ബ്രഹ്മം in the Rig Veda

മമതയുടെ പുത്രനായ ദീർഘതമസ് ദശമ യുഗത്തിൽ പരിപാക്വനായി; ജലങ്ങളുടെ അന്വേഷണത്തിൽ യതികളുടെ ലക്ഷ്യത്തിനായി ബ്രഹ്മൻ സാരഥിയാകുന്നു.

ഹേ അശ്വമേ! നിന്റെ നടക്കലിലും നിൽപ്പിലും, ഉണർന്ന മഹാശക്തിയുടെ പ്രേരണയിൽ, കുതികാലിനാലോ ചാട്ടക്കൊടിയാലോ നിന്നെ തട്ടിയതെന്തായാലും—അവയെല്ലാം ഞാൻ അധ്വരയാഗങ്ങളിൽ ഹവിഷിന് സ്രുചിപോലെ, ബ്രഹ്മ (വാക്ശക്തി)യുടെ ബലത്തോടെ നിനക്കായി പവിത്ര…

ഇതുതന്നെ ആ ശക്തി; അതിനാൽ ഗൗ (ചൈതന്യത്തിന്റെ ദീപ്തകിരണം) ആവൃതയായിരിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ആകാംക്ഷാഭരിതമായ വിളിയെ അളക്കുന്നു—ധ്വസനാ (അമർത്തുന്ന രണ്ടു കല്ലുകൾ) മേൽ ആശ്രയിച്ച്. അവൾ പ്രജ്ഞയുടെ മിന്നൽപ്പൊലിയായി മാറി, തന്റെ ചിത്തികളാൽ/ജാഗരണങ്ങളാൽ…

അചലമായ ആധാരത്തിൽ (ധ്രുവത്തിൽ) തുരഗഗതിയുള്ള ജീവൻ—ചലിക്കുന്നവൻ—വാസസ്ഥാനങ്ങളുടെ മദ്ധ്യേ ദൃഢമായി നിലകൊള്ളുന്നു. സ്വധാ (സ്വനിയമം/സ്വഭാവം) കൊണ്ടു ജീവശക്തി മരിച്ചതിനുള്ളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു; അമർത്ത്യൻ മർത്ത്യനോടൊപ്പം ഒരേ യോനിയിൽ യുക്തനാകുന്നു.

ഈ വേദി ഭൂമിയുടെ പരമ അറ്റമാണ്; ഈ യജ്ഞം ലോകത്തിന്റെ നാഭിയാണ്. ഈ സോമം ബലവാനായ അശ്വത്തിന്റെ (വൃഷണ) രേതസ്—ബീജമാണ്; ഈ ബ്രഹ്മം വാണിയുടെ പരമ വ്യോമം—സർവ്വോന്നത ആകാശമാണ്.

ഋചാ (മന്ത്രം) അക്ഷരത്തിൽ (അവിനാശിയിൽ) പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്—പരമ വ്യോമൻ, പരമ വിശാലമായ ആകാശത്തിൽ; അവിടെ സർവ ദേവന്മാരും അധി നിഷേദുഃ—ആസനം എടുക്കുന്നു. അതിനെ അറിയാത്തവൻ—ഋചയാൽ എന്ത് നേടും? എന്നാൽ അതിനെ അറിയുന്നവർ, അവർ തന്നെയാണ് ഇവിടെ…

അപ്രതിഹതനായി അവൻ എല്ലാധനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് ജയിക്കുന്നു—ശത്രുവിന്റെയും, സ്വന്തം ബന്ധുക്കളുടേതും വരെ—ആവശ്യസമയത്ത് ബ്രാഹ്മണനു വിശാലാവകാശം (വരിവഃ) ഒരുക്കുന്നവൻ. ബ്രഹ്മ-തേജസ്സിനെയും/ബ്രാഹ്മണനെയും ആദരത്തോടെ സേവിക്കുന്ന ആ രാജാവിനെ ദേവന്മാർ…

സോമധാരകർ വാക്കിനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; സംവത്സരചക്രം മുഴുവൻ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പരിവത്സരീയം ബ്രഹ്മം നിർമ്മിക്കുന്നു. അധ്വര്യുക്കൾ ഉള്ളിലെ താപത്തിൽ ദഹിച്ച്, പരിശ്രമത്തിൽ വിയർത്ത്, പ്രത്യക്ഷരാകുന്നു—മുമ്പ് എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഗുഹ്യമായിരുന്നവർ…

ദക്ഷിണാ—ശുദ്ധവിവേകവും യജ്ഞദക്ഷമായ അർപ്പണശക്തിയും—പ്രവാഹത്തിലേക്ക് വിടപ്പെടുന്നു; ശൂഷ്മവാൻ സിദ്ധിസ്ഥാനം തേടി വരുന്നു. ജാഗരൂകനായി, ദ്രുഹയും രക്ഷസ്സും എന്ന വൈരാന്ധകാരത്തിൽ നിന്ന് കാക്കുന്നു. ഹരിവർണ്ണ സോമൻ തന്റെ ദീപ്തമായ അലങ്കാരം ഒരുക്കുന്നു…

പ്രേരകബലത്തോടെ അവൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു—ജനങ്ങൾക്കായി നിലം ജയിക്കുന്നവനെപ്പോലെ; ഗർജ്ജനത്തോടെ അസുര്യവർണ്ണമായ ഒട്ടിപ്പിടിച്ച ഇരുട്ടിനെ അഴിച്ചെറിയുന്നു. ആവരണമായ വവ്രി ഉപേക്ഷിച്ച് പിതാവിന്റെ ഒരുക്കിയ ധാമത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; തന്റെ തന്നെ തനയാൽ…

അദ്രി (കല്ലുകൾ)കൊണ്ട് പിഴിഞ്ഞ സോമൻ ഗഭസ്തി—പിടിക്കുന്ന കൈകളിൽ ഒഴുകുന്നു; വൃഷൻപോലെ ശക്തിമാനായി, നഭസ്—വിശാലതകൊണ്ട് മതി (ചിന്ത)യെ വിറപ്പിച്ച് ജാഗ്രതയിലേക്കുയർത്തുന്നു. അവൻ ആനന്ദിക്കുന്നു, നസത്യനെപ്പോലെ സമീപിച്ചു ഗിരാ—പ്രേരിത വാക്കുകൊണ്ട്…

ദ്യുക്ഷ—പ്രകാശമുള്ളവനെ ചുറ്റി, സഹസ്—ശക്തിയുടെ പർവ്വതബലത്തിൽ വളർന്നവനിലേക്കു, മധു—മധുരരസം അവർ ഹർമ്യ—ഗൃഹത്തിന്റെ ധാരണസ്ഥാനത്തിലേക്ക് ഒഴുക്കുന്നു. അവനിൽ ഗാവഃ—കിരണ-ഗോവുകൾ, സുഹുത—സുനിവേദിത പാനം കുടിക്കുന്നവർ, ഊധനി—സ്തനത്തിൽ; മൂർധനിൽ…

സമീ—ഒരുമിച്ച് അവർ അവനെ രഥംപോലെ, ഭുരിജ—പ്രചുരബലമുള്ളവനായി, മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നു—അദിതിയുടെ ഉപസ്ഥത്തിൽ ദശ സ്വസാരഃ—പത്ത് സഹോദരിമാർ. അവൻ വന്ന് ഗോറപീച്യ—കിരണത്തിന്റെ ഗൂഢാസനത്തിലേക്ക് തള്ളിപ്പോകുന്നു; കാരണം മതുഥാ—ജ്ഞാനിയായ ശില്പികൾ അവനുവേണ്ടി ആ…

ശ്യേനൻ (പരുന്ത്) തന്റെ യോനി—വാസസ്ഥാനം—തിരയുന്നതുപോലെ, ദേവൻ (സോമൻ) ധിയാൽ നിർമ്മിതമായ സദനം, ഹിരണ്യമയമായ ആസനമുള്ള വിശ്രമസ്ഥലം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പ്രിയ ഗിരാ (സ്തുതി-വാക്ക്)യോടെ അവർ അവനെ ബർഹിഷി (യജ്ഞപുല്ലിൽ) പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; വേഗമുള്ള അശ്വംപോലെ…

ദൂരത്തോളം അവൻ വ്യക്തമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു—ദിവ്യാകാശത്തിന്റെ അരുഷ (ചെമ്പുവർണ്ണ) കവി, ബലവാൻ വൃഷഭൻ, ത്രിപൃഷ്ഠൻ (മൂന്നു പൃഷ്ഠമുള്ളവൻ), കിരണങ്ങളെ തേടുന്നവൻ. സഹസ്ര നീതികളോടെ (ആയിരം മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങളോടെ) യതി (യാത്രികൻ) അവൻ മുന്നോട്ട്…

അവൻ തനിക്കായി തീക്ഷ്ണവും ജ്വലിക്കുന്നതുമായ രൂപം സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അവന്റെ വർണ്ണം പ്രഖരമാകുന്നു. അവൻ എവിടെ ശയിച്ചുവോ, ശരിയായ സംയോജനത്താൽ സമൃത (പൂർണ്ണ)മായ അവിടത്ത്, സ്രിധഃ—സൗഹാർദ്ദഭംഗകരെ—അവൻ അകറ്റുന്നു. സ്വധാ (അന്തര്നിയമം)കൊണ്ട് അവൻ അപ്സു…

കാളപോലെ കൂട്ടങ്ങളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ ഗർജ്ജിച്ചു മുഴക്കുന്നു; തന്റെ തേജസ്സുകളെ സൂര്യനിൽ അധിഷ്ഠിതമാക്കി. ദിവ്യമായ സുപർണൻ—സുന്ദരചിറകുള്ള ശക്തി—ഭൂമിയിലേക്കു താഴെ നോക്കുന്നു; സോമൻ തന്റെ ക്രതു (ചേതനസങ്കൽപം)കൊണ്ട് ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ…

അവൻ ദാനത്തിനും അദഭ്യ (അജേയ) ലക്ഷ്യത്തിനുമായി തള്ളിപ്പാഞ്ഞ്, പരിശ്രമിച്ച് മുന്നേറി, സമൃദ്ധമായ സൂദൈഃ (ഉദാര അർപ്പണങ്ങൾ) കൊണ്ടു വേദി (യജ്ഞവേദി) അളന്ന് സ്ഥാപിച്ചു. തൂർവയാണ (വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടുതള്ളുന്നവൻ), ഗൂർത്തവചസ്തമ (വാക്കിൽ ഏറ്റവും ഋതസമ്മതൻ)…

മനസ്സുപോലെ തന്നെ തീക്ഷ്ണമായ ശക്തി ഓടുന്ന ആ ഹവനങ്ങളിൽ (ആഹ്വാനങ്ങളിൽ), വിപഃ (പ്രേരിത ഋഷികൾ) ശച്യാ (കാര്യസാധക ശക്തി)കൊണ്ട് ജയിച്ച് പാഞ്ഞ് മുന്നേറുന്നു. തുവിനൃമ്ണ (പുരുഷബലത്തിൽ മഹാൻ) ആയവൻ, തന്റെ ശര്യാ (പ്രേരക കിരണങ്ങൾ)കൊണ്ട് ദിശയെ കലർത്തി…

ഹൃദയം തീർത്ത മനസ്സിന്റെ വേഗങ്ങളിൽ, ബ്രാഹ്മണർ—സഖാക്കൾ—ഒരുമിച്ച് യജ്ഞം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഇവിടെ തന്നേ വേദ്യ (അറിയുന്നവർ) നിന്നെ പിന്നിലാക്കുന്നു; ബ്രഹ്മ (പവിത്ര ഉച്ചാരം) വഹിക്കുന്ന ആചാര്യർ നിനക്കുള്ളിൽ സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.