Nityā-paṭala-prakaraṇa (The Exposition of the Nityā-paṭala)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथातो विप्र नित्यानां प्रयोगादिसमन्वितम् । पटलं तेऽभिधास्यामि नित्याभ्यर्चनदीपकम् ॥ १ ॥

സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു—ഹേ വിപ്രാ! ഇനി നിത്യപൂജയുടെ പ്രയോഗാദി ക്രമങ്ങളോടുകൂടിയ ഒരു പടലം ഞാൻ നിനക്കു വിശദീകരിക്കും; അത് ദിനനിത്യ അർച്ചനയ്ക്ക് ദീപകസമമായ മാർഗ്ഗദർശകമാണ്।

Verse 2

ललितायास्त्रिभिवर्णैः सकलार्थोऽभिधीयते । शेषेण देवीरूपेण तेन स्यादिदमीरितम् ॥ २ ॥

‘ലലിതാ’ എന്ന നാമത്തിൽ മൂന്നു വർണങ്ങളാൽ തന്നെ സമസ്താർഥം പ്രകാശിക്കുന്നു; ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം ദേവിയുടെ സ്വരൂപമായി ഗ്രഹിച്ചതിനാൽ ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു।

Verse 3

अशेषतो जगत्कृत्स्नं हृल्लेखात्मकमुच्यते । तस्याश्चार्थस्तु कथितः सर्वतंत्रेषु गोपितः ॥ ३ ॥

സകല ജഗത്തും പൂർണ്ണമായി ‘ഹൃല്ലേഖാ’—അന്തര്ചേതനയിലെ അന്തർലിഖിതം—സ്വഭാവമുള്ളതെന്ന് പറയുന്നു; എങ്കിലും അതിന്റെ പരമാർത്ഥം ഉപദേശിച്ചിട്ടും എല്ലാ തന്ത്രങ്ങളിലും അത് ഗൂഢമായിത്തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു।

Verse 4

व्योम्ना प्रकाशमानत्वं ग्रसमानत्वमग्निना । तयोर्विमर्श ईकारो बिंदुना तन्निफालनम् ॥ ४ ॥

വ്യോമം മൂലം പ്രകാശിക്കുന്ന ഭാവം, അഗ്നി മൂലം ഗ്രസിക്കുന്ന ഭാവം. ഇവ രണ്ടിന്റെയും വിമർശത്തിൽ ‘ഈ’ സ്വരം ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; ബിന്ദുവാൽ ആ നാദം പൂർണ്ണത പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 5

पिंडकर्तरि बीजाख्या मन्त्रा मालाभिधाः क्रमात् । एकार्णवन्तो द्व्यर्णाश्च त्रिदिङ्मुखार्णकाः ॥ ५ ॥

‘പിണ്ഡകർത്തൃ’ വിധിയിൽ ‘ബീജ’മെന്നു പ്രസിദ്ധമായ മന്ത്രങ്ങൾ ക്രമമായി ‘മാല’ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അവ മൂന്ന് വിധം—ഏകാക്ഷരം, ദ്വ്യാക്ഷരം, ത്രിദിക്‌മുഖ ത്ര്യാക്ഷരം।

Verse 6

वृत्तिजार्णांल्लिखेदंकैर्व्यत्यस्तक्रमयोगतः । तैर्भेदयो जनं कुर्यात्संदर्भाणामशेषतः ॥ ६ ॥

വൃത്തങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ അക്കങ്ങളോടെ എഴുതി, ക്രമം മറിച്ചും മാറ്റിയും വിന്യസിക്കണം. ആ മാർഗ്ഗങ്ങളാൽ എല്ലാ ‘സന്ദർഭ’ങ്ങളുടെയും ഭേദ-ക്രമീകരണം ഒന്നും വിട്ടുപോകാതെ നടത്തണം.

Verse 7

देव्यात्मकं समुदयं विश्रांतिं च शिवात्मकम् । उभयात्मकमप्यात्मस्वरूपं तैश्च भावयेत् ॥ ७ ॥

ഉദയം (സൃഷ്ടിയുടെ ഉദ്ഭവം) ദേവ്യാത്മകമെന്നും, വിശ്രാന്തി (ലയ-ശാന്തി) ശിവാത്മകമെന്നും ധ്യാനിക്കണം; ഇരുവരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആത്മസ്വരൂപവും അതുപോലെ ഭാവിക്കണം.

Verse 8

कालेनान्यञ्च दुःखार्त्तिवासनानाशनो ध्रुवम् । पराहंतामयं सर्वस्वरूपं चात्मविग्रहम् ॥ ८ ॥

കാലത്തിന്റെ പ്രവാഹത്തിൽ ദുഃഖാർത്തി നിറഞ്ഞ മറ്റു വാസനകളും നിശ്ചയമായി നശിക്കുന്നു. അത് പരമതത്ത്വം—അഹന്താ-രോഗരഹിതം, സർവ്വസ്വരൂപം, ആത്മാവിനെ തന്നേ തന്റെ വിഗ്രഹമായി ധരിക്കുന്നത്.

Verse 9

सदात्मकं स्फुरताख्यमरोषोपाधिवर्जितम् । प्रकाशरूपमात्मत्वे वस्तु तद्भासते परम् ॥ ९ ॥

ആ പരമ തത്ത്വം ആത്മരൂപമായിത്തന്നെ പ്രകാശിക്കുന്നു—ശുദ്ധ സത്‌സ്വഭാവം, നിത്യ സ്ഫുരത്താ (അന്തര്ജ്യോതി) എന്നു പ്രസിദ്ധം, രാഗ-ക്രോധ ഉപാധികളിൽ നിന്നു വിമുക്തം, ശുദ്ധ പ്രകാശ-ചൈതന്യരൂപം।

Verse 10

यत एवमतो लोके नास्त्यमंत्रं यदक्षरम् । यद्विद्येति समाख्यातं सर्वथा सर्वतः सदा ॥ १० ॥

അതുകൊണ്ട് ഈ ലോകത്തിൽ മന്ത്രമല്ലാത്ത അക്ഷരം ഒന്നുമില്ല. ‘വിദ്യ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതെല്ലാം സർവ്വഥാ, സർവ്വത്ര, സദാ ആ മന്ത്രശക്തിയാൽ വ്യാപ്തമാണ്।

Verse 11

वासरेषु तु तेष्वेवं सर्वापत्तारकं भवेत् । तद्विधानं च वक्ष्यामि सम्यगासवकल्पनम् ॥ ११ ॥

ആ പ്രത്യേക ദിവസങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ അത് എല്ലാ വിധ ആപത്തുകളിൽ നിന്നും രക്ഷകമാകും. ഇനി അതിന്റെ വിധാനം—ആസവം ശരിയായി തയ്യാറാക്കുന്ന ക്രമം—ഞാൻ വിശദീകരിക്കും।

Verse 12

गौडी पैष्टी तथा माध्वीत्येवं तत्त्रिविधं स्मृतम् । गतुडमुष्णोदके क्षिप्त्वा समालोड्य विनिक्षिपेत् ॥ १२ ॥

ഇത് മൂന്നു തരമെന്ന് സ്മൃതം—ഗൗഡീ, പൈഷ്ടീ, മാധ്വീ. ഗടുഡ (പുളിപ്പാരംഭക) ഉഷ്ണജലത്തിൽ ഇട്ട് നന്നായി കലക്കി പിന്നെ വെക്കണം।

Verse 13

घटे काचमये तस्मिन् धातकीसुमनोरजः । खात्वा भूमौ संध्ययोस्तु करैः संक्षोभ्य भूयसा ॥ १३ ॥

ആ ഗ്ലാസ് ഘടത്തിൽ ധാതകീ പുഷ്പങ്ങളുടെ പരാഗം ഇടണം. പിന്നെ പ്രഭാത-സായാഹ്നം എന്നീ ഇരുസന്ധ്യകളിലും അത് മണ്ണിൽ കുഴിച്ചുവെച്ച് കൈകളാൽ ശക്തമായി കലക്കണം।

Verse 14

मासमात्रे गते तस्मिन्निमग्ने रजसि द्रुतम् । संशोध्य पूजयेत्तेन गौडी सा गुडयोगतः ॥ १४ ॥

ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ് അത് വേഗത്തിൽ അടിത്തട്ടിലെ കട്ടയിൽ ഇരുന്നാൽ, ഉടൻ തന്നെ ശോധനം ചെയ്ത് (ചാലിച്ച്) അതുകൊണ്ട് തന്നെ പൂജ നടത്തണം; ശർക്കര (ഗുഡം) ചേർത്തതിനാൽ അതിനെ ‘ഗൗഡീ’ എന്നു വിളിക്കുന്നു।

Verse 15

एवं मधुसमायोगान्माध्वी पैष्टीं श्रृणु प्रिय । अध्यर्द्धद्विगुणे तोये श्रपयेत्तंदुलं शनैः ॥ १५ ॥

ഇങ്ങനെ തേൻ ശരിയായി ചേർത്തുള്ള ‘മാധ്വീ’ എന്ന പൈഷ്ടീ തയ്യാറാക്കൽ കേൾക്കുക, പ്രിയേ; രണ്ടര മടങ്ങ് വെള്ളത്തിൽ അരിമണികൾ പതുക്കെ വേവിക്കണം।

Verse 16

दिनत्रयोषिते तस्मिन्धात्र्यंकुररजः क्षिपेत् । दिनमेकं धृते वाते निवाते स्थापयेत्ततः ॥ १६ ॥

അത് മൂന്ന് ദിവസം വെച്ച ശേഷം, ധാത്രി (ആമലകി) മുളകളുടെ രജസ്/പരാഗം അതിൽ ചേർക്കണം. പിന്നെ ഒരു ദിവസം, കാറ്റ് സ്ഥിരമായിരിക്കുമ്പോൾ, കാറ്റില്ലാത്ത അഭയസ്ഥാനത്ത് വെക്കണം।

Verse 17

उदकैर्लिलितं पश्चाद्गलितं पैष्टिकं मधु । वृक्षजं फलजं चेति द्विविधं क्रियते मधु ॥ १७ ॥

മാവിൽ നിന്നുള്ള മധു ആദ്യം വെള്ളത്തിൽ കലക്കി പിന്നെ ചാലിച്ച് എടുക്കുന്നതാണ്—ഇത് ‘പൈഷ്ടികം’. കൂടാതെ സസ്യജന്യ മധു വൃക്ഷജവും ഫലജവും; ഇങ്ങനെ മധു രണ്ടുവിധമായി ഉണ്ടാക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 18

तन्निर्माणं श्रृणुष्वाद्य यदास्वादान्मनोलयः । मृद्वीकांवाथ खर्जूरफलं पुष्पमथापि वा ॥ १८ ॥

ഇപ്പോൾ അതിന്റെ നിർമ്മാണം കേൾക്കുക—അതിന്റെ രുചിയാൽ മനസ് ലയിച്ച് ശാന്തമാകുന്നു: ഇത് മൃദ്വീക (മുന്തിരി) കൊണ്ടോ, ഖർജൂരഫലം കൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ പുഷ്പങ്ങളാലും തയ്യാറാക്കാം।

Verse 19

मधूकस्यांभसि क्षिप्त्वा शतृमर्द्धावशेषितम् । प्राक्सृतासवलेशेन मिलितं दिवसद्वयात् ॥ १९ ॥

മധൂകം പിഴിഞ്ഞശേഷം ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം വെള്ളത്തിൽ ഇട്ട്, മുമ്പേ തയ്യാറാക്കിയ ആസവത്തിന്റെ അല്പം ചേർത്താൽ; രണ്ടു ദിവസത്തിനകം അത് നന്നായി കലർന്ന് കിണ്വിച്ച് ആസവമാകും।

Verse 20

गालितं स्वादु पूजार्हं मनोलयकरं शुभम् । वार्क्षं तु नालिकेरं स्याद्धिंतालस्याथ तालतः ॥ २० ॥

ചുരന്നെടുത്ത് വറ്റിച്ച (ഫിൽറ്റർ ചെയ്ത) രസം മധുരവും പൂജാർഹവും മംഗളകരവും മനസ്സിനെ ശമിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. വൃക്ഷജന്യ പാനീയത്തെ ‘നാലികേര’ (തേങ്ങ) എന്നു പറയുന്നു; ഹിങ്താലത്തിലും താലത്തിലും (പന) നിന്നുമും ലഭിക്കുന്നു।

Verse 21

फलकांडात्स्नुतं दुग्धं नीतं सद्यो रसावहम् । नालिके रफलांतस्थसलिले शशिना युते ॥ २१ ॥

ഫലധാരിയായ സസ്യത്തിന്റെ തണ്ടിൽ നിന്ന് ചോരുന്ന പാൽ ഉടൻതന്നെ സാരസമ്പന്നമാണ്; അത് എടുത്ത് നാളികയിൽ വെച്ച്, ഫലത്തിനകത്തെ ‘ശശിൻ’ (ചന്ദ്രതത്ത്വം) ചേർന്ന ജലത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം।

Verse 22

अर्द्धपूगफलोत्थं तु रमं संक्षिप्य तापयेत् । आतपे सद्य एवैतदासवं देवताप्रियाम् ॥ २२ ॥

അർദ്ധ പൂഗഫലത്തിൽ നിന്നുള്ള സാരം ചുരുക്കി മൃദുവായി ചൂടാക്കണം. വെയിലിൽ വെച്ചാൽ ഈ ആസവം ഉടൻതന്നെ സിദ്ധമായി ദേവതകൾക്ക് പ്രിയമാകും।

Verse 23

आसवैरेभिरुदितैरर्ध्यं देव्यै निवेदयेत् । देवैः कृत्वा ततः सद्यो दद्यात्तत्सिद्धये द्वयम् ॥ २३ ॥

പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആസവങ്ങളാൽ ദേവിക്ക് അർഘ്യം നിവേദിക്കണം. തുടർന്ന് ദേവതകളോടൊപ്പം വിധി നിർവഹിച്ചു, ആ അനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ സിദ്ധിക്കായി ഉടൻതന്നെ ദ്വയം (ജോടി) ദാനം/അർപ്പണം നൽകണം।

Verse 24

साधको नियताहारः समाधिस्थः पिबेत्सदा । न कदाचित्पिबोत्सिद्धो देव्यर्थमनिवेदितम् ॥ २४ ॥

നിയതാഹാരമുള്ള സാധകൻ സമാധിസ്ഥനായി വിധിപൂർവം നിത്യം പാനം ചെയ്യാം. എന്നാൽ സിദ്ധിയില്ലാത്തവൻ ദേവിക്കു നിവേദിക്കാതെ ഒരിക്കലും പാനം ചെയ്യരുത്.

Verse 25

पानं च तावत्कुर्वीत यावता स्यान्मनोलयः । ततः करोति चेत्सद्यः पातकी भवति ध्रुवम् ॥ २५ ॥

മനം ലയിച്ച് ശാന്തമാകുന്നത്ര മാത്രം പാനം ചെയ്യണം. അതിന് ശേഷവും തുടരുകയാണെങ്കിൽ അവൻ തീർച്ചയായും ഉടൻ പാപിയാകും.

Verse 26

देवतागुरुशिष्टान्यं पिबन्नासवमाशया । पातकी राजदंड्यश्च रिक्थोपासक एव ॥ २६ ॥

ദേവത, ഗുരു, ശിഷ്ടർ എന്നിവരുടെ പേരിൽ അർപ്പിക്കാമെന്ന ആശയത്തോടെ ആസവം കുടിക്കുന്നവൻ പാപി; അവൻ രാജദണ്ഡത്തിന് അർഹൻ, ശിഷ്ടരുടെ ഉച്ഛിഷ്ടം ആരാധിക്കുന്നവനെന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 27

साध्यसाधकयोरेतत्काम्य एव समीरितम् । सिद्धस्य सर्वदा प्रोक्तं यतोऽसौ तन्मयो भवेत् ॥ २७ ॥

ഇനിയും സാധിക്കേണ്ടവനും സാധകനും ഇതു കാമ്യകർമ്മമായി (ഇഷ്ടാനുസാരം) പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ സിദ്ധനു ഇത് സദാ വിധേയമാണ്; കാരണം അവൻ അതുതന്നെ തത്ത്വമയനാകുന്നു.

Verse 28

पूजयेत्प्रोक्तरूपस्तु प्रोक्तरूपाश्च ताः क्रमात् । उपचारैरासवैश्च मत्स्यैर्मांसैस्तु संस्कृतैः ॥ २८ ॥

പ്രോക്തരൂപം ധരിച്ചു, പ്രോക്തരൂപികളായ അവരെ ക്രമമായി പൂജിക്കണം—ഉപചാരങ്ങളോടൊപ്പം, ആസവ നൈവേദ്യവും പാകം ചെയ്ത മത്സ്യവും മാംസവും അർപ്പിച്ച്.

Verse 29

अथ काम्यार्चनं वक्ष्ये प्रयोगांश्चापि नारद । येषामाचरणात्सिद्धिं साधको लभते ध्रुवम् ॥ २९ ॥

ഇപ്പോൾ ഹേ നാരദാ! കാമ്യാർചനവും അതിന്റെ പ്രയോഗവിധികളും ഞാൻ പറയുന്നു; അവ അനുഷ്ഠിച്ചാൽ സാധകൻ തീർച്ചയായും അഭീഷ്ടസിദ്ധി പ്രാപിക്കും.

Verse 30

चैत्रे दमनकैरर्चेत्पूर्णायां मदनोत्सवम् । वैशाखे मासि पूर्णायां पूजयेद्धेमपुष्पकैः ॥ ३० ॥

ചൈത്ര മാസത്തിലെ പൗർണ്ണമിയിൽ ദമനക പുഷ്പങ്ങളാൽ മദനോത്സവമായി (ദേവനെ) അർച്ചിക്കണം; വൈശാഖ പൗർണ്ണമിയിൽ ഹേമപുഷ്പങ്ങളാൽ പൂജിക്കണം.

Verse 31

ज्यैष्ठ्यां फलैर्यजेंद्देवीं कदलीपनसाम्नजैः । आषाढ्यां चन्दनैरेलाजातीकंकोलकुंकुमैः ॥ ३१ ॥

ജ്യൈഷ്ഠ മാസത്തിൽ കദളി, പനസ മുതലായ ഫലങ്ങളാൽ ദേവിയെ യജിക്കണം; ആഷാഢത്തിൽ ചന്ദനം, ഏലക്ക, ജാതി, കങ്കോലം, കുങ്കുമം എന്നിവകൊണ്ട് പൂജിക്കണം.

Verse 32

श्रावण्यामागमोक्तेन विधिनार्चेत्पवित्रकैः । प्रौष्ठपद्यां गन्धपुष्पैर्यजेद्वा केतकीसुमैः ॥ ३२ ॥

ശ്രാവണത്തിൽ ആഗമോക്തവിധിപ്രകാരം പവിത്രകങ്ങളാൽ അർച്ചിക്കണം; പ്രൗഷ്ഠപദയിൽ സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളാലോ അല്ലെങ്കിൽ കേതകീ പുഷ്പങ്ങളാലോ യജിക്കണം.

Verse 33

आश्वायुज्यां कन्यकार्चा भूषावस्त्रधनादिभिः । कार्तिक्यां कुंकुमैश्चैव निशि दीपगणैरपि ॥ ३३ ॥

ആശ്വയുജ മാസത്തിൽ കന്യകാർച്ചനം ആഭരണങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, ധനം മുതലായവ നൽകി നടത്തണം; കാർത്തികത്തിൽ കുങ്കുമം കൊണ്ടും, രാത്രിയിൽ ദീപസമൂഹങ്ങൾ കൊണ്ടും (ആരാധിക്കണം)।

Verse 34

सचंद्रैर्मार्गशीर्ष्यां तु नालिकेरैरपूपकैः । पौष्यां सशर्करगुडैर्गवां दुग्धैः समर्चयेत् ॥ ३४ ॥

മാർഗശീർഷ മാസത്തിൽ ചന്ദ്രസദൃശമായ മധുരപദാർത്ഥങ്ങൾ, തേങ്ങയും അപൂപകങ്ങൾ (മാൽപുവ) എന്നിവയോടുകൂടെ ദേവതയെ വിധിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം. പൗഷ മാസത്തിൽ പഞ്ചസാര, ശർക്കര/ഗുഡ്, ഗോമാതാവിന്റെ പാൽ എന്നിവയോടെ അർച്ചന ചെയ്യണം.

Verse 35

स्वर्णरौप्यैः पंकजैस्तु माघ्यां सौगन्धिकादिभिः । फाल्गुन्यां विविधैर्द्रव्यैः फलैः पुष्पैः सुगंधिभिः ॥ ३५ ॥

മാഘ മാസത്തിൽ സ്വർണ്ണ-വെള്ളി നിർമ്മിത പദ്മങ്ങളും സൗഗന്ധികാദി സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളും ചേർത്ത് അർച്ചന ചെയ്യണം. ഫാൽഗുണ മാസത്തിൽ വിവിധ ദ്രവ്യങ്ങൾ—സുഗന്ധഫലങ്ങളും പുഷ്പങ്ങളും—കൊണ്ട് പൂജിക്കണം.

Verse 36

पर्वताग्रे यजेद्देवीं पलाशकुसुमैर्निशि । सिद्धद्रव्यैश्च सप्ताहात्खेचरीमेलनं भवेत् ॥ ३६ ॥

പർവ്വതശിഖരത്തിൽ രാത്രിയിൽ പളാശപുഷ്പങ്ങളാൽ ദേവിയെ യജിക്കണം. സിദ്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെ പ്രയോഗംകൊണ്ട് ഏഴ് രാത്രികൾക്കകം ഖേചരിയുമായി സംഗമം/സാക്ഷാത്കാരം സംഭവിക്കും.

Verse 37

अरण्ये वटमूले वा कुंजे वा धरणीभृताम् । कदम्बगजातिपुष्पाभ्यां सिद्धद्रव्यैः शिवां यजेत् ॥ ३७ ॥

അരണ്യത്തിൽ—വടവൃക്ഷത്തിന്റെ മൂലത്തോ, അല്ലെങ്കിൽ പർവ്വതങ്ങളിലെ കുഞ്ജത്തിലോ—സിദ്ധദ്രവ്യങ്ങളോടുകൂടെ കടമ്പവും ജാതി പുഷ്പങ്ങളും അർപ്പിച്ച് ശിവാ (മംഗളമയി ദേവി)യെ പൂജിക്കണം.

Verse 38

मासेन सिद्धा यक्षिण्यः प्रत्यक्षा वांछितप्रदाः । केतकीकुसुमैः सिद्धाश्चेटका वारिधेस्तटे ॥ ३८ ॥

ഒരു മാസത്തിനകം യക്ഷിണികൾ സിദ്ധിയായി പ്രത്യക്ഷമായി ദർശനം നൽകി ഇഷ്ടവരങ്ങൾ നൽകുന്നു. കേതകീ പുഷ്പങ്ങളാൽ സമുദ്രതീരത്ത് ചേടക (സേവകാത്മാവ്)യും സിദ്ധിയാകുന്നു.

Verse 39

आज्ञामभीष्टां कुर्वन्ति रणे मायां महाद्भुताम् । वसूनि मालां भूषां च दद्युरस्येहयानिशम् ॥ ३९ ॥

അവർ അഭീഷ്ടമായ ആജ്ഞ നിർവഹിക്കുകയും യുദ്ധത്തിൽ അത്യദ്ഭുതമായ മായ പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ അവർ പകലും രാത്രിയും അവനു ധനം, മാലകൾ, ആഭരണങ്ങൾ നിരന്തരം സമർപ്പിക്കുന്നു।

Verse 40

पीठमृक्षद्रुमैः कृत्वा तत्र देवीं यजेन्निशि । शाल्मलैः कुसुमैः सिद्धद्रव्यैर्मासं तु निर्भयम् ॥ ४० ॥

നിർദ്ദേശിച്ച പവിത്രവൃക്ഷങ്ങളാൽ പീഠം ഒരുക്കി, അവിടെ രാത്രിയിൽ ദേവിയെ ആരാധിക്കണം. ശാല്മലി പുഷ്പങ്ങളും സിദ്ധദ്രവ്യങ്ങളും അർപ്പിച്ചാൽ ഒരു മാസം നിർഭയനായി ഇരിക്കും।

Verse 41

श्यशानदेशे विप्रेंद्र सिद्ध्यंत्यस्य पिशाचकाः । अश्मपातप्रहाराद्यैर्जीयादाभिर्द्विषश्चिरम् ॥ ४१ ॥

ഹേ വിപ്രശ്രേഷ്ഠാ! ശ്മശാനദേശത്ത് അവനു പിശാചുകൾ വശപ്പെടുന്നു. കല്ലുവീഴ്ച, കഠിനപ്രഹാരം മുതലായ ഉപായങ്ങളാൽ അവന്റെ ശത്രുക്കൾ ദീർഘകാലം പീഡിതരാകും।

Verse 42

निर्जने विपिने रात्रौ मासमात्रं तु निर्भयः । यजेद्देवीं चक्रगतां सिद्धद्रव्यसमन्विताम् ॥ ४२ ॥

നിർജന വനത്തിൽ രാത്രിയിൽ ഒരു മാസം നിർഭയനായി ഇരുന്ന്, ചക്രത്തിൽ സ്ഥാപിതയായ ദേവിയെ സിദ്ധദ്രവ്യങ്ങളോടെ ആരാധിക്കണം।

Verse 43

मालतीजातपुन्नागकेतकीमरुभिः क्रमात् । तेन सिद्ध्यंति वेतालास्तानारुह्येच्छया चरेत् ॥ ४३ ॥

ക്രമമായി മാലതി, ജാതി, പുന്നാഗ, കേതകി, മരു എന്നീ പുഷ്പങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ വേതാളങ്ങൾ വശപ്പെടും; അവരെ आरोഹിച്ച് সাধകൻ ഇഷ്ടപ്രകാരം സഞ്ചരിക്കാം।

Verse 44

श्मशाने चंडिकागेहे निर्जने विपिनेऽपि वा । मध्यरात्रे यजेद्देवीं कृष्णवस्त्रविभूषणैः ॥ ४४ ॥

ശ്മശാനത്തിൽ, ചണ്ഡികയുടെ ഗൃഹ-മന്ദിരത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ നിർജന വനത്തിലും—അർദ്ധരാത്രിയിൽ കറുത്ത വസ്ത്രവും ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ചു ദേവിയെ പൂജിക്കണം।

Verse 45

कृष्णचक्रेऽतिकृष्णां तामतिक्रुद्धाशयो यजेत् । साध्य योनिं तदग्रे तु बलिं छिंदन्निवेदयेत् ॥ ४५ ॥

കൃഷ്ണ-ചക്രത്തിൽ ആ അതിശ്യാമ ദേവിയെ, ഉഗ്രസങ്കൽപത്തോടെ മനസ്സുറപ്പിച്ച് പൂജിക്കണം। തുടർന്ന് അവളുടെ മുമ്പിൽ വിധിപൂർവം ‘യോനി’ സ്ഥാപിച്ച്, മുറിക്കുന്നതുപോലെ ബലി സമർപ്പിക്കണം।

Verse 46

सिद्धद्रव्यसमेतं तु मासात्तद्भाललोचनात् । जायन्ते भीषणाः कृत्यास्ताभ्यः सिद्धिं निवेदयेत् ॥ ४६ ॥

എന്നാൽ സിദ്ധദ്രവ്യങ്ങളോടുകൂടിയാൽ ഒരു മാസത്തിനകം ആ ലലാട-നേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഭീകരമായ കൃത്യകൾ ഉദ്ഭവിക്കും. അപ്പോൾ അവർക്കു അഭിലഷിത സിദ്ധി നിവേദിക്കണം।

Verse 47

विश्वसंहारसंतुष्टाः पुनरेत्य निजेच्छया । देव्या ललाटनेत्रे स्युः प्रार्थिते तु तिरोहिताः ॥ ४७ ॥

വിശ്വസംഹാരത്തിൽ സന്തുഷ്ടരായ അവ അവർക്ക് ഇഷ്ടമായാൽ വീണ്ടും മടങ്ങിവരും. അവർ ദേവിയുടെ ലലാട-നേത്രത്തിൽ വസിക്കും; എന്നാൽ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ ദൃഷ്ടിയിൽ നിന്ന് അദൃശ്യമാകും।

Verse 48

रक्तभूषांबरालेपमालाभूषितविग्रहाः । उद्याने निर्जने देवीं चक्रे संचिंत्य पूजयेत् ॥ ४८ ॥

ചുവന്ന ആഭരണങ്ങൾ, ചുവന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ, ചുവന്ന ലേപനം, മാലകൾ എന്നിവകൊണ്ട് വിഗ്രഹം അലങ്കരിച്ച്, നിർജന ഉദ്യാനത്തിൽ ചക്രത്തിനുള്ളിൽ ദേവിയെ ധ്യാനിച്ച് പിന്നെ പൂജിക്കണം।

Verse 49

कह्लारचंपकाशोकपाटलाशतपत्रकैः । सिद्धद्रव्यसमोपेतैर्मायाः सिद्ध्यंति मासतः ॥ ४९ ॥

കഹ്ലാര, ചമ്പക, അശോക, പാടലാ, ശതപത്ര പദ്മം എന്നിവയും സിദ്ധദ്രവ്യങ്ങളും ചേർത്താൽ, മായാ-ബന്ധിത കർമങ്ങൾ ഒരു മാസത്തിനകം സിദ്ധിയാകും।

Verse 50

यासां प्रसादलाभेन कामरूपो भवेन्नरः । याभिर्विश्वजयी विश्वचारी विश्वविनोदवान् ॥ ५० ॥

ആ (വിദ്യ/ശക്തി)കളുടെ പ്രസാദം ലഭിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കുന്നവനാകും; അവയാൽ അവൻ ലോകജയി, ലോകസഞ്ചാരി, ലോകവിനോദവാനാകും।

Verse 51

षडाधाराब्जमध्ये तु चक्रं संछित्य पूजयेत् । चंद्रचंदनकस्तूरीमृगनाभिमहोदयैः ॥ ५१ ॥

പിന്നെ ഷഡാധാര-പദ്മത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ പവിത്ര ചക്രം സ്ഥാപിച്ച്, കർപ്പൂരം, ചന്ദനം, കസ്തൂരി, മൃഗനാഭി മുതലായ ഉത്തമ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളാൽ പൂജിക്കണം।

Verse 52

त्रिकालज्ञो भवेद्देवीं तेषु सम्यग्विचिंतयेत् । पूर्णप्रतीतौ भव्यानि विकलेऽभव्यमीरितम् ॥ ५२ ॥

ഹേ ദേവീ! ത്രികാലജ്ഞനായി ആ (ലക്ഷണ)ങ്ങളെ ശരിയായി വിചിന്തനം ചെയ്യണം. ബോധം പൂർണ്ണമായാൽ ഫലം ശുഭം; അപൂർണ്ണമായാൽ അശുഭമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 53

देवीं चक्रेण सहितां स्मरेद्भक्तियुतो नरः । विवेका विभवा विश्वा वितता च प्रकीर्तिता ॥ ५३ ॥

ഭക്തിയുള്ള മനുഷ്യൻ ചക്രസഹിതയായ ദേവിയെ സ്മരിച്ചു ധ്യാനിക്കണം. അവൾ ‘വിവേകാ’, ‘വിഭവാ’, ‘വിശ്വാ’, ‘വിതതാ’ എന്നിങ്ങനെ കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 54

कामिनी खेचरी गर्वा पुराणा परमेश्वरी । गौरी शिवा ह्यमेया च विमला विजया परा ॥ ५४ ॥

അവൾ കാമിനീ, ഖേചരീ, ഗർവാ, പുരാണാ, പരമേശ്വരീ; അവൾ തന്നേ ഗൗരീ, ശിവാ, അമേയാ, വിമലാ, വിജയാ, പരാ.

Verse 55

पवित्रा पीडनी विद्या विश्वेशी शिववल्लभा । अशेषरूपा स्वानंदांबुजाक्षी चाप्यनिंदिता ॥ ५५ ॥

ആ വിദ്യാദേവി പവിത്രമാക്കുന്നവൾ, അഹങ്കാര-അജ്ഞാനത്തെ ശിക്ഷിച്ച് ദമിപ്പിക്കുന്നവൾ; വിശ്വേശി, ശിവവല്ലഭ. അവൾ അനന്തരൂപിണി, സ്വാനന്ദമയി, പദ്മാക്ഷി, നിന്ദാതീത.

Verse 56

वरदा वाक्यदा वाणी विविधा वेदविग्रहा । विद्या वागीश्वरी सत्या संयता च सरस्वती ॥ ५६ ॥

അവൾ വരദായിനി, ശുഭവാക്യദായിനി; അവൾ തന്നേ വാണി—വിവിധരൂപിണി, വേദമൂർത്തി. അവൾ വിദ്യ, വാഗീശ്വരി, സത്യരൂപിണി, സംയമിനി—സരസ്വതി.

Verse 57

निर्मलानन्दरूपा च ह्यमृता मानदा तथा । पूषा चैव तथा तुष्टिः पुष्टिश्चापि रतिर्धृतिः ॥ ५७ ॥

അവൾ നിർമ്മലാനന്ദസ്വരൂപിണി, അമൃതസ്വരൂപിണി; മാനദായിനി. അവൾ തന്നേ പൂഷാ (പോഷകശക്തി), തുഷ്ടി, പുഷ്ടി, രതി, ധൃതി.

Verse 58

शाशिनी चंद्रिका कांतिर्ज्योत्स्ना श्रीः प्रीतिरंगदा । देवीनामानि चैतानि चुलुके सलिले स्मरन् ॥ ५८ ॥

കൈക്കുഴി വെള്ളത്തിൽ ദേവിയുടെ ഈ നാമങ്ങൾ സ്മരിക്കണം—ശാശിനീ, ചന്ദ്രികാ, കാന്തി, ജ്യോത്സ്നാ, ശ്രീ, പ്രീതി, അങ്ങദാ.

Verse 59

मातृकासहितां विग्नां त्रिरावृत्त्यामृतात्मिकाम् । ताडीं सारस्वतीं जिह्वां दीपाकारां स्मरन्पिबेत् ॥ ५९ ॥

ജിഹ്വയെ ദീപശിഖപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന സരസ്വതിയായി, താടീ (വാക്-നാടി)യായും സ്മരിച്ചു, മാതൃകകളോടുകൂടെ ത്രിവാര ആവർത്തനത്തോടെ വിഘ്നനാശിനിയായ അമൃതധാര പാനം ചെയ്യണം।

Verse 60

अब्दाञ्चतुर्विधं तस्य पांडित्यं भुवि जायते । एवं नित्यमुषः काले यः कुर्याच्छुद्धमानसः ॥ ६० ॥

ശുദ്ധമനസ്സോടെ പ്രതിദിനം പ്രഭാതസമയത്ത് ഇപ്രകാരം അഭ്യാസം ചെയ്യുന്നവന് ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ഈ ലോകത്ത് ചതുര്വിധ പാണ്ഡിത്യം ഉദിക്കുന്നു।

Verse 61

स योगी ब्रह्मविज्ञानी शिवयोगी तथात्मवित् । अनुग्रहोक्तचक्रस्थां देवीं ताभिर्वृतास्मरेत् ॥ ६१ ॥

ആ সাধകൻ സത്യയോഗി—ബ്രഹ്മവിജ്ഞാനി, ശിവയോഗത്തിൽ സ്ഥാപിതൻ, ആത്മവിദ്. ദൈവാനുഗ്രഹത്തോടെ ഉപദേശിച്ച ചക്രത്തിൽ അധിഷ്ഠിതയായ ദേവിയെ, ആ അനുചരശക്തികളാൽ വൃതയായതായി ധ്യാനിക്കണം।

Verse 62

चंपकेंदीवरैर्मासादारोग्यमुपजायते । ज्वरभूतग्रहोन्मादशीतकाकामलाक्षिहृत् ॥ ६२ ॥

ചമ്പകവും നീലത്താമരയും പുഷ്പങ്ങളാൽ (പൂജ/അർപ്പണം) ചെയ്താൽ ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ ആരോഗ്യവും ലഭിക്കുന്നു; ജ്വരം, ഭൂത-ഗ്രഹബാധ, ഉന്മാദം, ശീതക, കാമല, കണ്ണുരോഗങ്ങൾ എന്നിവ നീങ്ങുന്നു।

Verse 63

दंतकर्णज्वरशिरः शूलगुल्मादि कुक्षिजाः । व्रणप्रमेहच्छर्द्यर्शोग्रहण्यामत्रिदोषजाः ॥ ६३ ॥

പല്ല്-ചെവി രോഗങ്ങൾ, ജ്വരം, തലവേദന, ഉദരശൂലം, ഗുല്മം മുതലായ കുക്ഷിജ വ്യാധികൾ; കൂടാതെ വ്രണം, പ്രമേഹം, ഛർദ്ദി, അർശസ്, ഗ്രഹണി രോഗം, ആമം—ഇവയെല്ലാം ത്രിദോഷപ്രകോപജന്യമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു।

Verse 64

सर्वे तथा शमं यांति पूजया परमेश्वरी । द्रव्यं चक्रस्य निर्माणे काश्मीरं समुदी रितम् ॥ ६४ ॥

ഹേ പരമേശ്വരീ! യഥാവിധി പൂജയാൽ അവർ എല്ലാവരും അതുപോലെ ശമം (ശാന്തി) പ്രാപിക്കുന്നു; കൂടാതെ പൂജാ-ചക്ര നിർമ്മാണത്തിന് കാശ്മീരം (കുങ്കുമപ്പൂ) ദ്രവ്യമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 65

सिंदूरं गैरिकं लाक्षा दरदं चंदनद्वयम् । बिलद्वारे लिखेत्त्र्यस्रं षोडशत्र्यस्रसंयुतम् ॥ ६५ ॥

സിന്ദൂരം, ഗൈരികം, ലാക്ഷാ, ദരദം, രണ്ടുതരം ചന്ദനം എന്നിവകൊണ്ട്, വാതിലിന്റെ തുറവിന്റെ പ്രവേശത്തിൽ പതിനാറ് ഉപത്രികോണങ്ങളോടുകൂടിയ ഒരു ത്രികോണം വരയ്ക്കണം।

Verse 66

दरदेनास्य मध्यस्थां पूजयेत्परमेश्वरीम् । ताभिस्तच्छक्तिभिः साकं सिद्धद्रव्यैः सुगंधिभिः ॥ ६६ ॥

ദരദം കൊണ്ട് അതിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ വസിക്കുന്ന പരമേശ്വരിയെ പൂജിക്കണം; കൂടാതെ അവ—അവളുടെ ശക്തികൾ—സഹിതം സിദ്ധദ്രവ്യങ്ങളും സുഗന്ധോപചാരങ്ങളും കൊണ്ട് ആരാധന നടത്തണം।

Verse 67

कुसुमैर्मासमात्रेण नागकन्यासमन्वितम् । पातालादिषु लोकेषु रमयत्यनिशं चिरम् ॥ ६७ ॥

ഒരു മാസം മാത്രം പുഷ്പാർപ്പണം ചെയ്താൽ साधകൻ നാഗകന്യകളോടുകൂടി, പാതാളാദി ലോകങ്ങളിൽ ദീർഘകാലം നിരന്തരം ആനന്ദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 68

यक्षराक्षसगंधर्वसिद्धविद्याधरांगनाः । पिशाचा गुह्यका वीराः किन्निरा भुजगास्तथा ॥ ६८ ॥

യക്ഷർ, രാക്ഷസർ, ഗന്ധർവർ, സിദ്ധർ, വിദ്യാധരാംഗനകൾ; പിശാചർ, ഗുഹ്യകർ, വീരഗണങ്ങൾ, കിന്നരർ, ഭുജഗർ എന്നിവരും—(എല്ലാം ഉൾപ്പെടുന്നു)।

Verse 69

सिद्ध्यंति पूजनात्तत्र तथा तत्प्रोक्तकालतः । किंशुकैर्भूषणावाप्तौ पाटलैर्गजसिद्धये ॥ ६९ ॥

ആ വിധിയിൽ പൂജ ചെയ്‌താലും, ശാസ്ത്രോക്ത സമയത്ത് ആചരിച്ചാലും അഭീഷ്ടഫലസിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു. കിംശുക പുഷ്പങ്ങളാൽ ആഭരണലാഭം; പാടല പുഷ്പങ്ങളാൽ ഗജസംബന്ധ സിദ്ധി ലഭിക്കും.

Verse 70

रक्तोत्पलैरश्वसिद्धौ कुमुदैश्चरसिद्धये । उत्पलैरुष्ट्रसंसिद्ध्यै तगरैः पशुसिद्धये ॥ ७० ॥

രക്തോത്പല പുഷ്പങ്ങളാൽ അശ്വസിദ്ധി, കുമുദ പുഷ്പങ്ങളാൽ മേയുന്ന മൃഗങ്ങളുടെ സിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു. ഉത്പല പുഷ്പങ്ങളാൽ ഒട്ടകസംബന്ധ സമ്പൂർണ്ണസിദ്ധി; തഗര പുഷ്പങ്ങളാൽ പശുസിദ്ധി ലഭിക്കും.

Verse 71

जंबीरैर्महिषावाप्त्यै लकुचैरजसिद्धये । दाडिमैर्निधिसंसिद्ध्यै मधुकैर्गानसिद्धये ॥ ७१ ॥

ജംബീരത്താൽ മഹിഷ (എരുമ) പ്രാപ്തി, ലകുചത്താൽ അജ (ആട്) സംബന്ധ സിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു. ദാഡിമത്താൽ നിധി-ലാഭസിദ്ധി, മധൂകത്താൽ ഗാനസിദ്ധി ലഭിക്കും.

Verse 72

बकुलैरंगनासिद्ध्यै कह्लारैः पुत्रसिद्धये । शतपत्रैर्जयावाप्त्यै केतकैर्वाहनाप्तये ॥ ७२ ॥

ബകുല പുഷ്പങ്ങളാൽ സ്ത്രീസംബന്ധ സിദ്ധി, കഹ്ലാര പുഷ്പങ്ങളാൽ പുത്രസിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു. ശതപത്ര പുഷ്പങ്ങളാൽ ജയപ്രാപ്തി, കേതക പുഷ്പങ്ങളാൽ വാഹനം ലഭിക്കും.

Verse 73

सौरभाढ्यैः प्रसूनैस्तु नित्यं सौभाग्यसिद्धये । पूजयेन्मासमात्रं वा द्विगुणं त्रिगुणं तु वा ॥ ७३ ॥

സൗഭാഗ്യസിദ്ധിക്കായി സുഗന്ധസമൃദ്ധമായ പുഷ്പങ്ങളാൽ നിത്യം പൂജിക്കണം—ഒരു മാസം മാത്രം, അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ ഇരട്ട, അതവാ മൂന്നട്ട കാലം വരെ.

Verse 74

यावत्फलावाप्तिकांक्षी शर्कराघृतपायसैः । सचक्रपरिवारां तां देवीं सलिलमध्यगाम् ॥ ७४ ॥

സാധകൻ ഇഷ്ടഫലപ്രാപ്തി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്രയും കാലം, പഞ്ചസാരയും നെയ്യും ചേർത്ത പായസം നൈവേദ്യമായി കൊണ്ടു, ജലമദ്ധ്യത്തിൽ ചക്രധാരി പരിവാരസഹിതയായ ആ ദേവിയെ സമീപിച്ചു।

Verse 75

तर्प्पयेत्कुसुमैः सार्ध्यैः सर्वोपद्रवशान्तये । घृतैः पूर्णायुषः सिद्ध्यै क्षौद्द्रैः सौभाग्यसिद्धये ॥ ७५ ॥

എല്ലാ ഉപദ്രവങ്ങളും ശമിപ്പാൻ പുഷ്പങ്ങളാൽ തർപ്പണം ചെയ്യണം; പൂർണ്ണായുസ്സിന്റെ സിദ്ധിക്കായി നെയ്യാൽ; സൗഭാഗ്യവും മംഗളവും സിദ്ധിക്കായി തേൻകൊണ്ട് തർപ്പണം ആചരിക്കണം।

Verse 76

दुग्धैरारोग्यसंसिद्ध्यै त्रिभिरैश्वर्यसिद्धये । नालिकेरोदकैः प्रीत्यै हिमतोयैर्नृपाप्तये । सर्वार्थसिद्धय तौर्यैरभिषिंचेन्महेश्वरीम् ॥ ७६ ॥

ആരോഗ്യസമ്പൂർണ്ണസിദ്ധിക്കായി പാലാൽ മഹേശ്വരിയെ അഭിഷേകം ചെയ്യണം; ഐശ്വര്യസിദ്ധിക്കായി ത്രിവിധ മധുരദ്രവ്യങ്ങളാൽ; പ്രീതിയും പ്രസാദവും ലഭിക്കാൻ തേങ്ങാവെള്ളംകൊണ്ട്; രാജാനുഗ്രഹം/നൃപപ്രാപ്തിക്കായി ഹിമശീതളജലത്തോടെ; സർവാർത്ഥസിദ്ധിക്കായി വാദ്യ-തൗര്യസഹിതം മഹേശ്വരിയെ അഭിഷേകം ചെയ്യണം।

Verse 77

पूगोद्याने यजेद्देवीं सिद्धद्रव्यैर्दिवानिशम् । निवसंस्तत्र तत्पुष्पैर्जायते मन्मथोपमः ॥ ७७ ॥

അടക്കത്തോട്ടത്തിൽ സിദ്ധദ്രവ്യങ്ങളാൽ പകലും രാത്രിയും ദേവിയെ പൂജിക്കണം. അവിടെ വസിച്ച് അതേ തോട്ടത്തിലെ പുഷ്പങ്ങളാൽ സേവാ-അർച്ചന ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ മൻമഥനുപോലെ രൂപവാനാകുന്നു।

Verse 78

पूर्णासु नियत्तं देवीं कन्यकायां समर्चयन् । कृत्याः परेरिता मंत्रा विमुखांस्तान् ग्रसंति वै ॥ ७८ ॥

നിശ്ചിത പൂർണ്ണ (ശുഭ) സമയങ്ങളിൽ നിയമപൂർവ്വം കന്യാരൂപത്തിൽ ദേവിയെ സമ്യകായി അർച്ചിച്ചാൽ, കൃത്യാ പ്രേരിതമായ മന്ത്രങ്ങൾ വാസ്തവത്തിൽ വിമുഖരെ പിടിച്ചു ഗ്രസിക്കുന്നു।

Verse 79

लिंगत्रयमयीं देवीं चक्रस्थाभिश्च शक्तिभिः । पूजयन्निष्टमखिलं लभतेऽत्र परत्र च ॥ ७९ ॥

പവിത്രചക്രത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ശക്തികളോടുകൂടെ ത്രിലിംഗമയീ ദേവിയെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കുന്നവൻ ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും സർവ്വ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 80

शतमानकृतैः स्वर्णपुष्पैः सौरभ्यवासितैः । पूजयन्मासमात्रेण प्राग्जन्माद्यैर्विमुच्यते ॥ ८० ॥

സൗരഭ്യം നിറച്ച ശതമാന-പ്രമാണത്തിലുള്ള സ്വർണ്ണപുഷ്പങ്ങളാൽ ഒരുമാസം പൂജിക്കുന്നവൻ, മുൻജന്മം മുതലായ പാപക്ലേശങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകുന്നു।

Verse 81

तथा रत्नैश्च नवभिर्मासं तु यदि पूजयेत् । विमुक्तसर्वपापौघैस्तां च पश्यति चक्षुषा ॥ ८१ ॥

അതുപോലെ ഒൻപതു തരത്തിലുള്ള രത്നങ്ങളാൽ ഒരുമാസം പൂജിച്ചാൽ, സർവ്വ പാപപ്രവാഹങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനായി അവൻ ആ ദേവിയെ സ്വന്തം കണ്ണുകളാൽ ദർശിക്കുന്നു।

Verse 82

अंशुकैरर्चयेद्देवीं मासमात्रं सुगंधिभिः । मुच्यते पापकृत्यादिदुःखौघैरितरैरपि ॥ ८२ ॥

സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളോടുകൂടെ വസ്ത്രങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് ഒരുമാസം ദേവിയെ അർച്ചിച്ചാൽ, പാപകർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ദുഃഖപ്രവാഹങ്ങളിലും മറ്റു ദുരിതങ്ങളിലും നിന്ന് വിമുക്തനാകുന്നു।

Verse 83

देवीरूपं स्वमात्मानं चक्रं शक्तीः समंततः । भावयन्विषयैः पुष्पैः पूजयंस्तन्मयो भवेत् ॥ ८३ ॥

സ്വാത്മാവിനെ ദേവീരൂപമായി ധ്യാനിച്ച്, ചക്രത്തെ ചുറ്റുമുള്ള ശക്തികളായി ഭാവിച്ച്, വിഷയങ്ങളെയേ പുഷ്പങ്ങളാക്കി പൂജിക്കുന്നവൻ ആ ദേവീതത്ത്വത്തിൽ തന്മയനാകുന്നു।

Verse 84

षोडशानां तु नित्यानां प्रत्येक तिथयः क्रमात् । तत्तित्तिथौ तद्भजनं जपहोमादिकं चरेत् ॥ ८४ ॥

ഷോഡശ നിത്യവ്രതങ്ങൾക്ക് ഓരോന്നിനും തിഥികൾ ക്രമമായി നിശ്ചിതമാണ്. അതത് തിഥിയിൽ അതത് ഉപാസ്യത്തിന്റെ പൂജയും ജപം, ഹോമം മുതലായ കര്‍മ്മങ്ങളും വിധിപൂർവ്വം ആചരിക്കണം।

Verse 85

घृतं च शर्करा दुग्धमपूपं कदलीपलम् । क्षौद्रं गुडं नालिकेरफलं लाजा तिलं दधि ॥ ८५ ॥

നെയ്യ്, പഞ്ചസാര, പാൽ, അപൂപം (മധുരപലഹാരം), വാഴപ്പഴം; കൂടാതെ തേൻ, ശർക്കര, തേങ്ങ, ലാജ (വറുത്ത അരി), എള്ള്, തൈര് എന്നിവയും അർപ്പിക്കണം।

Verse 86

पृथुकं चणकं मुद्गपायसं च निवेदयेत् । कामेश्वर्यादिशक्तीनां सर्वासामपि चोदितम् ॥ ८६ ॥

പൃഥുകം (അവൽ), ചണകം (കടല), മുദ്ഗപായസം (പച്ചമൂങ്ങ പായസം) എന്നിവ നൈവേദ്യമായി അർപ്പിക്കണം; ഇത് കാമേശ്വരീ മുതലായ എല്ലാ ശക്തികളുടെ പൂജയ്ക്കും വിധിക്കപ്പെട്ടതാണ്।

Verse 87

आद्याया ललितायास्तु सर्वाण्येतानि सर्वदा । निवेदयेञ्च जुहुयाद्वह्नौ दद्यान्नृणामपि ॥ ८७ ॥

ഈ എല്ലാം നിത്യവും ആദ്യം ലലിതാദേവിക്ക് നൈവേദ്യമായി അർപ്പിക്കണം; അഗ്നിയിൽ ഹോമമായി സമർപ്പിക്കുകയും മനുഷ്യർക്കും ദാനമായി നൽകുകയും വേണം।

Verse 88

तत्तद्विद्याक्षरप्रोक्तमौषधं तत्प्रमाणतः । संपिष्य गुटिकीकृत्य ताभिः सर्वं च साधयेत् ॥ ८८ ॥

അതത് വിദ്യയുടെ അക്ഷരങ്ങൾ നിർദേശിക്കുന്ന ഔഷധം പറഞ്ഞ അളവിൽ എടുത്ത് അരച്ച് ഗുടികകളാക്കി; അവയാൽ എല്ലാ সাধനകളും ഫലങ്ങളും സിദ്ധിപ്പിക്കണം।

Verse 89

रविवारेऽरुणांभोजैः कुमुदैः सोमवारके । भौमे रक्तोत्पलैः सौम्ये वारे तगरसंभवैः ॥ ८९ ॥

ഞായറാഴ്ച അരുണകമലങ്ങളാൽ, തിങ്കളാഴ്ച കുമുദപുഷ്പങ്ങളാൽ; ചൊവ്വാഴ്ച രക്തോത്പലങ്ങളാൽ, ബുധനാഴ്ച തഗരജന്യ സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളാൽ പൂജ ചെയ്യണം।

Verse 90

गुरुवारे सुकह्लारैः शुक्रवारे सितांबुजैः । नीलोत्पलैर्मंदवारे पूजयेदिष्टमादरात् ॥ ९० ॥

വ്യാഴാഴ്ച ശ്വേത കാഹ്ലാരപുഷ്പങ്ങളാൽ, വെള്ളിയാഴ്ച ശ്വേതകമലങ്ങളാൽ; ശനിയാഴ്ച നീലോത്പലങ്ങളാൽ—ഇഷ്ടദേവനെ ആദരപൂർവ്വം പൂജിക്കണം।

Verse 91

निवेदयेत्क्रमात्तेषु रविवारादिषु क्रमात् । पायसं दुग्धकदलीनवनीतसिताघृतम् ॥ ९१ ॥

ആ വാർആചരണങ്ങളിൽ ഞായറാഴ്ച മുതൽ ക്രമമായി നൈവേദ്യം അർപ്പിക്കണം—പായസം, പാൽ, വാഴപ്പഴം, പുതുനവനീതം, വെളുത്ത പഞ്ചസാര, നെയ്യ്।

Verse 92

एवमिष्टं समाराध्य देवीं गंधादिभिर्यजेत् । ग्रहपीडां विजित्याशुसुखानि च समश्नुते ॥ ९२ ॥

ഇങ്ങനെ ഇഷ്ടദേവിയെ യഥാവിധി പ്രസന്നയാക്കി, ഗന്ധാദികളാൽ കൂടി പൂജിക്കണം; ഗ്രഹപീഡ വേഗം ജയിച്ച് സുഖങ്ങളും അനുഭവിക്കും।

Verse 93

अर्धरात्रे तु साध्यां स्त्रीं स्मरन्मदनवह्निना । दह्यमानां हृतस्वांतां मस्तकस्थापितांजलिम् ॥ ९३ ॥

അർദ്ധരാത്രിയിൽ അഭിലഷിതസ്ത്രീയെ സ്മരിക്കുമ്പോൾ അവൻ മദനാഗ്നിയിൽ ദഹിക്കുന്നു; അവളും ഹൃദയം കവർന്നുപോയവളായി, തലയിൽ അഞ്ജലി വെച്ച്, ദഹിക്കുന്നവളെപ്പോലെ നില്ക്കുന്നു।

Verse 94

विकीर्णकेशीमालोललोचनामरुणारुणाम् । वायुप्रेंखत्पताकास्थपदा पद्मकलेवराम् ॥ ९४ ॥

അവളുടെ മുടി അഴുകി ചിതറിയിരുന്നു; കണ്ണുകൾ ചഞ്ചലമായി അലഞ്ഞു; ഗാഢ അരുണ വർണ്ണപ്രഭയിൽ അവൾ ദീപ്തയായി. കാറ്റിൽ ഇളകുന്ന പതാകകളിൽ അവളുടെ പാദങ്ങൾ നിലകൊണ്ടു; അവളുടെ ദേഹം പദ്മസമമായ രൂപ-പ്രഭയോടെ ശോഭിച്ചു.

Verse 95

विवेकविधुरां मत्तां मानलज्जाभयातिगाम् । चिंतयन्नर्चयेञ्चक्रं मध्ये देवीं दिगंबराम् ॥ ९५ ॥

സാധാരണ വിവേകം വിട്ടു, ദിവ്യോന്മാദത്തിൽ മത്തയായി, മാനം-ലജ്ജ-ഭയം അതിക്രമിച്ച ദിഗംബരാ ദേവിയെ ധ്യാനിച്ച്, ചക്രത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ അവളെ സ്ഥാപിച്ച് ചക്രാരാധന നടത്തണം.

Verse 96

जपादाडिमबंधूककिंशुकाद्यैः समर्चयेत् । अन्यैः सुगंधिशेफालीकुसुमाद्यैः समर्चयेत् ॥ ९६ ॥

ജപാ, ദാടിമപുഷ്പം, ബന്ധൂക, കിംശുക മുതലായ കുസുമങ്ങളാൽ സമർച്ചന നടത്തണം; അതുപോലെ സുഗന്ധമുള്ള ശേഫാലി മുതലായ മറ്റ് പുഷ്പങ്ങളാലും വിധിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം.

Verse 97

त्रिसप्तरात्रादायाति प्रोक्तरूपा मदाकुला । यावच्छरीरपातः स्याच्छापो वानपगास्य सा ॥ ९७ ॥

മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഏഴ് രാത്രികൾ കഴിഞ്ഞാൽ അവൾ—പ്രഖ്യാപിച്ച രൂപം ധരിച്ചു, മദത്തിൽ വ്യാകുലയായി—വീണ്ടും വരുന്നു; ശരീരപാതം (മരണം) വരെയും അവളുടെ ശാപം അനപഗം, അഥവാ നീങ്ങാത്തതായിരിക്കും.

Verse 98

पद्मैरक्तैस्त्रिमध्वक्तैर्होमाल्लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथैव कैरवै रक्तैरंगनाः स्ववशं नयेत् ॥ ९८ ॥

മൂന്നു തരത്തിലുള്ള തേൻ പുരട്ടിയ ചുവന്ന പദ്മങ്ങളാൽ ഹോമം ചെയ്താൽ ലക്ഷ്മീപ്രാപ്തി ലഭിക്കും. അതുപോലെ ചുവന്ന കൈരവപുഷ്പങ്ങളാൽ അതേവിധം ചെയ്താൽ സ്ത്രീകൾ സ്വവശമാകും.

Verse 99

समानरूपवत्सायाः शुक्लाया गोः पयःप्लुतैः । मल्लिकामालतीजातीशतपत्रैर्हुतैर्भवेत् ॥ ९९ ॥

സമവർണ്ണമായ കിടാവുള്ള ശ്വേതഗോവിന്റെ പാലിൽ നനച്ച മല്ലിക, മാലതി, ജാതി, ശതപത്ര പുഷ്പങ്ങൾ പവിത്രാഗ്നിയിൽ ഹോമമായി അർപ്പിക്കണം।

Verse 100

कीर्तिविद्याधनारोग्यसौभाग्यवित्तपादिकम् । आरग्वधप्रसूनैस्तु क्षौद्राक्तैर्हवनाद्भवेत् ॥ १०० ॥

തേനിൽ ലേപിച്ച ആരഗ്വധ പുഷ്പങ്ങളാൽ ഹവനം ചെയ്താൽ കീർത്തി, വിദ്യ, ധനം, ആരോഗ്യം, സൗഭാഗ്യം, സമൃദ്ധി എന്നിവ നൽകുന്ന ഫലം ലഭിക്കും।

Verse 101

स्वर्णादिस्तं भनं शत्रोर्नृपादीनां क्रुधोऽपि च । आज्याक्तैः करवीरोत्थैः प्रसूनैररुणैर्हुतैः ॥ १०१ ॥

നെയ്യിൽ ലേപിച്ച കരവീര (കണേർ) ചുവന്ന പുഷ്പങ്ങൾ അഗ്നിയിൽ ഹോമമായി അർപ്പിച്ചാൽ ശത്രുവിന്റെ പ്രഹരം തടയപ്പെടുകയും രാജാദികളുടെ കോപം ശമിക്കുകയും ചെയ്യും।

Verse 102

रक्तांबराणि वनिता भूपामात्यवशं तथा । भूषावाहनवाणिज्यसिद्धयश्चास्य वांछिताः ॥ १०२ ॥

അവന് ചുവന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ, സ്ത്രീലാഭം, രാജാക്കളെയും മന്ത്രിമാരെയും വശീകരിക്കുന്ന ശക്തി ലഭിക്കും; കൂടാതെ ആഭരണങ്ങൾ, വാഹനങ്ങൾ, വ്യാപാരം എന്നിവയിൽ ആഗ്രഹിച്ച സിദ്ധികളും ഉദ്ഭവിക്കും।

Verse 103

लवणैः सर्षर्पैरैरितरैर्वाथ होमतः । सतैलाक्तैर्निशामध्ये त्वानयेद्वांछितां वधूम् ॥ १०३ ॥

ഉപ്പ്, കടുക് മുതലായ ദ്രവ്യങ്ങൾ എണ്ണയിൽ ലേപിച്ച് അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്താൽ, അർദ്ധരാത്രിയിൽ ആഗ്രഹിച്ച വധുവിനെ വശപ്പെടുത്തി വരുത്താം।

Verse 104

तैलाक्तैर्जुहुयात्कृष्णदरपुष्पैर्निशातरे । मासादरातेस्तस्यार्तिर्ज्वरेण भवति ध्रुवम् ॥ १०४ ॥

എണ്ണ പുരട്ടിയ നിശാതരാ (രാത്രി വിരിയുന്ന)യും കൃഷ്ണദര പുഷ്പങ്ങളും കൊണ്ടു ഹോമം ചെയ്താൽ, ഒരു മാസത്തിനകം ആ ശത്രുവിന് ജ്വരരൂപമായ പീഡ ഉറപ്പായി സംഭവിക്കും॥১০৪॥

Verse 105

आरुष्करैर्धृताभ्यक्तैस्तद्बीजैर्निशि होमतः । शत्रोर्द्दाहव्रणानि स्युर्दुःसाध्यानि चिकित्सकैः ॥ १०५ ॥

ഘൃതം പുരട്ടിയ ആരുഷ്കര വിത്തുകളാൽ രാത്രിയിൽ ഹോമം ചെയ്താൽ, ശത്രുവിന് ദാഹ-വ്രണങ്ങൾ ഉണ്ടാകും; അവ വൈദ്യർക്കും ദുഷ്‌സാധ്യം॥১০৫॥

Verse 106

तथा तत्तैलसंसिक्तैर्बीजैरंकोलकैरपि । मरिचैः सर्षपाज्याक्तौनशि होमानुसारतः ॥ १०६ ॥

അതുപോലെ, ഔഷധി-ഹോമവിധിപ്രകാരം, ആ എണ്ണയിൽ നനച്ച വിത്തുകൾ, അങ്കോല വിത്തുകൾ, കുരുമുളക്, കൂടാതെ ഘൃതം ചേർത്ത കടുകും രാത്രിയിൽ ആഹുതിയായി അർപ്പിക്കണം॥১০৬॥

Verse 107

वांछितां वनितां कामज्वरार्तामानयेद्द्रुतम् । शालिभिश्चाज्यसंसिक्तैर्होमाच्छालीनवाप्नुयात् ॥ १०७ ॥

ഘൃതം നനച്ച ശാലി ധാന്യങ്ങളാൽ ഹോമം ചെയ്താൽ, കാമജ്വരത്തിൽ പീഡിതയായ ഇഷ്ടസ്ത്രീ വേഗത്തിൽ ആകർഷിതയായി വരും; ആ ഹോമത്തിൽ നിന്ന് പുതുവായ ശാലി ധാന്യസമ്പത്തും ലഭിക്കും॥১০৭॥

Verse 108

मुद्गैर्मुद्गं घृतैराज्यं सिद्धैरित्थं हुतैर्भवेत् । साध्यर्क्षवृक्षसंभूतां पिष्टपादरजःकृताम् ॥ १०८ ॥

മുദ്ഗം കൊണ്ട് മുദ്ഗവും, ഘൃതം കൊണ്ട് ആജ്യവും—ഇങ്ങനെ ശുദ്ധമായി സിദ്ധപ്പെടുത്തി ആഹുതി അർപ്പിച്ചാൽ കർമ്മം സിദ്ധമാകും. (ലേപം/ചൂർണം) സാധ്യയും ഋക്ഷവൃക്ഷവും നിന്നുള്ള ദ്രവ്യം, പാദംകൊണ്ട് അരച്ച് ഉയർന്ന രജസ്സ് കൊണ്ട് സൂക്ഷ്മചൂർണമാക്കണം॥১০৮॥

Verse 109

राजीमरीचिलोणोत्थां पुत्तलीं जुहुयान्निशि । प्रपदाभ्यां च जंघाभ्यां जानुभ्यामुरुयुग्मतः ॥ १०९ ॥

രാത്രിയിൽ കടുകിന്റെ കിരണങ്ങളിൽ നിന്നുയർന്ന ലവണ-രജസ്സിൽ നിന്നുണ്ടാക്കിയ ചെറിയ പുത്തളിയെ അഗ്നിയിൽ ഹോമമായി അർപ്പിക്കണം; ഇത് പാദതലം, ജംഘ, മുട്ട്, ഉരുദ്വയം എന്നിവയുടെ ശാന്ത്യർത്ഥം।

Verse 110

नाभेरधस्ताद्धृदयाद्भिन्नेनाकण्ठस्तथा । शिरसा च सुतीक्ष्णेन च्छित्वा शस्त्रेण वै क्रमात् ॥ ११० ॥

തീക്ഷ്ണമായ ശസ്ത്രംകൊണ്ട് ക്രമമായി ആദ്യം നാഭിക്കു താഴെ, പിന്നെ ഹൃദയദേശത്ത്, തുടർന്ന് കണ്ഠംവരെ ഛേദിക്കണം; പിന്നെ അതിതീക്ഷ്ണ ധാരകൊണ്ട് ശിരസ്സും വേർപ്പെടുത്തണം।

Verse 111

एवं द्वादशधा होमान्नरनारीनराधिपाः । वश्या भवंति सप्ताडाज्ज्वरार्त्तीश्चास्य वांछया ॥ १११ ॥

ഇങ്ങനെ ദ്വാദശവിധ ഹോമകർമ്മം ചെയ്താൽ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും രാജാക്കളും ഏഴുദിവസത്തിനകം വശീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ജ്വരപീഡിതർക്കും അവന്റെ ഇച്ഛാനുസാരം ഫലം ലഭിക്കുന്നു।

Verse 112

पिष्टेन गुडयुक्तेन मरिचैर्जीरकैर्युताम् । कृत्वा पुत्तलिकां साध्यनामयुक्तामथो हृदि ॥ ११२ ॥

ശർക്കര ചേർത്ത മാവിൽ കുരുമുളകും ജീരകവും ചേർത്ത് ചെറിയ പുത്തളി ഉണ്ടാക്കണം; അതിൽ സാധ്യന്റെ പേര് എഴുതിവെച്ച് ഹൃദയദേശത്ത് സ്ഥാപിക്കണം।

Verse 113

सनामहोमसंपातघृतेपाच्यतां पुनः । स्पृशन्निजकराग्रेण सहस्रं प्रजपेन्मनुम् ॥ ११३ ॥

പിന്നീട് മന്ത്രനാമസഹിത ഹോമസമ്പാതംകൊണ്ട് പവിത്രമായ നെയ്യിൽ അതിനെ വീണ്ടും പാകം ചെയ്യണം; സ്വന്തം വിരൽത്തുമ്പുകൾ കൊണ്ട് സ്പർശിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രം ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം।

Verse 114

अभ्यर्च्य तद् घृताभ्यक्तं भक्षयेत्तद्धिया जपन् । नरनारीनृपास्तस्य वश्याः स्युर्मरणावधिं ॥ ११४ ॥

ആ ദ്രവ്യം വിധിപൂർവം ആരാധിച്ച്, നെയ്യ് പുരട്ടിയ അതിനെ മനസ്സിൽ മന്ത്രജപം ചെയ്തുകൊണ്ട് ഭക്ഷിക്കണം. അതിന്റെ പ്രഭാവത്തിൽ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും രാജാക്കളും പോലും മരണമുവരെ വശപ്പെടും.

Verse 115

शक्तयष्टगंधं संपिष्य कन्यया शिशिरे जले । तेन वै तिलकं भाले धारयन्वशयेज्जगत् ॥ ११५ ॥

ഒരു കന്യകയെ കൊണ്ട് തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ ശക്തയഷ്ട-ഗന്ധം അരപ്പിച്ച്, അതുകൊണ്ട് നെറ്റിയിൽ തിലകം ധരിക്കണം. ആ തിലകധാരണത്താൽ ലോകം പോലും വശപ്പെടുമെന്ന് പറയുന്നു.

Verse 116

शालितंदुलमादाय प्रस्थं भांडे नवे क्षिपेत् । समानवर्णेवत्साया रक्ताया गोः पयस्तथा ॥ ११६ ॥

ശാലി അരിയുടെ ഒരു പ്രസ്ഥ അളവ് എടുത്ത് പുതിയ പാത്രത്തിൽ ഇടണം. അതുപോലെ, അതേ നിറമുള്ള കിടാവുള്ള ചുവന്ന പശുവിന്റെ പാലും അതിൽ ചേർക്കണം.

Verse 117

द्विगुणं तत्र निक्षिप्य श्रपयेत्संस्कृतेऽनले । घृतेन सिक्तं सिक्थं तु कृत्वा तत्ससितं करे ॥ ११७ ॥

അതിൽ (മറ്റൊരു) ദ്രവ്യം ഇരട്ടിയായി ചേർത്ത് ശുദ്ധമായി ഒരുക്കിയ അഗ്നിയിൽ വേവിക്കണം. പിന്നെ നെയ്യിൽ നനച്ച മെഴുകിനെ രൂപപ്പെടുത്തി, വെളുത്ത പൊടി (സിത) സഹിതം കൈയിൽ എടുക്കണം.

Verse 118

विधाय विद्यामष्टोर्द्धूशतं जप्त्वा हुनेत्ततः । एवं होमो महालक्ष्मीमावहेत्प्रतिपत्कृतः ॥ ११८ ॥

വിധി ശരിയായി അനുഷ്ഠിച്ച്, വിദ്യാ (മന്ത്രം) നൂറ്റെട്ട് പ്രാവശ്യം ജപിച്ച്, തുടർന്ന് അഗ്നിയിൽ ഹോമാഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം. ഇങ്ങനെ പ്രതിപദ തിഥിയിൽ ചെയ്ത ഹോമം മഹാലക്ഷ്മിയെ ആവാഹനം ചെയ്യുന്നു.

Verse 119

शुक्रवारेष्वपि तथा वर्षान्नृपसमो भवेत् । पंचम्यां तु विशेषेण प्राग्वद्धोमं समाचरेत् ॥ ११९ ॥

ശുക്രവാരങ്ങളിലും ഈ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ ഒരു വർഷത്തിനകം साधകൻ രാജസമനാകുന്നു. എന്നാൽ പഞ്ചമി തിഥിയിൽ പ്രത്യേകമായി മുൻപറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം യഥാവിധി ഹോമം ചെയ്യണം.

Verse 120

तस्यां तिथौ त्रिमध्वक्तैर्मल्लिकाद्यैः सितैर्हुनेत् । अन्नाज्याभ्यां च नियतं हुत्वान्नाढ्यो भवेन्नरः ॥ १२० ॥

ആ തിഥിയിൽ ത്രിമധുരം (പാൽ, തൈര്, നെയ്യ്) കൂടാതെ മല്ലികാദി ശ്വേതപുഷ്പങ്ങൾ ചേർത്ത് ഹോമം ചെയ്യണം. അന്നവും നെയ്യും നിത്യമായി ആഹുതിയാക്കിയാൽ മനുഷ്യൻ സമൃദ്ധനാകും.

Verse 121

यद्यद्धि वांछितं वस्तु तत्तत्सर्वं तु सर्वदा । घृतहोमादवाप्नोति तथैव तिलतंदुलैः ॥ १२१ ॥

മനുഷ്യൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതു വസ്തുവും അവൻ നെയ്യ്-ഹോമത്തിലൂടെ എപ്പോഴും പ്രാപിക്കുന്നു; അതുപോലെ എള്ളും അരിമണികളും അർപ്പിച്ചാലും അതേ ഫലം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 122

अरुणैः पंकजैर्होमं कुर्वंस्त्रिमधुराप्लुतैः । मंडलाल्लभते लक्ष्मीं महतीं श्लाध्यविग्रहाम् ॥ १२२ ॥

ത്രിമധുരം തളിച്ച ചുവന്ന താമരകളാൽ ഹോമം ചെയ്യുന്നവൻ ആ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് മഹത്തായ ലക്ഷ്മിയെ—ശ്ലാഘ്യമായ രൂപസമ്പത്തിനെ—ലഭിക്കുന്നു.

Verse 123

कह्लारैः क्षौद्रसंसिक्तैः पूर्णाद्यं तद्दिनावधि । जुहुयान्नित्यशो भक्त्या सहस्रं विकचैः शुभैः ॥ १२३ ॥

തേനിൽ തളിച്ച, ശുഭമായി പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞ കഹ്ലാര പുഷ്പങ്ങളാൽ—പൂർണ്ണിമാ വ്രതം മുതൽ ആരംഭിച്ച് ആ ദിവസാന്തം വരെ—ഭക്തിയോടെ നിത്യമായി ആയിരം ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം.

Verse 124

स तु कीर्तिं धनं पुत्रान्प्राप्नुयान्नात्र संशयः । चंपकैः क्षौद्रसंसिक्तैः सहस्रहवनाद्ध्रुवम् ॥ १२४ ॥

അവൻ നിശ്ചയമായും കീർത്തി, ധനം, പുത്രന്മാർ എന്നിവ നേടും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. തേൻ പുരട്ടിയ ചമ്പകപുഷ്പങ്ങളാൽ സഹസ്ര ഹോമം ചെയ്താൽ ഈ ഫലം ധ്രുവം.

Verse 125

लभते स्वर्णनिष्काणां शतं मासेन नारद । पाटलैर्घृतसंसिक्तैस्त्रिसहस्रं हुतैस्तथा ॥ १२५ ॥

ഓ നാരദാ! ഒരു മാസത്തിനകം അവൻ നൂറ് സ്വർണ്ണ-നിഷ്കങ്ങൾ നേടും. അതുപോലെ നെയ്യ് പുരട്ടിയ പാടല സമിധകളാൽ അഗ്നിയിൽ മൂവായിരം ആഹുതികൾ അർപ്പിച്ചാലും അതേ ഫലം ലഭിക്കും.

Verse 126

दर्शादिमासाल्लभते चित्राणि वसनानि च । कर्पूरचंदनाद्यानि सुगन्धानि तु मासतः ॥ १२६ ॥

ദർശം ആരംഭിക്കുന്ന മാസത്തിൽ നിന്ന് അവൻ വർണ്ണവൈവിധ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ നേടും. കൂടാതെ മാസംതോറും കർപ്പൂരം, ചന്ദനം മുതലായ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും ലഭിക്കും.

Verse 127

वस्तूनि लभते हृद्यैरन्यैर्भोगोपयोगिभिः । शालिभिः क्षीरसिक्ताभिः सप्तमीषु शतं हुतम् ॥ १२७ ॥

പാലിൽ നനച്ച ശാലി അരിമണികളാൽ സപ്തമി ദിവസങ്ങളിൽ നൂറ് ആഹുതികൾ അർപ്പിച്ചാൽ, അവൻ ഹൃദയഹാരിയും മറ്റ് ഭോഗോപയോഗ്യവുമായ വസ്തുക്കളും നേടും.

Verse 128

तेन शालिसमृद्धिः स्याज्मासैः षड्रभिरसंशयम् । तिलैर्हुतैस्तु दिवसैर्वर्षादारोग्यमाप्नुयात् ॥ १२८ ॥

ആ ആചാരത്താൽ ആറുമാസത്തിനകം നിശ്ചയമായി ശാലി ധാന്യസമൃദ്ധി ഉണ്ടാകും. കൂടാതെ ദിവസേന എള്ളുകൊണ്ട് ആഹുതികൾ അർപ്പിച്ചാൽ ഒരു വർഷത്തിനകം ആരോഗ്യലാഭം ലഭിക്കും.

Verse 129

स्वजन्मर्क्षत्रिषु तथा दूर्वाभिर्ज्जुहुयान्नरः । निरातंको महाभोगः शतं वर्षाणि जीवति ॥ १२९ ॥

സ്വജന്മബന്ധമുള്ള മൂന്നു നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ദൂർവാഗ്രാസംകൊണ്ട് ഹോമം ചെയ്യണം. അവൻ ഉപദ്രവമില്ലാതെ മഹാസൗഭാഗ്യം അനുഭവിച്ച് നൂറുവർഷം ജീവിക്കും.

Verse 130

गुडूचीतिलदूर्वाभिस्त्रिषु जन्मसु वा हुनेत् । तेनायुःश्रीयशोभोगपुण्यनिध्यादिमान्भवेत् ॥ १३० ॥

ഗുഡൂചി, എള്ള്, ദൂർവാ എന്നിവകൊണ്ട്—മൂന്നു ജന്മങ്ങളിലായാലും—ഹോമം ചെയ്താൽ, അതിന്റെ ഫലമായി ദീർഘായുസ്സ്, ശ്രീ, യശസ്, ഭോഗങ്ങൾ, പുണ്യനിധി മുതലായവ ലഭിക്കും.

Verse 131

घृतपायसदुग्धैस्तु हुतैस्तेषु त्रिषु क्रमात् । आयुरारोग्यविभवैर्नृपामात्यो भवेत्तथा ॥ १३१ ॥

എന്നാൽ ആ മൂന്നു ആഹുതികളിൽ ക്രമമായി നെയ്യ്, പായസം, പാൽ എന്നിവ അർപ്പിച്ചാൽ, അവൻ ദീർഘായുസ്സും ആരോഗ്യവും വൈഭവവും നേടി രാജാവിന്റെ മന്ത്രിയാകും.

Verse 132

सप्तम्यां कदलीहोमात्सौभाग्यं लभतेऽन्वहम् । दूर्वात्रिकैस्तु प्रादेशमानैस्त्रिस्वादुसंयुतैः ॥ १३२ ॥

സപ്തമി തിഥിയിൽ കദളി (വാഴ)കൊണ്ട് ഹോമം ചെയ്താൽ ദിനംപ്രതി സൗഭാഗ്യം ലഭിക്കും. കൂടാതെ പ്രാദേശമാനമുള്ള ദൂർവയുടെ മൂന്നു കെട്ടുകൾ മൂന്നു മധുരദ്രവ്യങ്ങളോടുകൂടെ അർപ്പിക്കണം.

Verse 133

जुहुयाद्दिनशो घोरे सन्निपातज्वरे तथा । तद्दिनेषु जपेद्विद्यां नित्यशः सलिलं स्पृशन् ॥ १३३ ॥

ഭീകരമായ സന്നിപാതജ്വരത്തിൽ ദിനംപ്രതി ഹോമം ചെയ്യണം. അതേ ദിവസങ്ങളിൽ ജലം സ്പർശിച്ചുകൊണ്ട് നിത്യം നിരന്തരമായി മന്ത്രവിദ്യ ജപിക്കണം.

Verse 134

सहस्रवारं तत्तोयैः स्नानं पानं समाचरेत् । पाकाद्यमपि तैरव कुर्याद्रोगविमुक्तये ॥ १३४ ॥

ആ ജലത്തോടെ സഹസ്രവാരം വിധിപൂർവ്വം സ്നാനവും പാനവും ആചരിക്കണം. രോഗവിമുക്തിക്കായി അതേ ജലത്തിൽ പാകം ചെയ്ത അന്നാദികളും ഒരുക്കണം॥

Verse 135

साध्यर्क्षवृक्षसंचूर्णं त्र्यूषणं सर्षपं तिलम् । पिष्टं च साध्यपादोत्थरजसा च समन्वितम् ॥ १३५ ॥

സാധ്യർക്ക്ഷ വൃക്ഷത്തിന്റെ ചൂർണം, ത്ര്യൂഷണം, കടുക്, എള്ള്—ഇവയെല്ലാം അരച്ച്, സാദ്ധുവിന്റെ പാദധൂളി ചേർത്ത് ലേപം ഒരുക്കണം॥

Verse 136

कृत्वा पुत्तलिकां सम्यग्धृदये नामसंयुताम् । प्राग्वच्छित्वायसैस्तीक्ष्णैः शस्त्रैः पुत्तलिकां हुनेत् ॥ १३६ ॥

ചെറിയ പുത്തലിക ശരിയായി നിർമ്മിച്ച് അതിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്ത് പേര് രേഖപ്പെടുത്തണം. മുൻവിധിപോലെ മൂർച്ചയുള്ള ഇരുമ്പായുധങ്ങളാൽ മുറിച്ച് ആ പുത്തലികയെ അഗ്നിയിൽ ഹോമിക്കണം॥

Verse 137

एवं दिनैः सप्तभिस्तु साध्यो वश्यो भवेद्दृढम् । तथाविधां पुत्तलिकां कुंडमध्ये निखन्य च ॥ १३७ ॥

ഇങ്ങനെ ഏഴ് ദിവസത്തിനകം ലക്ഷ്യനായ വ്യക്തി ഉറച്ചവിധം വശനാകും. അതുപോലെ നിർമിച്ച പുത്തലികയെ കുണ്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ കുഴിച്ചിടുകയും വേണം॥

Verse 138

उपर्यग्निं निधायाथ विद्यया दिनशो हुनेत् । त्रिसहस्रं त्रियमायां सर्षपैस्तद्रसाप्लुतैः ॥ १३८ ॥

പിന്നീട് അതിനെ അഗ്നിയുടെ മുകളിൽ വെച്ച്, വിദ്യാമന്ത്രം ചൊല്ലി ദിവസേന ഹോമം ചെയ്യണം—മൂന്ന് യാമങ്ങളിൽ മൂവായിരം ആഹുതികൾ, അതിന്റെ രസത്തിൽ നനച്ച കടുകുകൊണ്ട് അർപ്പിക്കണം॥

Verse 139

शतयोजनदूरादप्यानयेद्वनितां बलात् । वशयेद्वनितां होंमात्कौशिकैर्मधुमिश्रितैः ॥ १३९ ॥

നൂറു യോജന ദൂരത്തുനിന്നും ബലമായി സ്ത്രീയെ കൊണ്ടുവരാം; തേൻ കലർത്തിയ കുശകൊണ്ട് ഹോമം ചെയ്താൽ സ്ത്രീയെ വശപ്പെടുത്താം.

Verse 140

नालिकेरफलोपे तैर्गुडैर्लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथाज्यसिक्तैः कह्लारैः क्षीराक्तैररुणोत्पलैः ॥ १४० ॥

തേങ്ങാപ്പഴത്തോടുകൂടി ശർക്കര അർപ്പിച്ചാൽ ലക്ഷ്മി (സമൃദ്ധി) ലഭിക്കുന്നു. അതുപോലെ നെയ്യ് തളിച്ച കഹ്ലാര താമരകളും പാലിൽ ലേപിച്ച ചുവന്ന താമരകളും അർപ്പിച്ചാൽ ശുഭസൗഭാഗ്യം ലഭിക്കും.

Verse 141

त्रिमध्वक्तैश्चंपर्कश्च प्रसूनैर्बकुलोद्भवैः । मधूकजैः प्रसूनैश्च हुतैः कन्यामवाप्नुयात् ॥ १४१ ॥

ത്രിമധു ചേർത്തും ചമ്പകപുഷ്പങ്ങൾ, ബകുലജന്യ പുഷ്പങ്ങൾ, മധൂകപുഷ്പങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും ഹോമം ചെയ്താൽ കന്യ (യോഗ്യ വധു) ലഭിക്കുന്നു.

Verse 142

पुन्नागजैर्हुतैर्वस्त्राण्याज्यैरिष्टमवाप्नुयात् । माहिषैर्महिषीराजैरजान् गव्यैश्च गास्तथा ॥ १४२ ॥

പുന്നാഗക്കട്ടകൾ ഹോമത്തിൽ അർപ്പിച്ചാൽ വസ്ത്രങ്ങൾ ലഭിക്കും; നെയ്യാഹുതിയാൽ ഇഷ്ടഫലം സിദ്ധിക്കും. മഹിഷങ്ങളെയും ശ്രേഷ്ഠ മഹിഷികളെയും അർപ്പിച്ചാൽ ആടുകൾ, ഗവ്യാഹുതിയാൽ പശുക്കളും ലഭിക്കും.

Verse 143

अवाप्नोति हुतैराज्यैः रत्नै रत्नं च साधकः । शालिपिष्टमयीं कृत्वा पुत्तलीं ससितां ततः ॥ १४३ ॥

നെയ്യാഹുതികളാൽ സാധകൻ രാജസമൃദ്ധി നേടുന്നു; രത്നങ്ങൾ അർപ്പിച്ചാൽ രത്നങ്ങൾ തന്നെ ലഭിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അരിപ്പൊടിപേസ്റ്റ് കൊണ്ട് വെളുത്ത ചെറിയ പാവയെ നിർമ്മിച്ച് പിന്നത്തെ ക്രമം നടത്തണം.

Verse 144

हृद्देशन्यस्तनामार्णां पचेत्तैलाज्ययोर्निशि । तन्मनाश्च दिवारात्रौ विद्याजप्तां तु भक्षयेत् ॥ १४४ ॥

ഹൃദയദേശത്ത് നാമാക്ഷരങ്ങൾ ന്യാസം ചെയ്ത്, രാത്രിയിൽ എള്ളെണ്ണയിലോ നെയ്യിലോ (നൈവേദ്യം) പാകം ചെയ്യണം. അതിൽ മനസ്സു നിശ്ചലമാക്കി, പകൽ-രാത്രി വിദ്യാമന്ത്രജപം കൊണ്ട് സംസ്കൃതമായത് ഭുജിക്കണം।

Verse 145

सप्तरात्रप्रयोगेण नरो नारी नृपोऽपि वा । दासवद्वशमायाति चित्तप्राणादि चार्पयेत् ॥ १४५ ॥

ഏഴ് രാത്രികളുടെ പ്രയോഗംകൊണ്ട്—പുരുഷൻ, സ്ത്രീ, രാജാവെങ്കിലും—ദാസനെപ്പോലെ വശമാകും; തുടർന്ന് സാധകൻ ചിത്തം, പ്രാണൻ മുതലായവ സമർപ്പിക്കണം।

Verse 146

हयारिपुष्पैररुणैः सितैर्वा जुहुयात्तथा । त्रिसप्तरात्रान्महतीमवाप्नोति श्रियन्नरः ॥ १४६ ॥

അതുപോലെ ഹയാരി പുഷ്പങ്ങൾ—ചുവപ്പോ വെളുപ്പോ—കൊണ്ട് ഹോമം ചെയ്താൽ, മൂന്ന് സപ്തരാത്രികളിൽ മനുഷ്യൻ മഹത്തായ ശ്രീ-സമൃദ്ധി പ്രാപിക്കും।

Verse 147

छागमांसैस्त्रिमध्वक्तैर्होमात्स्वर्णमवाप्नुयात् । क्षीराक्तैः सस्यसंपन्नां भुवमाप्नोति मंडलात् ॥ १४७ ॥

ത്രിമധുവാൽ ലേപിച്ച ആടുമാംസം കൊണ്ട് ഹോമം ചെയ്താൽ സ്വർണം ലഭിക്കും. പാലാൽ ലേപിച്ച ആഹുതികളാൽ മണ്ഡലലോകത്തിൽ നിന്ന് ധാന്യസമൃദ്ധമായ ഭൂമി പ്രാപിക്കും।

Verse 148

पद्माक्षैर्हवनाल्लक्ष्मीमवाप्नोति त्रिभिर्दिनैः । बिल्वैर्दशांशं जुहुयान्मंत्राद्यैः साधने जपे ॥ १४८ ॥

താമരവിത്തുകൾ കൊണ്ട് ഹവനം ചെയ്താൽ മൂന്ന് ദിവസത്തിനകം ലക്ഷ്മീപ്രാപ്തി ഉണ്ടാകും. മന്ത്രസാധനയും ജപവും ചെയ്യുമ്പോൾ, ബിൽവപത്രങ്ങളാൽ ജപസംഖ്യയുടെ ദശാംശം അഗ്നിയിൽ ആഹുതിയായി അർപ്പിക്കണം।

Verse 149

एवं संसिद्धमंत्रस्तु मंत्रितैश्चुलुकोदकैः । फणिदष्टमृतानां तु मुखे संताड्य जीवयेत् ॥ १४९ ॥

ഇപ്രകാരം മന്ത്രസിദ്ധി ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, മന്ത്രിച്ച ജലം കൈക്കുമ്പിളിലെടുത്ത് പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിച്ചയാളുടെ മുഖത്ത് തളിച്ച് അയാളെ ജീവിപ്പിക്കണം.

Verse 150

तत्कर्णयोर्जपन्विद्यां यष्ट्या वा जपसिद्धया । संताड्यशीर्षं सहसा मृतमुत्थापयेदिति ॥ १५० ॥

മരിച്ചയാളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രം ജപിച്ചുകൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ ജപസിദ്ധി വരുത്തിയ വടികൊണ്ട് തലയിൽ തട്ടിയോ മരിച്ചയാളെ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.

Verse 151

कृत्वा योनिं कुंडमध्ये तत्राग्नौ विधिवद्ध्रुनेत् । तिलसर्षपगोधूमशालिधान्ययवैर्हुनेत् ॥ १५१ ॥

ഹോമകുണ്ഡത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ യോനീരൂപം ഉണ്ടാക്കി, അവിടെ വിധിപ്രകാരം അഗ്നി ജ്വലിപ്പിച്ച് എള്ള്, കടുക്, ഗോതമ്പ്, ശാലി നെല്ല്, യവം എന്നിവകൊണ്ട് ഹോമം നടത്തണം.

Verse 152

त्रिमध्वक्तैरेकशो वा समेतैर्वा समृद्धये । बकुलैश्चंपकैरब्जैः कह्लारैररुणोत्पलैः ॥ १५२ ॥

ഐശ്വര്യലബ്ധിക്കായി ത്രിമധുരം (നെയ്യ്, തേൻ, പഞ്ചസാര) ചേർത്ത ഇലഞ്ഞിപ്പൂവ്, ചെമ്പകം, താമര, ആമ്പൽ, ചുവന്ന താമര എന്നിവ വെവ്വേറെയോ ഒന്നിച്ചോ ഹോമിക്കണം.

Verse 153

कैरवैर्मल्लिकाकुंदमधूकैरिंदिराप्तये । अशोकैः पाटलैर्विल्वैर्जातीविकंकतैः सितैः ॥ १५३ ॥

ലക്ഷ്മീദേവിയുടെ പ്രീതിക്കായി വെള്ള ആമ്പൽ, മുല്ല, കുന്ദം, ഇലിപ്പപ്പൂവ് എന്നിവകൊണ്ടും; അശോകം, പാതിരി, കൂവളം, പിച്ചകം, വെളുത്ത വികങ്കതം എന്നിവകൊണ്ടും അർച്ചന നടത്തണം.

Verse 154

नवनीलोत्पलैरश्वरिपुजैः कर्णिकारजैः । होमाल्लक्ष्मीं च सौभाग्यं निधिमायुर्यशो लभेत् ॥ १५४ ॥

പുതിയ നീലത്താമര, അശ്വരിപൂജ്യ പുഷ്പങ്ങൾ, കർണികാര പുഷ്പങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ഹോമം ചെയ്താൽ ലക്ഷ്മി, സൗഭാഗ്യം, ധനനിധി, ദീർഘായുസ്സ്, യശസ് എന്നിവ ലഭിക്കും।

Verse 155

दूर्वां गुडूचीमश्वत्थं वटमारग्वधं तथा । सितार्कप्लक्षजं हुत्वा चिरान्मुच्येत रोगतः ॥ १५५ ॥

ദൂർവ, ഗുഡൂചി, അശ്വത്ഥം, വടം, മാർഗ്വധം, ശ്വേത അർക്കം, പ്ലക്ഷം എന്നിവ അഗ്നിയിൽ ഹുതം ചെയ്താൽ കാലക്രമേണ രോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും।

Verse 156

इक्षुजंबूनालिकेरमोचागुडसितायुतैः । अचलां लभते लक्ष्मीं भोक्ता च भवति ध्रुवम् ॥ १५६ ॥

കരിമ്പ്, ജംബൂഫലം, തേങ്ങ, വാഴപ്പഴം, ശർക്കര, പഞ്ചസാര എന്നിവയോടുകൂടി ഹോമാർപ്പണം ചെയ്താൽ അചലമായ ലക്ഷ്മി ലഭിക്കുകയും, നിശ്ചയമായി ഭോഗസുഖങ്ങളുടെ ഭോക്താവാകുകയും ചെയ്യും।

Verse 157

सर्षपाज्यैर्हुते मृत्युः काष्ठाग्नौ वैरिमृत्यवे । चतुरंगुलजैर्होमाञ्चतुरंगबले रिपोः ॥ १५७ ॥

മരക്കട്ടകളാൽ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ നെയ്യോടുകൂടിയ കടുക് ഹുതം ചെയ്താൽ ശത്രുമരണഫലം സിദ്ധമാകും. നാലംഗുല അളവിലുള്ള ഹോമാർപ്പണങ്ങളാൽ ശത്രുവിന്റെ ചതുരംഗ സൈന്യബലം നശിക്കും।

Verse 158

सप्ताहाद्रोगदुःखार्तिर्भवत्येव न संशयः । नित्यं नित्यार्चनं कुर्यात्तथा होमं घृतेन वै ॥ १५८ ॥

ഏഴ് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ രോഗവും ദുഃഖവും കൊണ്ടുള്ള പീഡ തീർച്ചയായും ഉണ്ടാകും—സംശയമില്ല. അതിനാൽ പ്രതിദിനം നിത്യാർചന ചെയ്യുകയും, നെയ്യോടെ ഹോമവും നിത്യം നടത്തുകയും വേണം।

Verse 159

विद्याभिमंत्रितं तोयं पिबेत्प्रातस्तदाप्तये । चंदनोशीरकर्पूरकस्तूरीरोचनान्वितैः ॥ १५९ ॥

ആ ഫലം ലഭിക്കുവാൻ പ്രഭാതത്തിൽ വിദ്യാ-മന്ത്രംകൊണ്ട് അഭിമന്ത്രിതമായ ജലം പാനം ചെയ്യണം. അത് ചന്ദനം, ഉശീര, കർപ്പൂരം, കസ്തൂരി, ഗൊരോചന എന്നിവയോടുകൂടിയതാകട്ടെ॥

Verse 160

काश्मीरकालागुरुभिर्मृगस्वेदमयैरपि । पूजयेच्च शिवामेतैर्गंधैः सर्वार्थसिद्धये ॥ १६० ॥

കുങ്കുമപ്പൂ (കാശ്മീരം), കറുത്ത അഗരു, കസ്തൂരിയിൽ നിന്നുള്ള സുഗന്ധങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട്—ഈ ഗന്ധങ്ങളാൽ—ശിവയെ പൂജിക്കണം; അങ്ങനെ സർവാർത്ഥസിദ്ധി ലഭിക്കും॥

Verse 161

सर्वाभिरपि नित्याभिः प्रातर्मातृकया समम् । त्रिजप्ताभिः पिबेत्तोयं तथा वाक्सिद्वये शिवम् ॥ १६१ ॥

പ്രഭാതത്തിൽ മാതൃകയോടും സർവ്വ നിത്യാശക്തികളോടും കൂടി, മൂന്നു പ്രാവശ്യം ജപിച്ച് ജലം പാനം ചെയ്യണം; അതുപോലെ വാക്-സിദ്ധിയുടെ ദ്വയത്തിൽ ശിവമംഗളം സ്ഥാപിക്കണം॥

Verse 162

विदध्यात्साधनं प्राग्वद्वर्णलक्षं पयोव्रतः । त्रिस्वादुसिक्तैररुणैरंबुजैर्हवनं चरेत् ॥ १६२ ॥

പയോവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ, മുൻപറഞ്ഞവിധം വർണ്ണലക്ഷണങ്ങളോടുകൂടിയ സാധനസാമഗ്രി ഒരുക്കണം; പിന്നെ മൂന്നു മധുരദ്രവ്യങ്ങൾ തളിച്ച അരുണകമലങ്ങളാൽ ഹവനം നടത്തണം॥

Verse 163

जपतर्पणहोमार्चासेकसिद्धमनुर्नरः । कुर्यादुक्तान्प्रयोगांश्च न चेत्तन्मनुदेवताः ॥ १६३ ॥

ജപം, തർപ്പണം, ഹോമം, അർച്ച, സേകം—ഇവയെല്ലാം അതിനായി സിദ്ധമായ മന്ത്രംകൊണ്ടുമാത്രം ചെയ്യണം; അല്ലെങ്കിൽ ആ മന്ത്രത്തിന്റെ അധിദേവതകൾ പ്രതികരിക്കുകയില്ല॥

Verse 164

प्राणांस्तस्य ग्रसंत्येव कुपितास्तत्क्षणान्मुने । अनया विद्यया लोके यदसाध्यं न तत्क्वचित् ॥ १६४ ॥

ഹേ മുനേ, ക്രുദ്ധരായവർ ആ ക്ഷണത്തിൽ തന്നേ അവന്റെ പ്രാണവായുവിനെ ഗ്രസിക്കുന്നു. ഈ വിദ്യയാൽ ലോകത്തിൽ എവിടെയും അസാധ്യം എന്നൊന്നുമില്ല.

Verse 165

अरण्यवटमूले च पर्वताग्रगुहासु च । उद्यानमध्यकांतारे मातृपादपमूलतः ॥ १६५ ॥

അരണ്യത്തിലെ വടവൃക്ഷത്തിന്റെ മൂലത്തിലും, പർവ്വതശിഖരങ്ങളിലെ ഗുഹകളിലും, ഉദ്യാനമദ്ധ്യത്തിലെ ഏകാന്ത കാന്താരത്തിലും, ‘മാതൃവൃക്ഷ’ത്തിന്റെ അടിവേരിലും—(ഇവ সাধനയ്ക്ക് യോജ്യസ്ഥലങ്ങൾ).

Verse 166

सिंधुतीरे वने चैता यक्षिणीः साधयेन्नरः । कमलैः कैरवै रक्तैः सितैः सौगंधिकोत्पलैः ॥ १६६ ॥

സിന്ധുനദീതീരത്തിലെ വനത്തിൽ മനുഷ്യൻ ഈ യക്ഷിണിമാരെ സാധിക്കണം—കമലങ്ങൾ, ചുവപ്പ്-വെള്ള കൈരവങ്ങൾ, സുഗന്ധമുള്ള നീലോത്പലങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്.

Verse 167

सुगंधिशिफालिकया त्रिमध्वक्तैर्यथाविधि । होमात्सप्तसु वारेषु तन्मंडलत एव वै ॥ १६७ ॥

സുഗന്ധമുള്ള ശിഫാലികയെ ത്രിമധുവും ഘൃതവും ചേർത്ത് വിധിപ്രകാരം ഹോമം ചെയ്യണം. ഏഴ് ദിവസം ഹോമം ചെയ്താൽ ആ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നുതന്നെ നിശ്ചയമായി ഫലം ഉദിക്കുന്നു.

Verse 168

विजयं समवाप्रोति समरे द्वंद्वयुद्धके । मल्लयुद्धे शस्त्रयुद्धे वादे द्यूतह्नयेऽपि च ॥ १६८ ॥

അവൻ സമരത്തിൽ—ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം, മല്ലയുദ്ധം, ശസ്ത്രയുദ്ധം, വാദപ്രതിവാദം, ദ്യൂതസ്പർധയിലും പോലും—വിജയം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 169

व्यवहारेषु सर्वत्र जयमाप्नोति निश्चितम् । चतुरंगुलजैः पुप्पैर्होमात्संस्तंभयेदरीन् ॥ १६९ ॥

ലൗകിക ഇടപാടുകളെല്ലാം സംബന്ധിച്ച് साधകൻ നിശ്ചയമായി ജയമടയും. നാലു വിരൽ അളവുള്ള പുഷ്പങ്ങളാൽ ഹോമം ചെയ്താൽ ശത്രുക്കൾ സ്തംഭിതരാകും.

Verse 170

तथैव कर्णिकारोत्थैः पुन्नागोत्थैर्नमेरुजैः । चंपकैः केतकै राजवृक्षजैर्माधवोद्भवैः ॥ १७० ॥

അതുപോലെ കർണികാര, പുന്നാഗ, മേരുപർവ്വതജ പുഷ്പങ്ങൾ; ചമ്പകവും കേതകവും; കൂടാതെ രാജവൃക്ഷജവും മാധവലതാജവും ആയ പുഷ്പങ്ങളാലും (ആരാധന) ചെയ്യണം.

Verse 171

प्राग्वद्दारेषु जुहुयात्क्रमात्पुष्पैस्तु सप्तभिः । प्रोक्तेषु स्तंभनं शत्रोर्भंगो वा भवति ध्रुवम् ॥ १७१ ॥

മുന്‍പറഞ്ഞപോലെ വാതിലുകളിലെത്തി ക്രമമായി ഏഴ് പുഷ്പങ്ങളാൽ ആഹുതി അർപ്പിക്കണം. വിധിപൂർവ്വം ചെയ്താൽ ശത്രു നിശ്ചയമായി സ്തംഭിതനാകുകയോ നശിക്കുകയോ ചെയ്യും.

Verse 172

शत्रोर्नक्षत्रवृक्षाग्नौ तत्समिद्धिस्तु होमतः । सर्षपाज्यप्लुताभिस्ते प्रणमंत्येव पादयोः ॥ १७२ ॥

ശത്രുവിന്റെ നക്ഷത്രബന്ധിത വൃക്ഷസമിധകളാൽ ജ്വലിപ്പിച്ച അഗ്നിയിൽ, അതേ സമിധയാൽ ഹോമം ചെയ്യണം. കടുകും നെയ്യും നനച്ച ആഹുതികളാൽ അവർ (വിരോധികൾ) നിശ്ചയമായി പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിക്കും.

Verse 173

मृत्युकाष्ठानले मृत्युपत्रपुष्पफलैरपि । समिद्भिर्जुहुयात्सम्यग्वारे शार्चनपूर्वकम् ॥ १७३ ॥

‘മൃത്യു’ കാഷ്ഠംകൊണ്ട് ജ്വലിപ്പിച്ച അഗ്നിയിൽ, ‘മൃത്യു’ കർമത്തിനായി നിശ്ചയിച്ച ഇല, പുഷ്പ, ഫലം എന്നിവയും സമിധകളും ചേർത്ത് വിധിപൂർവ്വം ആഹുതി അർപ്പിക്കണം. നിശ്ചിത ദിനത്തിൽ ആദ്യം പൂജ നടത്തി ശരിയായി ഹോമം ചെയ്യണം.

Verse 174

अरातेश्चतुरंगं तु बलं रोगार्द्दितं भवेत् । तेनास्य विजयो भूयान्निधनेनापि वा पुनः ॥ १७४ ॥

ശത്രുവിന്റെ ചതുരംഗസേന രോഗബാധിതമായാൽ, ആ ദൗർബല്യം കൊണ്ടോ അല്ലെങ്കിൽ വീണ്ടും ശത്രുവിന്റെ മരണത്താലോ അവന്റെ വിജയം വളരെ സാദ്ധ്യമാകുന്നു।

Verse 175

अर्कवारेऽर्कजैरिध्मैः समिद्धेऽग्नौ तदुद्भवैः । पत्रैः पुष्पैः फलैः काण्डैर्मूलैश्चापि हुनेत्क्रमात् ॥ १७५ ॥

ഞായറാഴ്ച അർക്കസസ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള സമിധകളാൽ അഗ്നി ജ്വലിപ്പിച്ച്, അതേ അർക്കത്തിന്റെ ഇല, പുഷ്പം, ഫലം, കണ്ഠം, മൂലം എന്നിവകൊണ്ട് ക്രമമായി ആഹുതി അർപ്പിക്കണം।

Verse 176

सवर्णारुणवत्साया घृतसिक्तैस्तु मण्डलात् । अरातिदिङ्मुखो भूत्वा कुंडे त्र्यस्रे विधानतः ॥ १७६ ॥

ഘൃതം തളിച്ച വൃത്താകാര മണ്ഡലത്തിൽ, സമവർണ്ണമായ അരുണവർണ്ണ വത്സയോടുകൂടിയ ഗാവിന്റെ വിധിപ്രകാരം, ശത്രുദിശയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി മുഖം തിരിച്ച്, നിയമാനുസാരം ത്രികോണമാകുന്ന കുണ്ടത്തിൽ കർമ്മം നടത്തണം।

Verse 177

पलायते वा रोगार्तः प्रणमेद्वा भयान्वितः । पलाशेध्मानले तस्य पंचांगैस्तद्घृताप्लुतैः ॥ १७७ ॥

രോഗപീഡിതൻ ദുഃഖത്തോടെ ഓടിപ്പോകുകയോ ഭയത്തോടെ നമസ്കരിക്കുകയോ ചെയ്താലും—അവനുവേണ്ടി പാലാശ സമിധകളാൽ ജ്വലിപ്പിച്ച അഗ്നിയിൽ, ഘൃതം പുരട്ടിയ പഞ്ചാംഗങ്ങളാൽ ആഹുതി അർപ്പിക്കണം।

Verse 178

होमेन सोमवारे च भवेत्प्राग्वन्न संशयः । खादिरेध्मानले तस्य पंचांगैस्तद्घृताप्लुतैः ॥ १७८ ॥

തിങ്കളാഴ്ച ഹോമം ചെയ്താൽ മുമ്പ് പറഞ്ഞ ഫലം സംശയമില്ലാതെ ലഭിക്കും. അതിനായി ഖദിര സമിധകളാൽ ജ്വലിപ്പിച്ച അഗ്നിയിൽ, ഘൃതം നനച്ച പഞ്ചാംഗങ്ങളാൽ ആഹുതി അർപ്പിക്കണം।

Verse 179

वारे भौमस्य हवनात्तदाप्नोति सुनिश्चितम् । अपामार्गस्य सौम्येऽह्नि पिप्पलस्य गुरोर्दिने ॥ १७९ ॥

ചൊവ്വാഴ്ച ഹവനം ചെയ്താൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഫലം നിശ്ചയമായി ലഭിക്കും. അതുപോലെ ബുധനാഴ്ച അപാമാർഗ സമിധകളാൽ, വ്യാഴാഴ്ച (ഗുരുദിനം) പിപ്പല സമിധകളാൽ ഹോമം ചെയ്താൽ അതത് ഉറപ്പായ ഫലം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 180

उदुंबरस्य भृगुजे शम्या मांदेऽह्नि गोघृतैः । शुभ्रपीतसितश्यामवर्णाद्याः पूर्ववत्तथा ॥ १८० ॥

ഭൃഗുദിനമായ വെള്ളിയാഴ്ച ഉദുംബരവൃക്ഷത്തിന്റെ ശമീ-സമിധകളാൽ ഹോമം ചെയ്യണം; മന്ദദിനമായ ശനിയാഴ്ച ഗോഘൃതംകൊണ്ടും ചെയ്യണം. ശുഭ്രം, പീതം, സിതം, ശ്യാമം മുതലായ വർണ്ണലക്ഷണങ്ങൾ മുൻപറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയെന്ന് ഗ്രഹിക്കണം.

Verse 181

तत्फलं समवाप्नोति तत्समिद्दीपितेऽनले । प्रतिपत्तिथिमारभ्य पंचम्यंतं क्रमेण वै ॥ १८१ ॥

ആ സമിധകളാൽ/ആഹുതികളാൽ യാഗാഗ്നി ദീപ്തമാകുമ്പോൾ അവൻ അതേ ഫലം തന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു. പ്രതിപത്ത് തിഥിയിൽ തുടങ്ങി ക്രമമായി പഞ്ചമിവരെ അനുഷ്ഠിക്കണം.

Verse 182

शालीचणकमुद्गैश्च यवमाषैश्च होमतः । माहिषाज्यप्लुतैस्ताभिस्तिथिभिः समवाप्नुयात् ॥ १८२ ॥

ശാലി (അരി), ചണകം, മുദ്ഗം, യവം, മാഷം (ഉഴുന്ന്) എന്നിവകൊണ്ട് ഹോമം ചെയ്ത്, ഓരോ ആഹുതിയും മഹിഷാജ്യം (എരുമ നെയ്യ്) കൊണ്ട് നനച്ച് അർപ്പിച്ചാൽ, ആ തിഥികളോട് അനുബന്ധിച്ച ഫലങ്ങൾ പ്രാപിക്കും.

Verse 183

षष्ठ्यादिसप्तम्यंतं तु चाजाभवघृतैस्तथा । प्रागुक्तैर्निस्तुषैर्होमात्प्रागुक्तफलमाप्नुयात् ॥ १८३ ॥

എന്നാൽ ഷഷ്ഠി മുതൽ സപ്തമി വരെ ആജാഭവഘൃതം (ആട്ടിൽ നിന്നുള്ള നെയ്യ്) കൊണ്ടും, മുൻപറഞ്ഞ തൊലി/തവിടില്ലാത്ത ധാന്യങ്ങളാലും ഹോമം ചെയ്താൽ, മുൻപ് പറഞ്ഞ അതേ ഫലം ലഭിക്കും.

Verse 184

तद्वर्द्धं पंचके त्वेतैः समस्तैश्च तिलद्वयैः । सितान्नैः पायसैः सिक्तैराविकैस्तु घृतैस्तथा ॥ १८४ ॥

അഞ്ച് അർപ്പണങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ആ അളവ് പകുതി കൂടി വർധിപ്പിക്കണം—രണ്ടുതരം എള്ള്, മധുരാന്നം, പായസം, പായസത്തിൽ നനച്ച വസ്തുക്കൾ, കൂടാതെ ആട്ടിൻപാലിൽ നിന്നുള്ള നെയ്യും—ഇവയെല്ലാം ചേർത്ത്।

Verse 185

हवनात्तदवाप्नोति यदादौ फलमीरितम् । एवं नक्षत्रवृक्षोत्थवह्नौ तैस्तैर्मधुप्लुतैः ॥ १८५ ॥

ഹവനം ചെയ്താൽ ആദ്യം പ്രസ്താവിച്ച അതേ ഫലം ലഭിക്കുന്നു. അതുപോലെ, അതത് നക്ഷത്രബന്ധമുള്ള വൃക്ഷങ്ങളിൽ നിന്നു തെളിയിച്ച അഗ്നിയിൽ, തേൻ ചേർത്ത് നനച്ച ഹവിസുകൾ അർപ്പിച്ചാൽ പറഞ്ഞ ഫലങ്ങൾ സിദ്ധമാകും.

Verse 186

हवनादपि तत्प्राप्तिर्भवत्येव न संशयः । विद्यां संसाध्य पूर्वं तु पस्चादुक्तानशेषतः ॥ १८६ ॥

ഹവനത്തിലൂടെയും ആ പ്രാപ്തി തീർച്ചയായും ഉണ്ടാകും—സംശയമില്ല. എന്നാൽ ആദ്യം ആവശ്യമായ വിദ്യയെ സമ്പൂർണ്ണമായി സാധിച്ച്, പിന്നെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന എല്ലാ വിധികളും ഒന്നും വിട്ടുപോകാതെ ആചരിക്കണം.

Verse 187

प्रयोगान्साधयेद्धीमान् मंगलायाः प्रसादतः । संपूज्य देवतां विप्रकुमारीं कन्यकां तु वा ॥ १८७ ॥

ബുദ്ധിമാൻ മംഗളാദേവിയുടെ പ്രസാദത്താൽ ഈ പ്രയോഗങ്ങൾ വിജയകരമായി സാധിക്കണം. ആദ്യം ദേവതയെ സമ്യകമായി പൂജിച്ച്, തുടർന്ന് വിധിപ്രകാരം ബ്രാഹ്മണകുമാരിയെയോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കന്യകയെയോ യഥോചിതം ആദരിക്കണം.

Verse 188

सशुभावयवां मुग्धां स्नातां धौतांबरां शुभाम् । तथाविधं कुमारं वा संस्थाप्यभ्यर्च्य विद्यया ॥ १८८ ॥

ശുഭാവയവങ്ങളുള്ള നിർമല ബാലിക—സ്നാനം ചെയ്തവൾ, കഴുകിയ വസ്ത്രം ധരിച്ചവൾ, ശുദ്ധ സ്വഭാവമുള്ളവൾ—അല്ലെങ്കിൽ അതുപോലെയുള്ള ബാലനെ ഇരുത്തി, നിർദ്ദിഷ്ട വിദ്യ/വിധിപ്രകാരം ആരാധിക്കണം.

Verse 189

स्पृष्टशीर्षो जपेद्विद्यां शतवारं तथार्चयेत् । प्रसूनैररुणैः शुभ्रैः सौरभाढ्यैरथापि वा ॥ १८९ ॥

ഭക്തിയോടെ ശിരസ്സു സ്പർശിച്ച് വിദ്യയെ നൂറു പ്രാവശ്യം ജപിക്കുകയും, അതുപോലെ അർച്ചന നടത്തുകയും വേണം—ചുവപ്പോ വെളുപ്പോ, അല്ലെങ്കിൽ സുഗന്ധസമൃദ്ധമായ പുഷ്പങ്ങളാൽ।

Verse 190

दद्याद्गुग्गुलधूपं च यावत्कर्मावसानकम् । ततो देव्या समाविष्टे तस्मिन्संपूज्य भक्तितः ॥ १९० ॥

കർമ്മം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ ഗുഗ്ഗുലു ധൂപം അർപ്പിക്കണം. തുടർന്ന് ദേവി അതിൽ പ്രവേശിച്ച് സന്നിധാനമായാൽ, ആ സന്നിധിയെ ഭക്തിയോടെ യഥാവിധി പൂജിക്കണം।

Verse 191

ततस्तामुपचारैस्तैः प्रागुक्तैर्विद्यया व्रती । प्रजपंस्तां ततः पृच्छेदभीष्टं कथयेच्च सा ॥ १९१ ॥

പിന്നീട് വ്രതധാരിയായ साधകൻ, മുൻപ് പറഞ്ഞ ഉപചാരങ്ങളും വിധിയും അനുസരിച്ച് അവളെ പുനഃപുനഃ ജപിച്ച്; തുടർന്ന് അഭീഷ്ടമായ കാര്യം ചോദിക്കണം—അവൾ അത് പ്രസ്താവിക്കും।

Verse 192

भूतं भवद्भविष्यं च यदन्यन्मनसि स्थितम् । जन्मांतराण्यतीतानि सर्वं सा पूजिता वदेत् ॥ १९२ ॥

ഭൂതം, വർത്തമാനം, ഭാവി—മനസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന മറ്റെന്തും; കൂടാതെ കഴിഞ്ഞ ജന്മാന്തരങ്ങളും—പൂജിക്കപ്പെട്ടാൽ അവൾ എല്ലാം വെളിപ്പെടുത്തും।

Verse 193

ततस्तां प्राग्वदभ्यर्च्य स्वात्मन्युद्वास्य तां जपेत् । सहस्रवारं स्थिरधीः पूर्णात्मा विचरेत्सुखी ॥ १९३ ॥

പിന്നീട് മുൻപുപോലെ അവളെ അർച്ചിച്ച്, അവളെ സ്വന്തം ആത്മാവിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ജപിക്കണം. സ്ഥിരബുദ്ധിയോടെ ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ, അന്തർപൂർണനായി സുഖത്തോടെ വിഹരിക്കും।

Verse 194

मधुरत्रयसंसिक्तैररुणैरंबजैः श्रियम् । प्राप्नोति मंडलं होमात्सितैश्च महद्यशः ॥ १९४ ॥

ത്രിമധുരദ്രവ്യങ്ങളാൽ നനച്ച ചുവന്ന താമരകളാൽ ഹോമം ചെയ്താൽ ശ്രീ-സമൃദ്ധി ലഭിക്കും; വെളുത്ത താമരകളുടെ ആഹുതിയാൽ മഹായശസ്സ് ലഭിക്കും.

Verse 195

क्षौद्राक्तैरुप्तलै रक्तैर्हवनात्प्रोक्तकालतः । सुवर्णं समवाप्नोति निधिं वा वसुधां तु वा ॥ १९५ ॥

പ്രോക്ത സമയത്ത് തേൻ പുരട്ടിയ ചുവന്ന താമരകളാൽ ഹവനം ചെയ്താൽ സ്വർണം ലഭിക്കും—അല്ലെങ്കിൽ നിധി, അല്ലെങ്കിൽ ഭൂമിയും ലഭിക്കും.

Verse 196

क्षीराक्तैः कैरवैर्होमात्प्रोक्तं काममवाप्नुयात् । धान्यानि विविधान्याशु सुभगः स भवेन्नरः ॥ १९६ ॥

പാലിൽ നനച്ച കുമുദ (വെളുത്ത ജലതാമര) പുഷ്പങ്ങളാൽ ഹോമം ചെയ്താൽ പ്രസ്താവിച്ച ഇഷ്ടഫലം ലഭിക്കും. അവൻ വേഗത്തിൽ വിവിധ ധാന്യങ്ങൾ നേടുകയും സൌഭാഗ്യവും സമൃദ്ധിയും ഉള്ളവനാകുകയും ചെയ്യും.

Verse 197

आज्याक्तैरुत्पलैर्होमाद्वांछितं समवाप्नुयात् । तदक्तैरपि कह्लारैर्हवनाद्राजवल्लभः ॥ १९७ ॥

നെയ്യിൽ നനച്ച നീല താമരകളാൽ ഹോമം ചെയ്താൽ വാഞ്ഛിതഫലം ലഭിക്കും. അതുപോലെ നെയ്യ് പുരട്ടിയ കഹ്ലാര താമരകളാൽ ഹവനം ചെയ്താൽ രാജാവിന് പ്രിയനാകും.

Verse 198

पलाशपुष्पैस्त्रिस्वादुयुक्तैस्तत्कालहोमतः । चतुर्विधं तु पांडित्यं भवत्येव न संशयः ॥ १९८ ॥

ത്രിമധുരരസങ്ങളാൽ യുക്തമായ പളാശപുഷ്പങ്ങളാൽ യഥാകാലത്ത് ഹോമം ചെയ്താൽ സംശയമില്ലാതെ ചതുര്വിധ പാണ്ഡിത്യം ലഭിക്കും.

Verse 199

लाजैस्त्रिमधुरोपेतैस्तत्कालहवनेन वै । कन्यकां लभते पत्नीं समस्तगुणसंयुताम् ॥ १९९ ॥

ത്രിമധുരസഹിതമായ ലാജകൾ നിശ്ചിത സമയത്ത് ഹോമാഗ്നിയിൽ ആഹുതിയാക്കിയാൽ, സർവ്വഗുണസമ്പന്നയായ കന്യയെ ഭാര്യയായി ലഭിക്കുന്നു।

Verse 200

नालिकेरफलक्षोदं ससितं सगुडं तु वा । क्षौद्राक्षं जुहुयात्तद्वदयत्नाद्धनदोपमः ॥ २०० ॥

നാളികേരഫലസാരം പഞ്ചസാരയോടെയോ ശർക്കരയോടെയോ ചേർത്ത്, അല്ലെങ്കിൽ തേൻ-ദ്രാക്ഷാമിശ്രിതം ഹോമാഗ്നിയിൽ ആഹുതിയാക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവൻ അനായാസം കുബേരസമമായ സമ്പത്ത് നേടും।