तारकवधोत्तरं देवस्तुतिः पर्वतवरप्रदानं च / Devas’ Hymn after Tāraka’s Slaying and the Bestowal of Boons upon the Mountains

Verse 1

ब्रह्मोवाच । निहतं तारकं दृष्ट्वा देवा विष्णुपुरोगमाः । तुष्टुवुश्शांकरिं भक्त्या सर्वेऽन्ये मुदिताननाः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– တာရကကို သတ်ဖြတ်ပြီးကြောင်း မြင်သော်၊ ဗိဿနုဦးဆောင်သော ဒေဝတို့သည် သင်္ကရ၏ သက်တော်စွမ်းအားနှင့် မဟာမယ်တော်ဖြစ်သော ရှာံကရီကို ဘက္တိဖြင့် ချီးမွမ်းသီဆိုကြ၏။ အခြားသူအားလုံးလည်း မျက်နှာဝင်းပျော်ရွှင်ကာ သီချင်းတော်များကို ဆက်ကပ်ကြ၏။

Verse 2

देवा ऊचुः । नमः कल्याणरूपाय नमस्ते विश्वमंगल । विश्वबंधो नमस्तेऽस्तु नमस्ते विश्वभावन

ဒေဝတော်များက ဆိုကြသည်—ကောင်းမြတ်ခြင်း၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ဖြစ်သော အရှင်အား နမസ്കာရပါ၏။ ကမ္ဘာလောကတစ်လျှောက် မင်္ဂလာဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမസ്കာရပါ၏။ လောက၏ ဆွေမျိုးနှင့် ကာကွယ်သူ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ နမസ്കာရကို ခံယူတော်မူပါ; လောကကို ဖြစ်ပေါ်စေ၍ ထိန်းသိမ်းတော်မူသော အရှင်အား နမസ്കာရပါ၏။

Verse 3

नमोस्तु ते दानववर्यहंत्रे बाणासुरप्राणहराय देव । प्रलंबनाशाय पवित्ररूपिणे नमोनमश्शंकरतात तुभ्यम्

အို ဒေဝ၊ ဒာနဝတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ကို သတ်ဖြတ်တော်မူသူ၊ ဘာဏာသူရ၏ အသက်ကို ယူတော်မူသူအား နမস্কာရပါ၏။ ပရလမ္ဗကို ဖျက်ဆီးတော်မူသူ၊ သန့်ရှင်းသော ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ရှိသူအား နမസ്കာရပါ၏။ အို ရိုသျှင်ကရ၊ မြတ်စွာသော အရှင်၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချတော်မူပါ၏။

Verse 4

त्वमेव कर्त्ता जगतां च भर्त्ता त्वमेव हर्त्ता शुचिज प्रसीद । प्रपञ्चभूतस्तव लोकबिंबः प्रसीद शम्भ्वात्मज दीनबंधो

ကမ္ဘာလောကအပေါင်းတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်လည်း သင်တည်း၊ ထိန်းသိမ်းရှင်လည်း သင်တည်း၊ ပြန်လည်သိမ်းယူရှင်လည်း သင်တည်း။ အို သန့်ရှင်းသော မွေးဖွားသူ၊ ကရုဏာပြုပါ။ ထင်ရှားသော ဤပရပဉ္စလောကသည် သင်၏ လောကတော်၏ အရိပ်အယောင်သာ ဖြစ်၏—ကရုဏာပြုပါ၊ သမ္ဘူ၏ သားတော်၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ မိတ်ဆွေ၊ အားကိုးရာ။

Verse 5

देवरक्षाकर स्वामिन्रक्ष नस्सर्वदा प्रभो । देवप्राणावन कर प्रसीद करुणाकर

အို ဘုရားသခင်၊ ဒေဝတားတို့၏ ကာကွယ်ရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်—အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပါ၊ အို အာဏာရှင်။ ဒေဝတားတို့၏ အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရှင်၊ ကရုဏာပြုပါ; ကရုဏာပင်လယ်ကြီး၊ သနားကြင်နာပါ။

Verse 6

हत्वा ते तारकं दैत्यं परिवारयुतं विभो । मोचितास्सकला देवा विपद्भ्यः परमेश्वर

အို အလုံးစုံပြည့်ဝသော အရှင်၊ အို အမြင့်ဆုံး ဣရှ္ဝရ—သင်သည် တာရက အဆုရကို သူ၏ အဖွဲ့အပါအဝင် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဒေဝတားအားလုံးကို ဘေးအန္တရာယ်အပေါင်းမှ လွတ်မြောက်စေခဲ့သည်။

Verse 7

ब्रह्मोवाच । एवं स्तुतः कुमारोऽसौ देवैर्विष्णुमुखैः प्रभुः । वरान्ददावभिनवान्सर्वेभ्यः क्रमशो मुने

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်— ဗိဿနုကို ဦးဆောင်သော ဒေဝတော်တို့က ဤသို့ ချီးမွမ်းကြသဖြင့် အင်အားကြီးသော အရှင် ကုမာရသည် မုနိရေ၊ သူတို့အားလုံးထံသို့ အသစ်သော အပေးအယူကောင်းချီးများကို အစဉ်လိုက် ပေးတော်မူ၏။

Verse 8

शैलान्निरीक्ष्य स्तुवतस्ततस्स गिरिशात्मजः । सुप्रसन्नतरो भूत्वा प्रोवाच प्रददद्वरान्

တောင်ပေါ်တွင် သူတို့က ချီးမွမ်းသီချင်းများ ဆက်ကပ်နေကြသည်ကို မြင်သော်၊ ဂိရိရှ (သီဝ) ၏ သားတော်သည် အလွန်ပင် ကြည်နူးဝမ်းမြောက်လာပြီး၊ ထို့နောက် အပေးအယူကောင်းချီးများ ပေးတော်မူလျက် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 9

स्कन्द उवाच । यूयं सर्वे पर्वता हि पूजनीयास्तपस्विभिः । कर्मिभिर्ज्ञानिभिश्चैव सेव्यमाना भविष्यथ

စကန္ဒမိန့်တော်မူသည်— «သင်တို့တောင်တန်းအားလုံးသည် တပသီတို့က ပူဇော်ထိုက်သူများ ဖြစ်လာမည်။ ထို့ပြင် ကర్మပြုသူများနှင့် ဉာဏ်သိသူများကလည်း လေးစားကာ ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ကြလိမ့်မည်»။

Verse 10

शंभोर्विशिष्टरूपाणि लिंगरूपाणि चैव हि । भविष्यथ न संदेहः पर्वता वचनान्मम

အို တောင်မွေး ဒေဝီ၊ ငါ၏ ဝစနာအရ သံသယမရှိ။ သမ္ဘူ၏ ထူးခြားသော ပုံသဏ္ဌာန်များနှင့် လိင်္ဂရূপများသည် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းလာမည်။

Verse 11

योऽयं मातामहो मेऽद्य हिमवान्पर्वतोत्तमः । तपस्विनां महाभागः फलदो हि भविष्यति

«ယနေ့ ဤဟိမဝန်တောင်တန်းသည် ငါ၏ မိခင်ဘက် အဘိုးဖြစ်၍ တောင်များထဲ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။ မဟာစိတ်ရှိသော တပသီတို့အား အကျိုးဖလ (သိဒ္ဓိ) ပေးသူ ဖြစ်လာမည်»။

Verse 12

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखंडे स्वामिकार्तिकचरितगर्भितशिवाशिवचरितवर्णनं नाम द्वादशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သြရိ သီဝ မဟာပုရာဏ» ၏ ဒုတိယပိုင်း ရုဒ္ရသံဟိတာအတွင်း စတုတ္ထ ကုမာရခဏ္ဍ၌ «သခင် ကာတိကေယ၏ ဇာတ်ကြောင်းအတွင်း ထည့်သွင်းဖော်ပြသော သီဝနှင့် အအရှုဘ၏ လီလာဝတ္ထုဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ ဒွါဒသမ အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 13

इदानीं खलु सुप्रीत्या कैलासं गिरिशालयम् । जननी जनकौ द्रष्टुं शिवाशंभू त्वमर्हसि

ယခုအခါ အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်သောနှလုံးဖြင့် ကိလာသ တောင်—တောင်အရှင်၏ နေရာတော်—သို့ သွားကာ မိခင်နှင့် ဖခင်ဖြစ်သော သီဝာနှင့် သမ္ဘူတို့ကို တွေ့မြင်သင့်သည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် သင့်အတွက် သင့်လျော်၏။

Verse 14

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा निखिला देवा विष्ण्वाद्या प्राप्तशासनाः । कृत्वा महोत्सवं भूरि सकुमारा ययुर्गिरिम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဗိဿဏုတို့ဦးဆောင်သော ဒေဝတားအားလုံးသည် အမိန့်ကို လက်ခံကာ မဟာပွဲတော်ကို အလွန်ကြီးစွာ ကျင်းပပြီး၊ ကုမာရတို့နှင့်အတူ တောင်သို့ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 15

कुमारे गच्छति विभौ कैलासं शंकरालयम् । महामंगलमुत्तस्थौ जयशब्दो बभूव ह

တန်ခိုးတော်မြတ်သော ကုမာရသည် ရှင်ကရ၏ နေရာတော် ကိုင်လာသသို့ ထွက်ခွာသွားစဉ် မဟာမင်္ဂလာ ပေါ်ထွန်းလာ၍ «အောင်ပွဲ!» ဟူသော အော်ဟစ်သံ ကြွေးကြော်လှုပ်ရှားလေ၏။

Verse 16

आरुरोह कुमारोऽसौ विमानं परमर्द्धिमत् । सर्वतोलंकृतं रम्यं सर्वोपरि विराजितम्

ထိုဒေဝကူမာရသည် အလွန်အမင်း ဂုဏ်ရည်တန်ခိုးပြည့်စုံသော ဝိမာန်ပေါ်သို့ တက်ရောက်စီးနင်း၏။ အရပ်ရပ် အလှဆင်ထား၍ လှပကာ အားလုံးအထက်၌ မြင့်မြတ်စွာ တောက်ပလျက် ရှိ၏။

Verse 17

अहं विष्णुश्च समुदौ तदा चामरधारिणौ । गुह मूर्ध्नि महाप्रीत्या मुनेऽभूव ह्यतंद्रितौ

အို မုနိ၊ ထိုအခါ ဗိဿဏုနှင့် ငါတို့သည် အတူတကွ ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) ကို ကိုင်ဆောင်သူများအဖြစ် ရပ်နေကြပြီး၊ မဟာပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ဂုဟ (ကုမာရ) ၏ ခေါင်းပေါ်ကို မပျင်းမနာ စေတနာပြည့်ဝစွာ ပန်ကာခတ်ပေးခဲ့ကြ၏။

Verse 18

इन्द्राद्या अमरास्सर्वे कुर्वंतो गुहसेवनम् । यथोचितं चतुर्दिक्षु जग्मुश्च प्रमुदास्तदा

ထို့နောက် အိန္ဒြာနှင့် အမရတို့အားလုံးသည် ဂုဟ (ကုမာရ/ကာရ္တိကေးယ) ကို သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဝတ်ပြုစေဝန်ပြု၍၊ ပျော်ရွှင်စွာ လေးဘက်လေးတန်သို့ မိမိတို့၏ သင့်တော်ရာနေရာများသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 19

शंभोर्जयं प्रभाषंतः प्रापुस्ते शंभुपर्वतम् । सानंदा विविशुस्तत्रोच्चरितो मंगलध्वनिः

သူတို့သည် «ရှမ္ဘုအောင်မြင်ပါစေ!» ဟု ကြွေးကြော်ကာ ရှမ္ဘုတောင်သို့ ရောက်လာကြ၏။ ပျော်ရွှင်စွာ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မင်္ဂလာသံများကို မြင့်မားစွာ ထုတ်ဖော်ကြွေးကြော်သဖြင့် နေရာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်လျက်ရှိ၏။

Verse 20

दृष्ट्वा शिवं शिवां चैव सर्वे विष्ण्वादयो द्रुतम् । प्रणम्य शंकरं भक्त्या करौ बद्ध्वा विनम्रकाः

ရှီဝနှင့် ရှီဝါဒေဝီတို့ကို အတူတကွ မြင်သောအခါ၊ ဗိဿဏုဦးဆောင်သော နတ်တို့အားလုံးသည် အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာကြ၏။ ဘက္တိဖြင့် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို အည္ဇလီဖြင့် ဆက်ကပ်၍ နှိမ့်ချစွာ ရပ်တည်ကြ၏။

Verse 21

कुमारोऽपि विनीतात्मा विमानादवतीर्य च । प्रणनाम मुदा शंभुं शिवां सिंहासनस्थिताम्

ကူမာရ (စကန္ဒ) သည် စိတ်နှိမ့်ချ၍ ကောင်းကင်ရထားမှ ဆင်းလာကာ ဝမ်းမြောက်စွာ သမ္ဘု (ရှီဝ) နှင့် စီဝာ (ပါရဝတီ) ကို ပလ္လင်ပေါ်ထိုင်တော်မူသဖြင့် ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 22

अथ दृष्ट्वा कुमारं तं तनयं प्राणवल्लभम् । तौ दंपती शिवौ देवौ मुमुदातेऽति नारद

ထို့နောက် မိမိတို့အသက်တန်ဖိုးတူ ချစ်မြတ်နိုးသော သားငယ်ကူမာရကို မြင်သော်၊ ထိုသီဝနှင့် သီဝာ တော်ဝင်ဇနီးမောင်နှံ နတ်ဘုရားတို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြ၏၊ အို နာရဒာ။

Verse 23

महाप्रभुस्समुत्थाप्य तमुत्संगे न्यवेशयत् । मूर्ध्नि जघ्रौ मुदा स्नेहात्तं पस्पर्श करेण ह

မဟာသခင်သည် သူ့ကို ထူထောင်၍ မိမိရင်ခွင်ပေါ်၌ ထိုင်စေတော်မူ၏။ ဝမ်းမြောက်သော မေတ္တာကြောင့် ခေါင်းထိပ်ကို နမ်းရှိုက်ကာ လက်ဖြင့်လည်း ချစ်ခင်စွာ ထိတွေ့တော်မူ၏။

Verse 24

महानंदभरः शंभुश्चकार मुखचुंबनम् । कुमारस्य महास्नेहात् तारकारेर्महाप्रभोः

အာနန္ဒကြီးစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သမ္ဘူဘုရားသည် ကုမာရ၏ မျက်နှာကို နမ်းတော်မူ하였다။ တာရကကို သတ်မည့် မဟာပရဘု၏ အပေါ်၌ နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်မေတ္တာကြောင့် ထိုသို့ ပြုတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 25

शिवापि तं समुत्थाप्य स्वोत्संगे संन्यवेशयत् । कृत्वा मूर्ध्नि महास्नेहात् तन्मुखाब्जं चुचुम्ब हि

ရှီဝါဒေဝီလည်း သူ့ကို မြှောက်တင်ကာ မိမိရင်ခွင်ပေါ်၌ ထိုင်စေ하였다။ ထို့နောက် မိခင်မေတ္တာကြီးစွာဖြင့် သူ့ကို မိမိခေါင်းပေါ်၌ တင်ကာ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်နှာကို အမှန်တကယ် နမ်းတော်မူ하였다။

Verse 26

तयोस्तदा महामोदो ववृधेऽतीव नारद । दंपत्योः शिवयोस्तात भवाचारं प्रकुर्वतोः

အို နာရဒာ၊ ထိုအခါ မဟာပျော်ရွှင်မှုသည် အလွန်တရာ တိုးပွားလာ၏။ သီဝနှင့် သူ၏သမီးတော် (သခင်မ) တို့ဖြစ်သော သာသနာတော်မောင်နှံသည် သန့်ရှင်းသော အိမ်ထောင်ရေးဓမ္မအလေ့အကျင့်များကို လိုက်နာကျင့်သုံးနေကြသဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 27

तदोत्सवो महानासीन्नानाविधिः शिवालये । जयशब्दो नमश्शब्दो बभूवातीव सर्वतः

ထိုပွဲတော်သည် သီဝဘုရားကျောင်း၌ အလွန်ကြီးကျယ်လာ၍ အမျိုးမျိုးသော ဝိဓိများဖြင့် ပူဇော်အခမ်းအနားများ ပြုလုပ်ကြ၏။ နေရာအနှံ့အပြားတွင် “ဇယ!” ဟူသောအော်ဟစ်သံနှင့် “နမಃ!” ဟူသောနမස්ကာရသံတို့ အလွန်တရာ လှိုင်းလှိုင်းထွက်ပေါ်လျက်ရှိ၏။

Verse 28

ततस्सुरगणास्सर्वे विष्ण्वाद्या मुनयस्तथा । सुप्रणम्य मुदा शंभुं तुष्टुवुस्सशिवं मुने

ထို့နောက် ဗိဿနုကို ဦးဆောင်သော နတ်တော်အစုအဝေးအားလုံးနှင့် မုနိများလည်း သမ္ဘုကို အလွန်လေးမြတ်စွာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်ဝလျက် ထိုမင်္ဂလာရှိသော သီဝဘုရားကို ချီးမွမ်းသီဆိုကြသည်၊ အို မုနိ။

Verse 29

देवा ऊचुः । देवदेव महादेव भक्तानामभयप्रद । नमो नमस्ते बहुशः कृपाकर महेश्वर

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်—“ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ မဟာဒေဝ၊ သဒ္ဓါရှိသော ဘက္တတို့အား အကြောက်ကင်းခြင်း ပေးတော်မူသောအရှင်၊ အကြိမ်ကြိမ် ဦးချ၍ နမස්ကာရပြုပါ၏။ ကရုဏာရှင် မဟေရှ్వరတော်!”

Verse 30

अद्भुता ते महादेव महालीला सुखप्रदा । सर्वेषां शंकर सतां दीनबंधो महाप्रभो

အို မဟာဒေဝ၊ သင်၏ အံ့ဩဖွယ် မဟာလီလာသည် အာနန္ဒကို ပေးစွမ်း၏။ အို ရှင်ကရ၊ အို မဟာပရဘု—ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ မိတ်ဆွေ၊ အားကိုးရာဖြစ်၍ သုတစိတ်ရှိသူ အားလုံး၏ အကျိုးပြုရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 31

एवं मूढधियश्चाज्ञाः पूजायां ते सनातनम् । आवाहनं न जानीमो गतिं नैव प्रभोद्भुताम्

ဤသို့ ဉာဏ်မိုက်မဲ၍ အဝိဇ္ဇာကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထာဝရသော ပူဇာနည်းလမ်း၌ မကျွမ်းကျင်ပါ။ အာဝါဟန (ဘုရားကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) အခမ်းအနားကို မသိကြသကဲ့သို့၊ တရားသိမြင်မှုမှ ပေါ်ထွန်းလာသော မြင့်မြတ်သည့် လမ်းနှင့် အကျိုးကိုလည်း မနားလည်ကြပါ။

Verse 32

गंगासलिलधाराय ह्याधाराय गुणात्मने । नमस्ते त्रिदशेशाय शंकराय नमोनमः

ဂင်္ဂါ၏ သန့်ရှင်းသော ရေစီးကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူသော၊ အရာအားလုံး၏ အထောက်အပံ့ဖြစ်တော်မူသော၊ ဂုဏ်သုံးပါး၏ အတွင်းသဘောဖြစ်တော်မူသော၊ ဒေဝတားတို့၏ အရှင်တော်ဖြစ်တော်မူသော ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ထံ နမස්ကာရပါ၏။ အရှင်တော်အား ထပ်တလဲလဲ ဦးချပါ၏။

Verse 33

वृषांकाय महेशाय गणानां पतये नमः । सर्वेश्वराय देवाय त्रिलोकपतये नमः

နွားတံဆိပ်ကို ဆောင်တော်မူသော မဟေရှာထံ နမස්ကာရပါ၏။ ဂဏာတို့၏ အရှင်တော်ထံ နမස්ကာရပါ၏။ အရာအားလုံး၏ အဓိပတိဖြစ်တော်မူသော ဒေဝအရှင်ထံ နမස්ကာရပါ၏။ လောကသုံးပါး၏ အရှင်နှင့် ကာကွယ်ရှင်ထံ နမස්ကာရပါ၏။

Verse 34

संहर्त्रे जगतां नाथ सर्वेषां ते नमो नमः । भर्त्रे कर्त्रे च देवेश त्रिगुणेशाय शाश्वते

အို လောကတို့၏ အရှင်၊ အရာအားလုံးကို ဖျက်သိမ်းသော နာထာ၊ သင့်အား နမස්ကာရ နမස්ကာရ။ အို နတ်တို့၏ နတ်ရှင်၊ သင်သည် ထိန်းသိမ်းသူလည်း ဖြစ်၊ ဖန်ဆင်းသူလည်း ဖြစ်၏။ တြိဂုဏတို့ကို အုပ်စိုးသော အနန္တရှင် သင့်အား နမို နမಃ။

Verse 35

विसंगाय परेशाय शिवाय परमात्मने । निष्प्रपंचाय शुद्धाय परमायाव्ययाय च

လောကကပ်ငြိမှုကင်းသော၊ ပရပဋိသတ္တဝါအဖြစ် အမြင့်ဆုံးအတ္တမန်ဖြစ်သော သီဝရှင်တော်—လောကပုံပေါ်ခြင်းကို ကျော်လွန်၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ မပျက်မယွင်းသော အရှင်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 36

दण्डहस्ताय कालाय पाशहस्ताय ते नमः । वेदमंत्रप्रधानाय शतजिह्वाय ते नमः

လက်၌ ဒဏ္ဍာကိုင်ဆောင်သော ကာလ (အချိန်) အဖြစ် သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ လက်၌ ပာရှ (ကြိုး) ကိုင်ဆောင်သော သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ဝေဒမန်တရား၏ အနှစ်သာရနှင့် အာဏာတော်ဖြစ်သော သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ လျှာတစ်ရာရှိသကဲ့သို့ မကုန်ခန်းသော ချီးမွမ်းဝါဒဖြစ်သော သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 37

भूतं भव्यं भविष्यच्च स्थावरं जंगमं च यत् । तव देहात्समुत्पन्नं सर्वथा परमेश्वर

အို ပရမေရှဝရ၊ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်ဟူသမျှ—မရွေ့မလျားသောအရာနှင့် ရွေ့လျားသောအရာအားလုံး—အကုန်လုံးသည် သင့်၏ သာသနာတော်ကာယမှ အမျိုးမျိုးအားဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာပါသည်။

Verse 38

पाहि नस्सर्वदा स्वामिन्प्रसीद भगवन्प्रभो । वयं ते शरणापन्नाः सर्वथा परमेश्वर

အရှင်မင်းမြတ်၊ အစဉ်ကာကွယ်ပါ။ ဘဂဝန်၊ ပရဘု၊ ကျေးဇူးတော်ပြုပါ။ အို ပရမေရှဝရ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အစုံအလင် သင့်ထံ၌ ခိုလှုံလာကြပြီဖြစ်သဖြင့် ကယ်တင်သော အနုဂ्रहတော်ကို ပေးသနားပါ။

Verse 39

शितिकण्ठाय रुद्राय स्वाहाकाराय ते नमः । अरूपाय सरूपाय विश्वरूपाय ते नमः

ရှီတိကဏ္ဌ ရုဒြာတော်—ဝေဒယဇ္ဈာ၌ “svāhā” ဟူသော အာဟုတီသံတော်အဖြစ်တည်ရှိတော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ ရုပ်မဲ့တော်မူသော်လည်း ရုပ်ကိုလည်း ခံယူတော်မူသော၊ စကြဝဠာရုပ်တော်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းတော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 40

शिवाय नीलकंठाय चिताभस्मांगधारिणे । नित्यं नीलशिखंडाय श्रीकण्ठाय नमोनमः

အပြာလည်ပင်းရှင် နီလကဏ္ဍ သီဝရှင်တော်အား၊ သင်္ချိုင်းပြာ (ဗိဘူတိ) ကို ကိုယ်တော်ပေါ်လိမ်းဆောင်ထားသူအား၊ အပြာရောင်အမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် အမြဲတန်ဆာဆင်ထားသော သရီးကဏ္ဍရှင်တော်အား နမောနမဟ—ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 41

सर्वप्रणतदेहाय संयमप्रणताय च । महादेवाय शर्वाय सर्वार्चितपदाय च

အားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်ရသော ကိုယ်တော်တည်းဟူသော မဟာဒေဝရှင်တော်အား နမော၊ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှုနှင့် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်မှု၌ လိုလားတော်မူသောရှင်တော်အား နမော၊ ရှရဝ (Śarva) ရှင်တော်အား နမော၊ လူအပေါင်းတို့က ပူဇော်ရာဖြစ်သော သန့်ရှင်းသည့် ခြေတော်တို့ရှိရှင်တော်အား နမော။

Verse 42

त्वं ब्रह्मा सर्वदेवानां रुद्राणां नीललोहितः । आत्मा च सर्वभूतानां सांख्यैः पुरुष उच्यसे

ဒေဝတားအပေါင်းတို့အတွက် သင်သည် ဘြဟ္မာဖြစ်တော်မူ၏။ ရုဒြာတို့အနက် သင်သည် နီလလောဟိတ (Nīlalohita) ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် သင်သည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အတွင်းနေ အတ္တမန် ဖြစ်တော်မူပြီး၊ စာṃခ்யာပညာရှင်တို့က သင့်ကို ပုရုෂ (Puruṣa) ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 43

पर्वतानां सुमेरुस्त्वं नक्षत्राणां च चन्द्रमा । ऋषीणां च वशिष्ठस्त्वं देवानां वासवस्तथा

တောင်တန်းတို့အနက် သင်သည် စုမေရု (Meru) ဖြစ်တော်မူ၏။ ကြယ်နက္ခတ်နှင့် အလင်းရောင်တို့အနက် သင်သည် လ (Chandra) ဖြစ်တော်မူ၏။ ရှိတော်မူသော ရှိသီတို့အနက် သင်သည် ဝသိဋ္ဌ (Vasiṣṭha) ဖြစ်တော်မူ၏။ ဒေဝတားတို့အနက်လည်း သင်သည် ဝာသဝ (Vāsava—အိန္ဒြ) ဖြစ်တော်မူ၏—အရာရာအစုအဖွဲ့တိုင်း၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရည်အသွေးအဖြစ် တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 44

अकारस्सर्ववेदानां त्राता भव महेश्वर । त्वं च लोकहितार्थाय भूतानि परिषिंचसि

အို မဟေရှဝရ၊ ‘အ’ ဟူသော မူလသံကို အခြေခံသည့် ဝေဒတော်အလုံးစုံ၏ ကယ်တင်ရာ အားကိုးရာ ဖြစ်ပါစေ။ ထို့ပြင် လောကအကျိုးအတွက် သတ္တဝါအပေါင်းကို သင်သည် အမြဲတမ်း ကရုဏာတော်ဖြင့် စိုပြည်စေကာ ထောက်ပံ့ပေးလျက် ရှင်သန်စေ၏။

Verse 45

महेश्वर महाभाग शुभाशुभनिरीक्षक । आप्यायास्मान्हि देवेश कर्तॄन्वै वचनं तव

အို မဟေရှ్వర၊ ကံကောင်းမြတ်သော အရှင်၊ ကောင်းမကောင်းကို ခွဲခြားသိမြင်တော်မူသော အရှင်—အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ အမှုဆောင်များကို အာဟာရပေး၍ အင်အားတိုးစေပါ; သင်၏ ဝစနာတော်တစ်ပါးတည်းသာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမိန့်ဖြစ်၏။

Verse 46

रूपकोटिसहस्रेषु रूपकोटिशतेषु ते । अंतं गंतुं न शक्ताः स्म देवदेव नमोस्तु ते

သင်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ ကုဋေရာပေါင်းများစွာနှင့် ရာကုဋေများစွာ ကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း သင်၏ အဆုံးသတ်ကို မရောက်နိုင်သေးပါ။ အို ဒေဝဒေဝ၊ သင်အား နမಸ್ಕာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 47

ब्रह्मोवाच । इति स्तुत्वाखिला देवा विष्ण्वाद्या प्रमुखस्थिताः । मुहुर्मुहुस्सुप्रणम्य स्कंदं कृत्वा पुरस्सरम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ ဗိဿနုတို့ ဦးဆောင်သော ဒေဝအားလုံးသည် အကြိမ်ကြိမ် အလွန်လေးစားစွာ ဦးညွှတ်ကန်တော့ကြပြီး၊ စကန္ဒကို ရှေ့တန်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထားကာ ဆက်လက် ခရီးဆက်ကြသည်။

Verse 48

देवस्तुतिं समाकर्ण्य शिवस्सर्वेश्वरस्स्वराट् । सुप्रसन्नो बभूवाथ विजहास दयापरः

ဒေဝတို့၏ စတုတိကို ကြားနာသဖြင့်၊ အရာရာ၏ အရှင် စွမ်းအင်အထက်ဆုံးသော ရာဇာသီဝသည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ကရုဏာပြည့်ဝသော သဘောဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးတော်မူ၏။

Verse 49

उवाच सुप्रसन्नात्मा विष्ण्वादीन्सुरसत्तमान् । शंकरः परमेशानो दीनबंधुस्सतां गतिः

ထို့နောက် စိတ်နှလုံးအလွန်ကြည်နူးသန့်ရှင်းသော သင်္ကရ—ပရမေရှဝရ၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ ကရုဏာမိတ်ဆွေ၊ သဒ္ဓါရှိသူတို့၏ အားကိုးရာ—သည် ဗိဿဏုနှင့် အမြတ်ဆုံးသော ဒေဝတော်များအား မေတ္တာပြည့်ဝစွာ မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 50

शिव उवाच । हे हरे हे विधे देवा वाक्यं मे शृणुतादरात् । सर्वथाहं सतां त्राता देवानां वः कृपानिधिः

ရှီဝ မိန့်တော်မူသည်—“ဟေ ဟရီ၊ ဟေ ဝိဓာတာ (ဗြဟ္မာ)၊ ဒေဝတော်တို့၊ ငါ၏စကားကို ရိုသေစွာ နားထောင်ကြလော့။ အရာရာ၌ ငါသည် သဒ္ဓါရှိသူတို့၏ ကာကွယ်သူ ဖြစ်ပြီး၊ သင်တို့ ဒေဝတော်များအတွက် ငါသည် ကရုဏာနှင့် ကျေးဇူးတရား၏ خزာနာ ဖြစ်၏။”

Verse 51

दुष्टहंता त्रिलोकेशश्शंकरो भक्तवत्सलः । कर्ता भर्ता च हर्ता च सर्वेषां निर्विकारवान्

သင်္ကရသည် မကောင်းသူတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ လောကသုံးပါး၏ အရှင်၊ ဘက္တတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် သူသည် ပြုလုပ်သူ၊ ထိန်းသိမ်းသူ၊ ပြန်လည်သိမ်းယူသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ မပြောင်းလဲမယ့် အပြစ်ကင်းသော အနေအထား၌ တည်တံ့တော်မူ၏။

Verse 52

यदा यदा भवेद्दुःखं युष्माकं देवसत्तमाः । तदा तदा मां यूयं वै भजंतु सुखहेतवे

ဒေဝတော်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ သင်တို့၌ ဒုက္ခ ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါတိုင်း၊ ထိုအချိန်တိုင်းမှာပင် သုခ၏အကြောင်းအရာအတွက် ငါ့ကို အမှန်တကယ် ဘုရားဝတ်ပြုကြလော့; ငါသည် သင်တို့၏ ကောင်းကျိုးနှင့် ပျော်ရွှင်မှု၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်၏။

Verse 53

ब्रह्मोवाच । इत्याज्ञप्तस्तदा देवा विष्ण्वाद्यास्समुनीश्वराः । शिवं प्रणम्य सशिवं कुमारं च मुदान्विताः

ဗြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်—ထိုသို့ အမိန့်ပေးခြင်းခံရသဖြင့် ဗိဿဏု ဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များနှင့် မဟာမုနိ အရှင်တို့သည် ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်စွာ ရှီဝနှင့် သူ၏ သက္တိ (ရှက္တိ) တော်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ ကုမာရကိုလည်း နမಸ್ಕာရပြု၍ ထိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 54

कथयंतो यशो रम्यं शिवयोश्शांकरेश्च तत् । आनन्दं परमं प्राप्य स्वधामानि ययु र्मुने

အို မုနိ၊ သီဝနှင့် ရှင်ကရ၏ သာယာလှသော ဂုဏ်သတင်းကို ပြောဆိုရင်း၊ သူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော အာနန္ဒကို ရရှိကာ မိမိတို့၏ သာသနာတော်အိမ်ရာများသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 55

शिवोपि शिवया सार्द्धं सगणः परमेश्वरः । कुमारेणयुतः प्रीत्योवास तस्मिन्गिरौ मुदा

ထို့နောက် အမြင့်ဆုံးသော အရှင်ဖြစ်တော်မူသော သီဝသည်လည်း သီဝါနှင့်အတူ၊ ဂဏများဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ သာသနာတော်ကူမာရနှင့်ပါဝင်ကာ ထိုတောင်ပေါ်၌ ချစ်မြတ်နိုးပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်တော်မူ၏။

Verse 56

इत्येवं कथितं सर्वं कौमारं चरितं मुने । शैवं च सुखदं दिव्यं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ဤသို့ဖြင့် အို မုနိ၊ ကူမာရ၏ လုပ်ရပ်များအကြောင်း သီဝသမ္ပတ္တိဖြစ်သော သာယာမြတ်နိုးဖွယ်၊ သုခပေးသော ဒိဗ္ဗကഥာ အားလုံးကို ပြောပြီးလေပြီ။ နောက်ထပ် ဘာကို နားထောင်လိုသနည်း။