ເທບພະເຈົ້າກາລີ

ການສົ່ງຈັນທະແລະມຸນທະໄປຮົບກັບພຣະແມ່. ວະຍາສກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວຄຳເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ, ທູມຣະໂລຈະນະກໍຢຸດລົງ. ຈາກນັ້ນພຣະແມ່ກາລິກາກໍຊົງພຣະສຣວນແລະຕັດຕອບດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ລື່ນເລີງ.

ໂອ້ຜູ້ມີຮູບໂສມງົດງາມ! ເຈົ້າຢູ່ພຽງລຳພັງ ມີພຽງພຣະແມ່ກາລິກາແລະລາຊະສີເປັນເພື່ອນ. ໂອ້ຜູ້ມີປັນຍາເຂົາ ເຈົ້າປາຖະໜາຈະເອົາຊະນະສຸມພະຜູ້ມີກຳລັງທັງປວງ.

ພະລັງສັກຕິທີ່ເປັນສັດຕະວິກະ ຣາຊະສິກະ ແລະຕາມະສິກະຂອງພຣະນາງ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມ ມະຫາລັກສະໝີ ສະຣັດສະວະດີ ແລະມະຫາກາລີ ຕາມລຳດັບ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຮູບລັກສະຕີຂອງພຣະນາງ.

ນາງກາລີກ່າວວ່າ: «ໂອ້ພຣະສັງກະຣະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໂອ້ຍອກຄີສູງສຸດ, ຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະອົງກ່າວນັ້ນ—ສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊີ້ບອກ ຈະບໍ່ແມ່ນ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ຫຼື? ແລ້ວຖ້າພຣະອົງຢູ່ເຫນືອປຣະກຣິຕິ ຈະກ່ຽວພັນ ຫຼືອະທິບາຍດ້ວຍນາງໄດ້ແນວໃດ?»

ເມື່ອເຫັນ ກາລີ (Kālī) ແລ້ວ ສັງຂະຈູດ (Śaṅkhacūḍa) ກໍຮີບຮ້ອນເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບ. ພວກດານະວະ (dānava) ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງໍາ ແຕ່ກະສັດຂອງເຂົາໄດ້ປະທານຄໍາປອບໃຈ ແລະຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວໃຫ້ພວກເຂົາ।

ໃນນັ້ນ ອົງທຳອິດແມ່ນ ມະຫາກາລ ຜູ້ປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ມົກສະແກ່ຜູ້ດີ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີສັກຕິຂອງພຣະອົງ ຄື ມະຫາກາລີ ຜູ້ປະທານຜົນທີ່ຜູ້ພັກດີປາຖະໜາ.

ຫຼັງຈາກປົດປ່ອຍພະລັງຂອງພະນາງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເທພີຜູ້ປະເສີດໄດ້ກ່າວວາຈານີ້ວ່າ: "ຍ້ອນເຈົ້າມີຜິວດຳສະນິດ ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈົ່ງມີນາມວ່າ ກາລິກາ".

ພຣະອົງຍັງຖືກປະກາດວ່າ «ກາລະເມກະ»; ແລະ «ພະວະ» ກໍຖືກຈື່ຈຳໃນທີ່ນັ້ນວ່າ «ດາໂມດາຣະ». ຫ່າງໄປສອງກະວະຢູຕິ ມີ «ກາລິກາ» ທີ່ຖືກສັນລະເສີນໃນດິນແດນນັ້ນ.

ຈາກການຟາດນັ້ນ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ ກໍເກີດຂຶ້ນ; ແລະກາລີກໍຜຸດຂຶ້ນ ມີຝູງພູຕະນັບໂກດິຫ້ອມລ້ອມ।

ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ (ສິວະ) ຜູ້ຄໍານຶງເຖິງທຳມະຢູ່ເສມອ ກໍາລັງຫຼິ້ນສະໜຸກກັບພາຣະວະຕີ, ຄັ້ງໜຶ່ງໂດຍເພີ່ງເປັນການຫຼິ້ນ, ພຣະພະວະ (ສິວະ) ໄດ້ເອີ້ນນາງວ່າ “ກາລີ”.

ກາລີ ທິດານ້ອຍສຸດຂອງເມນະກາ ມືດດັ່ງກອງອັນຊັນສີນ້ຳເງິນ; ດວງຕາດັ່ງດອກບົວສີຟ້າ ແລະໃນຄວາມງາມນາງຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້.

«ນາງກາລີນີ້—ບຸດສາວຂອງທ່ານ—ງາມໃນທຸກໂລກ. ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງປາຖະນານາງເປັນຄູ່ຄອງ; ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຄວນມອບນາງໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ».