Sukta 13

Mantra 1

प्राग्नये विश्वशुचे धियंधेऽसुरघ्ने मन्म धीतिं भरध्वम् । भरे हविर्न बर्हिषि प्रीणानो वैश्वानराय यतये मतीनाम् ॥

ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ—ସର୍ବଶୁଚି, ସତ୍ରୁ-ଶକ୍ତିନାଶକ—ଏହି ଧିକୁ ଆଗକୁ ଆଣ; ପ୍ରେରିତ ବାଣୀ (ମନ୍ତ୍ର) ଓ ଦର୍ଶନମୟ ବୁଦ୍ଧି (ଧୀତି) ଆଣ। ବର୍ହିଷ୍ ଯଜ୍ଞାସନରେ ହବିଷ୍ ପରି ପ୍ରୀତ ହୋଇ, ସେ ବୈଶ୍ୱାନର ପାଇଁ—ଆମ ମତିମାନଙ୍କର ପ୍ରେରକ—ପ୍ରୟତ୍ନ କରେ।

Mantra 2

त्वमग्ने शोचिषा शोशुचान आ रोदसी अपृणा जायमानः । त्वं देवाँ अभिशस्तेरमुञ्चो वैश्वानर जातवेदो महित्वा ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ, ତୁମେ ଶୋଚିଷାରେ ଶୋଶୁଚାନ—ଜ୍ୱାଳାମୟ ହୋଇ ଦହୁଛ; ଜନ୍ମ ନେଇ ସହସା ତୁମେ ଦୁଇ ଲୋକ—ରୋଦସୀ—କୁ ପୂରଣ କର। ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁପୀଡନ ‘ଅଭିଶସ୍ତି’ ରୁ ମୁକ୍ତ କର; ହେ ବୈଶ୍ୱାନର, ହେ ଜାତବେଦସ—ତୁମ ମହିମାରେ।

Mantra 3

जातो यदग्ने भुवना व्यख्यः पशून्न गोपा इर्यः परिज्मा । वैश्वानर ब्रह्मणे विन्द गातुं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ, ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଯେତେବେଳେ ଭୁବନମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ବିସ୍ତାର କଲ, କିରଣ/ଜ୍ଞାନକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଗୋପାଳ ପରି ସର୍ବତ୍ର ପରିଭ୍ରମଣ କଲ। ହେ ବୈଶ୍ୱାନର, ବ୍ରହ୍ମଣ—ଆତ୍ମାର ଆକାଂକ୍ଷୀ ବାଣୀ—ପାଇଁ ଗତିର ପଥ ଖୋଜି ଦିଅ; ଏବଂ ହେ ଦିବ୍ୟଶକ୍ତିମାନେ, ସଦା ସ୍ୱସ୍ତିମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।