Anuvaka 7
പ്രധാന വിഷയം: ആയുഷ്യവും പൂർണായുഃ—ദൈവിക ജീവശക്തി, യാഗാനുമതി/അധികാരം, ശത്രുബലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സംരക്ഷണം എന്നിവയിലൂടെ സമ്പൂർണ ആയുസ്സ് സ്ഥാപിക്കൽ. ഉപവിഷയങ്ങൾ: (1) സോമൻ പവമാനനായി ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ജീവസാരം; ജീവശക്തി പുനഃപൂരിപ്പിക്കുന്നവൻ. (2) അഗ്നി ജാതവേദസ് ദീർഘായുസ്സ്, ശ്രദ്ധ, മേധ എന്നിവ സ്ഥാപിക്കുന്നവൻ. (3) ആപഃ (ജലങ്ങൾ) ജീവൻ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുകയും പൂർണ ആയുസ്സിന്റെ അളവ് നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. (4) സൗര സംരക്ഷണം: സൂര്യന്റെ ഉദയം/ആരോഹണം കാത്തുസൂക്ഷിക്കൽ—ഋതവും ജീവനും നിലനിൽക്കുന്ന കോസ്മിക ഉറപ്പ്. (5) യാഗനിശ്ചയം: സുഖപ്രാപ്തി/പുനഃപ്രാപ്തി ഉറപ്പാക്കുകയും അനിഷ്ടശക്തികളിൽ നിന്ന് കാവൽ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
Suktas in Anuvaka 7
Sukta 61
ഈ ഏകമന്ത്ര ആഥർവണിക പ്രാർത്ഥന ശുദ്ധീകരകനും ജീവശക്തി നിറയ്ക്കുന്ന സാരവുമായ പവമാന സോമനോട് “പൂർണായുഃ” (സമ്പൂർണ ആയുസ്സ്), ശരീരസ്ഥൈര്യവും സഹനശക്തിയും, കൂടാതെ ജീവശക്തിയുടെ സമൃദ്ധമായ പുനഃപൂരണമുമാണ് അപേക്ഷിക്കുന്നത്. ഇവിടെ ദീർഘായുസ്സ് ഈ ലോകത്തിലെ ആരോഗ്യം-ബലം മാത്രമല്ല; “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ” ശുഭസ്ഥാനം ലഭിക്കുന്ന അനുഗ്രഹമായിട്ടും അവതരിപ്പിച്ച്, പൂർണജീവിതത്തെ മരണാനന്തര മംഗളക്ഷേമവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 62
ഈ ഏകമന്ത്ര പൗഷ്ടിക ചാര്മം സർവ്വത്ര പ്രിയത്വം—ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും പ്രിയനും അംഗീകരണീയനും സ്വാഗതാർഹനുമായി തോന്നുക—ആഹ്വാനിക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ (പവിത്രാധികാരം), രാജാക്കന്മാരുടെ (രാഷ്ട്രീയശക്തി), എന്നെ കാണുന്ന എല്ലാ ജനങ്ങളുടെയും ഇടയിൽ ഒരേസമയം അനുകൂലം അപേക്ഷിക്കുന്നു; സാമൂഹിക ഘർഷണം ശമിപ്പിച്ച് വ്യാപകമായ സൗഹൃദവും സദ്ഭാവവും ഉറപ്പാക്കുന്നു.
Sukta 63
ഈ ഏകമന്ത്രമായ അതർവവേദ പ്രാർത്ഥന പവിത്രവാകിന്റെയും യജ്ഞപ്രേരണയുടെയും അധിപനായ ബ്രഹ്മണസ്പതി (ബൃഹസ്പതി)യെ “എഴുന്നേൽക്കുക” എന്ന് ആഹ്വാനിച്ച്, യജ്ഞത്തിലൂടെ ദേവന്മാരെ ഉണർത്തണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ സംക്ഷിപ്ത ശക്തി ആയുർവർധനം—ആയുസ്സിന്റെയും പ്രാണന്റെയും വർധനം—അതോടൊപ്പം യജമാനനു സന്തതി, ഗോസമ്പത്ത്, യശസ് എന്നീ സമൃദ്ധിയുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കുന്നതുമാണ്.
Sukta 64
ഈ സംക്ഷിപ്തമായ അഥർവണിക സൂക്തം അർപ്പിച്ച സമിധുകളാൽ ജാതവേദസ് അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിച്ച്, അദ്ദേഹം ദീർഘായുസ്—ദീർഘജീവിതം—ശ്രദ്ധ (സ്ഥിരമായ ഭക്തിപൂർണ്ണ വിശ്വാസം)യും മേധാ (വ്യക്തവും ധാരണാശക്തിയുള്ള ബുദ്ധി)യും കൂടെ നട്ടുവെക്കണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. അഗ്നിയിൽ വെക്കുന്ന ഏതു ഇന്ധനവും ഇത് പരിശുദ്ധമാക്കി, കർമ്മം മുഴുവനായും ശിവ (മംഗളകര)മാകുന്നതിന് ഇടയാക്കുന്നു; അനുഗ്രഹം ഗൃഹസ്ഥഗൃഹത്തേക്കും വ്യാപിപ്പിച്ച്, പ്രത്യേകിച്ച് ആചാര്യന്റെ ‘അമൃതത്വം’ (അചഞ്ചലമായ ജീവശക്തിയും ദീർഘകാല പ്രതിഷ്ഠയും) വേണ്ടി അപേക്ഷിക്കുന്നു.
Sukta 65
ഈ ഏകമന്ത്ര രക്ഷോഘ്ന സ്തോത്രം സൂര്യന്റെ മേലോട്ടുള്ള ഗതി സംരക്ഷിക്കുന്നു; സൂര്യൻ ഉയരുമ്പോൾ അവനെ “ഹാനി” ചെയ്യുകയോ തടയുകയോ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വൈരശക്തികളെ തിരിച്ചറിയുന്നു. സൂര്യനെ അഗ്നി ജാതവേദസുമായി—ചൈതന്യമുള്ള അഗ്നിമയ ദീപ്തിശക്തിയായി—ഏകീകരിച്ച്, ആക്രമികളെ താപം (ഹരസ്)യും ജ്വാല (അർച്ചിഷ്)യും കൊണ്ട് തകർക്കാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു; തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി, നിർബാധമായ ഉയർച്ച പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു.
Sukta 66
ഈ ഏകഋചയുള്ള രക്ഷോഘ്ന സ്തുതി, “ഇരുമ്പ് വലകൾ”യും “ഇരുമ്പ് പാശങ്ങൾ”യും കൊണ്ട് ഇരകളെ ബന്ധിക്കുന്ന മായാപ്രയോഗികളായ അസുരന്മാരെ ലക്ഷ്യമാക്കി ചുരുക്കമായ പ്രതിമന്ത്രപ്രഹാരമാണ്. ജാതവേദസായ അഗ്നിയെ—അഗ്നിമയ ജ്ഞാനിയും ശുദ്ധീകരകനുമായവനായി—കൂടാതെ ചതച്ചുതകർക്കുന്ന ആയുധശക്തിയായ വജ്രത്തെയും ആഹ്വാനിച്ച്, ഈ മന്ത്രം ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന വൈരികളെ അധീനപ്പെടുത്തുകയും എതിരാളികളെ (സപത്ന) തകർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; നാശകരമായ ദീപ്തി (ഹരസ്) വഴി സംരക്ഷണം മുദ്രയിടുന്നു.
Sukta 67
AV 19.67 ആവർത്തനസ്വഭാവമുള്ള ആശീർവാദവാക്യങ്ങളിൽ നിന്നു നിർമ്മിതമായ ഒരു സംക്ഷിപ്ത ആയുഷ്യ-സൂക്തമാണ്; ‘നൂറ് ശരത്തുകൾ’ എന്ന ആശയം പൂർണ്ണ ആയുസ്സിന്റെ മാനദണ്ഡമായി വീണ്ടും വീണ്ടും മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു. ചുരുക്കവും ആചരണയോഗ്യവുമായ ആശംസകളിലാണ് ഇതിന്റെ ശക്തി—കാണുക, ജീവിക്കുക, സമൃദ്ധിയിലാകുക—അതുകൊണ്ട് ദീർഘായുസ്സ് വെറും ദൈർഘ്യമല്ല, നിലനിൽക്കുന്ന ജീവശക്തിയും പുഷ്ടിയും പുഷ്പിതത്വവും ആകുന്നു; നൂറുവർഷത്തിന്റെ അളവിനപ്പുറത്തേക്കും അത് നീളുന്നതായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 68
ഈ ഏകമന്ത്ര സാങ്കേതിക സൂക്തം, മറഞ്ഞിരുന്ന നിലയിൽ നിന്ന് വേദം ‘വീണ്ടെടുക്കപ്പെടുക’ അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുക എന്നത് വിവരണപ്പെടുത്തി, വേദീയ യാഗകർമ്മത്തിന് അധികാരവും ഉറപ്പും നൽകുന്നു. അവ്യാസയും വ്യാചസും എന്ന ജോടിശക്തികളെ ആഹ്വാനിച്ച്, ഔദ്യോഗികൻ പ്രവർത്തകമായ മായ (യാഗസിദ്ധി) മുഖേന മറഞ്ഞ ‘ഗുഹ’ (ബില)യെ പ്രതീകാത്മകമായി പിളർത്തി, വേദവാകിനെ പുറത്തെടുക്കുന്നു; അതിലൂടെ കർമത്തിന്റെ ശരിത്വവും ഫലസിദ്ധിയും ഉറപ്പാക്കുന്നു.
Sukta 69
ഈ സംക്ഷിപ്തമായ ആപഃ-സൂക്തം ദീർഘായുസ്സിനും ജീവൻ പുനഃസ്ഥാപിക്കലിനും വേണ്ടിയുള്ള ഒരു സംഗ്രഹിത മന്ത്രചാരമാണ്. സ്വഭാവതഃ ജീവധാരകമായ ജലങ്ങളെ സ്തുതിച്ച്, പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ ആയുസ്സിന്റെ പൂർണ്ണവും സമഗ്രവുമായ അളവ് (ആയുസ്) മുഴുവനായി അനുഭവിക്കട്ടെ എന്ന് അവയോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു. “ഞാൻ ജീവിക്കട്ടെ; എന്റെ മുഴുവൻ ജീവിതവും ഞാൻ ജീവിക്കട്ടെ” എന്ന ആവർത്തിത ആശീർവാദവാക്യങ്ങളിലൂടെ ജലം പ്രാണശക്തിയുടെ വാഹകനായി അഭിഷേകിക്കപ്പെടുന്നു; അകാലമരണം അകറ്റി, തടസ്സമില്ലാത്ത ജീവബലത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.
Sukta 70
ഈ ഏകമന്ത്ര ദീർഘായുസ്സിനുള്ള ചാര്മം പോഷകദേവന്മാരായ ഇന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, വിശ്വേദേവാഃ എന്നിവരോട് പാരായകനെയെ പൂൎണായുഃ (“പൂർണ്ണ ആയുസ്സ്”)യിൽ സ്ഥാപിക്കണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. സ്വന്തം പ്രാണശക്തിയെ ദേവന്മാരുടെ ജീവന്തവും സ്ഥിരവും ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന ജീവശക്തിയുമായി ഏകീകരിച്ച്, “ജീവിതത്തിന്റെ മുഴുവൻ കാലവും പൂർത്തിയാക്കി ജീവിക്കുവാൻ” എന്ന സംക്ഷിപ്ത സ്ഥിരീകരണ–പ്രാർത്ഥനയായി ഈ സ്തുതി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.