḥ saha mātrā rujārtayā
‘အို မင်းကြီး၊ ဤသူသည် မင်း၏ သားတော်ဖြစ်၏—ကလေးဘဝကတည်းက ရောဂါဝေဒနာဖြင့် ပင်ပန်းခဲ့သည်။ မင်းသည် သူ့ကို တောထဲ၌ မိခင်နှင့်အတူ စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီး မိခင်လည်း နာကျင်မှုကြောင့် ကျပ်တည်းနေခဲ့သည်။’
Niṣadhādhipa (continuing)
Scene: The speaker points out or describes the sickly child and suffering mother; the king is struck with shame; the atmosphere is heavy, with the forest as witness.
FAQs
Neglect of one’s rightful duties (especially toward family) becomes a cause of sorrow and later remorse.
No holy site is mentioned; the verse centers on moral accountability within a royal narrative.
None directly; the emphasis is ethical—on duty (dharma) rather than ritual.