द्वारपाल-गणेशसंवादः / The Dialogue at the Gate: Gaṇeśa and Śiva’s Gaṇas

Verse 1

ब्रह्मोवाच । गणास्ते क्रोधसंपन्नास्तत्र गत्वा शिवाज्ञया । पप्रच्छुर्गिरिजापुत्रं तं तदा द्वारपालकम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ဒေါသပြည့်ဝသော သီဝဂဏာတို့သည် သီဝ၏အမိန့်အတိုင်း ထိုနေရာသို့သွားကာ ထိုအခါ တံခါးစောင့်အဖြစ် ရပ်နေသော ဂိရိဇာ၏သားကို မေးမြန်းကြ၏။

Verse 2

शिवगणा ऊचुः । कोऽसि त्वं कुत आयातः किं वा त्वं च चिकीर्षसि । इतोऽद्य गच्छ दूरं वै यदि जीवितुमिच्छसि

သီဝ၏ဂဏာတို့က ပြောကြသည်။ “သင်သည် မည်သူနည်း။ ဘယ်ကလာသနည်း။ ဘာကိုလုပ်လိုသနည်း။ အသက်ရှင်လိုပါက ယနေ့ပင် ဒီနေရာမှ ချက်ချင်းထွက်ခွာ၍ ဝေးဝေးသို့ သွားလော့။”

Verse 3

ब्रह्मोवाच । तदीयं तद्वचः श्रुत्वा गिरिजातनयस्स वै । निर्भयो दण्डपाणिश्च द्वारपानब्रवीदिदम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ထိုသူ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဂိရိဇာ (ပါရဝတီ) ၏ သားသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ လက်၌ တုတ်ကို ကိုင်ကာ တံခါးစောင့်များအား ဤသို့ ပြော하였다။

Verse 4

गणेश उवाच । यूयं के कुत आयाता भवंतस्सुन्दरा इमे । यात दूरं किमर्थं वै स्थिता अत्र विरोधिनः

ဂဏေရှက ပြောသည်—«သင်တို့သည် မည်သူနည်း၊ ဘယ်က လာကြသနည်း၊ ဤအထဲမှ လှပသူတို့လည်း ရှိ၏။ ဝေးဝေးသို့ သွားကြလော့။ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် ဆန့်ကျင်သူများအဖြစ် ရပ်နေကြသနည်း»။

Verse 5

ब्रह्मोवाच । एवं श्रुत्वा वचस्तस्य हास्यं कृत्वा परस्परम् । ऊचुस्सर्वे शिवगणा महावीरा गतस्मयाः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ရှိဝ၏ ရဲရင့်သော ဂဏာတော်များသည် အချင်းချင်း ရယ်မောကြ၍ မာနနှင့် အထင်ကြီးမှုကို ပယ်ဖျက်ကာ အားလုံးက ပြောဆိုကြ၏။

Verse 6

परस्परमिति प्रोच्य सर्वे ते शिवपार्षदाः । द्वारपालं गणेशं तं प्रत्यूचुः कुद्धमानसाः

“အချင်းချင်း ပြောကြစို့” ဟု ဆိုကာ ရှိဝ၏ ပါရ်သဒ်တော်များ အားလုံးသည် ဒေါသကြောင့် စိတ်မီးလောင်လျက် တံခါးစောင့် ဂဏေရှကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်၍ ပြောကြ၏။

Verse 7

शिवगणा ऊचुः । श्रूयतां द्वारपाला हि वयं शिवगणा वराः । त्वां निवारयितुं प्राप्ताश्शंकरस्याज्ञया विभोः

ရှိဝဂဏာတို့က ဆိုကြသည်။ “နားထောင်ကြလော့၊ တံခါးစောင့်တို့။ ငါတို့သည် ရှိဝ၏ မြတ်သော ဂဏာတော်များ ဖြစ်ကြ၏။ အထွဋ်အမြတ် သခင် ရှင်ကရာ၏ အမိန့်တော်အရ သင်တို့ကို တားဆီးရန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။”

Verse 8

त्वामपीह गणं मत्वा न हन्यामीन्यथा हतः । तिष्ठ दूरे स्वतस्त्वं च किमर्थं मृत्युमीहसे

ဤနေရာတွင်ပင် သင့်ကို ရှီဝ၏ ဂဏာတစ်ပါးဟု ထင်မှတ်၍၊ အခြားသူများကို သတ်ခဲ့သကဲ့သို့ သင့်ကို မထိုးခတ်မည်မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် သင်ကိုယ်တိုင် အဝေးတွင် ရပ်နေပါ—အဘယ်ကြောင့် သေခြင်းကို ရှာဖွေနေသနည်း။

Verse 9

ब्रह्मोवाच इत्युक्तोऽपि गणेशश्च गिरिजातनयोऽभयः । निर्भर्त्स्य शंकरगणान्न द्वारं मुक्तवांस्तदा

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ဆိုသော်လည်း ဂဏေရှ—ဂိရိဇာ၏သား၊ မကြောက်မရွံ့သူ—သည် သင်္ကရ၏ဂဏများကို ပြစ်တင်ကာ ထိုအခါ၌ပင် တံခါးကို မဖွင့်ခဲ့။

Verse 10

ते सर्वेपि गणाश्शैवास्तत्रत्या वचनं तदा । श्रुत्वा तत्र शिवं गत्वा तद्वृत्तांतमथाब्रुवन्

ထို့နောက် ထိုနေရာရှိ ရှိုင်ဝဂဏများအားလုံးသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် သခင်ရှီဝထံ သွားကာ ဖြစ်ပွားသမျှ အကြောင်းအရာကို လျော်ကန်စွာ တင်ပြကြ၏။

Verse 11

ततश्च तद्वचः श्रुत्वाद्भुतलीलो महेश्वरः । विनिर्भर्त्स्य गणानूचे निजांल्लोकगतिर्मुने

ထို့နောက် ထိုစကားကို ကြားသော် အံ့ဖွယ်လီလာဖြင့် လောကကို ဦးဆောင်တော်မူသော မဟေရှွရသည် မိမိဂဏများကို ပြစ်တင်ကာ၊ အို မုနိ၊ မိမိအာဏာနယ်အတွင်း လိုက်နာရမည့် သင့်လျော်သော လမ်းစဉ်ကို ပြောကြားတော်မူ၏။

Verse 12

महेश्वर उवाच । कश्चायं वर्तते किं च ब्रवीत्यरिवदुच्छ्रितः । किं करिष्यत्यसद्बुद्धिः स्वमृत्युं वांछति ध्रुवम्

မဟေရှွရမိန့်တော်မူသည်။ «ဤသူသည် မည်သူနည်း၊ ဘာလုပ်နေသနည်း—ရန်သူကဲ့သို့ မာန်မာနဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ပြောဆိုသနည်း။ မကောင်းသော ဉာဏ်ရှိသူက ဘာကို ပြုနိုင်မည်နည်း။ အမှန်တကယ် သူသည် မိမိသေခြင်းကို သေချာစွာ တောင်းတနေသည်»။

Verse 13

दूरतः क्रियतां ह्येष द्रारपालो नवीनकः । क्लीबा इव स्थितास्तस्य वृत्तं वदथ मे कथम्

“ဒီတံခါးစောင့်အသစ်ကို အဝေးသို့ ပို့လိုက်ကြ။ မင်းတို့က ဘာကြောင့် သူ့ရှေ့မှာ ကြောက်ရွံ့သူလို ရပ်နေကြသနည်း။ ပြောပါ—သူ့အကြောင်း ဘာဖြစ်နေသလဲ?”

Verse 14

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखंडे गणविवादवर्णनं नाम चतुर्दशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်နိုးအပ်သော သရီရှီဝမဟာပုရာဏ၌ ဒုတိယ ရုဒြသံဟိတာ၏ စတုတ္ထ ကုမာရခဏ္ဍတွင် “ဂဏာတို့၏ အငြင်းပွားမှု ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ဆယ့်လေးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 15

शिवगणा ऊचुः । रे रे द्वारप कस्त्वं हि स्थितश्च स्थापितः कुतः । नैवास्मान्गाणयस्येवं कथं जीवितुमिच्छसि

ရှီဝ၏ ဂဏာများက ပြောကြသည်—“ဟေ ဟေ တံခါးစောင့်၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဒီမှာ ဘာကြောင့် ရပ်နေသလဲ၊ မင်းကို ဘယ်သူက ခန့်ထားတာလဲ။ ငါတို့ကို မသိမမြင်သလို လုပ်နေတယ်; ဒီလိုလုပ်ရင် မင်း ဘယ်လို အသက်ရှင်ချင်သလဲ?”

Verse 16

द्वारपाला वयं सर्वे स्थितः किं परिभाषसे । सिंहासनगृहीतश्च शृगालः शिवमीहते

«ငါတို့အားလုံးသည် တံခါးစောင့်များအဖြစ် ဤနေရာတွင် ရပ်တည်နေကြသည်—အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မရိုမသေစွာ ပြောဆိုသနည်း? ထီးနန်းကို လုယူထားသော မြေခွေးတစ်ကောင်ပင် သီဝကို တောင့်တနေသော်လည်း၊ ၎င်း၏ မာနကြီးမှုက ထိုအာသနာနှင့် မထိုက်တန်စေ»။

Verse 17

तावद्गर्जसि मूर्ख त्वं यावद्गण पराक्रमः । नानुभूतस्त्वयात्रैव ह्यनुभूतः पतिष्यसि

မိုက်မဲသူရေ၊ သင်ဟာ သီဝ၏ ဂဏာတို့၏ အင်အားကို မခံစားရသေးသရွေ့သာ ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ဒီနေရာ ဒီအခိုက်အတန့်မှာပင် အမှန်တကယ် ခံစားရလျှင် သင်သည် လဲကျမည်—မသိမမြင်သေးသည့် အရာကြောင့်ပင်။

Verse 18

इत्युक्तस्तैस्सुसंकुद्धो हस्ताभ्यां यष्टिकां तदा । गृहीत्वा ताडयामास गणांस्तान्परिभाषिणः

သူတို့က ထိုသို့ ပြောဆိုသဖြင့် သူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွား၏။ ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တုတ်တံကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မထီမဲ့မြင် ပြောဆိုခဲ့သော ဂဏာတို့ကို စတင်ရိုက်နှက်လေ၏။

Verse 19

उवाचाथ शिवापुत्रः परिभर्त्स्य गणेश्वरान् । शंकरस्य महावीरान्निर्भयस्तान्गणेश्वरः

ထို့နောက် သီဝ၏ သားတော်သည် ဂဏေရှ္ဝရတို့ကို တားမြစ်သကဲ့သို့ ပြောဆိုလေ၏။ ရှင်ကရ၏ မဟာသူရဲကောင်း ဂဏေရှ္ဝရတို့အား မကြောက်မရွံ့ဖြင့်၊ မိမိသည် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ပြောကြားလေ၏။

Verse 20

शिवापुत्र उवाच । यात यात ततो दूरे नो चेद्वो दर्शयामि ह । स्वपराक्रममत्युग्रं यास्यथात्युपहास्यताम्

ရှီဝ၏သားက မိန့်တော်မူသည်— «သွားကြ၊ ဒီနေရာမှ ဝေးဝေးသို့ သွားကြ။ မသွားလျှင် ငါ၏ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော သတ္တိအင်အားကို သင်တို့အား ပြမည်။ သင်တို့သည် အလွန်အမင်း အရှက်ကွဲ၍ လူအများ၏ ရယ်စရာ ဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 21

इत्याकर्ण्य वचस्तस्य गिरिजातनयस्य हि । परस्परमथोचुस्ते शंकरस्य गणास्तदा

ဂိရိဇာ၏သား၏ စကားကို ထိုသို့ ကြားပြီးနောက်၊ ရှင်ကရာ၏ ဂဏာများသည် ထိုအခါ အချင်းချင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုကြ၏။

Verse 22

शिवगणा ऊचुः । किं कर्तव्यं क्व गंतव्यं माक्रियते स न किं पुनः । मर्यादा रक्ष्यतेऽस्माभिरन्यथा किं ब्रवीति च

ရှီဝ၏ ဂဏာတို့က ပြောကြသည်– «ဘာလုပ်ရမည်နည်း၊ ဘယ်ကို သွားရမည်နည်း။ သူက ဘာမှ မလုပ်ဘူး—ဒါဆို နောက်ထပ် ဘာလုပ်နိုင်မလဲ။ ငါတို့က မရျာဒါ၊ အကျင့်စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းနေကြသည်; မဟုတ်လျှင် သူက ငါတို့ကို ဘာပြောမလဲ။»

Verse 23

ब्रह्मोवाच । ततश्शंभुगणास्सर्वे शिवं दूरे व्यवस्थितम् । क्रोशमात्रं तु कैलासाद्गत्वा ते च तथाब्रुवन्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် သမ္ဘု၏ ဂဏာအစုအဝေး အားလုံးသည် ကိုင်လာသမှ ကရိုးရှ တစ်ကွာလောက် သွားပြီး အဝေးတွင် ရပ်နေသော ရှီဝကို တွေ့ကြသည်။ ထို့နောက် နီးကပ်သွား၍ ထိုသို့ မိန့်ကြားကြ၏။

Verse 24

शिवो विहस्य तान्सर्वांस्त्रिशूलकर उग्रधीः । उवाच परमेशो हि स्वगणान् वीरसंमतान्

ထို့နောက် တြိရှူလကို လက်တွင် ကိုင်ဆောင်၍ စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်သော အထွဋ်အမြတ် ပရမေရှဝရ ရှီဝသည် ရယ်မောကာ၊ ဗီရသတ္တိဖြင့် ချီးမွမ်းခံရသော မိမိ၏ ဂဏာသူရဲကောင်းတို့အား မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 25

शिव उवाच । रेरे गणाः क्लीबमता न वीरा वीरमानिनः । मदग्रे नोदितुं योग्या भर्त्सितः किं पुनर्वदेत्

ရှီဝက မိန့်တော်မူသည်။ «ဟေ ဂဏာတို့၊ သင်တို့သည် ကြောက်ရွံ့နူးညံ့၍ ယောက်ျားမပီသသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူရဲကောင်းမဟုတ်ဘဲ သူရဲကောင်းဟု ထင်မြင်နေကြ၏။ ငါ့ရှေ့၌ စကားထွက်ရန် မသင့်တော်ကြ; တားမြစ်ပြစ်တင်ခံပြီးနောက် ထပ်မံ မည်သို့ ပြောနိုင်မည်နည်း?»

Verse 26

गम्यतां ताड्यतां चैष यः कश्चित्प्रभवेदिह । बहुनोक्तेन किं चात्र दूरीकर्तव्य एव सः

«ဒီမှာ ထလာရဲသူ မည်သူမဆိုကို မောင်းထုတ်ကြ၊ ထိုးနှက်ကြ။ ဒီကိစ္စမှာ စကားများပြော၍ အကျိုးမရှိ။ သူကို အဝေးသို့ တိတိကျကျ ခွာထားရမည်»

Verse 27

ब्रह्मोवाच । इति सर्वे महेशेन जग्मुस्तत्र मुनीश्वर । भर्त्सितास्तेन देवेन प्रोचुश्च गणसत्तमाः

ဗြဟ္မာက ပြော၏—ဤသို့ဖြစ်၍ မုနိရှင်အထွတ်အမြတ်ရေ၊ အားလုံးသည် မဟေရှာနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ သွားကြ၏။ ထိုဘုရားက ပြစ်တင်ဆုံးမသဖြင့်၊ ရှိဝ၏ ဂဏာတို့အနက် အထူးမြတ်သူများက ထိုနောက် ပြောဆိုကြ၏။

Verse 28

शिवगणा ऊचुः । रेरे त्वं शृणु वै बाल बलात्किं परिभाषसे । इतस्त्वं दूरतो याहि नो चेन्मृत्युर्भविष्यति

ရှီဝ၏ ဂဏာတို့က ပြောကြ၏—“ဟေး၊ နားထောင်စမ်း ကလေးရေ။ အဘယ်ကြောင့် အင်အားအပေါ်မူတည်၍ မာန်မာနဖြင့် ပြောဆိုသနည်း။ ဒီနေရာမှ ချက်ချင်း ဝေးဝေးသို့ သွားလော့—မဟုတ်လျှင် သေမင်းသည် သင့်အပေါ် ကျရောက်လိမ့်မည်။”

Verse 29

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचस्तेषां शिवाज्ञाकारिणां ध्रुवम् । शिवासुतस्तदाभूत्स किं करोमीति दुःखितः

ဗြဟ္မာက ပြော၏—ရှီဝ၏ အမိန့်ကို အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်သူတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ရှီဝ၏ သားတော်သည် စိတ်မသာဖြစ်ကာ “ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ” ဟု စိုးရိမ်ဝမ်းနည်း၍ တွေးတောလေ၏။

Verse 30

एतस्मिन्नंतरे देवी तेषां तस्य च वै पुनः । श्रुत्वा तु कलहं द्वारि सखीं पश्येति साब्रवीत्

ထိုအချိန်အတွင်း ဒေဝီသည် တံခါးဝ၌ သူတို့နှင့် သူအကြား ဖြစ်ပွားနေသော အငြင်းပွားသံကို ထပ်မံကြားသဖြင့်၊ မိမိ၏ မိတ်ဖက်မိန်းကလေးအား “သွားကြည့်ပါ” ဟု ပြောလေ၏။

Verse 31

समागत्य सखी तत्र वृत्तांतं समबुध्यत । क्षणमात्रं तदा दृष्ट्वा गता हृष्टा शिवांतिकम्

အဲဒီနေရာသို့ ရောက်လာသော မိန်းကလေးမိတ်ဆွေသည် ဖြစ်ရပ်အလုံးစုံကို နားလည်သိမြင်하였다။ ခဏတစ်ခဏသာ မြင်ပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်စွာ သီဝ၏ ရှေ့တော်သို့ သွားလေ၏။

Verse 32

तत्र गत्वा तु तत्सर्वं वृत्तं तद्यदभून्मुने । अशेषेण तया सख्या कथितं गिरिजाग्रतः

ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီးနောက်၊ အို မုနိ၊ ထိုရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေမသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို မကျန်မလပ် အစုံအလင် ပြောကြားကာ ဂိရိဇာ (ပါရဝတီ) ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပြန်လည်တင်ပြ하였다။

Verse 33

सख्युवाच । अस्मदीयो गणो यो हि स्थितो द्वारि महेश्वरि । निर्भर्त्सयति तं वीराश्शंकरस्य गणा ध्रुवम्

မိတ်ဆွေက ပြောသည်— «အို မဟေရှဝရီ၊ တံခါးဝ၌ ရပ်နေသော ကျွန်ုပ်တို့၏ ဂဏတစ်ဦးကို သင်္ကရာ၏ ရဲရင့်သော ဂဏများက မလွဲမသွေ တင်းကျပ်စွာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေကြပါသည်»။

Verse 34

शिवश्चैव गणास्सर्वे विना तेऽवसरं कथम् । प्रविशंति हठाद्गेहे नैतच्छुभतरं तव

«သင်က အခွင့်အရေးမပေးဘဲ၊ ရှိဝတော်မူသော သီဝနှင့် သူ၏ ဂဏအားလုံးသည် သင့်အိမ်သို့ အတင်းအကျပ် ရုတ်တရက် ဝင်လာနိုင်မည်နည်း။ သင့်အတွက် ဤထက် မင်္ဂလာကောင်းသော အရာ မရှိနိုင်ပါ»။

Verse 35

सम्यक् कृतं ह्यनेनैव न हि कोपि प्रवेशितः । दुःखं चैवानुभूयात्र तिरस्कारादिकं तथा

သူပြုလုပ်ခဲ့သမျှသည် အမှန်တကယ် သင့်လျော်၏။ အကြောင်းမူကား မည်သူမျှ ဝင်ခွင့်မရခဲ့ကြ။ ဤနေရာ၌တော့ ဒုက္ခဝေဒနာနှင့် အရှက်ခွဲခြင်း စသည့်အရာများကိုသာ ခံစားရမည်။

Verse 36

अतः परन्तु वाग्वादः क्रियते च परस्परम् । वाग्वादे च कृते नैव तर्ह्यायान्तु सुखेन वै

ထို့ကြောင့် သင်တို့အကြား စကားဖြင့် အငြင်းပွားခြင်းကို ထပ်မလုပ်ကြပါနှင့်။ ဤစကားအငြင်းပွားမှု ဆက်လက်ရှိနေပါက ငြိမ်းချမ်းမှုကို မရနိုင်ပါ; ထို့ကြောင့် သဟဇာတဖြင့် စုစည်းကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက်သွားကြလော့။

Verse 37

कृतश्चैवात्र वाग्वादस्तं जित्वा विजयेन च । प्रविशंतु तथा सर्वे नान्यथा कर्हिचित्प्रिये

«ဤနေရာ၌ စကားပြောအငြင်းပွားမှု ပြီးစီးခဲ့ပြီ။ သူ့ကို အနိုင်ယူ၍ အောင်မြင်ခြင်းကို ရရှိပြီးနောက်၊ အားလုံးတို့သည် ထိုအတိုင်း ဝင်ရောက်ကြစေ—အချစ်ရေ၊ မည်သည့်အခါမျှ အခြားနည်းမဟုတ်စေ» ဟု ဆို၏။

Verse 38

अस्मिन्नेवास्मदीये वै सर्वे संभर्त्सिता वयम् । तस्माद्देवि त्वया भद्रे न त्याज्यो मान उत्तमः

ဤကိစ္စသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်ပတ်သက်သဖြင့် အားလုံးက အပြစ်တင်ခံရကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဒေဝီ၊ မင်္ဂလာရှိသောသူမ၊ သင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကိုယ်ဂုဏ်သိက္ခာကို မစွန့်ပစ်ပါနှင့်။

Verse 39

शिवो मर्कटवत्तेऽद्य वर्तते सर्वदा सति । किं करिष्यत्यहंकारमानुकूल्यं भविष्यति

“ယနေ့ သီဝသည် မျောက်ကဲ့သို့ ပြုမူနေသည်၊ အို စတီ—အမြဲတမ်းလည်း ထိုသို့ပင်။ အဟင်္ကာရ (မာန) က ဘာလုပ်နိုင်မလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ လိုက်လျောညီထွေမှုနှင့် သဟဇာတသာ ဖြစ်လာမည်” ဟုဆို၏။

Verse 40

ब्रह्मोवाच । अहो क्षणं स्थिता तत्र शिवेच्छावशतस्सती

ဗြဟ္မာက ပြောသည်– “အဟာ! စတီသည် ခဏတစ်ခဏသာ ထိုနေရာ၌ ရပ်နေခဲ့ပြီး သီဝ၏ အလိုတော်အောက်၌ လုံးဝကျရောက်နေ၏”။

Verse 41

मनस्युवाच सा भूत्वा मानिनी पार्वती तदा

ထို့နောက် ပါရဝတီသည် မာနတက်၍ စိတ်နာသွားကာ မိမိစိတ်အတွင်း၌ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 42

शिवोवाच । अहो क्षणं स्थितो नैव हठात्कारः कथं कृतः । कथं चैवात्र कर्त्तव्यं विनयेनाथ वा पुनः

ရှီဝက ပြောတော်မူသည်– «အိုဟို! မင်းက တစ်ခဏတောင် မနေခဲ့ဘူး။ အတင်းအကျပ်လုပ်ရပ်ကို ဘယ်လို လုပ်ခဲ့သနည်း။ ယခု ဒီနေရာမှာ ဘာကို လုပ်သင့်သနည်း—နှိမ့်ချမှုနှင့် ယဉ်ကျေးစွာ နာခံခြင်းဖြင့်လား၊ သို့မဟုတ် အခြားနည်းဖြင့်လား?»

Verse 43

भविष्यति भवत्येव कृतं नैवान्यथा पुनः । इत्युक्त्वा तु सखी तत्र प्रेषिता प्रियया तदा

«ဖြစ်လာမည်—အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်; ဆုံးဖြတ်ပြီးသောအရာသည် ထပ်မံ၍ မပြောင်းလဲနိုင်» ဟုဆိုကာ၊ ချစ်မြတ်နိုးသော မိန်းကလေးသည် ထိုအချိန်တွင် မိမိ၏ မိတ်ဆွေမကို ထိုနေရာသို့ စေလွှတ်လိုက်၏။

Verse 44

समागत्याऽब्रवीत्सा च प्रियया कथितं हि यत् । तमाचष्ट गणेशं तं गिरिजातनयं तदा

ထို့နောက် သူမသည် ရောက်လာကာ ချစ်သူမက ပြောထားသမျှကို တိတိကျကျ ပြန်လည်ပြောကြား၏။ ထိုအချိန်တွင် ဂိရိဇာ၏ သားတော် ဂဏေရှကို ထိုစကားကို တင်ပြလေ၏။

Verse 45

सख्युवाच । सम्यक्कृतं त्वया भद्र बलात्ते प्रविशंतु न । भवदग्रे गणा ह्येते किं जयंतु भवादृशम्

အဖော်က ပြော၏— «ကောင်းလှ၏၊ မြတ်နိုးရသူ။ အင်အားဖြင့် ဤနေရာသို့ မဝင်စေပါနှင့်။ ဤဂဏာတို့သည် သင်၏ရှေ့၌ ရပ်နေကြသည်—သင်ကဲ့သို့သူကို မည်သို့ အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်း?»

Verse 46

कृतं चेद्वाकृतं चैव कर्त्तव्यं क्रियतां त्वया । जितो यस्तु पुनर्वापि न वैरमथ वा ध्रुवम्

လုပ်ပြီးသားဖြစ်စေ မလုပ်ရသေးသော်လည်း ဖြစ်စေ၊ လုပ်သင့်သောအရာကို သင်က လုပ်ပါ။ ထပ်မံ အနိုင်ယူခံရသူအတွက် အမြဲတမ်း ရန်ငြိုးတည်မြဲမည်ဟု မသေချာလှ။

Verse 47

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्या मातुश्चैव गणेश्वरः । आनन्दं परमं प्राप बलं भूरि महोन्नतिम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—ထိုသို့ သူမ၏စကားနှင့် မိခင်၏စကားကိုပါ ကြားနာပြီးနောက် ဂဏေရှဝရသည် အမြင့်ဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှု၊ အလွန်များသော အင်အားနှင့် မဟာမြင့်မြတ်မှုကို ရရှိ하였다။

Verse 48

बद्धकक्षस्तथोष्णीषं बद्ध्वा जंघोरु संस्पृशन् । उवाच तान्गणान् सर्वान्निर्भयं वचनं मुदा

ခါးဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ချည်ကာ ဦးထုပ် (အုဏ္ဏီဿ) ကိုလည်း ချည်ပြီး၊ ခြေထောက်အောက်ပိုင်းနှင့် ပေါင်ကို ထိကာ အဆင်သင့်ဖြစ်လျက်၊ သူသည် ဂဏာအားလုံးကို ပျော်ရွှင်စွာ မကြောက်မရွံ့သော စကားဖြင့် ပြောကြား하였다။

Verse 49

गणेश उवाच । अहं च गिरिजासूनुर्यूयं शिवगणास्तथा । उभये समतां प्राप्ताः कर्तव्यं क्रियतां पुनः

ဂဏေရှက မိန့်တော်မူသည်—“ငါလည်း ဂိရိဇာ၏ သားဖြစ်သည်၊ သင်တို့လည်း ရှိဝ၏ ဂဏာများပင် ဖြစ်ကြသည်။ နှစ်ဖက်စလုံး တန်းတူဖြစ်လာပြီ၊ ထို့ကြောင့် လုပ်သင့်သောအရာကို ထပ်မံ တရားမျှတစွာ ဆောင်ရွက်ကြလော့။”

Verse 50

भवंतो द्वारपालाश्च द्वारपोहं कथं न हि । भवंतश्च स्थितास्तत्राऽहं स्थितोत्रेति निश्चितम्

“သင်တို့သည် တံခါးစောင့်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ငါလည်း တံခါးစောင့်ပင် ဖြစ်၏—မဖြစ်နိုင်ဘဲ မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။ သင်တို့သည် ထိုနေရာ၌ တည်နေကြ၍၊ ငါသည် ဤနေရာ၌ တည်နေ၏; ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် သေချာ၏။”

Verse 51

भवद्भिश्च स्थितं ह्यत्र यदा भवति निश्चितम् । तदा भवद्भिः कर्त्तव्यं शिवाज्ञापरिपालनम्

“သင်တို့၏ ဤနေရာ၌ တည်နေမည်ဟူသော ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ခိုင်မာ၍ သေချာလာသောအခါ၊ ထိုအခါ သင်တို့အပေါ်၌ သခင် ရှိဝ၏ အမိန့်ကို ထိန်းသိမ်းကာ သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာခြင်းသည် တာဝန်ဖြစ်၏။”

Verse 52

इदानीं तु मया चात्र शिवाज्ञापरिपालनम् । सत्यं च क्रियते वीरा निर्णीतं मे यथोचितम्

ယခု ဤနေရာတွင် ငါသည် သီဝ၏ အမိန့်ကို အမှန်တကယ် လိုက်နာမည်။ အို သူရဲကောင်းတို့၊ သစ္စာတရားကိုလည်း ဆောင်ရွက်မည်—သင့်လျော်သကဲ့သို့ ငါဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။

Verse 53

तस्माच्छिवगणास्सर्वे वचनं शृणुतादरात् । हठाद्वा विनयाद्वा न गंतव्यं मन्दिरे पुनः

ထို့ကြောင့် ရှိဝ၏ ဂဏာအပေါင်းတို့၊ ငါ၏ အမိန့်ကို လေးစားစွာ နားထောင်ကြလော့။ အင်အားဖြင့်ဖြစ်စေ ယဉ်ကျေးစွာ တောင်းပန်၍ဖြစ်စေ ထိုဘုရားကျောင်းသို့ ထပ်မံ မဝင်ရ။

Verse 54

ब्रह्मोवाच । इत्युक्तास्ते गणेनैव सर्वे ते लज्जिता गणाः । ययुश्शिवांतिकं तं वै नमस्कृत्य पुरः स्थिताः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ထိုဂဏာ၏ စကားကြောင့် ဂဏာအပေါင်းတို့ ရှက်ကြောက်သွားကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် သခင်ရှီဝ၏ အနီးသို့ သွားကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ ရှေ့တွင် ရပ်နေကြ၏။

Verse 55

स्थित्वा न्यवेदयन्सर्वे वृत्तांतं च तदद्भुतम् । करौ बद्ध्वा नतस्कंधाश्शिवं स्तुत्वा पुरः स्थिताः

သူတို့သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်အကြောင်းကို အပြည့်အစုံ တင်ပြကြ၏။ လက်အုပ်ချီ၍ ပခုံးချ၍ လေးစားစွာ ရှီဝကို ချီးမွမ်းကာ ရှေ့တွင် ရပ်နေကြ၏။

Verse 56

तत्सर्वं तु तदा श्रुत्वा वृत्तं तत्स्वगणोदितम् । लौकिकीं वृत्तिमाश्रित्य शंकरो वाक्यमब्रवीत्

ထိုအခါ မိမိ၏ အစေခံဂဏာများ ပြောကြားသမျှ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ကြားပြီးနောက်၊ သင်္ကရသည် လောကီသဘောအတိုင်း အပြင်ပန်းအမူအရာယူကာ ဤစကားကို မိန့်ကြား၏။

Verse 57

शंकर उवाच श्रूयतां च गणास्सर्वे युद्धं योग्यं भवेन्नहि । यूयं चात्रास्मदीया वै स च गौरीगणस्तथा

ရှင်ကရာက ပြောသည်—“ဂဏာတို့ အားလုံး နားထောင်ကြလော့။ ယခုအချိန်သည် စစ်ပွဲအတွက် မသင့်တော်။ သင်တို့သည် ဤနေရာ၌ ငါ၏ အမှုထမ်းများပင် ဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုအဖွဲ့လည်း ဂေါရီ၏ ဂဏာအဖွဲ့ ဖြစ်သည်။”

Verse 58

विनयः क्रियते चेद्वै वश्यश्शंभुः स्त्रिया सदा । इति ख्यातिर्भवेल्लोके गर्हिता मे गणा धुवम्

ငါက လေးစားနှိမ့်ချမှု ပြုမိလျှင်၊ လောကတွင် အမြဲတမ်း “ရှမ္ဘူ (Śambhu) သည် မိန်းမ၏ အာဏာအောက်” ဟု နာမည်ထွက်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ငါ၏ ဂဏာများလည်း အပြစ်တင်ခံရမည်။

Verse 59

कृते चैवात्र कर्तव्यमिति नीतिर्गरीयसी । एकाकी स गणो बालः किं करिष्यति विक्रमम्

ဤနေရာ၌ အကောင်းဆုံးသော နীতিမှာ—“လုပ်ရမည့်အရာကို တကယ်လုပ်ရမည်” ဟူသည်။ တစ်ယောက်တည်းရှိသော ဂဏာက ကလေးသာဖြစ်၍၊ သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဘာသတ္တိပြနိုင်မလဲ။

Verse 60

भवंतश्च गणा लोके युद्धे चाति विशारदाः । मदीयाश्च कथं युद्धं हित्वा यास्यथ लाघवम्

သင်တို့ ဂဏာများသည် လောကတွင် စစ်ပွဲ၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်သူများဟု နာမည်ကြီးကြသည်။ ထို့ပြင် သင်တို့သည် ငါ၏ ကိုယ်ပိုင်အတော်အပါးများဖြစ်ရာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စစ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အလွယ်တကူ ထွက်ခွာနိုင်ကြသနည်း။

Verse 61

स्त्रिया ग्रहः कथं कार्यो पत्युरग्रे विशेषतः । कृत्वा सा गिरिजा तस्य नूनं फलमवाप्स्यति

မိန်းမတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကိုင်တွယ်တောင်းဆိုနိုင်မလဲ၊ အထူးသဖြင့် မိမိခင်ပွန်း၏ မျက်နှာရှေ့တွင်။ ဂိရိဇာ (Girijā) က သူ့အပေါ် အဲဒီလို ပြုမူလျှင်၊ ထိုအပြုအမူ၏ အကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 62

तस्मात्सर्वे च मद्वीराः शृणुतादरतो वचः । कर्त्तव्यं सर्वथा युद्धं भावि यत्तद्भवत्विति

ထို့ကြောင့် ငါ၏ရဲရင့်သူရဲကောင်းတို့အားလုံး၊ ငါ၏စကားကို လေးစားစွာ နားထောင်ကြ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စစ်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်; ကံကြမ္မာသတ်မှတ်သမျှ ဖြစ်လာပါစေ။

Verse 63

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा शंकरो ब्रह्मन् नानालीलाविशारदः । विरराम मुनिश्रेष्ठ दर्शयंल्लौकिकीं गतिम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ လီလာတော်များစွာ၌ ကျွမ်းကျင်သော သင်္ကရာ (ရှင်ဝ) သည်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ အို မုနိအထူးမြတ်၊ ပြင်ပလောကီအပြုအမူကို ပြသလျက် တိတ်ဆိတ်သွား၏။