गणेशाभिषेक-वरदान-विधानम् | Gaṇeśa’s Consecration, Boons, and Prescribed Worship

Verse 1

नारद उवाच । जीविते गिरिजापुत्रे देव्या दृष्टे प्रजेश्वर । ततः किमभवत्तत्र कृपया तद्वदाधुना

နာရဒက ပြောသည်— “အို သတ္တဝါတို့၏ အရှင်၊ ဂိရိဇာ၏ သားကို နတ်မိခင်က အသက်ရှင်လျက် မြင်သောအခါ ထိုနေရာ၌ နောက်တစ်ဆင့် ဘာဖြစ်သနည်း။ ကရုဏာဖြင့် ယခု ပြောပြပါ။”

Verse 2

ब्रह्मोवाच । जीविते गिरिजापुत्रे देव्या दृष्टे मुनीश्वर । यज्जातं तच्छृणुष्वाद्य वच्मि ते महदुत्सवम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်— “အို မုနိတို့၏ အရှင်၊ ဂိရိဇာ၏ သားသည် အသက်ရှင်ကြောင်း သိမြင်ရပြီး နတ်မိခင်က မြင်သောအခါ ဖြစ်ပွားသမျှကို ယခု နားထောင်လော့။ ငါသည် ထို မဟာပွဲတော်ကို သင့်အား ပြောမည်။”

Verse 3

जीवितस्स शिवापुत्रो निर्व्यग्रो विकृतो मुने । अभिषिक्तस्तदा देवैर्गणाध्यक्षैर्गजाननः

အို မုနိ၊ သီဝဘုရား၏ သားတော်သည် အသက်ပြန်ရ၍ စိတ်ငြိမ်သက်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကင်း၏။ ထို့နောက် ဆင်မျက်နှာရှင် ဂဇာနနကို ဒေဝတို့က အဘိသေကပြု၍ သီဝ၏ ဂဏာခေါင်းဆောင်တို့က တာဝန်အပ်နှင်းကြ၏။

Verse 4

दृष्ट्वा स्वतनयं देवी शिवा हर्षसमन्विता । गृहीत्वा बालकं दोर्भ्यां प्रमुदा परिषस्वजे

နတ်မိခင် သီဝါ (ပါရဝတီ) သည် မိမိသားတော်ကို မြင်သဖြင့် ဝမ်းမြောက်ပီတိပြည့်ဝ၏။ ထိုကလေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ချီယူကာ ပျော်ရွှင်စွာ တင်းကျပ်စွာ ဖက်လှုပ်ပွေ့ဖက်လေ၏။

Verse 5

वस्त्राणि विविधानीह नानालंकरणानि च । ददौ प्रीत्या गणेशाय स्वपुत्राय मुदांबिका

ဤနေရာ၌ ပျော်ရွှင်သော မိခင် အမ္ဗိကာသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပီတိဖြင့် မိမိ၏ သားတော် ဂဏေရှအား အဝတ်အစား အမျိုးမျိုးနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်း အနန္တကို ပေးအပ်하였다။

Verse 6

पूजयित्वा तया देव्या सिद्धिभिश्चाप्यनेकशः । करेण स्पर्शितस्सोथ सर्वदुःखहरेण वै

ထို ဒေဝီက မျိုးစုံသော နည်းလမ်းများဖြင့် ပူဇော်ကာ စိဒ္ဓိများကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် ပေးအပ်ပြီးနောက်၊ ဒုက္ခအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော သူမ၏ လက်ဖြင့် သူ့ကို ထိတွေ့ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ဝေဒနာအပေါင်းတို့ ပျောက်ကင်းသွား하였다။

Verse 7

पूजयित्वा सुतं देवी मुखमाचुम्ब्य शांकरी । वरान्ददौ तदा प्रीत्या जातस्त्वं दुःखितोऽधुना

သားတော်ကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုပြီးနောက် သာင်ကရီ မဟာဒေဝီသည် သူ၏မျက်နှာကို နမ်းရှိုက်လေ၏။ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ကောင်းချီးများကို ပေးတော်မူသော်လည်း ယခု သင်သည် ဝမ်းနည်းသွားပြီ။

Verse 8

धन्योसि कृतकृत्योसि पूर्वपूज्यो भवाधुना । सर्वेषाममराणां वै सर्वदा दुःखवर्जितः

သင်သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူဖြစ်၏၊ လုပ်ဆောင်ရမည့်တာဝန်လည်း ပြီးစီးပြီ။ ယနေ့မှစ၍ သင်ကို အရင်ဆုံး ပူဇော်ရမည်။ အမရဒေဝတားအားလုံးအနက် သင်သည် အစဉ်အမြဲ ဒုက္ခကင်းလွတ်လိမ့်မည်။

Verse 9

आनने तव सिन्दूरं दृश्यते सांप्रतं यदि । तस्मात्त्वं पूजनीयोसि सिन्दूरेण सदा नरैः

ယခု သင်၏မျက်နှာပေါ်တွင် စင်ဒူးရ် (အနီရောင်မှုန့်) ထင်ရှားနေသဖြင့် ထို့ကြောင့် သင်သည် လူတို့က အစဉ်ပူဇော်ထိုက်သူဖြစ်၏၊ စင်ဒူးရ်ဖြင့် အမြဲတမ်း ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 10

पुष्पैर्वा चन्दनैर्वापि गन्धेनैव शुभेन च । नैवेद्ये सुरम्येण नीराजेन विधानतः

သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ရှီဝကို ပူဇော်ရမည်—ပန်းများ၊ စန္ဒကူး၊ မင်္ဂလာရနံ့တို့ကို ဆက်ကပ်၍၊ ထို့ပြင် လှပသော နైవေဒျ (naivedya) အာဟာရပူဇော်နှင့် နီရာဇန (nīrājana) မီးလှုပ်ပူဇော်ကိုလည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 11

तांम्बूलैरथ दानैश्च तथा प्रक्रमणैरपि । नमस्कारविधानेन पूजां यस्ते विधास्यति

ကွမ်းရွက် (တမ်းဘူလ) ပူဇော်ခြင်း၊ ဒါနပေးခြင်း၊ လေးစားစွာ ပတ်လည်လှည့်ခြင်းနှင့် နမസ്കာရ အခမ်းအနားကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးခြင်းတို့ဖြင့် သင့်အား ပူဇော်သူသည် သင့်ထံသို့ သင့်တော်သော ပူဇာကို အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်၏။

Verse 12

तस्य वै सकला सिद्धिर्भविष्यति न संशयः । विघ्नान्यनेकरूपाणि क्षयं यास्यंत्यसंशयम्

ထိုသူအတွက် အောင်မြင်မှု အပြည့်အစုံသည် မလွဲမသွေ ပေါ်ပေါက်မည်၊ သံသယမရှိ။ အမျိုးမျိုးသော အတားအဆီးတို့လည်း မလွဲမသွေ ပျက်စီးကုန်မည်။

Verse 13

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा च तदा देवी स्वपुत्रं तं महेश्वरो । नानावस्तुभिरुत्कृष्टं पुनरप्यर्चयत्तथा

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ ဆိုပြီးနောက် ဒေဝီသည် မိမိ၏ သားကို မိန့်ကြားလေ၏။ ထို့နောက် မဟေရှ္ဝရ (မဟာဒေဝ) သည် ထိုအထူးမြတ်သော ကလေးကို အလွန်ကောင်းမြတ်သော ပူဇော်ပစ္စည်း များစွာဖြင့် ထပ်မံ ပူဇော်လေ၏။

Verse 14

ततस्स्वास्थ्यं च देवानां गणानां च विशेषतः । गिरिजाकृपया विप्र जातं तत्क्षणमात्रतः

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏာရေ၊ ဂိရိဇာ (ပါရဝတီ) ၏ ကရုဏာကြောင့် ဒေဝတားတို့နှင့် အထူးသဖြင့် ရှိဝ၏ ဂဏာတို့သည် ခဏတစ်ခဏအတွင်းပင် ကျန်းမာသက်သာမှုကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ရရှိကြ၏။

Verse 15

एतस्मिंश्च क्षणे देवा वासवाद्याः शिवं मुदा । स्तुत्वा प्रसाद्य तं देवं भक्ता निन्युः शिवांतिकम्

ထိုခဏတည်းက ဝါသဝ (အိန္ဒြ) ဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များသည် ရှိဝဘုရားကို ပျော်ရွှင်စွာ ချီးမွမ်းကြ၏။ ထိုဒေဝကို ပူဇော်ပန်ကြား၍ ကြည်နူးစေပြီးနောက် သဒ္ဓါရှိသူတို့သည် ရှိဝါ (ပါရဝတီ) ၏ ရှေ့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

Verse 16

संसाद्य गिरिशं पश्चादुत्संगे सन्न्यवेशयन् । बालकं तं महेशान्यास्त्रिजगत्सुखहेतवे

ထို့နောက် ဂိရိရှ (ရှိဝဘုရား) ထံ ချဉ်းကပ်ပြီး မဟေရှာနီ (ပါရဝတီ) သည် သုံးလောက၏ ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုအကြောင်းအရင်းဖြစ်စေရန် ထိုကလေးကို မိမိရင်ခွင်ပေါ်၌ ထိုင်စေ၏။

Verse 17

शिवोपि तस्य शिरसि दत्त्वा स्वकरपंकजम् । उवाच वचनं देवान् पुत्रोऽयमिति मेऽपरः

ထို့နောက် သီဝဘုရားသည်လည်း သူ၏ခေါင်းပေါ်၌ ကြာပန်းကဲ့သို့သော လက်တော်ကိုတင်၍ ဒေဝတော်တို့အား မိန့်တော်မူသည်— «ဤသူလည်း ငါ၏သားတော်တစ်ပါး ဖြစ်သည်»။

Verse 18

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखंडे गणेशगणाधिपपदवीवर्णनं नामाष्टादशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီဝမဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ဒုတိယ ရုဒ္ရသံဟိတာ၏ စတုတ္ထပိုင်း «ကုမာရခဏ္ဍ» တွင် «ဂဏေရှ၏ ဂဏာတို့၏ အဓိပတိအဆင့် ရရှိခြင်းကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အဋ္ဌာဒသမ အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 19

नारादाद्यानृषीन्सर्वान्सत्वास्थाय पुरोऽब्रवीत् । क्षंतव्यश्चापराधो मे मानश्चैवेदृशो नृणाम्

ထို့နောက် စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စေ၍ သတိကြည်လင်စွာ နာရဒမုနိကို ဦးဆောင်သော ရှင်မုနိတို့အားလုံးကို မျက်နှာမူ၍ ပြော၏— «ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ; လူတို့တွင် ထိုသို့သော မာနသည် အမှန်ပင် ပေါ်ပေါက်တတ်၏»။

Verse 20

अहं च शंकरश्चैव विष्णुश्चैते त्रयस्सुराः । प्रत्यूचुर्युगपत्प्रीत्या ददतो वरमुत्तमम्

«ကျွန်ုပ် (ဗြဟ္မာ)၊ ရှင်ကရ (ရှီဝ) နှင့် ဗိဿဏု» ဟူသော နတ်သုံးပါးသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လျက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အပေးအယူကောင်းချီးကို ပေးရန်အခါ တပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည်ဖြေကြားကြ၏။

Verse 21

त्रयो वयं सुरवरा यथापूज्या जगत्त्रये । तथायं गणनाथश्च सकलैः प्रतिपूज्यताम्

«ကျွန်ုပ်တို့ သုံးပါးသည် နတ်တို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ လောကသုံးပါးလုံးတွင် ပူဇော်ထိုက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုနည်းတူ ဤ ဂဏနာထ (ဂဏများ၏ အရှင်) ကိုလည်း အားလုံးက သင့်တင့်စွာ ပူဇော်ကြစေ» ဟု ဆို၏။

Verse 22

वयं च प्राकृताश्चायं प्राकृतः पूज्य एव च । गणेशो विघ्नहर्ता हि सर्वकामफलप्रदः

«ကျွန်ုပ်တို့လည်း သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်တည်မှုနှင့် ချည်နှောင်ခံရသူများ ဖြစ်ကြပြီး ဤသူလည်း သာမန်အခြေအနေရှိသူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ပူဇော်ထိုက်သူ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ဂဏေရှသည် အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားသူ ဖြစ်ပြီး တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးသနားသူ ဖြစ်သည်»။

Verse 23

एतत्पूजां पुरा कृत्वा पश्चात्पूज्या वयं नरैः । वयं च पूजितास्सर्वे नायं चापूजितो यदा

«ဦးစွာ သူ့အား ပူဇော်ပြီးမှသာ လူတို့က ကျွန်ုပ်တို့ကို ပူဇော်သင့်သည်။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ပူဇော်ခံရသော်လည်း သူတော်မူသည် မပူဇော်ခံရဘဲ မနေသင့်» ဟု ဆို၏။

Verse 24

अस्मिन्नपूजिते देवाः परपूजाकृता यदि । तदा तत्फलहानिः स्यान्नात्र कार्या विचारणा

ဤနတ်ကို မပူဇော်သေးဘဲ အခြားနတ်များကို ပူဇော်လျှင် ထိုပူဇော်မှု၏ အကျိုးသည် လျော့နည်းသွားမည်—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ၊ ထပ်မံစဉ်းစားရန်မလို။

Verse 25

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा स गणेशानो नानावस्तुभिरादरात् । शिवेन पूजितः पूर्वं विष्णुनानु प्रपूजितः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဂဏေရှာသခင်သည် အလေးအနက်ထား၍ ပူဇော်ပစ္စည်းမျိုးစုံဖြင့် ပူဇော်ခံရ၏။ အရင်ဆုံး ရှိဝက ပူဇော်ခဲ့ပြီး ထို့နောက် ဗိဿနုကလည်း သင့်တော်စွာ ဆက်လက်ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 26

ब्रह्मणा च मया तत्र पार्वत्या च प्रपूजितः । सर्वैर्देवैर्गणैश्चैव पूजितः परया मुदा

ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မာ၊ ငါနှင့် ပါရဝတီတို့ကလည်း သင့်တော်စွာ ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် နတ်အားလုံးနှင့် ဂဏများကပါ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်စွာ ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။

Verse 27

सवैर्मिलित्वा तत्रैव ब्रह्मविष्णुहरादिभिः । सगणेशश्शिवातुष्ट्यै सर्वाध्यक्षो निवेदितः

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ပင် ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ဟရ (ရှိဝ) စသည့် နတ်များအားလုံး စုဝေးကြပြီး၊ ရှိဝ၏ စိတ်တော်ပျော်ရွှင်စေရန် အရာအားလုံးကို အုပ်စိုးသော သခင်ထံ ဂဏေရှာနှင့်အတူ တင်ပြလျှောက်ထားကြသည်။

Verse 28

पुनश्चैव शिवेनास्मै सुप्रसन्नेन चेतसा । सर्वदा सुखदा लोके वरा दत्ता ह्यनेकशः

ထို့နောက် ထပ်မံ၍ စိတ်တော်အလွန်ပျော်ရွှင်၍ ကြင်နာသနားသော ရှိဝသခင်သည် သူ့အား ကမ္ဘာလောက၌ အမြဲတမ်း ချမ်းသာပျော်ရွှင်စေသော ဆုတောင်းကောင်းများကို အကြိမ်ကြိမ် များစွာ ပေးတော်မူ하였다။

Verse 29

शिव उवाच । हे गिरीन्द्रसुतापुत्र संतुष्टोहं न संशयः । मयि तुष्टे जगत्तुष्टं विरुद्धः कोपि नो भवेत्

ရှီဝမိန့်တော်မူသည်။ အို တောင်မင်းသမီး၏သား၊ ငါသည် အမှန်တကယ် ကျေနပ်နှစ်သက်၏၊ သံသယမရှိ။ ငါနှစ်သက်လျှင် လောကတစ်လောကလုံးလည်း နှစ်သက်လာမည်၊ ထို့ကြောင့် ဆန့်ကျင်သူ မည်သူမျှ မကျန်တော့။

Verse 30

बालरूपोपि यस्मात्त्वं महाविक्रमकारकः । शक्तिपुत्रस्सुतेजस्वी तस्माद्भव सदा सुखी

ကလေးရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော်လည်း သင်သည် မဟာဗီရသတ္တိကို ပြုလုပ်နိုင်သူဖြစ်၏။ သင်သည် ရောင်ခြည်တောက်ပသော ရှက္တိ၏သားဖြစ်သဖြင့် ထို့ကြောင့် အမြဲ မင်္ဂလာသုခ၌ နေထိုင်ပါစေ။

Verse 31

त्वन्नाम विघ्नहंतृत्वे श्रेष्ठं चैव भवत्विति । मम सर्वगणाध्यक्षः संपूज्यस्त्वं भवाधुना

သင်၏နာမတော်သည် အတားအဆီးများကို ဖျက်ဆီးရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ကျော်ကြားပါစေ။ ယခုမှစ၍ ငါ၏ ဂဏများအားလုံး၏ အထွဋ်အမြတ် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်၍ ထိုက်တန်စွာ ပူဇော်ခံပါ။

Verse 32

एवमुक्त्वा शंकरेण पूजाविधिरनेकशः । आशिषश्चाप्यनेका हि कृतास्तस्मिंस्तु तत्क्षणात्

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ရှင်ကရာသည် ပူဇော်နည်းလမ်းများကို အမျိုးမျိုး ဖော်ပြတော်မူ၏။ ထိုခဏတည်းကပင် သူ့အား ကောင်းချီးမင်္ဂလာများစွာကိုလည်း ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 33

ततो देवगणाश्चैव गीत वाद्यं च नृत्यकम् । मुदा ते कारयामासुस्तथैवप्सरसां गणाः

ထို့နောက် နတ်အစုအဝေးတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ သီချင်းဆိုခြင်း၊ တူရိယာတီးခတ်ခြင်းနှင့် အကအခုန်ကို စတင်စေကြ၏။ ထိုနည်းတူ အပ်ဆရာသမီးအစုအဝေးတို့လည်း ထိုပွဲတော်ကို ဖြစ်ပေါ်စေကြ၏။

Verse 34

पुनश्चैव वरो दत्तस्सुप्रसन्नेन शंभुना । तस्मै च गणनाथाय शिवेनैव महात्मना

ထို့နောက် ထပ်မံ၍ မဟာကရုဏာရှင် သမ္ဘု—သီဝဘုရားတော်ကိုယ်တိုင်—အလွန်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူသဖြင့် ထိုဂဏခေါင်းဆောင်မြတ်ထံသို့ အာနုဂြဟ်ပေးတော်မူ၏။

Verse 35

चतुर्थ्यां त्वं समुत्पन्नो भाद्रे मासि गणेश्वर । असिते च तथा पक्षे चंद्रस्योदयने शुभे

အို ဂဏေရှဝရ၊ သင်သည် ဘာဒြာလတွင် လဆန်းလေးရက် (စတုර්သီ) တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ လကွယ်ဘက် (အမှောင်ပက္ခ) အတွင်း၌လည်း ဖြစ်ကာ၊ လမင်းတက်ရောက်သည့် မင်္ဂလာအချိန်၌ ဖြစ်၏။

Verse 36

प्रथमे च तथा यामे गिरिजायास्सुचेतसः । आविर्बभूव ते रूपं यस्मात्ते व्रतमुत्तमम्

ထို့နောက် ည၏ ပထမယာမ၌ စိတ်သန့်ရှင်း၍ တည်ကြည်သော ဂိရိဇာထံသို့ သင်၏ ဒေဝရূপတော် ပေါ်ထွန်းလာ၏၊ အကြောင်းမူကား သူမ၏ ဝရတ (vrata) သည် အလွန်မြတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 37

तस्मात्तद्दिनमारभ्य तस्यामेव तिथौ मुदा । व्रतं कार्यं विशेषेण सर्वसिद्ध्यै सुशोभनम्

ထို့ကြောင့် ထိုနေ့မှစ၍ နှစ်စဉ် ထိုတိထိတည်း၌ ဝမ်းမြောက်စွာ ထိုဝရတကို အထူးဂရုစိုက်၍ ဆောင်ရွက်ရမည်၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် လှပမြတ်နိုးဖွယ်ကောင်း၍ စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးစွမ်းသော အကျင့်ဖြစ်၏။

Verse 38

यावत्पुनस्समायाति वर्षान्ते च चतुर्थिका । तावद्व्रतं च कर्तव्यं तव चैव ममाज्ञया

“နှစ်ကုန်တွင် စတုර්သီ (လဆန်းလေးရက်) ပြန်လည်ရောက်လာသည့်အထိ ဤဝရတကို သင်သည် ဆောင်ရွက်ရမည်—သင်၏ ကတိနှင့် ငါ၏ အမိန့်တော်အရ ဖြစ်သည်။”

Verse 39

संसारे सुखमिच्छन्ति येऽतुलं चाप्यनेकशः । त्वां पूजयन्तु ते भक्त्या चतुर्थ्यां विधिपूर्वकम्

လောကသံသရာ၌ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပျော်ရွှင်မှုကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် လိုလားသူတို့သည်—စည်းကမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်၍ လဆန်း/လဆုတ် စတုတ္ထနေ့ (Caturthī) တွင် သဒ္ဓါဖြင့် သင့်ကို ပူဇော်ကြပါစေ။

Verse 40

मार्गशीर्षे तथा मासे रमा या वै चतुर्थिका । प्रातःस्नानं तदा कृत्वा व्रतं विप्रान्निवेदयेत

မာဂရှီရ္ရှ (Mārgaśīrṣa) လတွင် ရမာ (Ramā) ဟုခေါ်သော စတုတ္ထနေ့ (Caturthī) ရောက်သော် မနက်အရုဏ်တွင် ထ၍ ရေချိုးသန့်စင်ကာ၊ ထိုနောက် ဝရတကို စည်းကမ်းအတိုင်း ကြေညာ၍ ပူဇော်ပစ္စည်းများနှင့်တကွ ဗြာဟ္မဏများထံ ဆက်ကပ်ရမည်—ထိုဝရတသည် သန့်ရှင်း၍ သီဝ (Śiva) ဘုရားပူဇော်ရာ၌ အကျိုးပွားစေသည်။

Verse 41

दूर्वाभिः पूजनं कार्यमुपवासस्तथाविधः । रात्रेश्च प्रहरे जाते स्नात्वा संपूजयेन्नरः

ဒူရ္ဝာမြက် (dūrvā) ဖြင့် ပူဇော်ရမည်၊ ထို့ပြင် သတ်မှတ်ထားသည့် အုပါဝါသ (အစာရှောင်) ကိုလည်း ပြုရမည်။ ညအချိန် ယာမတစ်ယာမ ရောက်လာသော် ရေချိုးပြီးနောက် အပြည့်အဝ ရိုသေစွာ သီဝ (Śiva) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 42

मूर्तिं धातुमयीं कृत्वा प्रवालसंभवां तथा । श्वेतार्कसंभवां चापि मार्द्दिकां निर्मितां तथा

ထို့နောက် သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်သော မూర్తိတစ်ဆူကို ဖန်တီး၍၊ ထို့အတူ ပုလဲကျောက်/ပုလဲနီ (coral) မှ ဖြစ်သော မూర్తိတစ်ဆူကိုလည်း ပြုလုပ်သည်။ ထို့ပြင် အဖြူရောင် အာရ္က (white arka) အပင်မှ ထုတ်ယူ၍ ပြုလုပ်သော မూర్తိတစ်ဆူနှင့် မြေကလေး (clay) ဖြင့် ပြုလုပ်သော ရုပ်တုတစ်ဆူကိုလည်း စည်းကမ်းအတိုင်း ဖန်တီး하였다။

Verse 43

प्रतिष्ठाप्य तदा तत्र पूजयेत्प्रयतः पुमान् । गंधैर्नानाविधैर्दिव्यैश्चन्दनैः पुष्पकैरिह

ထိုမూర్తိကို ထိုနေရာ၌ တည်ထောင် (pratiṣṭhā) ပြီးနောက်၊ စည်းကမ်းရှိသော ဘက္တ (devotee) သည် သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်—နတ်မြတ်သကဲ့သို့ သင်းပျံ့သော အနံ့အသာမျိုးစုံ၊ စန္ဒန (စန္ဒကာ) နှင့် ပန်းမျိုးစုံကို ဤပူဇော်ပွဲ၌ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 44

वितस्तिमात्रा दूर्वा च व्यंगा वै मूलवर्जिता । ईदृशानां तद्बलानां शतेनैकोत्तरेण ह

လက်တစ်ဆန့် (vitasti) အလျားရှိသော ဒူರ್ವာမြက်ကို အပြစ်ကင်း၍ အမြစ်မပါအောင် ဖြုတ်ယူကာ ပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့သော မြက်ရွက်များကို ၁၀၁ ရွက် ပူဇော်ပါ၊ အို နားထောင်သူ။

Verse 45

एकविंशतिकेनैव पूजयेत्प्रतिमां स्थिताम् । धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैर्विविधैर्गणनायकम्

၂၁ မျိုးသော ပူဇော်ပစ္စည်းဖြင့်သာ တည်ထားသော ပုံတော်ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် မီးခိုး၊ မီးအလင်းနှင့် အစားပူဇော် (naivedya) အမျိုးမျိုးဖြင့် ဂဏများ၏ အရှင် «ဂဏနာယက» ဂဏေရှကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။

Verse 46

ताम्बूलाद्यर्घसद्द्रव्यैः प्रणिपत्य स्तवैस्तथा । त्वां तत्र पूजयित्वेत्थं बालचंद्रं च पूजयेत्

တမ်းဘူလာ (ကွမ်း) စသည့် အဃ္ယ (arghya) အတွက် အထူးကောင်းမွန်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ဦးချကန်တော့၍ စတုတိဂါထာများဖြင့်လည်း ချီးမွမ်းရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဤသို့ သင့်တော်စွာ သင့်ကို ပူဇော်ပြီးနောက် လဆန်းတံဆိပ်ကို ဆောင်သော ရှီဝ «ဗာလချန္ဒြ» ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 47

पश्चाद्विप्रांश्च संपूज्य भोजयेन्मधुरैर्मुदा । स्वयं चैव ततो भुंज्यान्मधुरं लवणं विना

နောက်တစ်ဖန် ဗြာဟ္မဏများကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ချိုမြိန်သော အစားအစာများဖြင့် ကျွေးမွေးရမည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တိုင်လည်း အငန်မပါဘဲ ချိုမြိန်သော အစာကိုသာ စားသုံးရမည်။

Verse 48

विसर्जयेत्ततः पश्चान्नियमं सर्वमात्मनः । गणेशस्मरणं कुर्य्यात्संपूर्णं स्याद्व्रतं शुभम्

ထို့နောက် ကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားသော နိယမ (စည်းကမ်းဝတ်) အားလုံးကို သင့်တော်စွာ ပြီးဆုံးစေ၍ လွှတ်ပယ်ရမည်။ ထို့နောက် ဂဏေရှကို သတိရအောက်မေ့ရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် မင်္ဂလာဝတ် (vrata) သည် ပြည့်စုံ၍ အကျိုးဖြစ်ထွန်းမည်။

Verse 49

एवं व्रतेन संपूर्णे वर्षे जाते नरस्तदा । उद्यापनविधिं कुर्याद्व्रतसम्पूर्त्तिहेतवे

ဤသို့ ဝရတ (vrata) ကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီး တစ်နှစ်ပြည့်သွားသောအခါ ထိုသူသည် ဝရတ ပြည့်စုံခြင်းအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အဆုံးသတ်ပူဇော်ပွဲ (udyāpana) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 50

द्वादश ब्राह्मणास्तत्र भोजनीया मदाज्ञया । कुंभमेकं च संस्थाप्य पूज्या मूर्तिस्त्वदीयिका

ငါ၏အမိန့်အတိုင်း ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏ ၁၂ ယောက်ကို အစာကျွေးရမည်။ ထို့နောက် ကုမ္ဘ (ရိုးရာအိုး) တစ်လုံးကို တည်ထားပြီး သင်၏ သာသနာတော်ရုပ်မူရ္တိကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 51

स्थण्डिलेष्टपलं कृत्वा तदा वेदविधानतः । होमश्चैवात्र कर्तव्यो वित्तशाठ्यविवर्जितैः

ထို့နောက် ဝေဒသတ်မှတ်ချက်အတိုင်း သန့်ရှင်းသော မြေပြင် (သ္ထဏ္ဍိလ) နှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ရမည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ဟောမကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်၊ ငွေကြေးအပေါ် လိမ်လည်မှုနှင့် ကပ်စေးနည်းမှုကင်းစင်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 52

स्त्रीद्वयं च तथा चात्र बटुकद्वयमादरात् । भोजयेत्पूजयित्वा वै मूर्त्यग्रे विधिपूर्वकम्

ဤနေရာ၌ လေးစားစွာဖြင့် မူရ္တိရှေ့တွင် ဓမ္မနည်းလမ်းအတိုင်း အရင်ဆုံး မိန်းမနှစ်ဦးနှင့် ဗြာဟ္မဏကလေး (ဗဋုက) နှစ်ဦးကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုသူတို့ကို ထိုက်တန်စွာ ဂုဏ်ပြုပြီးနောက် အစာကျွေးရမည်။

Verse 53

निशि जागरणं कार्यं पुनः प्रातः प्रपूजयेत् । विसर्जनं ततश्चैव पुनरागमनाय च

ညအချိန်တွင် နိုးကြားစောင့်ကြပ်ခြင်းကို ပြုရမည်။ ထို့နောက် မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ထပ်မံ၍ အလွန်လေးစားစွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဝိသဇ္ဇန (ပို့ဆောင်နှုတ်ဆက်) ကို ပြုလုပ်ပြီး နောက်တစ်ဖန် ကြင်နာစွာ ပြန်လည်ကြွလာရန် ဆုတောင်းရမည်။

Verse 54

बालकाच्चाशिषो ग्राह्यास्स्वस्तिवाचनमेव च । पुष्पांजलिं प्रदद्याच्च व्रतसंपूर्ण हेतवे

«ကလေးငယ်ထံမှပင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို လက်ခံယူသင့်ပြီး၊ မင်္ဂလာဆုတောင်း စကားများကိုလည်း ရွတ်ဆိုသင့်သည်။ ဝရတ (သီလဝတ်) ပြည့်စုံစေရန် ပန်းတစ်လက်မောင်းကို အန်ဇလီဖြင့် ပူဇော်သင့်သည်»။

Verse 55

नमस्कारांस्ततः कृत्वा नानाकार्यं प्रकल्पयेत् । एवं व्रतं कृतं येन तस्येप्सितफलं भवेत्

ထို့နောက် ရိုသေစွာ ဦးချ၍ နမസ്കာရ ပြုလုပ်ပြီး သတ်မှတ်ထားသော အကျင့်ဝတ်များကို သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤသို့ ဝ്രတကို ပြုသူသည် သီဝရှင်၏ ကရုဏာဖြင့် မိမိလိုလားသည့် အကျိုးဖလကို ရရှိမည်၊ ချည်နှောင်ခြင်းနှင့် မောက္ခကို ပေးသော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 56

यो नित्यं श्रद्धया सार्द्धं पूजां चैव स्व शक्तितः । कुर्य्यात्तव गणेशान सर्वकामफलाप्तये

အို ဂဏေရှာ၊ သီဝရှင်၏ ဂဏများ၏ အရှင်တော်—မည်သူမဆို နေ့စဉ် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း သင်၏ ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်လျှင် တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။

Verse 57

सिन्दूरैश्चन्दनैश्चैव तंडुलैः केतकैस्तथा । उपचारैरनेकैश्च पूजयेत्त्वां गणे श्वरम्

စိန္ဒူးရ် (နီမှုန့်) နှင့် စန္ဒန (စန္ဒကူး)၊ ဆန်စေ့များနှင့် ကေတကီပန်းတို့အပြင် အမျိုးမျိုးသော ဥပစာရ (ပူဇော်ဝန်ဆောင်မှု) များဖြင့် ဂဏများ၏ အရှင် ဂဏေရှာကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 58

एवं त्वां पूजयेयुर्ये भक्त्या नानोपचारतः । तेषां सिद्धिर्भवेन्नित्यं विघ्ननाशो भवेदिह

ဤသို့ မျိုးစုံသော ဥပစာရများဖြင့် ဘက္တိဖြင့် သင်ကို ပူဇော်သူတို့အတွက် အောင်မြင်မှု (စိဒ္ဓိ) သည် အမြဲတမ်း ဖြစ်ပေါ်မည်၊ ထို့ပြင် ဤလောက၌ပင် အတားအဆီးများ ပျက်စီးသွားမည်။

Verse 59

सर्वैर्वर्णैः प्रकर्त्तव्या स्त्रीभिश्चैव विशेषतः । उदयाभिमुखैश्चैव राजभिश्च विशेषतः

ဤရှီဝပူဇာအကျင့်ကို လူမျိုးအဆင့်အတန်းအားလုံးက ဆောင်ရွက်ရမည်၊ အထူးသဖြင့် မိန်းမတို့က ဆောင်ရွက်ရမည်။ နေထွက်ရာအရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ဆောင်ရွက်ရပြီး၊ အထူးသဖြင့် မင်းတို့က ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 60

यं यं कामयते यो वै तंतमाप्नोति निश्चितम् । अतः कामयमानेन तेन सेव्यस्सदा भवान्

လူတစ်ယောက်က စိတ်အမှန်ဖြင့် ဆန္ဒပြုသမျှ အရာကို ထိုအရာကို မလွဲမသွေ ရရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးကောင်းကျိုးကို ရှာဖွေသူသည် သင့်ကို အစဉ်အမြဲ ပူဇော်၍ ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 61

ब्रह्मोवाच । शिवेनैव तदा प्रोक्तं गणेशाय महात्मने । तदानीं दैवतैश्चैव सर्वैश्च ऋषिसत्तमैः

ဗြဟ္မာက ပြောသည်—ထိုအခါ ဗြဟ္မသိဒ္ဓိရှင် သခင်ရှီဝက မဟာစိတ်ရှိသော ဂဏေရှာအား ဤစကားကို မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ထိုနောက် နတ်တော်အပေါင်းနှင့် အထွတ်အမြတ် ရှိသူ ရှိသမျှ ရှိသီတို့လည်း ကြားနာ၍ သဘောတူခဲ့ကြသည်။

Verse 62

तथेत्युक्त्वा तु तैस्सर्वैर्गणैश्शंभुप्रियैर्मुने । पूजितो हि गणाधीशो विधिना परमेण सः

အို မုနိ၊ “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု အားလုံးက ပြောပြီးနောက်၊ သမ္ဘူကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဂဏာတို့သည် ဂဏာဓိရှကို အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နည်းလမ်းအတိုင်း စနစ်တကျ ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။

Verse 63

ततश्चैव गणास्सर्वे प्रणेमुस्ते गणेश्वरम् । समानर्चुर्विशेषेण नानावस्तुभिरादरात्

ထို့နောက် ဂဏာတို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ အရှင် ဂဏေရှွရအား ဦးချ၍ နမတ်ပြုကြသည်။ ထို့ပြင် အထူးလေးစားမှုဖြင့် အမျိုးမျိုးသော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆက်ကပ်ကာ တူညီစွာ ပူဇော်ကြသည်။

Verse 64

गिरिजायास्समुत्पन्नो यश्च हर्षो मुनीश्वर । चतुर्भिर्वदनैर्वै तमवर्ण्यं च कथं ब्रुवे

အို မုနိရှင်တို့၏ အရှင်၊ ဂိရိဇာ (ပါရဝတီ) ထံ၌ ပေါ်ထွန်းလာသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် စကားဖြင့် မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏။ ပါးစပ်လေးခုရှိသော်လည်း ထိုမဖော်ပြနိုင်သော အနန္တအာနန္ဒကို မည်သို့ ပြောနိုင်မည်နည်း။

Verse 65

देवदुंदुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः । जगुर्गंधर्वमुख्याश्च पुष्पवर्षं पपात ह

ဒေဝဒုန္ဒုဘီတို့ မြည်ဟည်းကာ ကောင်းကင်တုန်လှုပ်၏။ အပ်ဆရာအစုတို့ ကပြကြ၏။ ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ အဓိကများ သီဆိုကြ၏။ ကောင်းကင်မှ ပန်းမိုးလည်း ကျလာ၏။

Verse 66

जगत्स्वास्थ्यं तदा प्राप गणाधीशे प्रतिष्ठिते । महोत्सवो महानासीत्सर्वं दुःखं क्षयं गणम्

ဂဏာဓိရှ (သီဝ၏ ဂဏများ၏ အရှင် ဂဏေရှ) ကို သင့်တော်စွာ တည်ထောင်ရာတွင် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး သုခချမ်းသာ ပြန်လည်ရရှိ၏။ မဟာပွဲတော်ကြီး ပေါ်ထွန်းလာပြီး ဒုက္ခအားလုံး ပျက်ကွယ်သွား၏။

Verse 67

शिवाशिवौ च मोदेतां विशेषेणाति नारद । आसीत्सुमंगलं भूरि सर्वत्र सुखदायकम्

အို နာရဒာ၊ သီဝနှင့် သီဝါ (ပါရဝတီ) တို့သည် အထူးသဖြင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ နေရာအနှံ့ အလွန်မင်္ဂလာများ ပေါ်ထွန်းကာ ဘက်ပေါင်းစုံသို့ သုခပေးလျက်ရှိ၏။

Verse 68

ततो देवगणाः सर्वे ऋषीणां च गणास्तथा । समागताश्च ये तत्र जग्मुस्ते तु शिवाज्ञया

ထို့နောက် ဒေဝတအစုအားလုံးနှင့် ရှင်ရသီတို့၏ အစုများလည်းကောင်း၊ ထိုနေရာ၌ စုဝေးလာသူ မည်သူမဆို သီဝ၏ အမိန့်တော်အရ အမှန်တကယ် ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 69

प्रशंसंतश्शिवा तत्र गणेशं च पुनः पुनः । शिवं चैव तथा स्तुत्वा कीदृशं युद्धमेव च

ထိုနေရာတွင် ဒေဝတား၏ အစောင့်အရှောက်တို့သည် ဂဏေရှကို ထပ်ခါထပ်ခါ ချီးမွမ်းကြ၏။ ထို့အပြင် ရှိဝကိုလည်း စတုတ္တိပြုကာ၊ ထိုစစ်ပွဲသည် အမှန်တကယ် မည်သို့သော စစ်ပွဲဖြစ်သည်ကိုလည်း ပြောဆိုကြ၏။

Verse 70

यदा सा गिरिजा देवी कोपहीना बभूव ह । शिवोऽपि गिरिजां तत्र पूर्ववत्संप्रपद्य ताम्

ထိုအခါ ဂိရိဇာဒေဝီ၏ အမျက်သည် ပျောက်ကင်းသွားသောအခါ၊ ရှိဝလည်း ထိုနေရာတည်း၌ပင် ယခင်ကဲ့သို့ ဂိရိဇာထံ ပြန်လည်ချဉ်းကပ်၍ သဟဇာတသမဂ္ဂဖြင့် ပေါင်းစည်းတော်မူ၏။

Verse 71

चकार विविधं सौख्यं लोकानां हितकाम्यया । स्वात्मारामोऽपि परमो भक्तकार्योद्यतः सदा

လောကတို့၏ အကျိုးချမ်းသာကို မျှော်မှန်း၍ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် အမျိုးမျိုးသော သုခကို ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူ၏။ မိမိအတ္တ၌ပင် အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် အေးချမ်းနေတော်မူသော်လည်း၊ ဘက္တတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် အစဉ်မပြတ် ကြိုးပမ်းတော်မူ၏။

Verse 72

विष्णुश्च शिवमापृच्छ्य ब्रह्माहं तं तथैव हि । आगच्छाव स्वधामं च शिवौ संसेव्य भक्तितः

ထို့နောက် ဗိဿနုသည် ရှိဝထံမှ ခွင့်တောင်းနှုတ်ဆက်၍၊ ငါ ဘြဟ္မာလည်း ထိုနည်းတူပင်၊ ရှိဝနှင့် ရှိဝါ (ပါရဝတီ) အမင်္ဂလာမဟုတ်သော မင်္ဂလာဒွိတော်ကို ဘက္တိဖြင့် ရိုသေစွာ ဆည်းကပ်ပြီးနောက် မိမိတို့၏ နေရာဌာနသို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 73

नारद त्वं च भगवन्संगीय शिवयोर्यशः । आगमो भवनं स्वं च शिवौ पृष्ट्वा मुनीश्वर

အို နာရဒ မုနိရှင်၊ သင်သည် ရှိဝနှင့် ရှိဝါ၏ ဂုဏ်ရည်ယశကို သီဆိုပါ။ မုနိအရှင်၊ ရှိဝနှင့် ရှိဝါကို ရိုသေစွာ မေးမြန်းပြီးနောက် သင်၏ ကိုယ်ပိုင် နေရာဌာနသို့ ပြန်သွားလော့။

Verse 74

एतत्ते सर्वमाख्यातं मया वै शिवयोर्यशः । भवत्पृष्टेन विघ्नेश यशस्संमिश्रमादरात्

အို ဝိဃ္နေရှ (ဂဏေရှ)၊ သင်မေးမြန်းသကဲ့သို့ ငါသည် ရိုသေစွာ ဤအရာအားလုံးကို ပြောကြားပြီးပြီ—ရှီဝနှင့် သူ၏ သက္တိတော်တို့ဖြစ်သော ဒေဝဒွယ၏ ယశ (ဂုဏ်တော်) ကို၊ သူတို့၏ ကျော်ကြားသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် ပေါင်းစပ်၍ အလေးအနက်ဖြင့် ရှင်းလင်းခဲ့၏။

Verse 75

इदं सुमंगलाख्यानं यः शृणोति सुसंयतः । सर्वमंगल संयुक्तस्स भवेन्मंगलालयः

မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်၍ စည်းကမ်းတကျနေထိုင်သူ မည်သူမဆို ဤအလွန်မင်္ဂလာရှိသော သာသနာတော်အကြောင်းကို နားထောင်လျှင်၊ မင်္ဂလာအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံလာပြီး မင်္ဂလာ၏ အိမ်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်။

Verse 76

अपुत्रो लभते पुत्रं निर्धनो लभते धनम् । भायार्थी लभते भार्यां प्रजार्थी लभते प्रजाम्

သားမရှိသူသည် သားကို ရရှိ၏၊ ဆင်းရဲသူသည် ဥစ္စာကို ရရှိ၏။ ဇနီးကို ဆန္ဒရှိသူသည် ဇနီးကို ရရှိ၏၊ မျိုးဆက်ကို ဆန္ဒရှိသူသည် သားသမီးမြေးမြစ်ကို ရရှိ၏—ဤသည်တို့သည် သီဝဘုရားအား ဘက္တိဖြင့် ရသော အကျိုးတရားများ ဖြစ်၏။

Verse 77

आरोग्यं लभते रोगी सौभाग्यं दुर्भगो लभेत् । नष्टपुत्रं नष्टधनं प्रोषिता च पतिं लभेत्

ရောဂါရှိသူသည် ကျန်းမာရေးကို ရရှိ၏၊ ကံမကောင်းသူသည် ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိ၏။ သားပျောက်သူသည် သားကို ပြန်ရ၏၊ ဥစ္စာပျောက်သူသည် ဥစ္စာကို ပြန်ရ၏၊ ခင်ပွန်းနှင့် ခွဲကွာနေသော မယားသည် ခင်ပွန်းကို ပြန်လည် ရရှိ၏။

Verse 78

शोकाविष्टश्शोकहीनस्स भवेन्नात्र संशयः । इदं गाणेशमाख्यानं यस्य गेहे च तिष्ठति

ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသူသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကင်းမဲ့သူ ဖြစ်လာမည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ—ဤဂဏေရှာ၏ သန့်ရှင်းသော အကြောင်းအရာကို မိမိအိမ်တွင် ထိန်းသိမ်း၍ ရိုသေထားလျှင် ဖြစ်၏။

Verse 79

सदा मंगलसंयुक्तस्स भवेन्नात्र संशयः । यात्राकाले च पुण्याहे यश्शृणोति समाहितः । सर्वाभीष्टं स लभते श्रीगणेशप्रसादतः

သူသည် အမြဲတမ်း မင်္ဂလာနှင့် ပေါင်းစည်းနေမည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ ခရီးထွက်ချိန် သို့မဟုတ် ပုဏ္ဏယနေ့ မင်္ဂလာနေ့တွင် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဤကို နားထောင်သူသည် သီရိဂဏေရှ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိ၏။