
အဓ್ಯಾಯ ၇ တွင် ဒေဝတားများနှင့် တာရကာတို့၏ စစ်ပွဲအစကို ဖော်ပြသည်။ သီဝဘုရား၏ ထိရောက်သော ဗျူဟာနှင့် ကုမာရအား ပေးအပ်သော တေဇောဓာတ်ကို မြင်ပြီးနောက် ဒေဝတားများ ယုံကြည်မှု ပြန်လည်တက်ကြွလာသည်။ ကုမာရကို ရှေ့တန်းတွင် ထားကာ စစ်ရေးနှင့် သာသနာရေး အလယ်ဗဟိုအဖြစ် သတ်မှတ်၍ တပ်ဖွဲ့များ စုစည်းထွက်ခွာသည်။ ဒေဝတားတို့ ပြင်ဆင်နေကြောင်း ကြားသိသည့် တာရကာလည်း တပ်အင်အားကြီးဖြင့် ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့တက်လာသည်။ တာရကာ၏ အင်အားကို မြင်သောအခါ ဒေဝတားများက အော်ဟစ်သံကြီးဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် သီဝဘုရားက လှုံ့ဆော်သော ကောင်းကင်သံ (vyoma-vāṇī) ပေါ်လာ၍ ကုမာရကို ရှေ့တွင် ထားလျှင်သာ အောင်ပွဲရမည်ဟု အတည်ပြုကြေညာသည်။ ထို့ကြောင့် အောင်မြင်မှုသည် အင်အားမက၊ သီဝ၏ အမိန့်နှင့် တေဇောဓာတ်နှင့် ကိုက်ညီမှုအပေါ် မူတည်ကြောင်း ပြသသည်။
Verse 1
ब्रह्मोवाच । हर्य्यादयस्सुरास्ते च दृष्ट्वा तच्चरितं विभोः । सुप्रसन्ना बभूवुर्हि विश्वासासक्तमानसाः
ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော အရှင်၏ ထိုဒိဗ္ဗလီလာကို မြင်ကြသော် ဟရီ (ဝိෂ္ဏု) နှင့် အခြား ဒေဝတားတို့သည် အလွန်ပျော်ရွှင်လာကြ၏။ သူတို့၏ စိတ်များသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သဒ္ဓါ၌ ခိုင်မြဲစွာ ကပ်လျက်ရှိကြ၏။
Verse 2
वल्गंतः कुर्वतो नादं भाविताश्शिवतेजसा । कुमारन्ते पुरस्कृत्य तारकं हंतुमाययुः
သူတို့သည် ခုန်ပျံကာ အသံကြီးစွာ ဟစ်ကြွေးလျက်၊ ရှိဝ၏ ဒိဗ္ဗတေဇောဖြင့် အားဖြည့်ခံရပြီး၊ ကုမာရ (ကာတိကေယ) ကို ရှေ့တန်းတင်ကာ တာရကကို သတ်ရန် ထွက်ခွာကြ၏။
Verse 3
देवानामुद्यमं श्रुत्वा तारकोऽपि महाबलः । सैन्येन महता सद्यो ययौ योद्धुं सुरान् प्रति
ဒေဝတော်တို့၏ စစ်ထွက်ပြင်ဆင်မှုကို ကြားသိသော် တာရက မဟာဗလရှိသူလည်း ချက်ချင်း စစ်တပ်ကြီးနှင့် ထွက်ခွာကာ ဒေဝတော်တို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် သွား၏။
Verse 4
देवा दृष्ट्वा समायांतं तारकस्य महाबलम् । बलेन बहुकुर्वन्तः सिंहनादं विसिस्मियुः
တားရကာ၏ မဟာအားတန်ခိုးဖြင့် လာရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ဒေဝတို့သည် မိမိတို့၏ အင်အားကို စုစည်းကာ စင်္ဟနာဒ်ကဲ့သို့ စစ်ဟိန်းသံကို ထုတ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် အတွင်းစိတ်၌ သူ၏ အာဏာတန်ခိုးကြောင့် အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြ၏။
Verse 5
तदा नभोऽऽङ्गना वाणीं जगादोपरि सत्वरम् । शङ्करप्रेरिता सद्यो हर्यादीनखिलान् सुरान्
ထိုအခါ ချက်ချင်းပင် မိုးကောင်းကင်အတွင်းရှိ ဒေဝဝါဏီသည် အပေါ်မှ အလျင်အမြန် ပြောကြားလာ၏။ ၎င်းသည် သင်္ကရ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဟရီ (ဗိဿနု) မှစ၍ ဒေဝအားလုံးကို ချက်ချင်း ခေါ်ဆိုတော်မူ၏။
Verse 6
व्योमवाण्युवाच । कुमारं च पुरस्कृत्य सुरा यूयं समुद्यताः । दैत्यान्विजित्य संग्रामे जयिनोऽथ भविष्यथ
ဗျောမဝါဏီက မိန့်ကြားသည်– “အို ဒေဝတို့၊ ကုမာရကို ရှေ့တန်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထား၍ သတ္တိပြည့်ဝစွာ ချီတက်ကြလော့။ စစ်ပွဲ၌ ဒိုင်တျာတို့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် သင်တို့သည် အောင်မြင်သူများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။”
Verse 7
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखण्डे युद्धप्रारंभवर्णनं नाम सप्तमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သီရိ-ရှီဝ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ဒုတိယပိုင်း «ရုဒြသံဟိတာ» နှင့် စတုတ္ထခဏ္ဍ «ကုမာရခဏ္ဍ» တွင် «စစ်ပွဲစတင်ခြင်း၏ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၇ သည် ပြီးဆုံး၏။
Verse 8
कुमारं च पुरस्कृत्य सर्वे ते जातसाध्वसाः । योद्धुकामास्सुरा जग्मुर्महीसागरसंगमम्
ကူမာရကို ရှေ့တန်းတွင် ထား၍ ထိုအဆုရများအားလုံးသည် ယခု ကြောက်ရွံ့ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာကာ စစ်တိုက်လိုစိတ်ဖြင့် မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
Verse 9
आजगाम द्रुतं तत्र यत्र देवास्स तारकः । सैन्येन महता सार्द्धं सुरै र्बहुभिरावृत्
ထို့နောက် တာရကသည် ဒေဝတို့ရှိရာ နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာသည်။ ဒေဝများ အများအပြားက ဝိုင်းရံထားပြီး စစ်တပ်ကြီးမားစွာနှင့် အတူ လာရောက်하였다။
Verse 10
रणदुंदुभयो नेदुः प्रलयांबुद्निस्स्वनाः । कर्कशानि च वाद्यानि पराणि च तदागमे
ထို့နောက် စစ်ဒုံဒုံများသည် ပျက်ကွက်ကာလ၏ မိုးတိမ်ကြွေးသံကဲ့သို့ တုန်လှုပ်စွာ မြည်ဟည်းလေ၏။ သူရောက်လာသည့်အခါ အသံကြမ်းသော တူရိယာအမျိုးမျိုးလည်း တပြိုင်နက် ထွက်ဟည်းလေ၏။
Verse 11
गर्जमानास्तदा दैत्यास्तारकेणसुरेण ह । कंपयन्तो भुवं पादक्रमैर्वल्गुनकारकाः
ထို့နောက် အဆုရ တာရက၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဒိုင်တျများသည် အလွန်ကြီးစွာ ဟိန်းဟောက်ကြလေ၏။ ခြေထောက်တက်လှမ်းသံများဖြင့် မြေပြင်ကို တုန်ခါစေကာ အရပ်ရပ်တွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်စေ하였다။
Verse 12
तच्छ्रुत्वा रवमत्युग्रं सर्वे देवा विनिर्भयाः । ऐकपद्येन चोत्तस्थुर्योद्धुकामाश्च तारकम्
အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားသော် တန်ခိုးရှင် နတ်တို့အားလုံးသည် မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်လာကြ၏။ ခဏတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် ထလျက် တာရကကို တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြလာကြ၏။
Verse 13
गजमारोप्य देवेन्द्रः कुमारं त्यग्रतोऽभवत् । सुरसैन्येन महता लोकपालैस्समावृतः
ဒေဝတို့၏ အရှင် အိန္ဒြာသည် ဆင်တော်ပေါ်တက်၍ ကုမာရထံသို့ ရှေ့တိုးလာ၏။ ဒေဝစစ်တပ်ကြီးနှင့် ကမ္ဘာလောကကို စောင့်ရှောက်သော လောကပါလတို့က ဝန်းရံလိုက်ပါလာကြ၏။
Verse 14
तदा दुंदुभयो नेदुर्भेरीतूर्याण्यनेकशः । वीणावेणुमृदंगानि तथा गंधर्वनिस्स्वनाः
ထိုအခါ ဒုန္ဒုဘိ စည်တော်တို့ မြည်ဟည်း၍ ဘေရီနှင့် တူရျာ စစ်စည်များကို အကြိမ်ကြိမ် တီးခတ်ကြ၏။ ထို့ပြင် ဗီဏာ၊ ဝေဏု (ပုလွေ) နှင့် မృဒင်္ဂ တို့၏ သံလည်း ထွက်ပေါ်ကာ ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ သာယာသော သံလှိုင်းများလည်း ပျံ့နှံ့လာ၏။
Verse 15
गजं दत्त्वा महेन्द्राय कुमारो यानमारुहत् । अनेकाश्चर्यसंभूतं नानारत्नसमन्वितम्
ကုမာရသည် မဟေန္ဒြာ (အိန္ဒြာ) ထံသို့ ဆင်တော်တစ်စီးကို ပူဇော်ပေးပြီးနောက် အံ့ဖွယ်အရာများဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသော ကောင်းကင်ယာဉ်တော်ပေါ်သို့ တက်ရောက်၏။ ထိုယာဉ်သည် အမျိုးမျိုးသော ရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။
Verse 16
विमानमारुह्य तदा महायशास्स शांकरिस्सर्वगुणैरुपेतः । श्रिया समेतः परया बभौ महान् संवीज्यमानश्चमरैर्महाग्रभैः
ထို့နောက် ကောင်းကင်ရထားပေါ်သို့ တက်စီးလျက်၊ ရှင်ကရာ၏ သားတော် အလွန်ကျော်ကြားသူသည် ကောင်းမြတ်သောဂုဏ်ရည်အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံကာ၊ အမြင့်မြတ်သောသီရိနှင့်အတူ မဟာတန်ခိုးတောက်ပလင်းလက်၍၊ မင်္ဂလာကြီးသော ယက်အမြီးပန်ကာ (ချာမရ) ကြီးများဖြင့် လေညှင်းခံရသည်။
Verse 17
प्राचेतसं छत्रमतीवसुप्रभं रत्नैरुपेतं विविधैर्विराजितम् । धृतं तदा तच्च कुमारमूर्ध्नि वै ह्यनन्तचान्द्रैः किरणैर्महाप्रभैः
ထို့နောက် ပရာချေတသ၏ အလွန်တောက်ပသော မင်းဆိုင်ရာ ထီးတော်ကို မျိုးစုံသော ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထား၍၊ သာယာလှပစွာ တောက်ပနေသည့် ထိုထီးတော်ကို ကုမာရ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ ၎င်းသည် မရေတွက်နိုင်သော လကဲ့သို့သော ရောင်ခြည်ကြီးများဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပ하였다။
Verse 18
मिलितास्ते तदा सर्वे देवाश्शक्रपुरोगमा । स्वैःस्वैर्बलैः परिवृता युद्धकामा महाबलाः
ထိုအခါ ရှက္ရ (အိန္ဒြ) ကို ဦးဆောင်၍ နတ်တို့အားလုံး စုဝေးကြ၏။ မိမိမိမိ၏ တပ်အင်အားတို့ဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ အင်အားကြီးသောသူတို့သည် စစ်ပွဲကို လိုလား၍ တည်ကြ၏။
Verse 19
एवं देवाश्च दैत्याश्च योद्धुकामाः स्थिता भुवि । सैन्येन महता तेन व्यूहं कृत्वा पृथक् पृथक्
ဤသို့ နတ်တို့နှင့် ဒိုင်တျာတို့သည် စစ်တိုက်လိုစိတ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ရပ်တည်ကြ၏။ ထိုကြီးမားသော တပ်အင်အားဖြင့် တစ်ဖက်စီ သီးခြားသီးခြား စစ်တန်းစီ (ဗျူဟ) ကို ဖွဲ့စည်းကြ၏။
Verse 20
ते सेने सुरदैत्यानां शुशुभाते परस्परम् । हंतुकामे तदान्योन्यं स्तूयमाने च बन्दिभिः
ထိုအခါ ဒေဝတားတို့၏ စစ်တပ်နှင့် ဒိုင်တျာတို့၏ စစ်တပ် နှစ်ဖက်သည် တစ်ဖက်တစ်ဖက် မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ တောက်ပလင်းလက်ကာ အချင်းချင်း သတ်လိုစိတ်ပြင်းပြနေကြပြီး ဘာဒ်ကဗျာဆရာများကလည်း ချီးမွမ်းသီဆိုနေကြ၏။
Verse 21
उभे सेनं तदा तेषामगर्जेतां वनोपमे । भयंकरेऽत्यवीराणामितरेषां सुखावहे
ထိုအခါ စစ်တပ်နှစ်ဖက်လုံးသည် တောကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းညံသံဖြင့် အော်ဟစ်ကြ၏။ ထိုဟုန်းသံသည် မရဲရင့်သူတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း ရဲရင့်သူတို့အတွက်တော့ ယုံကြည်အားတက်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ပေး၏။
Verse 22
एतस्मिन्नन्तरे तत्र बलोन्मत्ताः परस्परम् । दैत्या देवा महावीरा युयुधुः क्रोधविह्वलाः
ထိုအချိန်အတွင်း ထိုနေရာ၌ပင် အင်အားကြီးမားသော သူရဲကောင်းများဖြစ်သည့် ဒိုင်တျာနှင့် ဒေဝတားတို့သည် ကိုယ့်အင်အားကိုယ် မူးယစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ အမျက်ဒေါသကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှား၍ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြ၏။
Verse 23
आसीत्सुतुमुलं युद्धं देवदैत्यसमाकुलम् । रुण्डमुंडांकितं सर्वं क्षणेन समपद्यत
နတ်ဒေဝါများနှင့် ဒေတျာတို့၏ ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးသည် ပြတ်တောက်နေသော ကိုယ်ထည်များနှင့် ဦးခေါင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
Verse 24
भूमौ निपतितास्तत्र शतशोऽथ सहस्रशः । निकृत्तांगा महाशस्त्रैर्निहता वीरसंमताः
ထိုနေရာတွင် ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီသော သူတို့သည် လက်နက်ကြီးများဖြင့် အပိုင်းပိုင်းပြတ်ကာ လဲကျသေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ကျော်ကြားသော သူရဲကောင်းများပင် ကျဆုံးခဲ့ရသည်။
Verse 25
केषांचिद्बाहवश्छिन्ना खड्पातैस्सुदारुणैः । केषांचिदूरवश्छिन्ना वीराणां मानिनां मृधे
ထိုပြင်းထန်သော စစ်ပွဲတွင် အချို့၏ လက်ရုံးများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချက်များဖြင့် ပြတ်တောက်သွားပြီး အချို့သော သူရဲကောင်းများ၏ ပေါင်များလည်း အဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။
Verse 26
केचिन्मथितसर्वांगा गदाभिर्मुद्गरैस्तथा । केचिन्निर्भिन्नहृदयाः पाशैर्भल्लैश्च पातिताः
အချို့မှာ လက်နက်ကြီးများနှင့် တူများဖြင့် ကိုယ်လက်အင်္ဂါများ ကြေမွပျက်စီးခဲ့ရပြီး၊ အချို့မှာ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ခံရကာ ကြိုးကွင်းများနှင့် မြားချွန်များဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျခဲ့ကြသည်။
Verse 27
केचिद्विदारिताः पृष्ठे कुंतैरृष्टिभिरंकुशैः । छिन्नान्यपि शिरांस्येव पतितानि च भूतले
အချို့မှာ လှံများ၊ တံကျင်များနှင့် ချိတ်များဖြင့် ကျောပြင်တွင် စုတ်ပြဲခဲ့ရပြီး၊ ဖြတ်တောက်ခံရသော ဦးခေါင်းများမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းခဲ့သည်။
Verse 28
बहूनि च कबंधानि नृत्यमानानि तत्र वै । वल्गमानानि शतशो उद्यतास्त्रकराणि च
ထိုနေရာ၌ အမှန်တကယ် ခေါင်းမဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာများ အများအပြား ကခုန်နေကြပြီး၊ ရာချီသောအရေအတွက်ဖြင့် ခုန်ပေါက်လှုပ်ရှားကာ လက်များတွင် လက်နက်များကို မြှောက်ထားကြ하였다။
Verse 29
नद्यः प्रवर्तितास्तत्र शतशोऽसृङ्वहास्तदा । भूतप्रेतादयस्तत्र शतशश्च समागताः
ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ရာချီသော မြစ်များ စီးဆင်းလာကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သွေးကို သယ်ဆောင်သည့် စီးကြောင်းများဖြစ်하였다။ ထိုနေရာ၌ပင် ဘူတ၊ ပရေတ စသည့် အဖွဲ့အစည်းများလည်း ရာချီဖြင့် စုဝေးလာကြ하였다။
Verse 30
गोमायवश्शिवा तत्र भक्षयन्तः पलं बहु । तथा गृध्रवटाश्येना वायसा मांसभक्षकाः । बुभुजुः पतितानां च पलानि सुबहूनि वै
ထိုနေရာ၌ ခွေးတောနှင့် ဟိုင်ယီနာတို့သည် အသားကို များစွာ ကိုက်စားကြ၏။ ထို့အတူ လင်းတ၊ လင်းနို့၊ သိမ်းငှက်နှင့် ကျီးကန်းတို့ကဲ့သို့ အသားစားငှက်များသည် လဲကျသေဆုံးသူတို့၏ အသားအပိုင်းများကို အလွန်များစွာ စားသုံးကြ၏။
Verse 31
एतस्मिन्नन्तरे तत्र तारकाख्यो महाबलः । सैन्येन महता सद्यो ययौ योद्धुं सुरान् प्रति
ထိုအချိန်အတွင်း၌ အင်အားကြီးသော တာရကာဟု အမည်ရသူသည် စစ်တပ်အလွန်ကြီးမားစွာနှင့်အတူ ချက်ချင်း ထွက်ခွာကာ ဒေဝတားတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ စစ်တိုက်ရန် သွားလေ၏။
Verse 32
देवा दृष्ट्वा समायान्तं तारकं युद्धदुर्मदम् । योद्धुकामं तदा सद्यो ययुश्शक्रादयस्तदा । बभूवाथ महोन्नादस्सेनयोरुभयोरपि
ဒေဝတားတို့သည် စစ်ပွဲမူးယစ်မောဟန်ဖြင့် မာန်တက်လာသော တာရကာကို မြင်ကြသော်၊ ထိုအချိန်၌ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ဦးဆောင်၍ ချက်ချင်း ထွက်ခွာကာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ဖြင့် ရင်ဆိုင်ကြ၏။ ထို့နောက် နှစ်ဖက်စစ်တပ်တို့မှ ကြီးမားသော ဟုန်းဟုန်းညံသံ ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 33
अथाभूद्द्वंद्वयुद्धं हि सुरासुरविमर्दनम् । यं दृष्ट्वा हर्षिता वीराः क्लीबाश्च भयमागता
ထို့နောက် ဒေဝနှင့် အဆုရတို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြသည့် နှစ်ဖက်ပြိုင်စစ်ပွဲကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုကိုမြင်သော် သူရဲကောင်းတို့ ဝမ်းမြောက်တက်ကြွကြပြီး၊ ကြောက်ရွံ့သူကံမကောင်းတို့မှာ ကြောက်လန့်ခြင်းက ဖမ်းဆီးသွား၏။
Verse 34
तारको युयुधे युद्धे शक्रेण दितिजो बली । अग्निना सह संह्रादो जंभेनैव यमः स्वयम्
ထိုစစ်ပွဲတွင် အင်အားကြီး ဒိတိဇ တာရကသည် သက္ကရ (အိန္ဒြ) နှင့် တိုက်ခိုက်၏။ သံဟ္ရာဒသည် အဂ္နိနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး၊ ယမမင်းကိုယ်တိုင် ဂျမ္ဘနှင့် တိုက်ခိုက်၏။
Verse 35
महाप्रभुर्नैरृतेन पाशी सह बलेन च । सुवीरो वायुना सार्धं पवमानेन गुह्यराट्
မဟာပရဘု၊ အင်အားကြီးသခင်သည် နိုင်ရဋ (Nairṛta) နှင့်အတူ ချီတက်သွား၏။ ပါရှီ (Pāśī) သည် ဘလ (Bala) နှင့်အတူ လိုက်ပါ၏။ စုဝီရ (Suvīra) သည် ဝါယု (Vāyu) နှင့် ပဝမာန (Pavamāna) တို့နှင့်အတူ ရှေ့တိုး၍၊ ဂုဟျရာတ် (Guhyarāṭ) — ဂုဟျကများ၏ ဘုရင် — လည်း မိမိနေရာယူ၏။ ထို့ကြောင့် သခင်၏အလိုအတွက် ဒေဝပရိဝါရတို့သည် စည်းကမ်းတကျ တန်းစီစုဝေးကြ၏။
Verse 36
ईशानेन समं शंभुर्युयुधे रणवित्तमः । शुंभश्शेषेण युयुधे कुंभश्चन्द्रेण दानवः
စစ်ပညာကို အထူးကျွမ်းကျင်သော သမ္ဘု (Śambhu) သည် ဣရှာန (Īśāna) နှင့် တန်းတူအင်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်၏။ ရှုမ္ဘ (Śuṃbha) သည် ရှေရှ (Śeṣa) နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပြီး၊ ဒါနဝ ကုမ္ဘ (Kuṃbha) သည် စန္ဒြ (Candra) — လ — နှင့် တိုက်ခိုက်၏။
Verse 37
कुंबरो मिहिरेणाजौ महाबल पराक्रमः । युयुधे परमास्त्रैश्च नानायुद्धविशारदः
ထိုစစ်မြေပြင်၌ အင်အားနှင့် သတ္တိကြီးမားသော ကုမ္ဘရ (Kumbara) သည် မိဟိရ (Mihira) ကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်၍ အထွတ်အထိပ်သော ဒေဝအာယုဓများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် စစ်နည်းစစ်ဟန် မျိုးစုံ၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်၏။
Verse 38
एवं द्वन्द्वेन युद्धेन महता च सुरासुराः । संगरे युयुधुस्सर्वे बलेन कृतनिश्च याः
ထိုသို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်ခိုက်သော ပြင်းထန်သည့် ဒွန္ဒယုဒ္ဓများနှင့် ကြီးမားသည့် စစ်ပွဲကြောင့်၊ ဒေဝနှင့် အသူရ အားလုံးသည် ထိုစစ်မြေ၌ ကိုယ်ပိုင်အားအင်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာကာ တိုက်ခိုက်ကြ하였다။
Verse 39
अन्योन्यं स्पर्द्धमानास्तेऽमरा दैत्या महाबलाः । तस्मिन्देवासुरे युद्धे दुर्जया अभवन्मुने
အို မုနိ၊ အချင်းချင်း စိန်ခေါ်ယှဉ်ပြိုင်နေသော အင်အားကြီး ဒေဝများနှင့် ဒೈတျများသည် ဒေဝ-အသူရ စစ်ပွဲ၌ အလွန်အမင်း အနိုင်ယူရခက်ခဲသူများ ဖြစ်လာကြ하였다။
Verse 40
तदा च तेषां सुरदानवानां बभूव युद्धं तुमुलं जयैषिणाम् । सुखावहं वीरमनस्विनां वै भयावहं चैव तथेतरेषाम्
ထိုအခါ အောင်မြင်လိုသော ဒေဝများနှင့် ဒာနဝများအကြား၌ ပြင်းထန်၍ ဆူညံသည့် စစ်ပွဲကြီး ပေါ်ပေါက်လာ하였다။ သူရဲကောင်း၍ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူတို့အတွက် အားတက်ရွှင်လန်းစေသော်လည်း၊ အခြားသူတို့အတွက်မူ အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်하였다။
Verse 41
मही महारौद्रतरा विनष्टकैस्सुरासुरैर्वै पतितैरनेकशः । तस्मिन्नगम्यातिभयानका तदा जाता महासौख्यवहा मनस्विनाम्
နတ်ဒေဝါများနှင့် အသူရာများ၏ အလောင်းများကြောင့် မြေပြင်သည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်။ သို့သော် တည်ကြည်သောစိတ်ရှိသူများအတွက်မူ ဤသည်မှာ မင်္ဂလာတစ်ပါးနှင့် စိတ်ချမ်းမြေ့စရာပင်ဖြစ်သည်။
The formal commencement of the Devas–Tāraka conflict: the devas mobilize with Kumāra in the vanguard, Tāraka responds by marching with a great army, and the battlefield encounter is framed by divine assurance.
It functions as a Śiva-authorized speech-act that converts strategy into destiny: victory is promised not as fate alone but as the fruit of correct alignment—placing Kumāra (Śiva-tejas embodied) at the forefront.
Śiva-tejas (empowering radiance), collective deva morale expressed through siṃhanāda (lion-roar), and the transcendent directive voice (vyoma-vāṇī) that mediates Śiva’s will into the battlefield.