ദേവി in the Shiva Purana

നന്ദികേശ്വരൻ പറഞ്ഞു—പിന്നെയും ഗുരു അവരിരുവരുടെയും ഇടയിൽ തിരഃപടം (തിരശ്ശീല) ഒരുക്കി പരമമന്ത്രം ഉപദേശിച്ചു. അവരുടെ ശിരസ്സിൽ തന്റെ പദ്മഹസ്തം മൃദുവായി വെച്ച്, അംബികാസഹിതം അവരെ ഉത്തരമുഖമായി നിർത്തി.

ഇത് പരമാത്മാവായ ശിവന്റെ ശിവാലയമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവിടെയേ പരാശക്തിയോടു സമായുക്തനായ പരമേശ്വരൻ വസിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, ഹേ മഹാദേവീ! രുദ്രാക്ഷം പാപനാശിനിയാണ്. അത് ധരിക്കുന്നവൻ എനിക്ക് പ്രിയൻ; ഹേ പാർവതി, മഹാപാപിയും ശുദ്ധനാകുന്നു।

ഇങ്ങനെ ശുദ്ധസ്വരൂപിണിയായ ഈശ്വരീമൂർത്തിയെ പ്രാകട്യം വരുത്തിയ ശേഷം ‘പരാ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന പരബ്രഹ്മം അന്തർഹിതമായി—അദ്വിതീയം, അനാദി-അനന്തം, സർവ്വാഭാസങ്ങളുടെ അധിഷ്ഠാനം, ചിദാത്മകം, സർവ്വവ്യാപിയും അവ്യയവും.

അവൾ ശക്തി, ‘അംബിക’ എന്നു പ്രസിദ്ധ; അവൾ തന്നെയാണ് പ്രകൃതി, സർവേശ്വരി. അവൾ ത്രിദേവന്മാരുടെ നിത്യജനനി; സൃഷ്ടിയുടെ മൂലകാരണമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.

ലിംഗവേദി മഹാദേവി (ശക്തി) ആകുന്നു; ലിംഗം സാക്ഷാൽ മഹേശ്വരൻ തന്നേ. ലയത്തിന്റെ സ്ഥാനമായതിനാൽ ഇതിനെ ‘ലിംഗം’ എന്നു പറയുന്നു; അതിലേയ്ക്കാണ് സർവ്വജഗത്തും നിഹിതവും ലീനവും.

അവൾ ജയന്തി, ഭദ്രകാളി, ദുർഗ്ഗ, ഭഗവതി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ കാമാഖ്യ, കാമദാ, അംബാ, മൃഡാനി, സർവമംഗളാ എന്നും പ്രസിദ്ധയാണ്।

ക്ഷീരോദത്തിന്റെ ഉത്തരതീരത്തിൽ അധിവസിക്കുന്ന അവളെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, അംബികയെ പ്രത്യക്ഷമായി മുഖാമുഖം ദർശിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ അവൻ തപസ്സാരംഭിച്ചു।

അപ്പോൾ, ഹേ മുനിശ്രേഷ്ഠാ, യമാദി നിയമങ്ങളാൽ യുക്തനായ ദക്ഷ പ്രജാപതി ജഗദംബയെ പൂജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ശിവാ ദേവി അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷരൂപത്തിൽ അവതരിച്ചു।

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു—ജഗദംബയുടെ വചനങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ പ്രജാപതി ദക്ഷൻ അത്യന്തം ആഹ്ലാദിതനായി; ആ മംഗളമയിയായ ശിവാദേവിയെ പേരുപേരായി വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചു സംസാരിച്ചു।

ദക്ഷൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ജഗദംബേ, ഹേ മഹാമായേ! നീ എനിക്ക് വരദായിനിയാണെങ്കിൽ, സ്നേഹപൂർവ്വമായ പ്രസാദത്തോടെ എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുകയും എന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുകയും ചെയ്യുക।

ദക്ഷൻ പറഞ്ഞു—ഹേ മഹേശാനീ, ഹേ ജഗദംബേ സനാതനീ, നിനക്കു നമസ്കാരം. ഹേ മഹാദേവീ, ഹേ സത്യമേ, സത്യസ്വരൂപിണീ, എനിക്കു കൃപ ചെയ്യണമേ.

ജഗന്മാതാവിനെ “ഭവാനി”, “അംബിക”, “ജഗന്മയി”, “ദുര്ഗ” എന്നു വിളിച്ചു സ്തുതിക്കുന്നവർക്ക്, അവളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ എല്ലാം സഫലമാകും।

ഓ മഹാമായേ, അത് ദിവ്യ ദേവാലയമായിരുന്നു—അവിടെ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളും ശാന്തരായി; മുനികളും യതികളും ചുറ്റിപ്പറ്റി, നാനാവിധ മൃഗസമൂഹങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ പുണ്യധാമം।

അവളേ സത്യസ്വരൂപിണി; തപസ്, ധർമ്മം, ദാനം മുതലായവയുടെ ഫലം നൽകുന്നവൾ. ശംഭുവിന്റെ ശക്തിയായി അവൾ മഹാദേവി—ദുഷ്ടഹന്ത്രി, പരാത്പരാ।

ഹേ ഗിരിരാജാ! ആദി ജഗദംബയായ ഉമാ മുമ്പ് ദക്ഷന്റെ പുത്രിയായി ജനിച്ചു. രുദ്രപത്നിയായി അവൾ ഭൂമിയിൽ ദീർഘകാലം ക്രീഡിച്ചു വിഹരിച്ചു।

പിതാവിൽ നിന്നുള്ള അവമാനം ലഭിച്ച സതി തന്റെ വ്രതവും ദിവ്യനിശ്ചയവും സ്മരിച്ചു; ആ ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വന്തം പരമപദത്തിലേക്ക് പോയി—ഇങ്ങനെ അംബിക ദേഹം വിട്ടു।

അപ്പോൾ വിഷ്ണു മുതലായ എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളും അവളെ ദർശിക്കുവാൻ ആകാംക്ഷയോടെ, അവിടെ തന്നെ അവളുടെ കൃപ പ്രാപിച്ച് ആ ജഗദംബയെ പ്രത്യക്ഷമായി ദർശിച്ചു.

ഹേ പരമപ്രസന്നയായ അംബികേ, ദയചെയ്ത് ഞങ്ങളുടെ വിനയം നിറഞ്ഞ അപേക്ഷ കേൾക്കണമേ. ഹേ ദേവി, ഹേ മഹാദേവി, ഞങ്ങൾ ഹീനരായിട്ടും നിന്റെ നിത്യദാസരായി ഈ പ്രാർത്ഥന സമർപ്പിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു—ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ജഗദംബ ദേവന്മാർ നോക്കിനിൽക്കേ, പ്രിയനേ, അന്തർധാനം ചെയ്തു. ശിവാ വേഗത്തിൽ തന്റെ ലോകം പ്രാപിച്ചു.