गणेश-षण्मुखयोः विवाहविचारः / Deliberation on the Marriages of Gaṇeśa and Ṣaṇmukha

Verse 1

नारद उवाच । गणेशस्य श्रुता तात सम्यग्जनिरनुत्तमा । चरित्रमपि दिव्यं वै सुपराक्रमभूषितम्

နာရဒက ပြော၏—“ချစ်သားရေ၊ ဂဏေရှ၏ မယှဉ်နိုင်သော မွေးဖွားခြင်းအကြောင်းကို အပြည့်အစုံ ကြားနာပြီးပြီ။ ထို့ပြင် အလွန်ထူးကဲသော သတ္တိဗလဖြင့် အလှဆင်ထားသော သူ၏ သာသနာတော်ဆန်သော ဇာတ်လမ်းကိုလည်း ကြားနာပြီးပြီ” ဟု။

Verse 2

ततः किमभवत्तात तत्त्वं वद सुरेश्वरः । शिवाशिवयशस्स्फीतं महानन्दप्रदायकम्

“ထို့နောက် ဘာဖြစ်သနည်း ချစ်သားရေ။ နတ်တို့၏ အရှင်တော်ရေ၊ အမှန်တရားကို ပြောပါ—ရှီဝ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ပိုမိုပြန့်ပွားစေပြီး မဟာအာနန္ဒကို ပေးအပ်သော အကြောင်းကို” ဟု။

Verse 3

ब्रह्मोवाच साधु पृष्टं मुनिश्रेष्ठ भवता करुणात्मना । श्रूयतां दत्तकर्णं हि वक्ष्येऽहं ऋषिसत्तम

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– «အရှင် မုနိမြတ်ကြီး၊ ကရုဏာစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းသင့်တော်လှ၏။ နားစိုက်ထောင်၍ ကြားလော့၊ အရှင် ရှိမြတ်ကြီး၊ ယခု ငါ ရှင်းလင်းမည်»။

Verse 4

शिवा शिवश्च विप्रेन्द्र द्वयोश्च सुतयोः परम् । दर्शंदर्शं च तल्लीलां महत्प्रेम समावहत्

အရှင် ဗြာဟ္မဏမြတ်ကြီး၊ ရှီဝါ (ပါရဝတီ) နှင့် ရှီဝ တို့နှစ်ပါးသည် သားနှစ်ယောက်အပေါ် မဟာမေတ္တာဖြင့် ပြည့်ဝကြ၏။ ထိုသားတို့၏ ဒေဝလီလာကို ထပ်ခါထပ်ခါ မြင်သော်လည်း စိတ်နှလုံးသည် နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်မှုဖြင့် လျှံထွက်လာ၏။

Verse 5

पित्रोर्लालयतोस्तत्र सुखं चाति व्यवर्द्धत । सदा प्रीत्या मुदा चातिखेलनं चक्रतुस्सुतौ

ထိုနေရာ၌ မိဘနှစ်ပါးက ချစ်ခင်လှုပ်ရှားစွာ ပွေ့ဖက်လှုံ့ဆော်၍ ထိန်းသိမ်းကြသဖြင့် သူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် အလွန်တိုးပွားလာသည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် အမြဲပြည့်ဝကာ သားနှစ်ယောက်သည် အစဉ်မပြတ် ကစားပျော်ရွှင်ကြသည်။

Verse 6

तावेव तनयौ तत्र माता पित्रोर्मुनीश्वर । महाभक्त्या यदा युक्तौ परिचर्यां प्रचक्रतुः

အို မုနိတို့၏ အရှင်၊ ထိုသားနှစ်ယောက်သည် ထိုနေရာ၌နေထိုင်လျက် မိခင်နှင့် ဖခင်တို့အား မဟာဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝကာ အလွန်သဒ္ဓါတရားဖြင့် ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ခြင်းကို စတင်ပြုလုပ်ကြသည်။

Verse 7

षण्मुखे च गणेशे च पित्रोस्तदधिकं सदा । स्नेहो व्यवर्द्धत महाञ्च्छुक्लपक्षे यथा शशी

ṣaṇmukha (ကာတ္တိကေယ) နှင့် ဂဏေရှ (ဂဏေသ) တို့အပေါ် မိဘနှစ်ပါး၏ ချစ်ခင်မေတ္တာသည် အမြဲတမ်း ပို၍ကြီးမားလျက်ရှိသည်။ ထိုမဟာချစ်ခြင်းသည် လင်းလက်သော လဆန်းကာလ၌ လမင်းတိုးပွားသကဲ့သို့ ဆက်လက်တိုးတက်လာသည်။

Verse 8

कदाचित्तौ स्थितौ तत्र रहसि प्रेमसंयुतौ । शिवा शिवश्च देवर्षे सुविचारपरायणौ

အို ဒေဝရ္ဓိ၊ တစ်ခါတစ်ရံ ထိုနေရာ၌ပင် ရှိဝါ (ပါရဝတီ) နှင့် ရှိဝဘုရားသည် လျှို့ဝှက်စွာ အတူတကွ နေထိုင်ကာ ချစ်ခြင်းဖြင့် ပေါင်းစည်းလျက် အမြင့်ဆုံးသစ္စာကို ခွဲခြားသုံးသပ်သော နက်ရှိုင်းသည့် ဆင်ခြင်တရား၌ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

Verse 9

शिवा शिवावूचतुः । विवाहयोग्यौ संजातौ सुताविति च तावुभौ । विवाहश्च कथं कार्यः पुत्रयोरुभयोः शुभम्

ရှိဝါ (ပါရဝတီ) နှင့် ရှိဝဘုရားက မိန့်ကြားသည်— “ကျွန်ုပ်တို့၏ သားနှစ်ယောက်သည် ယခု အိမ်ထောင်ပြုရန် သင့်တော်သည့် အရွယ်သို့ ရောက်လာပြီ။ ထို့ကြောင့် သားနှစ်ယောက်စလုံးအတွက် မင်္ဂလာအိမ်ထောင်ရေး အခမ်းအနားကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်သင့်သနည်း?”

Verse 10

षण्मुखश्च प्रियतमो गणेशश्च तथैव च । इति चिंतासमुद्विग्नौ लीलानन्दौ बभूवतुः

“Ṣaṇmukha သည် အချစ်ဆုံးဖြစ်၍ Gaṇeśa လည်း ထိုနည်းတူပင်” ဟု စဉ်းစားကြသဖြင့်၊ ထိုနှစ်ပါးသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသော်လည်း၊ ထိုပူပန်မှုအတွင်း၌ပင် လီလာ၏ သာယာအာနန္ဒ၌ တည်နေကြ၏။

Verse 11

स्वपित्रोर्मतमाज्ञाय तौ सुतावपि संस्पृहौ । तदिच्छया विवाहार्थं बभूवतुरथो मुने

မိမိတို့၏ မိဘနှစ်ပါး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သိမြင်သဖြင့်၊ ထိုသားနှစ်ပါးလည်း စိတ်အားထက်သန်လာကြ၏။ ထို့နောက် မုနိရေ၊ မိဘတို့၏ အလိုတော်နှင့် ကိုက်ညီစွာ မင်္ဂလာအတွက် စီစဉ်ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 12

अहं च परिणेष्यामि ह्यहं चैव पुनः पुनः । परस्परं च नित्यं वै विवादे तत्परावुभौ

“ငါလည်း သူမကို လက်ထပ်မည်; အမှန်ပင် ငါက မကြာခဏ ‘ငါတစ်ယောက်တည်းသာ လက်ထပ်မည်’ ဟု ကြေညာ၏” ဟုဆိုကာ၊ ထိုနှစ်ပါးသည် အမြဲတမ်း အပြန်အလှန် အငြင်းပွားမှု၌ စိတ်အားထက်သန်နေကြ၏။

Verse 13

श्रुत्वा तद्वचनं तौ च दंपती जगतां प्रभू । लौकिकाचारमाश्रित्य विस्मयं परमं गतौ

ထိုစကားကို ကြားသော်၊ ကမ္ဘာလောကတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော ထိုဒေဝီဒေဝတော် ဇနီးမောင်နှံသည်၊ အပြင်ပန်းအားဖြင့် လောကဓလေ့ကို လိုက်နာသော်လည်း အလွန်အမင်း အံ့ဩခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 14

किं कर्तव्यं कथं कार्यो विवाहविधिरेतयोः । इति निश्चित्य ताभ्यां वै युक्तिश्च रचिताद्भुता

“ဘာကို လုပ်သင့်သနည်း၊ ထိုနှစ်ပါး၏ မင်္ဂလာပွဲ အခမ်းအနားကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း” ဟု ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ ထိုနှစ်ပါးသည် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အကြံအစည်တစ်ရပ်ကို တကယ်တမ်း စီမံဖန်တီးကြ၏။

Verse 15

कदाचित्समये स्थित्वा समाहूय स्वपुत्रकौ । कथयामासतुस्तत्र पुत्रयोः पितरौ तदा

တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဖခင်နှစ်ပါးသည် ထိုင်နေကြပြီး မိမိတို့၏သားနှစ်ဦးကို ခေါ်ယူကာ ထိုနေရာတွင် သားတို့အား စကားတော်ကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 16

शिवाशिवावूचतुः । अस्माकं नियमः पूर्वं कृतश्च सुखदो हि वाम् । श्रूयतां सुसुतौ प्रीत्या कथयावो यथार्थकम्

သီဝနှင့် သီဝါ (ပါရဝတီ) မိန့်တော်မူသည်— “ယခင်က ငါတို့က သတ်မှတ်ထားသော နိယမ/သစ္စာကတိတစ်ရပ် ရှိပြီး၊ ထိုကတိသည် သင်တို့နှစ်ဦးအား အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်စေမည်။ သားကောင်းတို့၊ ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် နားထောင်ကြလော့; အမှန်တရားကို ငါတို့ ပြောပြမည်”။

Verse 17

समौ द्वावपि सत्पुत्रौ विशेषो नात्र लभ्यते । तस्मात्पणः कृतश्शंदः पुत्रयोरुभयोरपि

သားကောင်းနှစ်ဦးလုံးသည် တူညီကြ၍ ဤနေရာ၌ ကွာခြားချက် မတွေ့ရ။ ထို့ကြောင့် လောင်းကစားသဘောတူညီချက်နှင့် သတ်မှတ်ထားသော ကတိသည် သားနှစ်ဦးလုံးအပေါ် တူညီစွာ သက်ရောက်စေသည်။

Verse 18

यश्चैव पृथिवीं सर्वां क्रांत्वा पूर्वमुपाव्रजेत् । तस्यैव प्रथमं कार्यो विवाहश्शुभलक्षणः

ကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံးကို အရင်ဆုံး လှည့်လည်ကျော်ဖြတ်ပြီး ပြန်လည်ရောက်လာသူ၏ မင်္ဂလာဆောင်ကို အရင်ဆုံး ပြုလုပ်ရမည်၊ မင်္ဂလာလက္ခဏာကောင်းများဖြင့် ပြည့်စုံစေ၍။

Verse 19

ब्रह्मोवाच । तयोरेवं वचः श्रुत्वा शरजन्मा महाबलः । जगाम मन्दिरात्तूर्णं पृथिवीक्रमणाय वै

ဗြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်— ထိုစကားတော်ကို ကြားသော်၊ ရေမြက်/မြက်တောမှ မွေးဖွားသော မဟာဗလရှိသူ ကုမာရ (ကာရ္တိကေယ) သည် ကမ္ဘာမြေလှည့်လည်ရန် ရည်ရွယ်ကာ နန်းတော်မှ ချက်ချင်း မြန်မြန်ထွက်ခွာသွားလေ၏။

Verse 20

गणनाथश्च तत्रैव संस्थितो बुद्धिसत्तमः । सुबुद्ध्या संविचारर्येति चित्त एव पुनः पुनः

ထိုနေရာ၌ပင် ဂဏနာထ (သခင် ဂဏေရှ) သည် ဉာဏ်ခွဲခြားမှုအမြင့်ဆုံးသူအဖြစ် ထိုင်နေ하였다။ ထို့နောက် မိမိစိတ်အတွင်း၌ ထပ်ခါထပ်ခါ အလွန်ကောင်းမွန်သော ဉာဏ်ဖြင့် စိစစ်စဉ်းစားလေ၏။

Verse 21

किं कर्तव्यं क्व गंतव्यं लंघितुं नैव शक्यते । क्रोशमात्रं गतः स्याद्वै गम्यते न मया पुनः

«ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ၊ ဘယ်ကို သွားရမလဲ။ ဤအတားအဆီးကို လုံးဝ မကျော်လွှားနိုင်။ ကရိုးရှ (krośa) တစ်ခန့်သာ သွားခဲ့သော်လည်း ငါ မ आगे ဆက်မသွားနိုင်တော့»။

Verse 22

किं पुनः पृविवीमेतां क्रांत्वा चोपार्जितं सुखम् । विचार्येति गणेशस्तु यच्चकार शृणुष्व तत्

«ဒါဆိုလျှင် ဤမြေကြီးတစ်လုံးကို အနိုင်ယူကာ ရရှိမည့် သုခက ဘာအကျိုးရှိမလဲ» ဟု ဂဏေရှသည် စဉ်းစားလေ၏။ ထို့နောက် သူပြုလုပ်သည့်အရာကို နားထောင်လော့။

Verse 23

स्नानं कृत्वा यथान्यायं समागत्य स्वयं गृहम् । उवाच पितरं तत्र मातरं पुनरेव सः

ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ရေချိုးပြီး ကိုယ်တိုင်အိမ်သို့ ပြန်လာကာ ထိုနေရာတွင် ဖခင်ကိုလည်းကောင်း မိခင်ကိုလည်းကောင်း ထပ်မံ၍ ပြောကြားလေ၏။

Verse 24

गणेश उवाच । आसने स्थापिते ह्यत्र पूजार्थं भवतोरिह । भवंतौ संस्थितौ तातौ पूर्य्यतां मे मनोरथः

ဂဏေရှက မိန့်တော်မူသည်။ «ဤနေရာ၌ ပူဇော်ပွဲအတွက် အာသနကို တင်ထားပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် အလေးအမြတ်ထားရသော ဖခင်နှစ်ပါးတို့၊ ဤနေရာ၌ ထိုင်တော်မူကြပါ၊ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်အတွင်းဆန္ဒ ပြည့်စုံစေပါ»။

Verse 25

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य पार्वतीपरमेश्वरौ । अस्थातामासने तत्र तत्पूजाग्रहणाय वै

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ «ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ပါဝတီနှင့် ပရမေရှဝရ (ရှီဝဘုရား) တို့သည် ထိုအာသနအနီး၌ ထ၍ ရပ်တော်မူကြပြီး၊ ထိုပူဇော်မှုကို လက်ခံရန် အမှန်တကယ် ပြင်ဆင်တော်မူကြသည်»။

Verse 26

तेनाथ पूजितौ तौ च प्रक्रान्तौ च पुनः पुनः । एवं च कृतवान् सप्त प्रणामास्तु तथैव सः

ထို့နောက် သူသည် ထိုနှစ်ပါးကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကာ၊ ထိုနှစ်ပါးလည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ထွက်ခွာကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူလည်း လေးစားစွာဖြင့် အကြိမ်ခုနစ်ကြိမ် ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ခဲ့သည်။

Verse 27

बद्धांजलिरथोवाच गणेशो बुद्धिसागरः । स्तुत्वा बहु तिथस्तात पितरौ प्रेमविह्वलौ

ထို့နောက် ဉာဏ်ပညာ၏ သမုဒ္ဒရာဖြစ်သော ဂဏေရှသည် လက်အုပ်ချီ၍ မိန့်တော်မူ၏။ မိဘနှစ်ပါးကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ မေတ္တာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်ကဲသွားသည်။

Verse 28

गणेश उवाच । भो मातर्भो पितस्त्वं च शृणु मे परमं वचः । शीघ्रं चैवात्र कर्तव्यो विवाहश्शोभनो मम

ဂဏေရှက မိန့်တော်မူသည်။ «အို မိခင်တော်၊ အို ဖခင်တော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး တောင်းဆိုချက်ကို နားထောင်တော်မူပါ။ ဤနေရာ၌ပင် ယခုချက်ချင်း ကျွန်ုပ်၏ မင်္ဂလာလက်ထပ်ပွဲကို အလျင်အမြန် စီစဉ်ပေးတော်မူပါ»။

Verse 29

ब्रह्मोवाच । इत्येवं वचनं श्रुत्वा गणेशस्य महात्मनः । महाबुद्धिनिधिं तं तौ पितरावूचतुस्तदा

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ မဟာအတ္တမ ဂဏေရှ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ အလွန်ကြီးမားသော ဉာဏ်ပညာ၏ خز خز خز (ဘဏ္ဍာ) ဖြစ်သော ထိုသူအား မိဘနှစ်ပါးက ထိုအခါ ပြန်လည် ပြောဆိုကြသည်။

Verse 30

शिवा शिवावूचतुः । प्रक्रामेत भवान्सम्यक्पृथिवीं च सकाननाम् । कुमारो गतवांस्तत्र त्वं गच्छ पुर आव्रज

ရှီဝါ (ပါရဝတီ) နှင့် ရှီဝက ပြောကြသည်—“သင်သည် တောတောင်များပါဝင်သော မြေကြီးတစ်လျှောက်ကို မှန်ကန်စွာ လှည့်လည်သွားပါစေ။ ကုမာရသည် ထိုနေရာသို့ သွားနှင့်ပြီးပြီ; သင်လည်း သွား၍ မြို့သို့ ပြန်ဝင်လာပါ။”

Verse 31

ब्रह्मोवाच । इत्येवं वचनं श्रुत्वा पित्रोर्गणपति द्रुतम् । उवाच नियतस्तत्र वचनं क्रोधसंयुतः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ မိဘတို့၏စကားကို ထိုသို့ကြားပြီးနောက် ဂဏပတိသည် စိတ်တည်ငြိမ်သော်လည်း လျင်မြန်စွာ ထိုနေရာ၌ပင် ပြန်လည်မိန့်ကြားရာ၌ ဒေါသအာရုံပါဝင်လျက်ရှိ၏။

Verse 32

गणेश उवाच । भो मातर्भो पितर्धर्मरूपौ प्राज्ञौ युवां मतौ । धर्मतः श्रूयतां सम्यक् वचनं मम सत्तमौ

ဂဏေရှက မိန့်သည်။ «အို မိခင်၊ အို ဖခင်—သင်တို့နှစ်ဦးကို ဓမ္မ၏ရုပ်သဏ္ဍာန်နှင့် ပညာရှိများဟု ယူဆကြသည်။ ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံးသောသူတို့၊ ဓမ္မနှင့်ကိုက်ညီသော ငါ၏စကားကို သေချာစွာ နားထောင်ပါ»။

Verse 33

मया तु पृथिवी क्रांता सप्तवारं पुनः पुनः । एवं कथं ब्रुवाते वै पुनश्च पितराविह

«ငါသည် အမှန်တကယ် မြေကြီးတစ်လွှားကို ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်ခါထပ်ခါ လှည့်လည်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ရှိလျက်နှင့် မိဘနှစ်ပါးသည် ဤနေရာ၌ ဘယ်လိုကြောင့် ထိုကဲ့သို့ မဟုတ်သကဲ့သို့ ပြောဆိုကြသနည်း»။

Verse 34

ब्रह्मोवाच । तद्वचस्तु तदा श्रुत्वा लौकिकीं गतिमाश्रितौ । महालीलाकरौ तत्र पितरावूचतुश्च तम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—ထိုအခါ ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ လောကီသဘော သာမန်အနေအထားကို ခံယူထားသော နှစ်ဦး၊ မဟာလီလာတော်ကို ဆောင်ရွက်သူ မိဘနှစ်ပါးသည် ထိုနေရာ၌ သူ့အား ပြောကြားလေ၏။

Verse 35

पितरावूचतुः । कदा क्रांता त्वया पुत्र पृथिवी सुमहत्तरा । सप्तद्वीपा समुद्रांता महद्भिर्गहनैयुता

မိဘနှစ်ပါးက ပြောသည်—“အို သားရေ၊ သမုဒ္ဒရာတို့ဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး၊ ဒွိပ ခုနစ်ခုပါဝင်ကာ၊ ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် နေရာများဖြင့် ပြည့်နှက်သော ဤအလွန်ကျယ်ဝန်းသည့် မြေကြီးကို မင်း ဘယ်အချိန်က ခြေလှမ်းဖြင့် လှမ်းကျော်ခဲ့သနည်း?”

Verse 36

ब्रह्मोवाच । तयोरेवं वचः श्रुत्वा शिवाशंकरयोर्मुने । महाबुद्धिनिधिः पुत्रो गणेशो वाक्यमब्रवीत्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—အို မုနိရေ၊ ထိုသို့ ရှီဝါ (ပါရဝတီ) နှင့် ရှင်ကရ (ရှီဝ) တို့၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ သူတို့၏ သား ဂဏေရှသည် မဟာဉာဏ်ပညာ မကုန်ခန်းသော خزာနာတော်ဖြစ်၍ စကားဆိုလေ၏။

Verse 37

गणेश उवाच । भवतोः पूजनं कृत्वा शिवाशंकरयोरहम् । स्वबुद्ध्या हि समुद्रान्तपृध्वीकृतपरिक्रमः

ဂဏေရှက ပြောသည်—“ရှီဝါနှင့် ရှင်ကရ တို့ဖြစ်သော သင်တို့နှစ်ပါးကို ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက်၊ ငါသည် ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်သိမြင်မှုဖြင့် သမုဒ္ဒရာအဆုံးတိုင်အောင် မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို ပရဒက္ခိဏာ ပြုလုပ်ပြီးစီးခဲ့သည်။”

Verse 38

इत्येवं वचनं देवे शास्त्रे वा धर्मसञ्चये । वर्त्तते किं च तत्तथ्यं नहि किं तथ्यमेव वा

ဤသို့သောဆိုချက်သည် သခင်ဘုရား၏ဝစနာ၌လည်းကောင်း၊ ဓမ္မကိုစုစည်းထားသော သာသနာကျမ်းများ၌လည်းကောင်း တွေ့ရသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်မှန်ကန်သလော၊ မမှန်ကန်သလော၊ သို့မဟုတ် ထိုအရာတစ်ခုတည်းသာ သစ္စာတရားဖြစ်သလော။

Verse 39

पित्रोश्च पूजनं कृत्वा प्रक्रांतिं च करोति यः । तस्य वै पृथिवीजन्यफलं भवति निश्चितम्

ပိတೃ (Pitṛs) အဘိုးအဘွားဝိညာဉ်များကို ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက် ထွက်ခွာခြင်း/ခရီးစတင်ခြင်း၏ ရိုးရာကိစ္စကို သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်သူအတွက် မြေမှပေါက်ဖွားသော အကျိုး—လောကီစည်းစိမ်နှင့် ထင်ရှားသောရလဒ်—ကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်ဟု သေချာသည်။

Verse 40

अपहाय गृहे यो वै पितरौ तीर्थमाव्रजेत् । तस्य पापं तथा प्रोक्तं हनने च तयोर्यथा

မိဘတို့ကို အိမ်၌ပစ်ထား၍ တီရ္ထ (tīrtha) ဘုရားဖူးသွားသူ၏ အပြစ်သည် မိဘတို့ကို သတ်ခြင်းနှင့် တူညီကြောင်း ဟောကြားထားသည်။

Verse 41

पुत्रस्य च महत्तीर्थं पित्रोश्चरणपंकजम् । अन्यतीर्थं तु दूरे वै गत्वा सम्प्राप्यते पुनः

သားအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထမှာ မိဘတို့၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော ခြေတော်ပင် ဖြစ်သည်။ အခြားတီရ္ထများကိုတော့ အဝေးသို့ ထပ်ခါထပ်ခါ သွားမှသာ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 42

इदं संनिहितं तीर्थं सुलभं धर्मसाधनम् । पुत्रस्य च स्त्रियाश्चैव तीर्थं गेहे सुशोभनम्

ဤတီရ္ထသည် အနီးကပ်တည်ရှိ၍ လွယ်ကူစွာ ရောက်နိုင်သကဲ့သို့ ဓမ္မကို ပြည့်စုံစေသော နည်းလမ်းကောင်းလည်း ဖြစ်သည်။ သားနှင့် မယားအတွက်လည်း အိမ်တွင်း၌ တည်သော ဤတီရ္ထသည် မင်္ဂလာနှင့် အလှတရားကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 43

इति शास्त्राणि वेदाश्च भाषन्ते यन्निरंतरम् । भवद्भ्यां तत्प्रकर्त्तव्यमसत्यं पुनरेव च

“ဤသို့ပင် သာස්တရများနှင့် ဝေဒများက အစဉ်မပြတ် ဟောကြားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့နှစ်ဦးသည် ထိုအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်ရမည်၊ ထပ်မံ၍ မုသားကို မမှီခိုကြနှင့်” ဟု ဆို၏။

Verse 44

भवदीयं त्विदं रूपमसत्यं च भवेदिह । तदा वेदोप्यसत्यो वै भवेदिति न संशयः

ဤလောက၌ သင်၏ဤရုပ်သဏ္ဌာန်သည် မမှန်ကန် မဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ ထိုအခါ ဝေဒတော်ကိုယ်တိုင်ပင် မမှန်ကန်သွားမည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 45

शीघ्रं च भवितव्यो मे विवाहः क्रियतां शुभः । अथ वा वेदशास्त्रञ्च न्यलीकं कथ्यतामिति

«ကျွန်ုပ်၏ မင်္ဂလာပွဲကို အလျင်အမြန် စီစဉ်ပေးပါ; ဤမင်္ဂလာအခမ်းအနားကို ကောင်းမြတ်စွာ ကျင်းပပါ။ မဟုတ်လျှင် ဝေဒနှင့် သာသနာကျမ်းများကို မမှန်ကန်ဟု ကြေညာပါ»။

Verse 46

द्वयोः श्रेष्ठतमं मध्ये यत्स्यात्सम्यग्विचार्य तत् । कर्तव्यं च प्रयत्नेन पितरौ धर्मरूपिणौ

«နှစ်ခုအနက် အကောင်းဆုံးလမ်းကြောင်းကို မှန်ကန်စွာ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီး၊ ထိုအရာကို အားထုတ်ကြိုးစား၍ လုပ်ဆောင်ရမည်—အဘနှင့် အမိတို့သည် ဓမ္မ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်တော်ပင် ဖြစ်ကြသည်»။

Verse 47

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा पार्वतीपुत्रस्स गणेशः प्रकृष्टधीः । विरराम महाज्ञानी तदा बुद्धिमतां वरः

«ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ ပြောပြီးနောက်၊ ပါရဝတီ၏ သားတော် ဂဏေရှာသည် ဉာဏ်ပညာ ထူးချွန်သူဖြစ်၍ ထိုအခါ တိတ်ဆိတ်သွား၏; မဟာပညာရှိ၊ ဉာဏ်ရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးပင် ဖြစ်သည်»။

Verse 48

तौ दंपती च विश्वेशौ पार्वतीशंकरौ तदा । इति श्रुत्वा वचस्तस्य विस्मयं परमं गता

«ထိုအခါ ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်တို့ဖြစ်သော ပါရဝတီနှင့် ရှင်ကရ (ရှီဝ) တို့ အရှင်မောင်နှံသည် သူ၏စကားကို ကြားသော် အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားကြသည်»။

Verse 49

ततः शिवा शिवश्चैव पुत्रं बुद्धिविचक्षणम् । सुप्रशस्योचतुः प्रीत्या तौ यथार्थप्रभाषिणम्

ထို့နောက် ရှိဝါ (ပါရဝတီ) နှင့် ရှိဝတော်မူတို့သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လျက်၊ အမှန်နှင့် သင့်လျော်သည့်စကားကို ပြောသော ဉာဏ်ပညာထက်မြက်သည့် သားတော်ကို အလွန်ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 50

शिवाशिवावूचतुः । पुत्र ते विमला बुद्धिस्समुत्पन्ना महात्मनः । त्वयोक्तं यद्वचश्चैव ततश्चैव च नान्यथा

ရှီဝနှင့် ရှီဝါက မိန့်တော်မူသည်– «အို သားတော်၊ မဟာအတ္တမန်၊ သန့်ရှင်းမလွဲသော ဉာဏ်ပညာသည် သင်၌ ပေါ်ထွန်းလာပြီ။ သင်ပြောသော စကားသည် ထိုသို့ပင် အမှန်တကယ်ဖြစ်၍ အခြားမရှိ» ဟု။

Verse 51

समुत्पन्ने च दुःखे च यस्य बुद्धिर्विशिष्यते । तस्य दुखं विनश्येत सूर्ये दृष्टे यथा तमः

ဒုက္ခ ပေါ်လာသောအခါ ဉာဏ်ခွဲခြားသိမြင်မှုက ကြည်လင်တည်ငြိမ်လာသူ၏ ဒုက္ခသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ နေကိုမြင်သကဲ့သို့ အမှောင်ပျောက်သွားသကဲ့သို့။ ရှိုင်ဝ စိဒ္ဓာန္တအမြင်အရ ဤ «အမြင့်ဘုဒ္ဓိ» သည် ပတိ (ရှီဝ) နှင့်ညီသော မှန်ကန်သဘောပေါက်မှုဖြစ်၍ ပာရှကို ဖြတ်တောက်ကာ ဝမ်းနည်းမှုကို လျော့ပျောက်စေသည်။

Verse 52

बुद्धिर्यस्य बलं तस्य निर्बुद्धेस्तु कुतो बलम् । कूपे सिंहो मदोन्मत्तश्शशकेन निपातितः

ဉာဏ်ခွဲခြားသိမြင်မှုရှိသူအတွက် ထိုဘုဒ္ဓိပင် အမှန်တကယ်သော အားအင်ဖြစ်သည်။ ဉာဏ်မရှိသူအတွက်တော့ အားအင်သည် ဘယ်ကလာမည်နည်း။ မာန်တက်၍ မူးယစ်နေသော ခြင်္သေ့တောင် သာမန် ယုန်တစ်ကောင်ကြောင့် ရေတွင်းထဲသို့ ကျသွားခဲ့သည်။

Verse 53

वेदशास्त्रपुराणेषु बालकस्य यथोदितम् । त्वया कृतं तु तत्सर्वं धर्मस्य परिपालनम्

ဗေဒ၊ သာස්တရ၊ ပုရာဏတို့တွင် ကလေးအကြောင်း ကြေညာထားသကဲ့သို့၊ သင်သည် ထိုအရာအားလုံးကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်—ဤသည်ပင် ဓမ္မကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 54

सम्यक्कृतं त्वया यच्च तत्केनापि भवेदिह । आवाभ्यां मानितं तच्च नान्यथा क्रियतेऽधुना

«ဤနေရာ၌ သင်က မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့သမျှကို အခြားမည်သူမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပါ။ ထို့ပြင် ၎င်းကို ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးက အတည်ပြု၍ ဂုဏ်ပြုထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ယခုမှစ၍ အခြားနည်းဖြင့် မပြောင်းလဲတော့ပါ»။

Verse 55

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा तौ समाश्वास्य गणेशं बुद्धिसागरम् । विवाहकरणे चास्य मतिं चक्रतुरुत्तमाम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် သူတို့နှစ်ပါးသည် ဉာဏ်ပညာ၏ သမုဒ္ဒရာဖြစ်သော ဂဏေရှာကို သက်သာစေကာ မင်္ဂလာစီစဉ်ခြင်းကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရန် အကောင်းဆုံးသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေ하였다။