ബ്രഹ്മം

വിവിധ ബ്രഹ്മ വർണ്ണനകളാൽ വർണ്ണിക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം എല്ലാം ജയിച്ചു. ഗണേശൻ തന്നെയാണ് ഈ വിവിധ ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചത്.

ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞ് നാരദൻ അവിടെ നിന്ന് ബ്രഹ്മാണ്ഡ മണ്ഡലത്തിലേക്ക് പോയി. വീണാഗാനത്തിൽ മുഴുകി ബ്രഹ്മത്തിൽ തൽപരനായ യോഗിയായി അദ്ദേഹം മാറി.

നിരാകാരനും സാകാരനും ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വിഘ്നരാജനുമായ ബ്രഹ്മരൂപിയായ ഗണേശനെ അദ്ദേഹം വിവിധ വാക്യങ്ങളാൽ സ്തുതിച്ചു.

ഇതിന്റെ അന്തർസൂത്രം ബ്രഹ്മം. വലതുവശം ശൈവം; ഇടതുവശം വൈഷ്ണവം. ഇതിന്റെ ‘മുഖം’ സരസ്വതി; ‘പുച്ഛം’ ഗായത്രി. ഇതിന്റെ രന്ധ്രം വിദ്യ; ഇതിന്റെ കെട്ട് പ്രകൃതി. സ്വരങ്ങൾ ധവളം; സ്പർശവർണങ്ങൾ പീതം; ശേഷമുള്ളവർണങ്ങൾ രക്തം.

അപ്പോൾ സംകൃതി ആദിത്യനോട് ചോദിച്ചു: 'ഹേ ഭഗവൻ, എനിക്ക് ബ്രഹ്മവിദ്യ ഉപദേശിക്കണം।' ആദിത്യൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: 'ഹേ സംകൃതി, കേൾക്കുക, ഞാൻ തത്ത്വജ്ഞാനം പറയാം, അത് അത്യന്തം ദുര്‍ലഭമാണ്, അത് മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ നീ ജീവന്മുക്തനായിത്തീരും.

അത് ചിന്തിക്കാവുന്നതുമല്ല, ചിന്തിക്കരുതാത്തതുമല്ല; ചിന്ത്യവുമല്ല, വെറും ചിന്ത്യമാത്രവുമല്ല. പക്ഷപാതമുക്തനായാൽ അപ്പോൾ ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കുന്നു.

സൂതൻ പറഞ്ഞു—ആദ്യപുരുഷനായ ഈശാനനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; അനേകർ ആഹ്വാനിച്ചും അനേകർ സ്തുതിച്ചും ഉള്ളവനെ; ഋതസ്വരൂപമായ ഏകാക്ഷര ബ്രഹ്മത്തെ; വ്യക്തവും അവ്യക്തവും ആയ സനാതന തത്ത്വത്തെ।

‘ഹേ ബ്രാഹ്മണാ! ഞാൻ രാജാവ് പരീക്ഷിത്, അഭിമന്യുവിന്റെ പുത്രൻ. എന്റെ അമ്പാൽ വേദനപ്പെട്ട ഒരു മാൻ അപ്രത്യക്ഷമായി—നീ അതിനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?’

പർവ്വോത്സവങ്ങളിൽ ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഇതു ശ്രവിപ്പിക്കുന്ന പണ്ഡിതൻ പാപം കഴുകി നീക്കി, സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ച്, അവസാനം ബ്രഹ്മഭാവത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു.

മഹദ് ബ്രഹ്മ (മഹാമന്ത്രം). ഹേ ജനാസോ (ജനങ്ങളേ), ഇതിനെ അറിയുവിൻ; അവൻ മഹദ് ബ്രഹ്മം ഉച്ചരിക്കും. ഭൂമിയിലും ഇല്ല, ദിവിയിലും (ആകാശത്തിലും) ഇല്ല—വീരുധഃ (ഔഷധികൾ/സസ്യങ്ങൾ) പ്രാണം നേടി ജീവിക്കുന്നതിന് അതുപോലെയുള്ളത് ഒന്നുമില്ല.

വേനൻ പരമധാമം കണ്ടു—പരമഗുഹ, ആ ഗൂഢഗർഭം—അവിടെ സർവ്വവും ഏകസ്വരൂപമാകുന്നു. ഇതിനെ പൃശ്നി പാലായി ദോഹിച്ചു പുറപ്പെടുവിച്ചു; സ്വർലോകപ്രകാശം കണ്ടെത്തുന്ന നവജാത സംഘങ്ങൾ അടുത്തുവന്ന് സ്തുതിഗാനം പാടി.

ശത്രുനാശകനായ നീ. നീ ഭ്രാതൃവ്യന്റെ ക്ഷയകാരകൻ; എനിക്ക് ഭ്രാതൃവ്യനെ പുറത്താക്കുന്ന ശക്തി ദാനം ചെയ്യുക—സ്വാഹാ।