कार्त्तिकेयान्वेषण-नन्दिसंवाद-वर्णनम् (Search for Kārttikeya and the Nandī Dialogue)

Verse 1

नारद उवाच । देवदेव प्रजानाथ ततः किमभवद्विधे । वदेदानीं कृपातस्तु शिवलीलासमन्वितम्

နာရဒက ဆိုသည်– “အို နတ်တို့၏နတ်၊ အို သတ္တဝါတို့၏အရှင်၊ အို ကံကြမ္မာကို စီမံသူ၊ ထို့နောက် ဘာဖြစ်ခဲ့သနည်း။ ယခု မေတ္တာကရုဏာဖြင့် ရှိဝ၏ လီလာတော်နှင့်တကွ ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ”။

Verse 2

ब्रह्मोवाच । कृत्तिकाभिर्गृहीते वै तस्मिञ्शंभुसुते मुने । कश्चित्कालो व्यतीयाय बुबुधे न हिमाद्रिजा

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– အို မုနိ၊ သမ္ဘု၏ သားတော်ကို ကೃတ္တိကာတို့က စောင့်ရှောက်ယူထားပြီးနောက် အချိန်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားသော်လည်း ဟိမာဒြိ၏ သမီးတော် (ပါရဝတီ) မသိရှိသေးလေ၏။

Verse 3

तस्मिन्नवसरे दुर्गा स्मेराननसरोरुहा । उवाच स्वामिनं शंभुं देवदेवेश्वरं प्रभुम्

ထိုအချိန်၌ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်နှာတော်ပေါ်တွင် အပြုံးတော်တင်နေသော ဒေဝီ ဒုရ္ဂါသည် မိမိ၏ အရှင် သမ္ဘု—ဒေဝဒေဝ၏ အရှင်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အုပ်စိုးရှင်တော်—ထံ မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 4

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखण्डे कार्त्तिकेयान्वेषणनन्दिसंवादवर्णनं नाम चतुर्थोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ရှိဝ မဟာပုရာဏ» အတွင်း ဒုတိယစာအုပ် ရုဒ္ရသံဟိတာ၌ စတုတ္ထ ကုမာရခဏ္ဍအတွင်းရှိ စတုတ္ထအခန်းသည် «ကာတ္တိကေယကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် နန္ဒီနှင့် ဆွေးနွေးပြောဆိုမှု ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ဖြင့် ပြီးဆုံးလေ၏။

Verse 5

कृपया योगिषु श्रेष्ठो विहारैस्तत्परोऽभवः । रतिभंगः कृतो देवैस्तत्र मे भवता भव

ကရုဏာကြောင့် အို ယောဂီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သင်သည် ကစားကွင်းသဘောဖြင့် လှည့်လည်သွားလာခြင်း၌ စိတ်တော်တင်ခဲ့၏။ ထိုနေရာ၌ ဒေဝတို့က သင်၏ ပေါင်းစည်းမှုကို ခွဲခွာပျက်စီးစေခဲ့ကြ၏; ထိုကိစ္စ၌ ငါ့ဘက်၌ ရပ်တည်ပါ—ငါနှင့်အတူ ဖြစ်ပါ။

Verse 6

भूमौ निपतितं वीर्यं नोदरे मम ते विभो । कुत्र यातं च तद्देव केन दैवेन निह्णुतम्

“အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်တော်မူသော အရှင်ဘုရား! မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသော သန္ဓေဗီရိယသည် ငါ့ဝမ်းထဲသို့ မဝင်လာပါ။ အို ဒေဝါ! ထိုအရာသည် ဘယ်သို့သွားသနည်း၊ မည်သည့် နတ်ဘုရား၏ အမိန့်တော်ကြောင့် ဖုံးကွယ်ထားသနည်း?”

Verse 7

कथं मत्स्वामिनो वीर्यममोघं ते महेश्वर । मोघं यातं च किं किंवा शिशुर्जातश्च कुत्रचित्

အို မဟေရှဝရ! ငါ့အရှင်၏ မပျက်မကွက်သော အာနုဘော်သည် မည်သို့ အကျိုးမဲ့ ဖြစ်နိုင်သနည်း။ သို့မဟုတ် မည်သို့မည်ပုံ အားနည်းသွားသနည်း။ သို့မဟုတ် တစ်နေရာရာတွင် ကလေးတစ်ဦး မွေးဖွားပြီးပြီလော။

Verse 8

ब्रह्मोवाच । पार्वतीवचनं श्रुत्वा प्रहस्य जगदीश्वरः । उवाच देवानाहूय मुनींश्चापि मुनीश्वर

ဗြဟ္မာက ပြောသည်– ပါရဝတီ၏ စကားကို ကြားသော် ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်သည် ပြုံးရယ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မုနိတို့၏ အရှင်ကြီးသည် ဒေဝတို့နှင့် မုနိတို့ကို ခေါ်ယူကာ ပြောကြားတော်မူ၏။

Verse 9

महेश्वर उवाच । देवाः शृणुत मद्वाक्यं पार्वतीवचनं श्रुतम् । अमोघं कुत्र मे वीर्यं यातं केन च निह्नुतम्

မဟာဒေဝက မိန့်တော်မူသည်။ «ဒေဝတို့၊ ငါ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့။ ပါရဝတီ၏စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ငါ၏မပျက်မယွင်းသော သတ္တိသည် ဘယ်သို့သွားသနည်း၊ မည်သူက ဖုံးကွယ်ထားသနည်း»

Verse 10

सभयं नापतत्क्षिप्रं स चेद्दंडं न चार्हति । शक्तौ राजा न शास्ता यः प्रजाबाध्यश्च भक्षकः

လူတစ်ယောက်သည် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း အမြန်ကာကွယ်မှုကို မရှာလျှင် မင်း၏ဒဏ်ခတ်မှုကို မထိုက်တန်။ သို့ရာတွင် အာဏာရှိလျက် မကောင်းမှုကို မတားဆီးသော မင်းသည် ကိုယ်တိုင်ပင် စားသောက်သူ—မိမိပြည်သူကို ဖိနှိပ်ထိခိုက်စေသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 11

शंभोस्तद्वचनं श्रुत्वा समालोच्य परस्परम् । ऊचुस्सर्वे क्रमेणैव त्रस्तास्तु पुरतः प्रभोः

ရှမ္ဘု၏ စကားတော်ကို ကြားပြီးနောက် သူတို့သည် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြကာ၊ ထို့နောက် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း အစဉ်လိုက် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သခင်ရှေ့တော်၌ ပြောကြားလေ၏။

Verse 12

विष्णुरुवाच । ते मिथ्यावादिनस्संतु भारते गुरुदारिकाः । गुरुनिन्दारताश्शश्वत्त्वद्वीर्यं यैश्च निह्नुतम्

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်—«ဘာရတ (Bhārata) နယ်မြေ၌ မုသာပြောသူတို့သည် ဂုရုကို သစ္စာဖောက်သူများ ဖြစ်ပါစေ။ သင်၏ မပြတ်မလျော့သော သူရဲကောင်းဂုဏ်ရောင်ကို ငြင်းပယ်၍ ဖုံးကွယ်ခဲ့သူတို့သည် ဂုရုကို အမြဲတမ်း အပြစ်တင်နိန္ဒာပြုခြင်း၌ ပျော်မွေ့ကြပါစေ»။

Verse 13

ब्रह्मोवाच । त्वद्वीर्यं निह्नुतं येन पुण्यक्षेत्रे च भारते । स नाऽन्वितो भवेत्तत्र सेवने पूजने तव

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—«ဘာရတ၏ သန့်ရှင်းသော မြေ၌၊ ပုဏ္ဏကေတ္တ (ပုဏ္ယက்ஷೇತ್ರ) အတွင်း သင်၏ သတ္တိတန်ခိုးကို ဖုံးကွယ်ထားသူသည် ထိုနေရာ၌ သင့်အား ဆောင်ရွက်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဝတ်ပြုခြင်းတွင် မသင့်တော်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 14

लोकपाला ऊचुः । त्वदवीर्यं निह्नुतं येन पापिना पतितभ्रमात् । भाजनं तस्य सोत्यन्तं तत्तपं कर्म संततिम्

လောကပါလတို့က ဆိုကြသည်— “ကျဆုံးသောမောဟကြောင့် သင်၏ဗီర్యကို ဖုံးကွယ်ထားသော အပြစ်သားသည် ထိုအကျိုးဆက်၏ အိုးအိမ်ဖြစ်ပါစေ။ တပဿနှင့် ကర్మကိစ္စများ အဆက်မပြတ် ဆက်တိုက်ခံယူရပါစေ။”

Verse 15

देवा ऊचुः । कृत्वा प्रतिज्ञां यो मूढो नाऽऽपादयति पूर्णताम् । भाजनं तस्य पापस्य त्वद्वीर्यं येन निह्नुतम्

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်— “ကတိ (ဝရတ) ခံပြီးနောက် အဆုံးတိုင်အောင် မပြည့်စုံစေသော မိုက်မဲသူသည်၊ သင်၏ သာသနာဗီర్యကို ငြင်းပယ်၍ ဖုံးကွယ်စေသော ထိုအပြစ်၏ အိုးအိမ်ဖြစ်စေ။”

Verse 16

देवपत्न्य ऊचुः । या निदति स्वभर्तारं परं गच्छति पूरुषम् । मातृबन्धुविहीना च त्वद्वीर्यं निह्नुतं यया

နတ်တို့၏မယားများက ဆိုကြသည်။ «မိမိ၏ခင်ပွန်းကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့၍ အခြားယောက်ျားနောက်လိုက်သွားသူ၊ မိခင်နှင့် ဆွေမျိုးမရှိသူ၊ ထို့ပြင် သင်၏ ပုရုသဗလ (ဗီရျ) ကို ဖုံးကွယ်ထားသူ—ထိုအကျင့်ကို ရှင်းပြ၍ ရှုတ်ချပါ»။

Verse 17

ब्रह्मोवाच । देवानां वचनं श्रुत्वा देवदेवेश्वरो हरः । कर्म्मणां साक्षिणश्चाह धर्मादीन्सभयं वचः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ နတ်တို့၏စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ နတ်တို့၏နတ်သခင် ဟရ (ဟရ) သည် လုပ်ရပ်အားလုံး၏ သက်သေဖြစ်သော ဓမ္မနှင့် အခြားသူတို့အား စိုးရိမ်သံဖြင့် ပြောကြား하였다။

Verse 18

श्रीशिव उवाच । देवैर्न निह्नुतं केन तद्वीर्यं निह्नुतं ध्रुवम् । तदमोघं भगवतो महेशस्य मम प्रभोः

သီရိရှီဝက ဆိုသည်။ «ထိုဗီရျ (အင်အား) ကို နတ်တို့က မဖုံးကွယ်ခဲ့ကြ၊ အမှန်တကယ် မည်သူမျှ ဖုံးကွယ်နိုင်မည်မဟုတ်။ ထိုအင်အားသည် မလွဲမသွေ အကျိုးသက်ရောက်သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုသည် မဟေရှဝရ—ကျွန်ုပ်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သခင်—၏ ဘုရားသခင့်အင်အားဖြစ်သောကြောင့်»။

Verse 19

यूयं च साक्षिणो विश्वे सततं सर्वकर्मणाम् । युष्माकं निह्नुतं किम्वा किं ज्ञातुं वक्तुमर्हथ

«သင်တို့သည် ကမ္ဘာလောက၏ အမြဲမြင်သက်သေများဖြစ်၍ လုပ်ရပ်အားလုံးကို အစဉ်ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့ထံမှ ဘာကို ဖုံးကွယ်နိုင်မည်နည်း။ သင်တို့မသိသေးသောအရာ ဘာရှိသနည်း—ထပ်မံပြောပြရန် လိုအပ်ချက် ဘာရှိသနည်း»။

Verse 20

ब्रह्मोवाच । ईश्वरस्य वचः श्रुत्वा सभायां कंपिताश्च ते । परस्परं समालोक्य क्रमेणोचुः पुराः प्रभोः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ဣရှွရ၏စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ အစည်းအဝေးခန်းမ၌ သူတို့အားလုံး တုန်လှုပ်ကြသည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်ရှုကာ၊ ထို့နောက် သခင်၏ ပုရ (မြို့များ) သည် အစဉ်လိုက် ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 21

ब्रह्मोवाच । रते तु तिष्ठतो वीर्यं पपात वसुधातले । मया ज्ञातममोघं तच्छंकरस्य प्रकोपतः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– သူသည် ချစ်ကြည်ရမက်အတွင်း ရပ်နေစဉ်၊ ဗီရျ (သန္ဓေ) သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွား၏။ သင်္ကရာ၏ အမျက်ကြောင့် ထိုအရာသည် အာနုဘော်မပျက် မအောင်မမြင်သော အင်အားရှိသည်ဟု ငါ သိမြင်ခဲ့၏။

Verse 22

क्षितिरुवाच । वीर्यं सोढुमशक्ताहं तद्वह्नो न्यक्षिपं पुरा । अतोऽत्र दुर्वहं ब्रह्मन्नबलां क्षंतुमर्हसि

မြေမိခင်က မိန့်သည်– ငါသည် ထိုအာနုဘော်ကို မခံနိုင်သဖြင့် ယခင်က မီး (အဂ္နိ) ထဲသို့ ပစ်ချခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဗြဟ္မန်ရေ၊ ဤနေရာ၌ ထိုအရာကို ထိန်းထားရန် အလွန်ခက်ခဲလာပြီ; အင်အားမရှိသော ငါ့အပေါ် သည်းခံပေးပါ။

Verse 23

वह्निरुवाच । वीर्यं सोढुमशक्तोहं तव शंकर पर्वते । कैलासे न्यक्षिपं सद्यः कपोतात्मा सुदुस्सहम्

အဂ္နိက မိန့်သည်– အို သင်္ကရာရေ၊ ငါသည် တောင်ပေါ်၌ ထိုအာနုဘော်ကို မခံနိုင်ခဲ့။ ထို့ကြောင့် အလွန်မခံနိုင်လှသဖြင့် ငါသည် ချိုးငှက်ပုံစံကို ယူကာ ကైలាសပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပစ်ချလိုက်၏။

Verse 24

गिरिरुवाच । वीर्यं सोढुमशक्तोऽहं तव शंकर लोकप । गंगायां प्राक्षिपं सद्यो दुस्सहं परमेश्वर

ဟိမဝန္တတောင်က ပြောသည်။ «အို ရှင်ကရ၊ လောကတို့၏ ကာကွယ်ရှင်၊ သင်၏ အလွန်ပြင်းထန်သော သတ္တိတော်ကို ငါ မခံနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် အို ပရမေရှွရ၊ မခံနိုင်လောက်သော အင်အားတော်ကို ချက်ချင်း ဂင်္ဂါမြစ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်»။

Verse 25

गंगोवाच । वीर्यं सोढुमशक्ताहं तव शंकर लोकप । व्याकुलाऽति प्रभो नाथ न्यक्षिपं शरकानने

ဂင်္ဂါက ပြောသည်။ «အို ရှင်ကရ၊ လောကတို့၏ အရှင်၊ သင်၏ ပြင်းထန်သော သတ္တိတော်ကို ငါလည်း မခံနိုင်ပါ။ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှား၍ ပူပန်နေသဖြင့်၊ အို प्रभု နာထ၊ ငါသည် ထိုအင်အားကို ရွှံ့မြက် (ရိဒ်) တောအုပ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်»။

Verse 26

वायुरुवाच । शरेषु पतितं वीर्यं सद्यो बालो बभूव ह । अतीव सुन्दरश्शम्भो स्वर्नद्याः पावने तटे

ဝါယုက ဆိုသည်—“ဗီရိယ (သန္ဓေတန်ခိုး) သည် ရွက်ပင်များပေါ်သို့ ကျသွားသောအခါ ကလေးတစ်ယောက် ချက်ချင်း မွေးဖွားလာ၏။ အို သမ္ဘု၊ သူသည် အလွန်လှပ၍ စွဝဏ္ဏာမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော ကမ်းပါး၌ ပေါ်ထွန်းခဲ့၏။”

Verse 27

विष्णुस्त्वं जगतां व्यापी नान्यो जातोसि शांभव । यथा न केषां व्याप्यं च तत्सर्वं व्यापकं नभः

အို သာမ္ဘဝ၊ သင်သည် လောကအပေါင်းကို လွှမ်းမိုးနေသော အရှင်တော်၊ အနှစ်သာရအားဖြင့် ဝိෂ္ဏုတော်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုသို့သောသူ အခြားမည်သူမျှ မမွေးဖွားခဲ့။ မိုးကောင်းကင်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ အားထား၍ မလွှမ်းမိုးရသော်လည်း အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသကဲ့သို့ သင်သည် စကြဝဠာလွှမ်းမိုးရှင် ဖြစ်၏။

Verse 28

चन्द्र उवाच रुदंतं बालकं प्राप्य गृहीत्वा कृत्तिकागणः । जगाम स्वालयं शंभो गच्छन्बदरिकाश्रमम्

စန္ဒြာက ပြော၏—ငိုနေသောကလေးကို တွေ့ရ၍ ချီယူကာ၊ ကృတ္တိကာတို့၏ အစုအဖွဲ့သည် အို သာမ္ဘု၊ မိမိတို့၏ နေအိမ်သို့ သွားကြပြီး၊ ဘဒရိကာ အာရှရမသို့ လမ်းလျှောက်သွားကြ၏။

Verse 29

जलमुवाच । अमुं रुदंतमानीय स्तन्यपानेन ताः प्रभो । वर्द्धयामासुरीशस्य सुतं तव रविप्रभम्

ဇလက ပြော၏—“အို အရှင်၊ ငိုနေသောကလေးကို ခေါ်လာပြီးနောက်၊ ထိုမိခင်တို့သည် နို့ရည်ဖြင့် နို့တိုက်ကျွေးကာ၊ နေကဲ့သို့ တောက်ပသော သင်၏သားတော်—ဣရှ (ရှီဝ) ၏ သားတော်ကို—ကြီးပြင်းစေကြ၏။”

Verse 30

संध्योवाच । अधुना कृत्तिकानां च वनं तम्पोष्य पुत्रकम् । तन्नाम चक्रुस्ताः प्रेम्णा कार्त्तिकश्चेति कौतुकात्

သန္ဓျာက ပြောသည်—“ယခု ကృတ္တိကာတို့၏ တောအုပ်၌ ထိုကလေးကို မေတ္တာဖြင့် ပြုစုမွေးမြူပြီးနောက်၊ ချစ်ခင်ရင်းနှီးသော မိခင်တို့သည် ပျော်ရွှင်သဘောဖြင့် သူ့ကို ‘ကာရ္တ္တိက’ ဟု အမည်ပေးကြသည်။”

Verse 31

रात्रिरुवाच । न चक्रुर्बालकं ताश्च लोचनानामगोचरम् । प्राणेभ्योपि प्रीतिपात्रं यः पोष्टा तस्य पुत्रकः

ရాత్రီက မိန့်တော်မူသည်။ ထိုမိန်းမတို့သည် မျက်စိအာရုံမရောက်နိုင်သဖြင့် ကလေးကို မမြင်နိုင်ကြ။ သို့ရာတွင် အသက်ရှူသက်တမ်းထက်ပင် ပိုချစ်မြတ်နိုးရသူဖြစ်သော သူသည် ထိန်းသိမ်းကာကွယ်၍ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ၏ ချစ်ခင်အနှစ်သက်ဆုံး သားတော်ဖြစ်၏။

Verse 32

दिनमुवाच । यानि यानि च वस्त्राणि भूषणानि वराणि च । प्रशंसितानि स्वादूनि भोजयामासुरेव तम्

နေ့ကလည်း ကုန်လွန်သွား၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် အဝတ်အစားမျိုးစုံ၊ အလှဆင်ရတနာကောင်းမြတ်များနှင့် ရွေးချယ်ထားသော လက်ဆောင်များကို ဆက်ကပ်ကြပြီး၊ ချီးမွမ်းခံရသော အရသာရှိသည့် အစားအစာများဖြင့်လည်း အမှန်တကယ် ကျွေးမွေးကြ၏။

Verse 33

ब्रह्मोवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा संतुष्टः पुरसूदनः । मुदं प्राप्य ददौ प्रीत्या विप्रेभ्यो बहुदक्षिणाम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ သူတို့၏စကားကို ကြားသော် ပုရသူဒန (မြို့တွင်းရှိ အသူရကို သတ်သူ) သည် စိတ်ပျော်ရွှင်၍ ကျေနပ်တော်မူ၏။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းပြည့်နှက်ကာ မေတ္တာဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့အား ဒက္ခိဏာအလှူအတန်းများကို များစွာ ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 34

पुत्रस्य वार्त्तां संप्राप्य पार्वती हृष्टमानसा । कोटिरत्नानि विप्रेभ्यो ददौ बहुधनानि च

သားတော်၏သတင်းကို ရရှိသော် ပါర్వတီသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လှ၏။ ထိုဝမ်းမြောက်ခြင်းအတွင်း၌ ဗြာဟ္မဏတို့အား ရတနာကောဋိများနှင့် ငွေကြေးဥစ္စာအလွန်များကို လှူဒါန်းတော်မူ၏။

Verse 35

लक्ष्मी सरस्वती मेना सावित्री सर्वयोषितः । विष्णुस्सर्वे च देवाश्च ब्राह्मणेभ्यो ददुर्धनम्

လက္ခမီ၊ စရஸဝတီ၊ မေနာ၊ သာဝိတ္ရီနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော မိန်းမများအားလုံး၊ ထို့ပြင် ဗိဿနုနှင့် နတ်ဘုရားအပေါင်းတို့က ဗြာဟ္မဏများအား ဓနဥစ္စာကို ပေးအပ်ကာ ဓမ္မကို ထောက်ပံ့၍ နောက်ဆုံးတွင် ရှိဝ၏ ကရုဏာသို့ ဦးတည်စေသော သာသနာတော်အစီအစဉ်ကို ထိန်းသိမ်း하였다။

Verse 36

प्रेरितस्स प्रभुर्देवैर्मुनिभिः पर्वतैरथ । दूतान् प्रस्थापयामास स्वपुत्रो यत्र तान् गणान्

နတ်ဘုရားများ၊ ရှင်မုနိများနှင့် တောင်တန်းများတိုင်အောင် လှုံ့ဆော်ကြသဖြင့် ထိုအရှင်—ရှိဝ၏ သားတော်—သည် ထိုဂဏများ ရှိရာအရပ်သို့ သံတမန်များကို စေလွှတ်하였다။

Verse 37

वीरभद्रं विशालाक्षं शंकुकर्णं कराक्रमम् । नन्दीश्वरं महाकालं वज्रदंष्ट्रं महोन्मदम्

ထိုအရှင်သည် ဝီရဘဒ္ဒရ၊ မျက်လုံးကျယ်သူ၊ ရှင်ကုကဏ္ဏ၊ ကရာက్రమ၊ နန္ဒီဣශ්ဝရ၊ မဟာကာလ၊ ဝဇ္ရဒံෂ္ဍရ နှင့် အလွန်ပြင်းထန်သောသူတို့ကို မြင်တော်မူ၏—ရုဒြ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစောင့်အရှောက်များ၊ ရှိဝ၏ အာဏာတော်ဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိကြ၏။

Verse 38

गोकर्णास्यं दधिमुखं ज्वलदग्निशिखोपमम् । लक्षं च क्षेत्रपालानां भूतानां च त्रिलक्षकम्

သူ၏မျက်နှာသည် ဂိုကဏ္ဏကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဒဓိမုခကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်၍ မီးလျှံထိပ်တန်းကဲ့သို့ တောက်ပလျက်ရှိသည်။ သူနှင့်အတူ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေကို ကာကွယ်သော နတ်တော်တစ်သိန်းနှင့် ဘူတများ သုံးသိန်းလည်း ရှိကြသည်။

Verse 39

रुद्रांश्च भैरवांश्चैव शिवतुल्यपराक्रमान् । अन्यांश्च विकृताकारानसंख्यानपि नारद

«ရုဒြ၏ အစိတ်အပိုင်းများနှင့် ဘှైరဝ၏ အစိတ်အပိုင်းများလည်း ပေါ်ထွန်းလာကြ၍—သတ္တိဗလ၌ ရှိဝနှင့် တူညီကြသကဲ့သို့—အခြားသူများလည်း မရေတွက်နိုင်အောင် မျိုးစုံထူးခြားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များဖြင့် ရှိကြသည်၊ အို နာရဒာ»။

Verse 40

ते सर्वे शिवदूताश्च नानाशस्त्रास्त्रपाणयः । कृत्तिकानां च भवनं वेष्टयामासुरुद्धताः

ထိုသူတို့အားလုံးသည် သီဝ၏ တမန်တော်များဖြစ်၍ လက်တွင် အမျိုးမျိုးသော လက်နက်နှင့် ပစ်လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ မာန်တက်စွာ ကෘတ္တိကာတို့၏ နေအိမ်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြ၏။

Verse 41

दृष्ट्वा तान् कृत्तिकास्सर्वा भयविह्नलमानसाः । कार्त्तिकं कथयामासुर्ज्वलंतं ब्रह्मतेजसा

သူတို့ကို မြင်သောအခါ ကෘတ္တိကာတို့အားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အံ့ဩလေးစားခြင်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ ဗြဟ္မာတေဇာဖြင့် တောက်လောင်နေသော ကာတ္တိကကို အကြောင်းပြောဆိုကြ၏။

Verse 42

कृत्तिका ऊचुः । वत्स सैन्यान्यसंख्यानि वेष्टयामासुरालयम् । किं कर्तव्यं क्व गंतव्यं महाभयमुपस्थितम्

ကෘတ္တိကာတို့က ပြောကြသည်—“ချစ်လှစွာသော ကလေးရေ၊ မရေတွက်နိုင်သော စစ်တပ်များက ကျွန်ုပ်တို့၏ နေအိမ်ကို ဝိုင်းရံထားပြီ။ ဘာလုပ်ရမည်နည်း၊ ဘယ်သို့ သွားရမည်နည်း။ ကြီးမားသော ကြောက်မက်ဖွယ်အန္တရာယ် ပေါ်လာပြီ။”

Verse 43

कार्तिकेय उवाच । भयं त्यजत कल्याण्यो भयं किं वा मयि स्थिते । दुर्निवार्योऽस्मि बालश्च मातरः केन वार्यते

ကာတ္တိကေယက ပြောသည်—“မင်္ဂလာရှိသော မိခင်တို့ရေ၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်ပစ်ကြလော့။ ငါရှိနေသရွေ့ ဘာကို ကြောက်ရမည်နည်း။ ငါသည် တားဆီးမရသောသူဖြစ်၏—ကလေးဖြစ်သော်လည်း မိခင်တို့ကို အဘယ်သူက တားနိုင်မည်နည်း။”

Verse 44

ब्रह्मोवाच । एतस्मिन्नंतरे तत्र सैन्येन्द्रो नन्दिकेश्वरः । पुरतः कार्तिकेयस्योपविष्टस्समुवाच ह

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ထိုအချိန်၌ စစ်တပ်၏ အမိန့်ပေးသူ နန္ဒိကေရှဝရသည် ကာတိကေယ၏ ရှေ့တွင် ထိုင်၍ ထို့နောက် စကားဆိုလေ၏။

Verse 45

नन्दीश्वर उवाच । भ्रातः प्रवृत्तिं शृणु मे मातरश्च शुभावहाम् । प्रेरितोऽहं महेशेन संहर्त्रा शंकरेण च

နန္ဒီရှွရက ပြောသည်—“ညီအစ်ကိုရေ၊ ငါ့အကြောင်းအရာကို နားထောင်ပါ; မိခင်တော်များအတွက်လည်း မင်္ဂလာသတင်းတစ်ရပ် ဖြစ်၏။ ငါသည် မဟေရှာ၊ လောကတို့ကို ပြန်လည်သိမ်းယူသော သင်္ကရ (ရှင်ကရ) အရှင်တော်၏ အမိန့်ဖြင့် စေလွှတ်ခံရသည်” ဟု။

Verse 46

कैलासे सर्वदेवाश्च ब्रह्मविष्णुशिवादयः । सभायां संस्थितास्तात महत्युत्सवमंगले

ကೈလာသတောင်၌ ဒေဝတော်တို့အားလုံး—ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ရှိဝနှင့် အခြားသူတို့—အချစ်ရသူရေ၊ မင်္ဂလာကြီးမားသော ပွဲတော်အတွက် မဟာခန်းမ၌ စုဝေးထိုင်နေကြ၏။

Verse 47

तदा शिवा सभायां वै शंकरं सर्व शंकरम् । सम्बोध्य कथयामास तवान्वेषणहेतुकम्

ထိုအခါ အစည်းအဝေးခန်းမ၌ ရှီဝါ (Śivā) သည် အားလုံးကို ကောင်းကျိုးပေးသော ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို ခေါ်ဆို၍ သင်ကို ရှာဖွေရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းလင်းပြောကြားလေ၏။

Verse 48

पप्रच्छ ताञ्शिवो देवान् क्रमात्त्वत्प्राप्तिहेतवे । प्रत्युत्तरं ददुस्ते तु प्रत्येकं च यथोचितम्

ထို့နောက် ရှီဝ (Śiva) သည် ထိုဒေဝတော်များကို အစဉ်လိုက် တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး မေးမြန်း၍ လိုအပ်သော ရောက်ရှိမှုကို ရရှိစေမည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေ၏။ ထိုသူတို့သည်လည်း မိမိတို့၏ ဉာဏ်နှင့် အဆင့်အတန်းအလိုက် သင့်လျော်သကဲ့သို့ တစ်ပါးချင်းစီ ပြန်လည်ဖြေကြားကြ၏။

Verse 49

त्वामत्र कृत्तिकास्थाने कथयामासुरीश्वरम् । सर्वे धर्मादयो धर्माधर्मस्य कर्मसाक्षिणः

ဤနေရာ ကෘတ္တိကာတို့၏ သန့်ရှင်းသော နေရာ၌ သူတို့သည် သင်အား အရှင်ဣශ්ဝရကို ပြောကြားခဲ့သည်။ ဓမ္မနှင့် အခြားသော တတ္တဝများအားလုံးသည် ဓမ္မနှင့် အဓမ္မ အလုပ်ကံတို့၏ သက်သေများဖြစ်ကြသည်။

Verse 50

प्रबभूव रहः क्रीडा पार्वतीशिवयोः पुरा । दृष्टस्य च सुरैश्शंभोर्वीर्यं भूमौ पपात ह

အတိတ်ကာလ၌ ပါဝတီနှင့် ရှိဝတို့အကြား လျှို့ဝှက်သော ချစ်မြတ်နိုးကစားမှု ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သမ္ဘူကို နတ်တို့ မြင်တွေ့သည့်အခါ၊ သူ၏ ဒေဝီယ ဝီရိယ (ဖန်ဆင်းအား) သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်하였다။

Verse 51

भूमिस्तदक्षिपद्वह्नौ वह्निश्चाद्रौ स भूधरः । गंगायां सोऽक्षिपद्वेगात् तरंगैश्शरकानने

အရှင်၏ မျက်စိနှင့် ခြေမှ မြေသည် မီးထဲသို့ ပစ်ချခံရ၍၊ ထိုမီးကို တောင်ပေါ်သို့ ထပ်မံပစ်ချရာ တောင်သည် ထိုလောင်ကျွမ်းအားကို ထမ်းဆောင်သူ ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် ပစ်ချသည့် အရှိန်ကြောင့် ဂင်္ဂါမြစ်ထဲသို့ လွှင့်ချခံရပြီး လှိုင်းများက ထိုပြင်းထန်သော အင်အားကို သရသစ်တောသို့ သယ်ဆောင်သွား၏။

Verse 52

तत्र बालोऽभवस्त्वं हि देवकार्यकृति प्रभुः । तत्र लब्धः कृत्तिकाभिस्त्वं भूमिं गच्छ सांप्रतम्

ထိုနေရာ၌ပင် နတ်တို့၏ အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေရန် အရှင်တော်သည် ကလေးအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုနေရာ၌ ကృတ္တိကာတို့က သင့်ကို လက်ခံ၍ ပြုစုမွေးမြူခဲ့ကြသည်; ယခု ချက်ချင်း မြေပြင်သို့ သွားလော့။

Verse 53

तवाभिषेकं शंभुस्तु करिष्यति सुरैस्सह । लप्स्यसे सर्वशस्त्राणि तारकाख्यं हनिष्यसि

သမ္ဘု (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင်သည် ဒေဝတို့နှင့်အတူ သင်၏ အဘိသေက (သန့်စင်တင်မြှောက်) ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်မည်။ သင်သည် လက်နက်အမျိုးမျိုးအားလုံးကို ရရှိမည်၊ ထို့ပြင် တာရကာဟု အမည်ရှိသူကို သတ်ဖြတ်မည်။

Verse 54

पुत्रस्त्वं विश्वसंहर्त्तुस्त्वां प्राप्तुञ्चाऽक्षमा इमाः । नाग्निं गोप्तुं यथा शक्तश्शुष्कवृक्षस्स्व कोटरे

သင်သည် စကြဝဠာကို ဖျက်သိမ်းသူ ရှီဝ၏ သားတော်ဖြစ်၏။ သို့သော် ဤအတားအဆီးတို့သည် သင့်ထံ မရောက်နိုင်ကြ—မိမိအပေါက်အတွင်းရှိ ခြောက်သွေ့သစ်ပင်က မီးကို မတားဆီးနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 55

दीप्तवांस्त्वं च विश्वेषु नासां गेहेषु शोभसे । यथा पतन्महाकूपे द्विजराजो न राजत

နတ်တို့အကြား၌ သင်သည် တောက်ပလင်းလက်သော်လည်း၊ သူတို့၏ အိမ်များအတွင်း၌ မတောက်ပနိုင်။ အလွန်နက်သော အကြီးမားသော ရေတွင်းထဲသို့ ကျသွားလျှင် ငှက်တို့၏ ဘုရင်သည်လည်း မဂုဏ်မော်တော့သကဲ့သို့ပင်။

Verse 56

करोषि च यथाऽलोकं नाऽऽच्छन्नोऽस्मासु तेजसा । यथा सूर्यः कलाछन्नो न भवेन्मानवस्य च

သင်သည် လောကတို့ကို မြင်သာစေသော်လည်း သင်၏ကိုယ်ပိုင်တေဇောဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ မဖုံးကွယ်ပါ—လကဏ္ဍတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း နေရောင်သည် လူတို့အတွက် မပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့။

Verse 58

योगीन्द्रो नाऽनुलिप्तश्च भागी चेत्परिपोषणे । नैव लिप्तो यथात्मा च कर्मयोगेषु जीविनाम्

ယောဂီတို့၏ အရှင်တော်ပင် မညစ်ညမ်းပါ။ လောကကို ထိန်းသိမ်းရာ၌ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို လက်ခံသော်လည်း မထိခိုက်မလိမ်းပါ—ကာယရှိသတ္တဝါတို့၏ ကర్మယောဂ လုပ်ရပ်များကြောင့် အတ္တမည်သည့်အခါမျှ မစွန်းထင်းသကဲ့သို့။

Verse 59

विश्वारंभस्त्वमीशश्च नासु ते संभवेत् स्थितिः । गुणानां तेजसां राशिर्यथात्मानं च योगिनः

အို ဣရှာ (အရှင်)၊ သင်သည် စကြဝဠာ စတင်ရာ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအတွင်း၌ ကန့်သတ်ခံအရာတစ်ခုကဲ့သို့ မတည်နေပါ။ သင်သည် အင်အားနှင့် ဂုဏ်သတ္တိ အားလုံး၏ တေဇောစုတစ်စု—အပြည့်စုံသော ယောဂီက အတ္တကို မိမိအတွင်းအမှန်တရားအဖြစ် သိမြင်သကဲ့သို့။

Verse 60

भ्रातर्ये त्वां न जानंति ते नरा हतबुद्धयः । नाद्रियन्ते यथा भेकास्त्वेकवासाश्च पंकजान्

အို ညီအစ်ကို၊ သင့်ကို မသိမမြင်သူတို့သည် ဉာဏ်ပျက်စီးသူများဖြစ်၏။ ကြာပန်းကို တန်ဖိုးမထားသော ဖားများကဲ့သို့၊ စိတ်က 좁ပြီး တစ်ဖက်သတ်သူတို့သည် အမှန်တကယ် ဂုဏ်ပြုထိုက်သည့်အရာကို မလေးစားကြ။

Verse 61

कार्त्तिकेय उवाच । भ्रातस्सर्वं विजानासि ज्ञानं त्रैकालिकं च यत् । ज्ञानी त्वं का प्रशंसा ते यतो मृत्युञ्जयाश्रितः

ကာရ္တ္တိကေယက ပြော၏— «အစ်ကိုရေ၊ သင်သည် အရာအားလုံးကို သိ၏၊ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် သုံးကာလလုံးကို လွှမ်းမိုးသော ဉာဏ်ပညာကိုပင် သိ၏။ သင်သည် အမှန်တကယ် ဉာဏ်ရှိသူ; မရဏကို အနိုင်ယူသော မృత్యုञ्जယ (ရှီဝ) ထံ ခိုလှုံထားသဖြင့် သင့်ကို ချီးမွမ်းရန် မည်သည့်ချီးမွမ်းခြင်းက လုံလောက်မည်နည်း။»

Verse 62

कर्मणां जन्म येषां वा यासु यासु योनिषु । तासु ते निर्वृतिं भ्रातः प्राप्नुवंतीह सांप्रतम्

အို မောင်ရေ၊ ကမ္မအလိုက် သတ္တဝါတို့ မွေးဖွားရသော မည်သည့် မိခင်ဝမ်းများတွင်မဆို၊ ထိုမွေးဖွားခြင်းများ၌ပင် ယခုဤနေရာတွင် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိကြသည်။

Verse 63

कृत्तिका ज्ञानवत्यश्च योगिन्यः प्रकृतेः कलाः । स्तन्येनासां वर्द्धितोऽहमुपकारेण संततम्

ကೃတ္တိကာတို့သည် ဉာဏ်ရှိသော ယောဂိနီများဖြစ်၍ ပရကృతి၏ အင်အားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ နို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို မွေးမြူပေးခဲ့သဖြင့် မပြတ်မလပ် ကရုဏာအကျိုးပြုမှုကြောင့် အစဉ်တစိုက် ကြီးပွားလာခဲ့သည်။

Verse 64

आसामहं पोष्यपुत्रो मदंशा योषितस्त्विमाः । तस्याश्च प्रकृतेरंशास्ततस्तत्स्वामिवीर्यजः

«ကျွန်ုပ်သည် ဤမိခင်တို့၏ မွေးစားသားဖြစ်ပြီး၊ ဤမိန်းမတို့သည်လည်း ကျွန်ုပ်၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအဓိက မိခင်မသည် ပရကృతి၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ဤသူသည် သူမ၏ သခင်၏ ဗီရိယ (အင်အား) မှ မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သည်»။

Verse 65

न मद्भंगो हे शैलेन्द्रकन्यया नन्दिकेश्वर । सा च मे धर्मतो माता यथेमास्सर्वसंमताः

«အို နန္ဒိကေရှဝရ၊ တောင်တန်း၏ သမီးကြောင့် ကျွန်ုပ်အပေါ် အပြစ်မရှိ၊ အရှက်မရှိ။ ဓမ္မအရ သူမသည် ကျွန်ုပ်၏ မိခင်ဖြစ်သည်၊ ဤအလေးအမြတ်ခံရသူများ အားလုံးကလည်း ထိုသို့ပင် လက်ခံကြသည်»။

Verse 66

शम्भुना प्रेषितस्त्वं च शंभोः पुत्रसमो महान् । आगच्छामि त्वया सार्द्धं द्रक्ष्यामि देवताकुलम्

သင်လည်း သမ္ဘု (Śambhu) က စေလွှတ်ထားသူဖြစ်၏; သင်သည် ကြီးမြတ်၍ သမ္ဘု၏ သားတော်နှင့်တူ၏။ ငါသည် သင်နှင့်အတူ သွား၍ နတ်တို့၏ အစုအဝေးကို မြင်တွေ့မည်။

Verse 67

इत्येवमुक्त्वा तं शीघ्रं संबोध्य कृत्तिकागणम् । कार्त्तिकेयः प्रतस्थे हि सार्द्धं शंकरपार्षदैः

ဤသို့ ပြောပြီးနောက်၊ ကෘတ္တိကာတို့၏ အစုကို အလျင်အမြန် သတိပေး၍ ကာတ္တိကေယသည် သင်္ကရ၏ ပါရ္ရှဒတို့နှင့်အတူ အမှန်တကယ် ထွက်ခွာသွား၏။