Opening the text

முதன்மைத் தீம்: ஆயுஷ்யம் மற்றும் பூர்ணாயுஃ—தெய்வீக உயிர்சக்தி, யாக/சடங்கு அங்கீகாரத்தின் நிறுவல், மற்றும் பகைமைச் சக்திகளிலிருந்து பாதுகாப்பு மூலம் முழு ஆயுள் அளவை நிலைநிறுத்துதல். துணைத் தீம்கள்: (1) சோமன்—பவமான (தூய்மைப்படுத்தும்) உயிர்சாரம்; உயிர்வலிமையை மீள நிரப்புபவன். (2) அக்னி ஜாதவேதஸ்—தீர்காயுஸ், ஸ்ரத்தா, மேதா ஆகியவற்றை நிறுவுபவன். (3) ஆபः (நீர்கள்)—உயிரை மீட்டளிப்பவை; முழு ஆயுள்-அளவைத் தாங்கி நிலைநிறுத்துபவை. (4) சூரியப் பாதுகாப்பு—சூரியனின் உதயம்/ஏற்றத்தைப் பாதுகாத்தல்; இது ருதம் மற்றும் உயிர்வாழ்வின் ஒழுங்குக்கான பிரபஞ்ச உறுதிமொழி. (5) சடங்கு நிச்சயம்—மீட்பு/மீள நிறுவலின் உறுதி.
இந்த ஒரே-மந்திர அதர்வணப் பிரார்த்தனை, பவமான சோமனை—சுத்திகரிக்கும், உயிரை நிரப்பும் சாரத்தை—நோக்கி “முழு ஆயுள்” (பூர்ணாயுஃ), உடல் தாங்கும் நிலைத்தன்மை/சகிப்புத்தன்மை, மேலும் உயிர்ச் சக்தி வளமாக மீண்டும் நிரம்ப வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இதில் நீண்ட ஆயுள் என்பது இவ்வுலகில் ஆரோக்கியமும் வலிமையும் மட்டுமல்ல; “ஸ்வர்கத்தில்” சுபமான இடமடைதலும் எனக் கூறி, முழு வாழ்வை மரணத்திற்குப் பிந்தைய நலநிலையுடன் இணைக்கிறது.
இந்த ஒரே-மந்திரப் பௌஷ்டிகச் சாந்தம், வாழ்க்கையின் எல்லா வளாகங்களிலும் ‘பிரியத்வம்’—அதாவது அனைவருக்கும் பிரியமானதாக, ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாக, வரவேற்கத்தக்கதாக இருப்பதை—அழைக்கிறது. இதில் தேவர்கள் (புனித/மத அதிகாரம்), அரசர்கள் (அரசியல் அதிகாரம்), மேலும் என்னைக் காணும் எல்லா மக்களிடமும் ஒருசேர அருளும் ஆதரவும் வேண்டப்படுகிறது; இதனால் சமூக உராய்வு நீங்கி, பரந்த நல்லிணக்கமும் பொதுநன்மதிப்பும் உறுதியாகும்.
இந்த ஒரே-மந்திரம் கொண்ட அதர்வவேதப் பிரார்த்தனை, புனித வாக்கின் மற்றும் யாகத் தூண்டுதலின் அதிபதியான பிரஹ்மணஸ்பதி (பிருஹஸ்பதி) அவர்களை “எழுந்து” யாகத்தின் மூலம் தேவர்களை விழிப்பிக்குமாறு அழைக்கிறது. இதன் சுருக்கமான வல்லமை ஆயுர்வர்தனம்—ஆயுளும் பிராணனும் பெருகுதல்—ஆகும்; அதே நேரத்தில் யஜமானனுக்குச் செழிப்பின் அடையாளங்கள்—சந்ததி, பசு-செல்வம், மற்றும் புகழ்—உறுதியாகப் பெறச் செய்கிறது.
இந்தச் சுருக்கமான அதர்வணிக ஸூக்தம் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சமித் (எரிக்கட்டை) மூலம் அக்னி ஜாதவேதஸைத் தூண்டி, அவர் ஸ்ரத்தா (நிலையான பக்திநம்பிக்கை) மற்றும் மேதா (தெளிவான, நினைவில் நிலைக்கும் அறிவு) உடன் சேர்த்து தீர்காயுஸ்—நீண்ட ஆயுள்—நாட்ட வேண்டும் என்று வேண்டுகிறது. அக்னியில் இடப்படும் எந்த எரிபொருளையும் இது புனிதப்படுத்தி, அந்தச் சடங்கு முழுவதும் சிவ (மங்களகரமான)தாக அமையச் செய்கிறது. மேலும் இந்த ஆசீர்வாதம் இல்லத்தாருக்கும் விரிவடைகிறது; குறிப்பாக ஆசார்யரின் ‘அம்ருதத்வம்’—அழியாத உயிர்சக்தியும் நிலையான மதிப்பும்—வேண்டப்படுகிறது.
இந்த ஒற்றை-மந்திர ரக்ஷோக்ன ஸூக்தம் சூரியனின் மேலேறும் பயணத்தைப் பாதுகாக்கிறது; உதயமாகும் சூரியனை “தீங்கு” செய்யவும், அவன் ஏற்றத்தைத் தடுக்கவும் முயலும் பகைமைச் சக்திகளை அடையாளம் காட்டுகிறது. சூரியனை அக்னி-ஜாதவேதஸ்—சேதனமிக்க ஒளிரும் அগ্নிச் சக்தி—உடன் ஒன்றிணைத்து, தாக்குவோரைக் ஹரஸ் (வெப்பு) மற்றும் அர்சிஷ் (ஜ்வாலை) மூலம் அடித்து வீழ்த்துமாறு ஆணையிடுகிறது; இதனால் தடைகள் அகன்று, சூரியனின் தடையற்ற ஏற்றம் மீண்டும் நிலைபெறுகிறது.
இந்த ஒற்றை-மந்திர ரக்ஷோக்ன ஸூக்தம், “இரும்பு வலைகள்” மற்றும் “இரும்புக் கயிற்றுக் கண்ணிகள்” கொண்டு பலியைக் கட்டிப்போடும் மாயைச் செய்பவர்கள் அசுரர்களுக்கு எதிரான சுருக்கமான எதிர்மந்திரத் தாக்குதலாகும். அக்னியை ஜாதவேதஸ்—அக்னிமயமான அனைத்தறிவோன், தூய்மைப்படுத்துபவன்—எனவும், வஜ்ரத்தை நசைக்கும் ஆயுத-சக்தியாகவும் அழைத்து, இந்த மந்திரம் பகைவரின் கட்டுபவர்களை அடக்கி, எதிரிகளை (ஸபத்ன) நொறுக்குகிறது; அழிவூட்டும் பிரகாசம் (ஹரஸ்) மூலம் பாதுகாப்பை உறுதியாக முத்திரையிடுகிறது.
அதர்வவேதம் 19.67 என்பது சுருக்கமான ஆயுஷ்ய-ஸூக்தம்; மறுமொழி/பல்லவி போன்ற ஆசீர்வாத வாக்கியங்களால் அமைந்து, “நூறு சரத்கள் (இலையுதிர் ஆண்டுகள்)” என்பதையே முழுமையான, நெறிமுறை வாழ்க்கை-அளவின் आदர்ஷமாக மீண்டும் மீண்டும் முன்வைக்கிறது. இதன் வலிமை குறுகிய, செயற்படுத்தக்கூடிய வேண்டுதல்களில் உள்ளது—கண்டு வாழ்தல், வாழ்ந்து நிலைத்தல், செழித்து வளர்தல்—அதனால் நீண்ட ஆயுள் என்பது வெறும் காலநீளம் அல்ல; தொடர்ந்த உயிர்சக்தி, நலம், மலர்ச்சி ஆகியவற்றுடன் கூடிய வாழ்வாகிறது; மேலும் அந்த மங்கள வேண்டுதல் நூற்றாண்டு அளவையும் தாண்டி விரிகிறது.
இந்த ஒரே-மந்திரத் தொழில்நுட்ப சூக்தம், வேதக் கர்மங்களைச் செய்ய உரிமையும் உறுதியும் அளிக்கிறது. மறைவிலிருந்த வேதம் ‘மீட்கப்பட்டு’ அல்லது வெளிப்பட்டதாகக் கூறி, யாகாதி செயல்கள் நிச்சயமாக நடைபெறச் செய்கிறது. இணைச் சக்திகளான அவ்யாஸ மற்றும் வ்யாசை அழைத்து, அதிகாரி செயற்பாட்டு மாயை (சடங்கு-விளைவு/திறன்) மூலம் மறைந்த ‘குழி/பில’ (bila) ஒன்றைச் சின்னார்த்தமாகப் பிளந்து திறந்து, அங்கிருந்து வேதவாக்கை வெளிக்கொண்டு வந்து, கர்மத்தின் சரித்தன்மையும் அதன் பலனும் உறுதியாகும் என நிறுவுகிறது.
இந்தச் சுருக்கமான ‘ஆபः-ஸூக்தம்’ நீண்ட ஆயுளும் உயிர்-மீட்பும் அளிக்கும் ஒரு செறிவான மந்திர-சர்மமாகும். இதில் நீர்கள் இயல்பாகவே உயிர் தாங்கும், உயிர் வழங்கும் சக்தியுடையவை எனப் புகழப்பட்டு, பாராயணம் செய்பவர் ஆயுள் (ஆயுஸ்) முழுமையான, நிறைவான அளவு வரை வாழ வேண்டும் என்று வேண்டப்படுகிறது. “நான் வாழ்வேன்; என் முழு வாழ்நாளையும் வாழ்வேன்” என்ற மீள்மீள வரும் ஆசீர்வாதச் சொற்றொடர்களின் மூலம், நீர் உயிர்சக்தி/வாழ்வாற்றலின் ஊடகமாகப் புனிதப்படுத்தப்படுகிறது; அகால மரணத்தைத் தடுத்து, இடையறாத உயிர்வலிமையைப் பேணுகிறது.
இந்த ஒரே மந்திர ஆயுஷ்ய-மந்திரம் (நீண்ட ஆயுள் வேண்டுதல்) தாங்கும் தேவர்களான இந்திரன், சூரியன் மற்றும் விஶ்வே தேவாஃ ஆகியோரிடம், பாராயணம் செய்பவரை பூர்ணாயுஃ (“முழு ஆயுள்”) நிலையில் நிறுவுமாறு வேண்டுகிறது. தன் பிராண-சக்தியை தேவர்களின் உயிர்ப்பான, நீடித்த உயிர்வலத்துடன் ஒத்திசைவாக்குவதன் மூலம், இந்த ஸூக்தம் ‘வாழ்க்கையின் முழுக் காலத்தையும்’ வாழ்வதற்கான சுருக்கமான உறுதிப்படுத்தல்-பிரார்த்தனையாக செயல்படுகிறது.