कुमाराद्भुतचरितवर्णनम् — Description of Kumāra’s Wondrous Deeds

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ तत्र स गांगेयो दर्शयामास सूतिकाम् । तामेव शृणु सुप्रीत्या नारद त्वं स्वभक्तिदाम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ဂင်္ဂါ၏သားသည် စုတိကာ (မွေးဖွားပြီးသည့် မိခင်) ကို ဖော်ပြ하였다။ နာရဒာ၊ သင်သည် အလွန်ပီတိဖြင့် ထိုသူမအကြောင်းကိုသာ နားထောင်လော့—ဤအကြောင်းအရာသည် မိမိ၏ အရှင်၊ သီဝရှင်အပေါ် ဘက္တိကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 2

द्विज एको नारदाख्य आजगाम तदैव हि । तत्राध्वरकरः श्रीमाञ्शरणार्थं गुहस्य वै

ထိုအချိန်တည်းက ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး—နာရဒာဟု အမည်ရသူ—ရောက်လာ하였다။ ယဇ္ဉာကర్మ၌ ကျွမ်းကျင်သော ထင်ရှားမြင့်မြတ်သည့် ရှင်ရသီသည် ဂုဟ (ကူမာရ/ကာရ္တိကేయ) ထံ၌ ခိုလှုံရန် လာ하였다။

Verse 3

स विप्रः प्राप्य निकटं कार्त्तिकस्य प्रसन्नधीः । स्वाभिप्रायं समाचख्यौ सुप्रणम्य शुभैः स्तवैः

ထိုဗြာဟ္မဏသည် ကာတ္တိကေယျအနီးသို့ စိတ်ငြိမ်သက်၍ ဉာဏ်ကြည်လင်စွာ ချဉ်းကပ်ကာ၊ အရင်ဆုံး အလွန်နိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး မင်္ဂလာသီချင်းများဖြင့် ချီးမွမ်းကာ၊ ထို့နောက် မိမိရည်ရွယ်ချက်ကို ထင်ရှားစွာ ပြောကြားလေ၏။

Verse 4

विप्र उवाच । शृणु स्वामिन्वचो मेद्य कष्टं मे विनिवारय । सर्वब्रह्मांडनाथस्त्वमतस्ते शरणं गतः

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်—“အရှင်ဘုရား၊ ယနေ့ ကျွန်ုပ်၏စကားကို နားထောင်ပေးပါ၊ ကျွန်ုပ်၏ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးပါ။ သင်သည် စကြဝဠာအားလုံး၏ အရှင်ဖြစ်သဖြင့် ထို့ကြောင့် သင့်ထံသို့ ခိုလှုံလာပါသည်။”

Verse 5

अजमेधाध्वरं कर्तुमारंभं कृतवानहम् । सोऽजो गतो गृहान्मे हि त्रोटयित्वा स्वबंधनम्

“ကျွန်ုပ်သည် အဇမေဓ ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်ရန် စတင်ခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ထိုဆိတ်သည် မိမိချည်နှောင်ထားသော ကြိုးကို ချိုးဖောက်ကာ ကျွန်ုပ်၏အိမ်မှ ထွက်ပြေးသွားပါသည်။”

Verse 6

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखंडे कुमाराऽद्भुतचरि तवर्णनं नाम षष्ठोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ-ရှီဝ မဟာပုရာဏ၏ ဒုတိယစာအုပ်၊ ရုဒ္ရသံဟိတာအတွင်းရှိ စတုတ္ထပိုင်း “ကုမာရခဏ္ဍ” တွင် “ကုမာရ၏ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်များကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ဆဋ္ဌမအခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 7

त्वयि नाथे सति विभो यज्ञभंगः कथं भवेत् । विचार्य्यैवाऽखिलेशान काम पूर्णं कुरुष्व मे

အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်တော်မူသော အရှင်၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကာကွယ်ရှင်အဖြစ် ရှိနေသော် ယဇ్ఞပွဲ ပျက်စီးနှောင့်ယှက်မှု မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် အလုံးစုံ၏ အရှင်၊ ဤအရာကို စဉ်းစား၍ ကျွန်ုပ်၏ ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစွာ ဖြည့်ဆည်းတော်မူပါ။

Verse 8

त्वां विहाय शरण्यं कं यायां शिवसुत प्रभो । सर्वब्रह्मांडनाथं हि सर्वामरसुसेवितम्

အရှင်၊ ရှိဝ၏ သားတော်—ကာကွယ်ရှင်နှင့် ခိုလှုံရာအရှင်—သင်ကို ချန်ထား၍ ကျွန်ုပ်သည် မည်သူ့ထံ သွား၍ ခိုလှုံရမည်နည်း။ သင်သည် အလုံးစုံသော ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ အရှင်ဖြစ်၍ အမရဒေဝများအားလုံးက ပူဇော်ကာ ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ကြသည်။

Verse 9

दीनबंधुर्दयासिन्धुस्सुसेव्या भक्तवत्सलः । हरिब्रह्मादिदेवैश्च सुस्तुतः परमेश्वरः

အကူအညီမဲ့သူတို့၏ မိတ်ဆွေ၊ ကရုဏာပင်လယ်၊ ဘက်တိဖြင့် အမြဲဝတ်ပြုထိုက်သူ၊ ဘက်တများကို ချစ်ခင်ကာကွယ်သူ ဖြစ်သော ပရမေရှဝရကို ဟရီ(ဗိဿနု)၊ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတများကလည်း ကောင်းစွာ ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 10

पार्वतीनन्दनस्स्कन्दः परमेकः परंतपः । परमात्माऽत्मदस्स्वामी सतां च शरणार्थिनाम्

ပါဝတီ၏ ချစ်သား စ္ကန္ဒသည် အမြင့်ဆုံး တစ်ပါးတည်းသော အရှင်၊ အင်အားကြီး၍ ရန်သူကို နှိမ်နင်းသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ပရမာတ္မာ၊ အတ္တ၏ ကျေးဇူးတော်ကို ပေးသနားသူ၊ သီလရှိသူတို့၏ အရှင်—အထူးသဖြင့် ခိုလှုံရာကို ရှာသူတို့၏ အရှင် ဖြစ်သည်။

Verse 11

दीनानाथ महेश शंकरसुत त्रैलोक्यनाथ प्रभो मायाधीश समागतोऽस्मि शरणं मां पाहि विप्रप्रिय । त्वं सर्वप्रभुप्रियः खिलविदब्रह्मादिदेवैस्तुतस्त्वं मायाकृतिरात्मभक्तसुखदो रक्षापरो मायिकः

အို ဆင်းရဲသူတို့၏ အရှင်၊ အို မဟေရှ—ရှင်ကရ၏ သားတော်၊ အို သုံးလောက၏ အရှင်၊ အို प्रभု၊ မာယာကို အုပ်စိုးသူ—ကျွန်ုပ်သည် သင့်ထံ ခိုလှုံလာပါပြီ၊ ဗိပရ(ဗြာဟ္မဏ)တို့၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ။ သင်သည် အရှင်တို့အားလုံး၏ ချစ်ရာ၊ ဗြဟ္မာနှင့် အရာအားလုံးကို သိမြင်သော ဒေဝတများက ချီးမွမ်းကြသည်။ မာယာကို ကိုင်တွယ်သော အရှင်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းသော်လည်း၊ သင်သည် ကိုယ်ပိုင် ဘက်တများအား အာနန္ဒပေး၍ အံ့ဩဖွယ် အရှင်အဖြစ် အမြဲကာကွယ်ရန် တက်ကြွနေသည်။

Verse 12

भक्तप्राणगुणाकरस्त्रिगुणतो भिन्नोसि शंभुप्रियः शंभुः शंभुसुतः प्रसन्नसुखदस्सच्चित्स्वरूपो महान् । सर्वज्ञस्त्रिपुरघ्नशंकरसुतः सत्प्रेमवश्यस्सदा षड्वक्त्रः प्रियसाधुरानतप्रियस्सर्वेश्वर श्शंकरः । साधुद्रोहकरघ्न शंकरगुरो ब्रह्मांडनाथो प्रभुः सर्वेषाममरादिसेवितपदो मां पाहि सेवाप्रिय

အို သမ္ဘု၏ ချစ်သူ၊ သဒ္ဓါဝန်တို့၏ အသက်နှင့် ဂုဏ်တရားရတနာသိုက်တော်! သင်သည် သုံးဂုဏ်ကို လွန်ကဲသော်လည်း ကရုဏာဖြင့် သမ္ဘု—ရှီဝ၏ သားတော်—အဖြစ် ပေါ်ထွန်းကာ စိတ်ကျေနပ်သူတို့အား ပျော်ရွှင်မှု ပေးတော်မူ၏။ သင်သည် သတ္တ-စိတ် အရূপတော်ဖြစ်သော မဟာတော်၊ အလုံးစုံသိ၊ တ్రိပုရကို သတ်သော ရှင်ကရ၏ သားတော်၊ စစ်မှန်သော မေတ္တာဖြင့် အမြဲအနိုင်ယူခံရသူ; မျက်နှာခြောက်ပါး၊ သာဓုသူတို့ကို ချစ်မြတ်နိုး၍ ဦးညွှတ်သူတို့ကို နှစ်သက်သူ; အလုံးစုံ၏ အရှင်—အို ရှင်ကရ။ သာဓုတို့ကို ဒုက္ခပေးသူတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ရှင်ကရ၏ ဂုရုအဖြစ် လေးစားခံရသူ၊ ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ အရှင်၊ ဒေဝနှင့် အမရတို့က ခြေတော်ကို ဆည်းကပ်သူ—အို စေဝာနှင့် ဘက္တိကို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်တော်မူပါ။

Verse 13

वैरिभयंकर शंकर जनशरणस्य वन्दे तव पदपद्मं सुखकरणस्य । विज्ञप्तिं मम कर्णे स्कन्द निधेहि निजभक्तिं जनचेतसि सदा विधेहि

အို ရန်သူတို့ကို ကြောက်လန့်စေသော ရှင်ကရ၊ လူအပေါင်းတို့၏ ခိုလှုံရာတော်၊ သုခကို ဖြစ်စေသော သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ အို စကန္ဒ၊ ကျွန်ုပ်၏ လျှောက်တင်ချက်ကို သင်၏ နားတော်၌ ထားပေးတော်မူပါ; လူတို့၏ စိတ်နှလုံး၌ သင်၏ သန့်ရှင်းသော ဘက္တိကို အစဉ်တည်စေတော်မူပါ။

Verse 14

करोति किं तस्य बली विपक्षो दक्षोऽपि पक्षोभयापार्श्वगुप्तः । किन्तक्षकोप्यामिषभक्षको वा त्वं रक्षको यस्य सदक्षमानः

ကာကွယ်ခံရသူအပေါ် အင်အားကြီးသော ရန်သူက ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း—ရန်သူသည် အားကြီး၍ ကျွမ်းကျင်ကာ နှစ်ဖက်လုံးက ကာကွယ်ထားသော်လည်း? တက္ခက သို့မဟုတ် အသားစားမြွေ မည်သည့်ကောင်မဆို ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း—သင်သည် အမြဲတမ်း သင့်လျော်၍ အရည်အချင်းရှိသူ၏ ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်နေသရွေ့။

Verse 15

विबुधगुरुरपि त्वां स्तोतुमीशो न हि स्यात्कथय कथमहं स्यां मंदबुद्धिर्वरार्च्यः । शुचिरशुचिरनार्यो यादृशस्तादृशो वा पदकमल परागं स्कन्द ते प्रार्थयामि

နတ်တို့၏ဆရာတော်တောင် သင့်ကို အပြည့်အဝ ချီးမွမ်းနိုင်မည်မဟုတ်ပါ; ပြောပါ—ဉာဏ်နည်းသော ကျွန်ုပ်က အမြင့်မြတ်သော အရှင်ကို ဘယ်လိုပင် ပူဇော်ထိုက်မည်နည်း? သန့်ရှင်းသော်လည်းကောင်း မသန့်ရှင်းသော်လည်းကောင်း၊ ယဉ်ကျေးသော်လည်းကောင်း မယဉ်ကျေးသော်လည်းကောင်း—ကျွန်ုပ်သည် မည်သို့ဖြစ်စေ—အို စ್ಕန္ဒ၊ သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်မှ ပန်းမှုန်တင်ကိုသာ တောင်းပန်ပါ၏။

Verse 16

हे सर्वेश्वर भक्तवत्सल कृपासिन्धो त्वदीयोऽस्म्यहं भृत्यस्स्वस्य न सेवकस्य गणपस्याऽऽ गश्शतं सत्प्रभो । भक्तिं क्वापि कृतां मनागपि विभो जानासि भृत्यार्तिहा । त्वत्तो नास्त्यपरोऽविता न भगवन् मत्तो नरः पामरः

အရှင်အပေါင်းတို့၏ အရှင်၊ ဘက္တဝတ္ဆလ၊ ကရုဏာသမုဒ္ဒရာတော်! ကျွန်ုပ်သည် သင့်၏ပိုင်ဆိုင်ရာသာ—အပေါ်မူတည်သော ကျွန်တော်ဖြစ်၏၊ အခကြေးငွေယူသော အလုပ်သမားမဟုတ်ပါ။ အို မြတ်သော အရှင်၊ သင့်၏ ဂဏာတို့၏ ခေါင်းဆောင်က အပြစ်ရာချီ ပြုမိသော်လည်း၊ အို အင်အားကြီးသော အရှင်၊ ကျွန်တော်တို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားသူ၊ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ပြုလုပ်သော အနည်းငယ်သော ဘက္တိကိုတောင် သင် သိတော်မူ၏။ သင့်ထက် အခြား ကာကွယ်သူ မရှိပါ၊ အို ဘဂဝန်; ကျွန်ုပ်ထက် ပို၍ ပျက်စီးနိမ့်ကျသော လူလည်း မရှိပါ။

Verse 17

कल्याणकर्त्ता कलिकल्मषघ्नः कुबेरबन्धुः करुणार्द्रचित्तः । त्रिषट्कनेत्रो रसवक्त्रशोभी यज्ञं प्रपूर्णं कुरु मे गुह त्वम्

အို ဂုဟာ (ကုမာရ)၊ သင်သည် မင်္ဂလာကောင်းကို ပြုစေသူ၊ ကလိယုဂ၏ အညစ်အကြေးကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ကုဗေရ၏ မိတ်ဆွေဖြစ်၏။ ကရုဏာကြောင့် စိတ်နှလုံးနူးညံ့ပြီး မျက်စိများစွာရှိကာ၊ သာလွန်သော ရသဖြင့် တောက်ပသော မျက်နှာတော်ကို ပိုင်ဆိုင်၏။ ကျွန်ုပ်၏ ယဇ్ఞကို ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ပေးပါ။

Verse 18

रक्षकस्त्वं त्रिलोकस्य शरणागतवत्सलः । यज्ञकर्त्ता यज्ञभर्त्ता हरसे विघ्नकारिणाम्

သင်သည် သုံးလောက၏ ကာကွယ်ရှင်၊ ခိုလှုံလာသူတို့ကို မေတ္တာဖြင့် ချစ်ခင်သော အရှင်ဖြစ်သည်။ သင်သည် ယဇ်ကို ဆောင်ရွက်သူ၊ ယဇ်ကို ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်၍ အတားအဆီးဖန်တီးသူတို့ကို ဖယ်ရှားဖျက်ဆီးတော်မူသည်။

Verse 19

विघ्नवारण साधूनां सर्ग कारण सर्वतः । पूर्णं कुरु ममेशान सुतयज्ञ नमोस्तु ते

အို ဣရှာနာ၊ သာဓုတို့အတွက် အတားအဆီးဖယ်ရှားရှင်၊ အရာအားလုံး၌ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတော်။ ကျွန်ုပ်၏ သားအတွက် ယဇ်ကို ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ပေးတော်မူပါ။ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 20

सर्वत्राता स्कन्द हि त्वं सर्वज्ञाता त्वमेव हि । सर्वेश्वरस्त्वमीशानो निवेशसकलाऽवनः

အို စကန္ဒ၊ သင်သည် နေရာတိုင်း၌ ကာကွယ်ရှင်ဖြစ်၏၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်သူမှာ သင်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်၏။ သင်သည် အားလုံး၏ အရှင်၊ အဓိပတိ ဣရှာနာ—သတ္တဝါအားလုံး တည်ရာခိုလှုံရာ၊ ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံးကို စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်၏။

Verse 21

संगीतज्ञस्त्वमेवासि वेदविज्ञः परः प्रभुः । सर्वस्थाता विधाता त्वं देवदेवस्सतां गतिः

သင်တစ်ပါးတည်းသာ သီချင်းဂီတကို သိကျွမ်းသူ၊ ဝေဒကို အမြင့်ဆုံး သိမြင်သူ၊ လောကထက်လွန် အရှင်ဖြစ်၏။ သင်သည် အရာအားလုံးအတွင်း တည်ထောင်ထောက်မသူ၊ စီမံခန့်ခွဲသူဖြစ်၍၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ သာဓုတို့၏ အဆုံးစွန် ခိုလှုံရာနှင့် ပန်းတိုင် ဖြစ်၏။

Verse 22

भवानीनन्दनश्शंभुतनयो वयुनः स्वराट् । ध्याता ध्येयः पितॄणां हि पिता योनिः सदात्मनाम्

သူသည် ဘဝာနီ၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော သားတော်၊ ရှမ္ဘု၏ သားတော်ဖြစ်၍ ကိုယ်တိုင်အုပ်ချုပ်နိုင်သော အရှင်၊ အလွန်အမင်း ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် တရားထိုင်သူလည်း ဖြစ်၍ တရားထိုင်ရာ၏ ရည်မှန်းချက်လည်း ဖြစ်သည်။ အမှန်ပင် သူသည် ပိတೃများ၏ အဖ၊ ထိုမှန်ကန်စွာ သိမြင်ပြီးသော ဝိညာဉ်တို့၏ မူလအရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။

Verse 23

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य देवसम्राट् शिवात्मजः । स्वगणं वीरबाह्वाख्यं प्रेषयामास तत्कृते

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ထိုစကားကို ထိုသို့ ကြားနာပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်မင်း—ရှီဝ၏ သားတော်—သည် ထိုကိစ္စအတွက် မိမိ၏ အစေခံ ဗီရဗာဟု (Vīrabāhu) ဟု အမည်ရသူကို စေလွှတ်လိုက်သည်။

Verse 24

तदाज्ञया वीरबाहुस्तदन्वेषणहेतवे । प्रणम्य स्वामिनं भक्त्या महावीरो द्रुतं ययौ

ထိုအမိန့်တော်အတိုင်း၊ ရှာဖွေရန်အတွက် ဝီရဗာဟုသည် မိမိ၏သခင်ကို ဘက္တိဖြင့် ဦးချကန်တော့ပြီး၊ မဟာသူရဲကောင်းသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 25

अन्वेषणं चकारासौ सर्वब्रह्माण्डगोलके । न प्राप तमजं कुत्र शुश्राव तदुपद्रवम्

သူသည် စကြဝဠာဥ (ဘုံလောကတစ်လုံးလုံး) အတွင်း အနှံ့အပြား ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မမွေးဖွားသူ အဇ (အဇာ) ကို မတွေ့နိုင်ခဲ့။ ထိုအစား၊ ထိုသူကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော အနှောင့်အယှက်နှင့် အလှုပ်အရှားကိုသာ ကြားသိရ၏။

Verse 26

जगामाऽथ स वैकुंठं तत्राऽजं प्रददर्श तम् । उपद्रवं प्रकुर्वन्तं गलयूपं महाबलम्

ထို့နောက် သူသည် ဝိုင်ကుంఠသို့ သွားရာ၌၊ ထိုနေရာတွင် မမွေးဖွားသူ အဇ သခင် (ဗြဟ္မာ) ကို တွေ့မြင်၏။ ထို့ပြင် အင်အားကြီးမားသော ဂလယူးပသည် အနှောင့်အယှက်နှင့် အလှုပ်အရှားကို ဖြစ်စေကြောင်းကိုလည်း မြင်၏။

Verse 27

धृत्वा तं शृंगयो वीरो धर्षयित्वा तिवेगतः । आनिनाय स्वामिपुरो विकुर्वंतं रवं बहु

သူရဲကောင်းသည် သူ့ကို ချိုများမှ ဆုပ်ကိုင်ကာ အလွန်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် အကြမ်းဖက်နှိမ်နင်း하였다။ ထို့နောက် သူ့သခင်ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာရာတွင် ဖမ်းဆီးခံရသူသည် ထပ်ခါထပ်ခါ အော်ဟစ်မြည်ဟည်းသံကြီးစွာ ထွက်ပေါ်နေ하였다။

Verse 28

दृष्ट्वा तं कार्तिकस्सोऽरमारुरोह स तं प्रभुः । धृतब्रह्माण्डगरिमा महासूतिकरो गुहः

ထိုအရာကိုမြင်လျှင် သခင်ကာတိကေယသည် ချက်ချင်းပင် ထိုဒေဝယာနပေါ်သို့ တက်စီးတော်မူသည်။ ဂုဟဟူသော မဟာစစ်တပ်ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် ကမ္ဘာလောက၏ အလေးချိန်ကို ထမ်းထားသကဲ့သို့ ဂရုဏာကြီးမား၍ ဒေဝတန်ခိုး၏ ဂုဏ်တော်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသကာ တက်ရောက်တော်မူသည်။

Verse 29

मुहूर्तमात्रतस्सोऽजो ब्रह्मांडं सकलं मुने । बभ्राम श्रम एवाशु पुनस्तत्स्थानमागतः

အို မုနိ၊ မမွေးဖွားသူ အဇသည် မုဟူရတတစ်ခဏသာ ဗြဟ္မာဏ္ဍတစ်လုံးလုံးကို လှည့်လည်သွားလာခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။

Verse 30

तत उत्तीर्य स स्वामी समुवास स्वमासनम् । सोऽजः स्थितस्तु तत्रैव स नारद उवाच तम्

ထို့နောက် သခင်တော်သည် ကမ်းပေါ်သို့ တက်လာ၍ မိမိ၏ အာသနပေါ်၌ ထိုင်တော်မူ၏။ မမွေးဖွားသူ အဇသည် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေပြီး နာရဒသည် ထိုသူအား ပြောကြားလေ၏။

Verse 31

नारद उवाच । नमस्ते देव देवेश देहि मेऽजं कृपानिधे । कुर्यामध्वरमानन्दात्सखायं कुरु मामहो

နာရဒက ပြော၏— «ဒေဝတို့၏ ဒေဝေရှ၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။ ကရုဏာ၏ خزانہတော်၊ ကျွန်ုပ်အား မမွေးဖွားသော (ဒိဗ္ဗ) သားတစ်ပါး ပေးတော်မူပါ။ အာနန္ဒဖြင့် အဓ္ဝရ ယဇ္ဈကို ပြုလိုသဖြင့်၊ အို သခင်၊ ကျွန်ုပ်ကို သင့်၏ မိတ်ဆွေ၊ အဖော်အဖြစ် ပြုတော်မူပါ»။

Verse 32

कार्त्तिक उवाच । वधयोग्यो न विप्राऽजः स्वगृहं गच्छ नारद । पूर्णोऽस्तु तेऽध्वरस्सर्वः प्रसादादेव मे कृतः

ကာရ္တ္တိကေယက ပြောသည်။ «ဗြာဟ္မဏဇာတ ဆိတ်သည် သတ်ရန် မသင့်။ အို နာရဒ၊ ကိုယ့်အိမ်သို့ ပြန်သွားလော့။ ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သင်၏ ယဇ္ဉပူဇာ အားလုံး ပြည့်စုံပါစေ—အမှန်တကယ် ငါ၏ အနုဂ्रहတော်တစ်ပါးတည်းဖြင့် ပြီးမြောက်သည်။»

Verse 33

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य द्विजस्स्वामी वचनं प्रीतमानसः । जगाम स्वालयं दत्त्वा तस्मा आशिषमुत्तमाम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ထိုသို့ နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒ္ဝိဇ) များအကြား အရှင်တော်၏ စကားကို ကြားသော် စိတ်ပျော်ရွှင်လာ၏။ ထို့နောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး အာသီသကို ပေးအပ်ပြီး မိမိ၏ နေရာသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။