Sukta 13

Mantra 1

प्राग्नये विश्वशुचे धियंधेऽसुरघ्ने मन्म धीतिं भरध्वम् । भरे हविर्न बर्हिषि प्रीणानो वैश्वानराय यतये मतीनाम् ॥

അഗ്നിക്കായി—സകലത്തെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനും വൈരശക്തികളെ സംഹരിക്കുന്നവനും—ഈ ധിയെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരുവിൻ; പ്രചോദിത വാക്ക് (മന്ത്രം)യും ദർശനബുദ്ധി (ധീതി)യും കൊണ്ടുവരുവിൻ. ബർഹിഷ് എന്ന യജ്ഞാസനത്തിൽ ഹവിസ്സുപോലെ തൃപ്തനായി, അവൻ വൈശ്വാനരനുവേണ്ടി—നമ്മുടെ മതികളെ നയിക്കുന്നവനുവേണ്ടി—പ്രയത്നിക്കുന്നു.

Mantra 2

त्वमग्ने शोचिषा शोशुचान आ रोदसी अपृणा जायमानः । त्वं देवाँ अभिशस्तेरमुञ्चो वैश्वानर जातवेदो महित्वा ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ ജ്വാലയാൽ ജ്വാലാമയനായി ദഹിക്കുന്നു; ജന്മം പ്രാപിക്കുന്നതുമാത്രത്തിൽ നീ രണ്ടു ലോകങ്ങളായ രോദസീയെ നിറയ്ക്കുന്നു. നീ ദേവന്മാരെ വൈരപീഡനമായ അഭിശസ്തിയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു; ഹേ വൈശ്വാനര, ഹേ ജാതവേദസ്—നിന്റെ മഹിമയാൽ.

Mantra 3

जातो यदग्ने भुवना व्यख्यः पशून्न गोपा इर्यः परिज्मा । वैश्वानर ब्रह्मणे विन्द गातुं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ ജനിച്ചപ്പോൾ ഭുവനങ്ങളിലേക്കു ദൃഷ്ടി വ്യാപിപ്പിച്ചു; കിരണങ്ങൾ/ജ്ഞാനം കാത്തിടുന്ന ഗോപാലനെപ്പോലെ, എല്ലാടവും ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു. ഹേ വൈശ്വാനര, ബ്രഹ്മണ—ആത്മാവിന്റെ ആകാംക്ഷയുള്ള വാക്ക്—ക്കായി ഗതിയുടെ പാത കണ്ടെത്തുക; ഹേ ദിവ്യശക്തികളേ, സ്വസ്തികളാൽ ഞങ്ങളെ എപ്പോഴും കാത്തുകൊള്ളുക.