Vyasa

ຄຳບັນຍາຍເລື່ອງຄວາມຫຼົງຜິດຂອງລືສີວຢາສເອງ ວຢາສກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຊັ່ນນັ້ນ ວາສະວີ (ສັດຍະວະດີ) ກໍຕົກໃຈ ດ້ວຍຄວາມກັງວົນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະມີບຸດຊາຍ ທິດາຂອງຊາວປະມົງຈຶ່ງກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າດັ່ງນີ້

ການພັນລະນາເຖິງໜ້າທີ່ຂອງຜູ້ຄອງເຮືອນໂດຍ ວະຍາສະ. ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ມີດວງຕາສີດຳ (ຄຣິຕາຈີ), ວະຍาສະ ກໍເກີດຄວາມກັງວົນ. 'ຂ້ອຍຄວນເຮັດແນວໃດ? ນາງຟ້າອັບສອນຜູ້ນີ້ ບໍ່ເໝາະສົມກັບຂ້ອຍເລີຍ.'

ພວກລືສີກ່າວວ່າ: 'ພຣະສຸກຂະ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາເທວະດາ ໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດອັນສູງສຸດແລ້ວ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະວະຍາສະ ໄດ້ເຮັດຫຍັງຕໍ່ໄປ? ຂໍໃຫ້ບອກເລື່ອງນັ້ນແກ່ພວກເຮົາໂດຍລະອຽດເຖີດ.'

ໂອ້ຈອມກະສັດແຫ່ງມະນຸດ ວຽາສະ-ຕີຣຖະນີ້ ເປັນຂອງຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງສໍາລັບສັດທັງປວງຈະເຖິງໄດ້. ດ້ວຍຖືກທຸກທ້ອນໂດຍນ້ໍາໜັກແຫ່ງຄວາມແກ່ ໂອ້ພຣະຣາຊະບຸດ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເໝາະກັບຄວາມພາກເພຍອັນໜັກ

ໃນວາຕິກາ (ສວນປ່າອັນສັກສິດ) ນັ້ນ ໃນກ່ອນ ບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດໄດ້ບໍາເນັດຕະປະສະຍາ ແລະໄດ້ຮັບບຸດໜຶ່ງ; ແລະເມື່ອ ຊູກະ ເຂົ້າປ່າ ກະປິນຈະລະ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນຈາກ ວະຍາສະ.

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ສູຕະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຕາມທີ່ສະກັນດະໄດ້ກ່າວ. (ຈົ່ງຟັງ) ອະນາຄົດອັນເກີ່ຍວກັບຂ້າພະເຈົ້າ, ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ຕໍ່ໜ້າ ກຸມພະໂຍນິ ອະກັສຕະຍະ ຜູ້ມີປັນຍາສູງ—ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້.

ເມື່ອເຫັນປາຣຖະຖອນໃຈຊ້ຳໆ ໃຈບໍ່ສະຫງົບ ແລະເສົ້າໝອງ ວະຍາສະຈຶ່ງກ່າວກັບລາວດັ່ງນີ້

ຫົວນ້ຳລົງອົງນາງ ແລະ ໄຫວ້ຄຳນົບຢ່າງເຄົາລົບ ພະລັກສະເດັດມູນລູກກົກ ໄດ້ກ່າວວາຈາກັບພະມານດາຂອງພະອົງ

ເມື່ອບັນດາສິດທິສາວົກໄດ້ລົງມາແລ້ວ ວະຍາສະ—ມີບຸດເປັນຜູ້ຊ່ວຍ—ໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນທີ່ສະງົບ ນິ່ງງັນ ແລະແນ່ວແນ່ໃນສະມາທິ ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ.

ວຽສະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໂອ້ລູກໆ, ສັມຫິຕາທີ່ເອີ້ນວ່າ ກະໄລສາ. ມັນເປັນທິບພະ ແລະມຸ່ງສູ່ ສິວະ-ຕັດຕະວະ ອັນສູງສຸດ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຄຳສອນອັນສູງຍິ່ງນີ້.”

ພະພາສາຊົງຕັດສັນວ່າ: ໂອ ສະນັດກຸມານ, ໂອ ຜູ້ຊົງຮູ້ທຸກສິ່ງ, ຂໍຈົ່ງຊົງເລົ່າເທດສະກຳອັນສົມສັກສີນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ກ່ຽວກັບພະສັງກະຮາ, ພະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ຜູ້ຊົງລິ້ນລາຍໃນພະລິລາອັນຫຼາກຫຼາຍ.

ວຽາສາກ່າວວ່າ: «ໂອ ສະນັດກຸມາຣາ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຜູ້ເປັນຍອດໃນບັນດາຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ ແລະມີປັນຍາອັນດີ ລູກເອີຍ—ເລື່ອງອັນອັດສະຈັນນີ້ ຂ້າໄດ້ຟັງມາ ດັ່ງທີ່ໄດ້ປະກາດເຖິງພຣະປະຣະເມສະວະຣາ (ພຣະສິວະຜູ້ສູງສຸດ)»