Kumarakhanda
शिवविहारवर्णनम् (Śivavihāra-varṇana) — “Description of Śiva’s Divine Pastimes/Sojourn”
အဓ್ಯಾಯ ၁ သည် ကုမာရခဏ္ဍကို မင်္ဂလာအာစရဏနှင့် သီဝကို ဓမ္မအဓိပ္ပါယ်ပြည့်ဝစွာ ချီးမွမ်းသည့် စတုတိဖြင့် ဖွင့်လှစ်သည်။ သီဝကို ပြည့်စုံသူ၊ သစ္စာတရား၏ ရုပ်သဘော (satya-svarūpa) ဟု ဖော်ပြပြီး ဗိဿနုနှင့် ဘြဟ္မာတို့ကလည်း ချီးကျူးကြသည်။ ထို့နောက် နာရဒသည် ဂိရီဇာနှင့် သီဝ၏ မင်္ဂလာပြီးနောက် ဖြစ်ပွားသည့် အကြောင်းများ—သင်္ကရာသည် တောင်သို့ ပြန်သွားပြီး ဘာလုပ်သနည်း၊ ပရမာတ်မန်ထံမှ သားတော် မည်သို့ မွေးဖွားနိုင်သနည်း၊ အာတ်မာရာမ သခင်သည် အဘယ်ကြောင့် မင်္ဂလာပြုသနည်း၊ တာရကာကို မည်သို့ သတ်ဖြတ်သနည်း—ဟု မေးမြန်းသည်။ ဘြဟ္မာက ‘ဒေဝသမိုင်းလျှို့ဝှက်’ (guhajanma-kathā) ကို ပြောမည်ဟု ကတိပေးပြီး တာရကာအဆူရ၏ ဓမ္မတရားနှင့် ကိုက်ညီသော ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်မည်ဟု ဆိုသည်။ ဤနာရေးကို အပြစ်ပျက်စီးစေ၊ အတားအဆီးဖယ်ရှားစေ၊ မင်္ဂလာပေးစေပြီး မောက္ခ၏ မျိုးစေ့ကဲ့သို့ ကမ္မ၏ အမြစ်ကို ဖြတ်တောက်စေသည်ဟု ချီးမြှောက်ကာ၊ စကားပြောသူများ၊ အစီအစဉ် (စကန္ဒ၏ မွေးဖွားခြင်းနှင့် တာရကာ၏ သေဆုံးခြင်း) နှင့် နားထောင်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်မှုရရှိနိုင်ကြောင်းကို တည်ဆောက်ပေးသည်။
शिवपुत्रजननवर्णनम् — Description of the Birth/Manifestation of Śiva’s Son
အဓ್ಯಾಯ ၂ တွင် ဘြဟ္မာက မဟာဒေဝသည် ယောဂဗိညာဏ၏ အရှင်ဖြစ်၍ ကာမကို စွန့်လွှတ်ထားသော်လည်း ပါရဝတီကို မနာလိုစေမည်ကို လေးစားကြောက်ရွံ့သဖြင့် သားမယားဆက်ဆံရေးကို မစွန့်ပယ်ကြောင်း ပြောသည်။ ထို့နောက် သီဝသည် ဒိုင်တျာတို့ကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသော ဘက္တများကို အထူးကရုဏာထားသော bhaktavatsala အဖြစ် ဒေဝတို့၏ တံခါးဝသို့ ရောက်လာသည်။ သီဝကို မြင်သော် ဒေဝများ၊ ဗိဿနုနှင့် ဘြဟ္မာတို့ စိတ်အားတက်ကာ ချီးမွမ်းကြပြီး တာရကနှင့် အခြား ဒိုင်တျာများကို ဖျက်ဆီးကာ ဒေဝများကို ကာကွယ်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။ သီဝက ကံကြမ္မာဖြစ်လာမည့်အရာသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်ပြီး မတားဆီးနိုင်ကြောင်း သဘောတရားကို ဆိုသည်။ ထို့နောက် မိမိ၏ ဗီရျ/တေဇဿ (ဒိဗ္ဗသတ္တိ) သည် လွတ်ထွက်သွားပြီး ယခုအခါ မည်သူက ထိုသတ္တိကို ခံယူထမ်းဆောင်နိုင်မည်နည်းဟူသော ပြဿနာကို ထုတ်ဖော်ကာ ကမ္ဘာစည်းကမ်းပြန်လည်တည်စေရန် သီဝ၏ သားတော် ပေါ်ထွန်းလာမည့် အကြောင်းရင်းကို ချိတ်ဆက်ပေးသည်။
कार्तिकेयलीलावर्णनम् (Narration of Kārttikeya’s Divine Play)
အဓ್ಯಾಯ ၃ တွင် နာရဒ မေးမြန်းမှုကို အခြေခံ၍ ဘြဟ္မာက နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ရပ်များကို ပြောပြသည်။ ဗိဿဝာမိတ္တရ သည် ဗိဓိ၏ညွှန်ကြားမှုအတိုင်း ရှိဝ၏တောက်ပသောသားတော်၏ အလောကိက သာမန်မဟုတ်သော ဓာမသို့ အချိန်မီရောက်လာသည်။ ထိုဓာမကို မြင်သဖြင့် စိတ်အတွင်းပြည့်စုံကာ ဝမ်းမြောက်၍ ဂုဏ်ပြုစတုတိဖြင့် နမස්ကာရ ပြုသည်။ ရှိဝသုတက ဤတွေ့ဆုံမှုသည် ရှိဝ၏အလိုတော်ကြောင့်ဟု ဆိုကာ ဝေဒသဘောတရားနှင့် ကိုက်ညီသော သံස්ကာရ အခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။ ထို့နောက် ဗိဿဝာမိတ္တရကို ယနေ့မှစ၍ ပုရောဟိတ်အဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး အမြဲတမ်းဂုဏ်သရေရှိမည်ဟု ကတိပေးသည်။ ဗိဿဝာမိတ္တရက အံ့သြကာ မိမိသည် မွေးရာပါ ဘြာဟ္မဏ မဟုတ်ဘဲ ဂါဓိမျိုးရိုး က္ෂတ္တရိယ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဗိဿဝာမိတ္တရဟု ကျော်ကြားပြီး ဘြာဟ္မဏများကို ဝန်ဆောင်ရန် သစ္စာရှိကြောင်း ရှင်းပြသည်။
कार्त्तिकेयान्वेषण-नन्दिसंवाद-वर्णनम् (Search for Kārttikeya and the Nandī Dialogue)
ဤအဓ್ಯಾಯသည် ဆွေးနွေးပုံစံဖြစ်သည်။ နာရဒသည် ကೃတ္တိကာများက ရှိဝ၏သားကို ယူဆောင်သွားပြီးနောက် ဖြစ်ပွားသည့်အကြောင်းကို ဘြဟ္မာအား မေးမြန်းသည်။ ဘြဟ္မာက အချိန်ကာလကြာသွားပြီး ဟိမာဒြီ၏သမီး ပါర్వတီ/ဒုರ್ಗာသည် အခြေအနေကို မသိသေးကြောင်း ပြောသည်။ ထို့နောက် ပါర్వတီသည် ရှိဝအား စိုးရိမ်စိတ်နှင့် သဘောတရားဆိုင်ရာ မေးခွန်းများ—ရှိဝ၏ ဝီရျ (ဗီရျ) သည် အဘယ်ကြောင့် မြေသို့ကျ၍ မိမိ၏ သားအိမ်သို့ မဝင်သနည်း၊ ဘယ်သို့သွားသနည်း၊ မဖျက်နိုင်သော အင်အားသည် မျက်နှာဖုံးကွယ်သကဲ့သို့ သို့မဟုတ် အလဟသဖြစ်သကဲ့သို့ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်သနည်း—ဟု မေးသည်။ မဟေရှဝရ/ဇဂဒီဣရှဝရ ရှိဝသည် တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားပြီး เทဝတာများနှင့် ရှင်ပညာရှိများကို ခေါ်ယူကာ စကြဝဠာဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးတွင် အဓိပ္ပါယ်နှင့် အကျိုးရလဒ်ကို ရှင်းလင်းစေသည်။ ခေါင်းစဉ်တွင် “ကာတ္တိကေယ ရှာဖွေခြင်း” နှင့် “နန္ဒီ ဆွေးနွေးခြင်း” ကို ထင်ဟပ်စေ၍ ကာတ္တိကေယ၏ အနေအထားနှင့် သာသနာရေးအကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြသွားသည်။
कुमाराभिषेकवर्णनम् — Description of Kumāra’s Abhiṣeka (Consecration/Installation)
အဓ್ಯಾಯ ၅ တွင် ကိုယ်ပိုင်စောင့်ရှောက်မှုမှ အများပြည်သူဆိုင်ရာ ကံကြမ္မာသို့ ကူးပြောင်းသည့်အခန်းကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာသည် ပါရဝတီ၏ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် ဝိශ්ဝကರ್ಮာက ဖန်တီးထားသော အံ့ဖွယ်ရထားကို မြင်သည်—အလွန်ကြီးမား၍ ဘီးများစွာ၊ စိတ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်ပြီး အထူးအရာရှိအမှုထမ်းများက ဝန်းရံထားသည်။ အနန္တသည် စိတ်နာကျင်စွာ ရထားပေါ်တက်လာပြီး၊ ပရမေရှ్వర၏ သက္တိမှ မွေးဖွားသော အလွန်ပညာရှိ ကုမာရ/ကာတ္တိကေယျာလည်း ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ကృတ္တိကာများသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေး၍ ဆံပင်ရှုပ်ထွေးကာ လာရောက်ပြီး၊ မိခင်ဓမ္မကို ချိုးဖောက်သကဲ့သို့ ကုမာရ၏ ထွက်ခွာမှုကို ကန့်ကွက်ကြသည်။ ချစ်ခင်စွာ ပြုစုမွေးမြူခဲ့သဖြင့် စွန့်ပစ်ခံရသလို ခံစားကာ ရင်ခွင်ထဲဖက်၍ မေ့လဲသွားကြသည်။ ကုမာရသည် အဓျာတ္မသဘောတရားဖြင့် သင်ကြားကာ သူတို့ကို သက်သာစေပြီး နိုးထစေသည်—ခွဲခွာခြင်းကို အတွင်းသိမြင်မှုနှင့် ဘုရားသဘောတရားအလိုတော်အဖြစ် ပြန်လည်ဖော်ပြသည်။ ကృတ္တိကာများနှင့် ရှိဝ၏ အမှုထမ်းများနှင့်အတူ ရထားပေါ်တက်ကာ မင်္ဂလာမြင်ကွင်းနှင့် မင်္ဂလာသံများကြားတွင် ဖခင်၏ နေရာသို့ ခရီးထွက်ပြီး အဘိသေကနှင့် တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုမှုအတွက် အခြေခံကို တည်ဆောက်သည်။
कुमाराद्भुतचरितवर्णनम् — Description of Kumāra’s Wondrous Deeds
အဓ್ಯಾಯ ၆ ကို ဗြဟ္မာက နာရဒသို့ ပုံပြင်အဖြစ် မိတ်ဆက်၍ ပြောကြားသည်။ နာရဒဟု ခေါ်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် ကုမာရ/ကာတ္တိကေယ (ဂူဟာ) ၏ ခြေတော်ရင်းသို့ ခိုလှုံရန် လာရောက်ကာ စကြဝဠာအရှင်နှင့် ကရုဏာရှင်ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်များဖြင့် စတုတ္ထာပြုသည်။ သူသည် အဇမေဓ-အဓ္ဝရ (ဆိတ်ယဇ္ဉ်) ကို စတင်ခဲ့သော်လည်း ဆိတ်သည် ချည်နှောင်မှုကို ချိုးဖောက်၍ ထွက်ပြေးသွားပြီး ရှာဖွေမတွေ့သဖြင့် ယဇ္ဉ်ပျက်ကွက်ခြင်း (ယဇ္ဉဘင်္ဂ) နှင့် အကျိုးမရနိုင်ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ရသည်။ ကုမာရက ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်လျှင် ယဇ္ဉ်မပျက်သင့်ကြောင်း၊ အခြားခိုလှုံရာမရှိကြောင်းကို သဒ္ဓါဖြင့် ထပ်မံတောင်းဆိုပြီး၊ ဒေဝတားများနှင့် ဟရီ၊ ဗြဟ္မာတို့ကလည်း ချီးမွမ်းကြောင်း ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စရဏာဂတိပြုကာ ဘုရားအာဏာဖြင့် ယဇ္ဉ်ကို ပြီးမြောက်စေပါရန် တောင်းလျှောက်၍ ကုမာရ၏ အံ့ဖွယ်ကာရိတကို ပြသမည့် အခန်းကို ဖွင့်ပေးသည်။
युद्धप्रारम्भवर्णनम् — Description of the Commencement of Battle
အဓ್ಯಾಯ ၇ တွင် ဒေဝတားများနှင့် တာရကာတို့၏ စစ်ပွဲအစကို ဖော်ပြသည်။ သီဝဘုရား၏ ထိရောက်သော ဗျူဟာနှင့် ကုမာရအား ပေးအပ်သော တေဇောဓာတ်ကို မြင်ပြီးနောက် ဒေဝတားများ ယုံကြည်မှု ပြန်လည်တက်ကြွလာသည်။ ကုမာရကို ရှေ့တန်းတွင် ထားကာ စစ်ရေးနှင့် သာသနာရေး အလယ်ဗဟိုအဖြစ် သတ်မှတ်၍ တပ်ဖွဲ့များ စုစည်းထွက်ခွာသည်။ ဒေဝတားတို့ ပြင်ဆင်နေကြောင်း ကြားသိသည့် တာရကာလည်း တပ်အင်အားကြီးဖြင့် ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့တက်လာသည်။ တာရကာ၏ အင်အားကို မြင်သောအခါ ဒေဝတားများက အော်ဟစ်သံကြီးဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် သီဝဘုရားက လှုံ့ဆော်သော ကောင်းကင်သံ (vyoma-vāṇī) ပေါ်လာ၍ ကုမာရကို ရှေ့တွင် ထားလျှင်သာ အောင်ပွဲရမည်ဟု အတည်ပြုကြေညာသည်။ ထို့ကြောင့် အောင်မြင်မှုသည် အင်အားမက၊ သီဝ၏ အမိန့်နှင့် တေဇောဓာတ်နှင့် ကိုက်ညီမှုအပေါ် မူတည်ကြောင်း ပြသသည်။
देवदैत्यसामान्ययुद्धवर्णनम् — Description of the General Battle Between Devas and Daityas
အဓ್ಯಾಯ ၈ တွင် ဒေဝများသည် ဒိုင်တျ/အဆုရတို့၏ အင်အားကြီးမားမှုကြောင့် ပြင်းထန်သော စစ်မြင်ကွင်းအတွင်း ပြန်လှန်ရှုံးနိမ့်ကြသည်ကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာသည် နာရဒအား စစ်ပွဲ၏ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုနှင့် အကျိုးဆက်များကို ပြောပြသည်။ အင်ဒြ (ဝဇ္ရကိုင်သူ) သည် ထိုးကျ၍ စိတ်ဆင်းရဲရ; အခြား လောကပါလနှင့် ဒေဝများလည်း ရန်သူ၏ တေဇကို မခံနိုင်သဖြင့် ရှုံးနိမ့်ကာ ထွက်ပြေးကြသည်။ အဆုရများသည် အောင်ပွဲအော်ဟစ်၍ ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ စစ်အော်သံများဖြင့် ဆူညံစေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှီဝ၏ အမျက်မှ မွေးဖွားသော ဝီရဘဒ္ဒရသည် ဂဏာသူရဲများနှင့် ဝင်ရောက်လာကာ တာရကကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ပြီး စစ်တက်ရန် တည်နေရာယူသည်။ ဤအခန်းသည် အဆုရအာဏာလွန်ကဲမှုကို ထင်ရှားစေပြီး တာရကနှင့် ရှီဝဘက်တပ်တို့၏ ဆန့်ကျင်မှုကို သတ်မှတ်ကာ ဝီရဘဒ္ဒရကို ချက်ချင်းသော ရှိုင်ဝပြုပြင်သူအဖြစ် မိတ်ဆက်သည်။
तारकवाक्य-शक्रविष्णुवीरभद्रयुद्धवर्णनम् — Account of Tāraka’s declarations and the battle involving Śakra (Indra), Viṣṇu, and Vīrabhadra
အဓ್ಯಾಯ ၉ တွင် အဆုရ တာရက၏ အာဏာကြောင့် ဒေဝတို့ ကြုံတွေ့ရသော အကျပ်အတည်းကို ဗြဟ္မာ၏ ပရသဒ်(ဗုန်းတော်)ကန့်သတ်ချက်အောက်တွင် ဖော်ပြသည်။ ဗြဟ္မာသည် ဂုဟ(ပါရဝတီသုတ၊ ရှိဝသုတ)အား ဗိဿနုနှင့် တာရက တိုက်ပွဲသည် အကျိုးမရှိကြောင်း၊ ဗြဟ္မာပေးထားသော ပရသဒ်ကြောင့် တာရကကို ဗိဿနု မသတ်နိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် တာရကကို သတ်နိုင်သူမှာ ဂုဟတစ်ပါးတည်းဖြစ်၍ ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ရန် တိုက်တွန်းကာ ဂုဟ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းသည် သင်္ကရ(ရှီဝ)မှ တာရကဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်၍ ဖြစ်လာခြင်းဟု သတ်မှတ်သည်။ ဗြဟ္မာသည် ဂုဟကို ကလေးမဟုတ်၊ လူငယ်သာမဟုတ်ဘဲ လုပ်ငန်းတာဝန်အရ အရှင်တော်တစ်ပါးအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ဒုက္ခရောက်နေသော ဒေဝတို့ကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ပေးသည်။ အဓ್ಯಾಯတွင် အိန္ဒြာနှင့် လောကပါလတို့၏ အရှက်ရမှု၊ ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် ဗိဿနု၏ မအောင်မြင်မှုကို တာရက၏ တပဿာကရသော အင်အားကြောင့်ဟု ဖော်ပြသည်။ ဂုဟရှိလာသဖြင့် ဒေဝတို့ ပြန်လည် စစ်ထွက်ကြပြီး “ပာပပုရုရှ” တာရကကို သတ်ကာ တြိလောကကို ပြန်လည် ပျော်ရွှင်စေရန်ဟူသော ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်သည် အဓိက ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင် ရုဒ္ရသံဟိတာ ကုမာရခဏ္ဍအတွင်းရှိ အခန်းအမည်ကို ဖော်ပြထားသည်။
तारक-कुमार-युद्धवर्णनम् / Description of the Battle between Tāraka and Kumāra
အခန်း ၁၀ တွင် Kumara (Kartikeya) နှင့် Taraka ဘီလူးတို့အကြား တိုက်ပွဲပြင်းထန်လာပုံကို ဖော်ပြထားသည်။ Kumara သည် Virabhadra ကို ထိန်းသိမ်းပြီး Shiva ကို အာရုံပြုကာ Taraka ကို သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤအခန်းတွင် Kartikeya ၏ စစ်ရေးအသင့်ဖြစ်မှု၊ ဟိန်းဟောက်သံနှင့် နတ်မင်းတို့၏ ချီးမွမ်းမှုကို အလေးပေးထားသည်။ ဤတိုက်ပွဲသည် Shakti လှံများ၊ မန္တန်များနှင့် စစ်ဗျူဟာများ ပါဝင်သော စကြဝဠာဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအသီးသီးကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြပြီး အကြိတ်အနယ် ယှဉ်ပြိုင်ကြသည်။
क्रौञ्चशरणागमनम् तथा बाणासुरवधः (Krauñca Seeks Refuge; Slaying of Bāṇāsura)
အဓ್ಯಾಯ ၁၁ တွင် ကာကွယ်ခြင်းနှင့် အပြစ်ပေးခြင်း၏ အတိုချုံးဇာတ်လမ်းကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာက “ဗာဏ” ၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသော ကရောဉ္စတောင်သည် ကုမာရ (စကန္ဒ) အနီးသို့ လာရောက်၍ ခိုလှုံတောင်းဆိုကြောင်း ပြောသည်။ ကရောဉ္စသည် နှိမ့်ချစွာ စကန္ဒ၏ ကြာပန်းခြေတော်၌ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ကာ စကန္ဒကို ဒေဝေရှ၊ တာရကာသုရ ဖျက်ဆီးသူဟု စတုတိပြု၍ အဆုရ ဗာဏမှ ကာကွယ်ပေးရန် တောင်းပန်သည်။ ဘက္တပာလက စကန္ဒသည် ပီတိဖြစ်ကာ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သက္တိလက်နက်ကို ကိုင်ယူပြီး စိတ်တွင် သီဝကို အာရုံပြုခေါ်ယူသည်။ ထို့နောက် ဗာဏထံသို့ သက္တိကို ပစ်လွှတ်ရာ ကြီးမားသော သံတော်ထွက်ပေါ်ပြီး အရပ်မျက်နှာနှင့် ကောင်းကင်တစ်လျှောက် တောက်ပလင်းလက်သည်။ ခဏချင်း ဗာဏနှင့် သူ၏တပ်ဖွဲ့တို့သည် ပြာဖြစ်သွားကာ သက္တိသည် စကန္ဒထံ ပြန်လာသည်။ ဤအခန်းသည် ရှရဏာဂတိနှင့် စတုတိ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု၊ သီဝ၏ အာဏာအောက်တွင် တရားမျှတသော အင်အားကို ထိန်းချုပ်အသုံးချခြင်းကို ပြသသည်။
तारकवधोत्तरं देवस्तुतिः पर्वतवरप्रदानं च / Devas’ Hymn after Tāraka’s Slaying and the Bestowal of Boons upon the Mountains
အဓ್ಯಾಯ ၁၂ တွင် ဘြဟ္မာက တာရကာကို ဖျက်သိမ်းပြီးနောက် ဒေဝတော်များ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ပြောပြသည်။ ဝိෂ္ဏုနှင့် စုဝေးသော ဒေဝတော်များသည် ဝမ်းမြောက်ကာ သင်္ကရာ၏ သား ကုမာရ/စကန္ဒကို ဆက်တိုက် စတုတိဖြင့် ချီးမွမ်းကြသည်။ ထိုဟိမ်းတွင် စကန္ဒကို အာဏာပေးအပ်ထားသော သာသနာတော်အာဏာဖြင့် ဖန်ဆင်း၊ ထိန်းသိမ်း၊ ဖျက်ဆီးသော ကောစမစ်အင်အားအဖြစ် ဖော်ပြပြီး ဒေဝတော်များကို ဆက်လက်ကာကွယ်၍ စည်းကမ်းတရားကို ထိန်းသိမ်းပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။ ချီးမွမ်းခံရသဖြင့် ကုမာရသည် အလွန်နှစ်သက်ကာ အစဉ်လိုက် ကောင်းချီးများ ပေးတော်မူသည်။ ဤအပိုင်းတွင် တောင်တန်းများကို တိုက်ရိုက် မိန့်ကြား၍ တပသီများ၊ ယဇ္ဉပြုသူများ၊ ဓမ္မသိသူများက ပူဇော်ထိုက်ကြောင်းနှင့် နောင်တွင် သမ္ဘူ၏ ထူးခြားသော ရုပ်သဏ္ဍာန်များနှင့် လင်္ဂရုပ်များအဖြစ် ပေါ်ထွန်းကာ ဓမ္မကို အမြဲထောက်ပံ့မည်ဟု ကြိုတင်ဟောကြားသည်။
गणेशोत्पत्ति-प्रसङ्गः / Episode on the Origin of Gaṇeśa (Śvetakalpa Account)
အဓ್ಯಾಯ ၁၃ တွင် စူတက နာရဒသည် တာရကာရီ (စကန္ဒ/ကာရ္တိကေယ) နှင့်ဆိုင်သော အံ့ဖွယ်ကောင်းမှုကို ကြားပြီး ဝမ်းမြောက်သဖြင့် ဂဏေရှ၏ အမြင့်မြတ်သော ကထာကို မှန်ကန်သည့် နည်းလမ်း (ဝိဓိ) ဖြင့် ပြောပြရန် ဘြဟ္မာကို မေးမြန်းသည်ဟု ဆိုသည်။ နာရဒက ‘အလုံးစုံ မင်္ဂလာ’ ဟု ခေါ်သော ဂဏေရှ၏ သာသနာတော်မြတ် ကံကောင်းဖွားမြင်ပုံနှင့် ဘဝဖြစ်ရပ်များကို တောင်းဆိုသည်။ ဘြဟ္မာက ကလ္ပကွဲပြားမှု (kalpa-bheda) ကို ခွဲခြားပြပြီး ယခင်က ပုရာဏအကြောင်းအရာတစ်ခုတွင် စနိ၏ မျက်စိကြည့်မှုကြောင့် ကလေး၏ ခေါင်းပြတ်ကာ ဆင်ခေါင်းဖြင့် အစားထိုးခဲ့ကြောင်းကို ပြောသည်။ ယခုတွင် ဘြဟ္မာက သွေတကလ္ပ အကြောင်းအရာကို ပြောရာ၌ အကြောင်းဆက်စပ်မှုအရ ရှိဝက ကရုဏာဖြင့် ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်သည့် အခြေအနေကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် သင်္ကာရသည် အဆုံးစွန် အကျိုးဆောင်ဖြစ်ကြောင်း မသံသယရှိရဟု သဘောတရားကို ထင်ရှားစေပြီး၊ သမ္ဘူသည် နိရ္ဂုဏနှင့် သဂုဏ နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်သော စကြဝဠာအုပ်စိုးရှင်ဟု ဆိုသည်။ သူ၏ လီလာကြောင့် စကြဝဠာသည် ဖန်ဆင်း၊ ထိန်းသိမ်း၊ ပျက်သိမ်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ နောက်တစ်ဆင့်တွင် ရှိဝ၏ မင်္ဂလာပြီးနောက် ကိုင်လာသို့ ပြန်လာရာမှ အချိန်တန်သော် ဂဏပတိ ပေါ်ပေါက်ရန် အခြေအနေများ ဖြစ်လာပြီး၊ ပါရဝတီကို ဂျယာ၊ ဝိဂျယာ တို့က စောင့်ရှောက်ကာ ဆွေးနွေးကြသဖြင့် နောက်လာမည့် ဂဏေရှ ပေါ်ထွန်းမှုနှင့် အိမ်တော်ဝင်ထွက်၊ တံခါးစောင့်ခြင်း၊ သာသနာတော်ရည်ရွယ်ချက်တို့အတွက် အခင်းအကျင်းကို ခင်းကျင်းပေးသည်။
द्वारपाल-गणेशसंवादः / The Dialogue at the Gate: Gaṇeśa and Śiva’s Gaṇas
အဓ್ಯಾಯ ၁၄ တွင် သန့်ရှင်းသော တံခါးဝ၌ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာက ရှိဝ၏ အမိန့်အတိုင်း ရှိဝဂဏများက ဒေါသဖြင့် ရောက်လာကာ တံခါးစောင့်—ဂိရီဇာ၏ သား ဂဏေရှ—၏ အမည်၊ မူလ၊ ရည်ရွယ်ချက်တို့ကို မေးမြန်းပြီး နောက်ဆုတ်ရန် အမိန့်ပေးကြောင်း ပြောသည်။ ဂဏေရှသည် လက်တံကိုင်ကာ မကြောက်မရွံ့ ပြန်မေး၍ တံခါးဝ၌ ဆန့်ကျင်နေမှုကို စိန်ခေါ်သည်။ ဂဏများက သူ့ကို အပြန်အလှန် လှောင်ပြောင်ပြီး၊ မိမိတို့သည် ရှိဝ၏ အစေခံဂဏများဖြစ်ကြောင်း ကြေညာကာ သင်္ကရ၏ အမိန့်ဖြင့် သူ့ကို ထိန်းချုပ်ရန် လာကြောင်း ဆိုသည်; ဂဏဆန်သူဟု ထင်၍သာ မသတ်ကြောင်း သတိပေးသည်။ ခြိမ်းခြောက်မှုများရှိသော်လည်း ဂဏေရှသည် တံခါးကို မလွှတ်။ နောက်ဆုံး ဂဏများက ဖြစ်ရပ်ကို ရှိဝထံ သွားရောက်တင်ပြကာ၊ အာဏာ၊ နီးကပ်မှုနှင့် ခွင့်ပြုချက်တို့ကို အဓိကထားသည့် စိုက်ဝပညာအတွင်း “အမိန့်နာခံမှု” အ দাবများကို စမ်းသပ်သည့် အလှည့်အပြောင်းအဖြစ် ဖြစ်လာသည်။
गणेश-वाक्यं तथा गणानां समर-सन्नाहः | Gaṇeśa’s Challenge and the Mustering of the Gaṇas
အဓ್ಯಾಯ ၁၅ သည် စစ်ပွဲမတိုင်မီ အစီအစဉ်နှင့် စကားလှုံ့ဆော်မှုအဖြစ် တည်ဆောက်ထားသည်။ ဘြဟ္မာက အာဏာကြီးသူ၏ မိန့်ခွန်းကို ခံယူပြီးနောက် စုဝေးသူများသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာကာ ရှိဝ၏ နေရာတော်/ဗိမာန်တော်သို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရန် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီး ချီတက်သွားကြသည်ဟု ရှင်းပြသည်။ ဂဏေရှက ဂဏများအထင်ကရများ ရောက်လာသည်ကို မြင်၍ စစ်ရေးအနေအထားယူကာ တိုက်ရိုက် မိန့်ကြားသည်။ ထိုတွေ့ဆုံမှုကို ရှိဝ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာသည့် သစ္စာတရား (śivājñā-paripālana) စမ်းသပ်မှုဟု သတ်မှတ်ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို ကလေး (bāla) ဟု ထင်ရှားစေကာ အရှက်တရားနှင့် သင်ခန်းစာအနက်ကို တိုးစေသည်—အတွေ့အကြုံရှိ စစ်သည်များက ကလေးတစ်ဦးနှင့် တိုက်လျှင် အရှက်က သူတို့ထံ ပြန်လည်ကျရောက်ပြီး ပါရဝတီနှင့် ရှိဝတို့၏ မျက်မြင်အဖြစ် ထင်ရှားလာမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် စည်းကမ်းချက်များကို နားလည်ကာ တိုက်ပွဲကို လိုအပ်သလို ဆောင်ရွက်ရန် အမိန့်ပေးပြီး၊ လောကသုံးပါးတွင် မည်သူမျှ ဖြစ်လာမည့်အရာကို မတားဆီးနိုင်ဟု ကြေညာသည်။ ထို့ကြောင့် ဂဏများသည် သတိပေးခံရ၍ လှုံ့ဆော်ခံကာ လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်ပြီး စစ်တပ်အဖြစ် စုရုံးလာကြသဖြင့် အာဏာ၊ စည်းကမ်းနှင့် ရှိဝ၏ အထက်တန်းအုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ ဒေဝလီလာ၏ သဘောတရားကို ထင်ဟပ်စေသည်။
युद्धप्रसङ्गः—देवगणयुद्धे शिवविष्णुसंयोगः / Battle Episode—Śiva–Viṣṇu Convergence in the Devas’ Conflict
ဤအধ্যာယတွင် ဘြဟ္မာက နာရဒအား စစ်ပွဲအကြောင်း ပြောပြသည်။ Śakti အင်အားဖြင့် အားကောင်းလာသော ကလေး/စစ်သူရဲတစ်ဦးက ဒေဝတများနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဒေဝတများသည် စိတ်အတွင်း Śiva ၏ ပဒမ္ဗုဇ (ခြေတော်) ကို သတိရ၍ ဘက္တိကို အားထားကာ စစ်မြေပြင်တွင် တည်ငြိမ်နေကြသည်။ Viṣṇu ကို ခေါ်ယူပြီး အင်အားကြီးစွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သော်လည်း ရန်သူ၏ ခံနိုင်ရည်က ထူးကဲလွန်းသဖြင့် Śiva က တိုက်ရိုက်အင်အားမဟုတ်ဘဲ လှည့်ကွက်/မဟာဗျူဟာ (chala) ဖြင့်သာ အနိုင်ရနိုင်မည်ဟု စဉ်းစားသည်။ စာသားသည် Śiva ၏ အံ့ဩဖွယ် သဘောတရား—nirguṇa ဖြစ်သော်လည်း guṇa-rūpin ဟူ၍—ကို ထင်ရှားစေပြီး၊ သူ၏ တည်ရှိမှုက အခြားဒေဝတများကို စစ်မြေပြင်သို့ ဆွဲဆောင်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်အချက်ဖြစ်ကြောင်း ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ညီညွတ်မှုနှင့် ပွဲတော်ဆန်သော အဆုံးသတ်သို့ ဦးတည်ကာ Śiva ၏ gaṇa များ ပျော်ရွှင်ကြပြီး အစုအဝေးအားလုံးက utsava တွင် ပါဝင်ကာ အကျပ်အတည်းပြီးနောက် သဟဇာတ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် Śiva ၏ အထက်တန်းအာဏာအောက်ရှိ ဓမ္မစည်းကမ်းကို အတည်ပြုသည်။
देव्याः क्रोधः शक्तिनिर्माणं च (Devī’s Wrath and the Manifestation of the Śaktis)
အဓ್ಯಾಯ ၁၇ တွင် နာရဒသည် မဟာဒေဝီနှင့် ဆက်နွယ်သည့် အရေးကြီးဖြစ်ရပ်အပြီး အကျိုးဆက်ကို ဗြဟ္မာထံ မေးမြန်းသည်။ ဗြဟ္မာက ဂဏများသည် တူရိယာများတီးကာ အခမ်းအနားကြီး ကျင်းပကြပြီး၊ ရှိဝသည် (ဂဏခေါင်းဆောင်နှင့် ဆက်စပ်သည့်) ခေါင်းတစ်လုံး ဖြတ်ပြီးနောက် ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေကြောင်း ပြောသည်။ ဂီရီဇာ/ဒေဝီသည် အလွန်ပြင်းထန်သော ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် ဆုံးရှုံးမှုကို ငိုကြွေးကာ ဂဏများကို ဖျက်ဆီးမည် သို့မဟုတ် ပရလယကို စတင်မည်ဟု အပြင်းအထန် စဉ်းစားသည်။ ဒေါသထဲတွင် ဇဂဒမ္ဘာသည် ချက်ချင်း မရေတွက်နိုင်သော သက္တိများကို ထုတ်ဖော်ပေါ်ထွန်းစေသည်။ ထိုသက္တိများသည် ဒေဝီကို ဦးညွှတ်ကာ အမိန့်တောင်းခံကြသည်။ မဟာမာယာ၊ သမ္ဘုသက္တိ/ပရကృతి ဟု ခေါ်သော ဒေဝီက မနှောင့်နှေးဘဲ လောကပျက်သုဉ်းမှုကို ဆောင်ရွက်ရန် တိတိကျကျ အမိန့်ပေးသည်။ ဤအခန်းသည် ဝမ်းနည်းမှ ဒေါသသို့ တက်လှမ်းမှု၊ ဒေဝီ၏ အင်အားကို ကိုယ်စားလှယ်သက္တိများအဖြစ် ခွဲထုတ်မှုနှင့် ဖျက်ဆီးလိုစိတ်နှင့် လောကစည်းကမ်းကြား တင်းမာမှုကို ပြသကာ နောက်ဆက်တွဲ ဖြေရှင်းမှုအတွက် အခြေခံခင်းပေးသည်။
गणेशाभिषेक-वरदान-विधानम् | Gaṇeśa’s Consecration, Boons, and Prescribed Worship
အဓ್ಯಾಯ ၁၈ သည် နာရဒ–ဗြဟ္မာ ဆွေးနွေးပုံဖြစ်သည်။ နာရဒက ဒေဝီ (ဂိရီဇာ) သားကို အသက်ရှင်လျက် မြင်ပြီးနောက် ဘာဖြစ်သနည်းဟု မေးသည်။ ဗြဟ္မာက မဟောৎসဝကို ရှင်းပြသည်—ရှီဝပုတ্ৰကို ဒုက္ခကင်းစေပြီး ဒေဝတားများနှင့် ဂဏာဓ್ಯಕ್ಷများက အဘိသေက ပြုကာ ဂဇာနန ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ရှီဝ၏ အဖွဲ့အစည်းအတွင်း ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အတည်ပြုသည်။ ဒေဝီရှီဝာသည် မိခင်ပီတိဖြင့် ကလေးကို ဖက်ကာ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများ ပေးပြီး စိဒ္ဓိများနှင့် အခြားအင်အားများနှင့်အတူ ပူဇော်သည်။ ထို့နောက် စံနှုန်းသဘောသို့ ပြောင်းကာ ဒေဝီက ဂဏေရှကို ပထမပူဇော်ရမည့်သူ (ပူರ್ವပူဇျ) ဟု သတ်မှတ်ပေးပြီး အမရတို့အကြား အမြဲ ဝမ်းနည်းမှုကင်းစေမည့် ကောင်းချီးပေးသည်။ မျက်နှာပေါ် စင်ဒူရာကိုလည်း ရိတုအညွှန်းအဖြစ် ချိတ်ဆက်ကာ လူသားတို့သည် စင်ဒူရာဖြင့် ပူဇော်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ပန်း၊ စန္ဒကူး၊ အနံ့သာ၊ နైవေဒျ၊ နီရာဇန စသည့် ပူဇာအုပ်ချုပ်နည်းများကို ဖော်ပြ၍ ဂဏေရှပူဇာနှင့် မင်္ဂလာအစပြုခြင်းအတွက် အာဏာရှိသော မော်ဒယ်တစ်ခုအဖြစ် တည်ဆောက်ထားသည်။
गणेश-षण्मुखयोः विवाहविचारः / Deliberation on the Marriages of Gaṇeśa and Ṣaṇmukha
အဓ್ಯಾಯ ၁၉ တွင် နာရဒ မုနိက ဂဏေရှ၏ မြင့်မြတ်သော မွေးဖွားခြင်းနှင့် သတ္တိပြည့်ဝသော ဒေဝတော်ဆန်သော အကျင့်ကို ကြားသိပြီးနောက်၊ “ထို့နောက် ဘာဖြစ်သနည်း” ဟု မေးကာ ရှိဝနှင့် ရှိဝါ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ပိုမိုပြန့်ပွားစေပြီး အလွန်ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသော အကြောင်းအရာကို တောင်းဆိုသည်။ ဘြဟ္မာသည် မေတ္တာပါသော မေးမြန်းမှုကို ချီးကျူးကာ အစီအစဉ်တကျ ရှင်းလင်းပြောကြားသည်။ ရှိဝနှင့် ရှိဝါကို ဂဏေရှနှင့် စဏ္မုခ ကုမာရ နှစ်ပါး၏ ချစ်ခင်သော မိဘများအဖြစ် ဖော်ပြပြီး၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် လပြည့်သို့ တိုးလာသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားသည်။ သားတော်နှစ်ပါးသည် မိဘစောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ပျော်ရွှင်ကြပြီး မိခင်ဖခင်အား ပရိစာရျာ (paricaryā) ဖြင့် သဒ္ဓါတရားပြည့်ဝစွာ ဝတ်ပြုကာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်သည်။ ထို့နောက် သီးသန့်အခန်းကဏ္ဍတွင် ရှိဝနှင့် ရှိဝါသည် ချစ်ခြင်းနှင့် သေချာစဉ်းစားမှုဖြင့် သားတော်နှစ်ပါး မင်္ဂလာဆောင်နိုင်သော အရွယ်ရောက်ပြီဟု တွေးကာ၊ နှစ်ပါးလုံး၏ မင်္ဂလာအခမ်းအနားကို သင့်တော်သော အချိန်နှင့် ဓမ္မတရားအတိုင်း မည်သို့ စီမံမည်ကို ဆွေးနွေးကြသည်။
गणेशविवाहोत्सवः तथा सिद्धि-बुद्धि-सन्तानवर्णनम् | Gaṇeśa’s Wedding Festival and the Progeny of Siddhi & Buddhi
အဓ್ಯಾಯ ၂၀ တွင် ဂဏေရှ၏ မင်္ဂလာအိမ်ထောင်ရေး အခမ်းအနား ပြီးမြောက်သည့် မင်္ဂလာအဆုံးသတ်နှင့် ကမ္ဘာလောကတစ်လျှောက် တရားဝင်လက်ခံကြိုဆိုမှုကို ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာသည် နတ်လောကအခြေအနေကို ကြည့်ရှုကာ ဝိශ්ဝရူပ ပရာဇာပတိ၏ စိတ်ကျေနပ်မှုနှင့် တောက်ပသော သမီးနှစ်ဦး—စိဒ္ဓိ၊ ဗုဒ္ဓိ—၏ ရှိနေမှုကို မှတ်တမ်းတင်သည်။ ရှီဝ (ရှင်ကရာ) နှင့် ဂိရီဇာတို့က ဂဏေရှ၏ မဟောৎসဝ-ဝိဝါဟကို စီစဉ်ပြီး ဒေဝတားများ၊ ရှိများ ပျော်ရွှင်စွာ ပါဝင်ကြ며 ဝိශ්ဝကర్మာက အခမ်းအနားကို သင့်တော်စွာ စီမံကူညီသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် စိဒ္ဓိမှ က္ရှေမ၊ ဗုဒ္ဓိမှ လာဘ ဟူသော နတ်သားနှစ်ဦး မွေးဖွားကာ ကောင်းကျိုးလုံခြုံမှုနှင့် အကျိုးအမြတ်တိုးပွားမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဂဏေရှ၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် စကားဖြင့် မပြည့်စုံနိုင်သကဲ့သို့၊ ထို့နောက် မြေကြီးကို လှည့်လည်ပြီး လာရောက်သူတစ်ဦး၏ အကြောင်းသို့ ကူးပြောင်းသည်။