प्रकृतितत्त्व-विचारः / Inquiry into Prakṛti (Nature/Śakti) and Śiva’s Transcendence

Verse 1

भवान्युवाच । किमुक्तं गिरिराजाय त्वया योगिस्तपस्विना । तदुत्तरं शृणु विभो मत्तो ज्ञानिविशारद

ພຣະນາງພະວານີກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າຜູ້ເປັນໂຍຄີ ແລະນັກຕະປະສະວິນ ໄດ້ກ່າວຫຍັງແກ່ພຣະກິຣີຣາຊາ (ອົງເຈົ້າແຫ່ງພູ)? ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ມີຣິດທານຸພາບ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນປັນຍາທາງທຳ ຈົ່ງຟັງຄຳຕອບຈາກຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 2

तपश्शक्त्यान्वितश्शम्भो करोषि विपुलं तपः । तव बुद्धिरियं जाता तपस्तप्तुं महात्मनः

ໂອ ຊັມພູ, ຜູ້ປະກອບດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຕະປະສະ, ທ່ານປະຕິບັດຕະປະສະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ຄວາມຕັ້ງໃຈນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນປັນຍາຂອງທ່ານເພື່ອບຳເນັດຕະປະສະ, ໂອ ມະຫາອາດຕະມານ.

Verse 3

सा शक्तिः प्रकृतिर्ज्ञेया सर्वेषामपि कर्मणाम् । तया विरच्यते सर्वं पाल्यते च विनाश्यते

ພະລັງນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າແມ່ນ ປຣະກຣິຕິ—ພະລັງງານຜູ້ຂັບເຄື່ອນການກະທຳທັງປວງ. ໂດຍນາງ ຈັກກະວານທັງໝົດຖືກສ້າງ ຖືກຄຸ້ມຄອງ ແລະຖືກນຳໄປສູ່ການສະລາຍດ້ວຍ.

Verse 4

कस्त्वं का प्रकृतिस्सूक्ष्मा भगवंस्तद्विमृश्यताम् । विना प्रकृत्या च कथं लिंगरूपी महेश्वरः

“ພຣະອົງແມ່ນໃຜ? ແລະ ປຣະກຣິຕິອັນລະອຽດນັ້ນແມ່ນຫຍັງ? ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາໃຫ້ຖ້ວນຖີ່. ແລະ ຖ້າບໍ່ມີປຣະກຣິຕິ ມະເຫສວຣະ—ມະຫາເທວ—ຈະເປັນຮູບລິງຄະໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 5

अर्चनीयोऽसि वंद्योऽसि ध्येयोऽसि प्राणिनां सदा । प्रकृत्या च विचार्येति हृदा सर्वं तदुच्यताम्

“ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ ແລະ ຄວນແກ່ການພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເປັນນິດ ໂດຍສັດມີຊີວິດທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຄິດໄຕ່ຕອງດ້ວຍປຣະກຣິຕິຂອງພຣະອົງ ແລະ ດ້ວຍດວງໃຈອັນຮູ້ແຈ້ງ ແລ້ວປະກາດຄວາມຈິງນັ້ນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.”

Verse 6

ब्रह्मोवाच । पार्वत्यास्तद्वचः श्रुत्वा महोतिकरणे रतः । सुविहस्य प्रसन्नात्मा महेशो वाक्यमब्रवीत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອມະເຫສະ—ຜູ້ມຸ່ງຫາປະໂຫຍດສູງສຸດ—ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພາຣະວະຕີ ພຣະອົງຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ ດ້ວຍໃຈອັນຜ່ອງໃສ; ແລ້ວດ້ວຍຈິດອັນສະຫງົບ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້.

Verse 7

महेश्वर उवाच । तपसा परमेणेव प्रकृतिं नाशयाम्यहम् । प्रकृत्या रहितश्शम्भुरहं तिष्ठामि तत्त्वतः

ມະເຫສວຣະກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນສູງສຸດເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າລະລາຍປຣະກຣິຕິ—ອໍານາດຜູກມັດແຫ່ງທໍາມະຊາດວັດຖຸ. ປາດສະຈາກປຣະກຣິຕິ ຂ້າພະເຈົ້າ—ຊັມພູ—ດໍາລົງຢູ່ຕາມຕັດຕະວະ ເປັນຫຼັກທີ່ແທ້ຈິງ.”

Verse 8

तस्माच्च प्रकृतेस्सद्भिर्न कार्यस्संग्रहः क्वचित् । स्थातव्यं निर्विकारैश्च लोकाचार विवर्जितैः

ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບຜູ້ດີຜູ້ປະເສີດທີ່ແສວຫາປະໂຫຍດສູງສຸດ ບໍ່ຄວນມີການກັກຕຸນ ຫຼືການສະສົມດ້ວຍຄວາມຍຶດຕິດອັນເກີດຈາກປຣະກຣິຕິ (ທຳມະຊາດໂລກີ). ຄວນຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ປາສະຈາກຄວາມແປປ່ຽນໃນໃຈ ແລະດຳລົງຢູ່ໂດຍບໍ່ຕິດພຽງແຕ່ຈາຣີດປະເພນີຂອງໂລກ ສະຖິດໃນຄວາມບໍລິສຸດອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 9

ब्रह्मोवाच । इत्युक्ता शम्भुना तात लौकिकव्यवहारतः । सुविहस्य हृदा काली जगाद मधुरं वचः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ກ່າວຕາມທຳນຽມໂລກີ ໂອ້ຜູ້ຮັກ, ນາງກາລີຫົວເຮາະຢ່າງອົບອຸ່ນໃນໃຈ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳຫວານຊື່ນ।

Verse 10

काल्युवाच । यदुक्तं भवता योगिन्वचनं शंकर प्रभो । सा च किं प्रकृतिर्न स्यादतीतस्तां भवान्कथम्

ນາງກາລີກ່າວວ່າ: «ໂອ້ພຣະສັງກະຣະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໂອ້ຍອກຄີສູງສຸດ, ຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະອົງກ່າວນັ້ນ—ສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊີ້ບອກ ຈະບໍ່ແມ່ນ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ຫຼື? ແລ້ວຖ້າພຣະອົງຢູ່ເຫນືອປຣະກຣິຕິ ຈະກ່ຽວພັນ ຫຼືອະທິບາຍດ້ວຍນາງໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 11

एतद्विचार्य वक्तव्यं तत्त्वतो हि यथातथम् । प्रकृत्या सर्वमेतच्च बद्धमस्ति निरंतरम्

ເມື່ອພິຈາລະນາເລື່ອງນີ້ແລ້ວ ຄວນກ່າວຕາມຄວາມຈິງ ຢ່າງທີ່ມັນເປັນ. ເພາະວ່າທຸກສິ່ງນີ້ຖືກປຣະກຣິຕິ (ທຳມະຊາດ) ຜູກມັດຢູ່ເລື້ອຍໆ ບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 12

तस्मात्त्वया न वक्तव्यं न कार्यं किंचिदेव हि । वचनं रचनं सर्वं प्राकृतं विद्धि चेतसा

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງບໍ່ຄວນກ່າວ ແລະບໍ່ຄວນເຮັດສິ່ງໃດເລີຍ. ຈົ່ງຮູ້ໃນໃຈວ່າ ຄຳເວົ້າ ແລະການປະດິດປະດອງທຸກຢ່າງ ເປັນຂອງປຣະກຣິຕິ (ໂລກີ) ບໍ່ແມ່ນສັດຈະສູງສຸດ.

Verse 13

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखंडे पार्वतीपरमेश्वरसंवादवर्णनं नाम त्रयोदशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ປຶ້ມທີ 2 ຄື «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ພາກທີ 3 «ປາຣະວະຕີຂັນດະ» ບົດທີ 13 ຊື່ «ການພັນລະນາສົນທະນາລະຫວ່າງ ປາຣະວະຕີ ແລະ ປະຣະເມສະວະຣະ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 14

प्रकृतेः परमश्चेत्त्वं किमर्थं तप्यसे तपः । त्वया शंभोऽधुना ह्यस्मिन्गिरौ हिमवति प्रभो

ຖ້າພຣະອົງເປັນຜູ້ຢູ່ເຫນືອ ປະກຣິຕິ (ທໍາມະຊາດວັດຖຸ) ຢ່າງແທ້ຈິງ ແລ້ວເພາະຫຍັງຈຶ່ງບໍາເພັນຕະປະ? ໂອ ຊັມພູ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ—ເຫດໃດພຣະອົງຈຶ່ງກໍາລັງປະຕິບັດຕະປະຢູ່ເທິງພູຫິມະວັດນີ້ໃນບັດນີ້?

Verse 15

प्रकृत्या गिलितोऽसि त्वं न जानासि निजं हर । निजं जानासि चेदीश किमर्थं तप्यसे तपः

ພຣະອົງຖືກ ປະກຣິຕິ (ທໍາມະຊາດວັດຖຸ) ກົດກືນໄປ ແລະບໍ່ຮູ້ຈັກຕົນແທ້ຂອງພຣະອົງ, ໂອ ຮະຣະ. ແຕ່ຖ້າພຣະອົງຮູ້ສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງແລ້ວ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ—ເຫດໃດຈຶ່ງເຜົາຕົນໃນຕະປະ ແລະບໍາເພັນຕະປະ?

Verse 16

वाग्वादेन च किं कार्यं मम योगिस्त्वया सह । प्रत्यक्षे ह्यनुमानस्य न प्रमाणं विदुर्बुधाः

“ໂອ ໂຍຄີ, ຈະຕ້ອງຖົມຖຽງດ້ວຍຄໍາເວົ້າຫຍັງລະຫວ່າງເຈົ້າແລະຂ້າ? ເພາະບັນດາຜູ້ຮູ້ຍ່ອມຮູ້ວ່າ ເມື່ອມີການຮູ້ແຈ້ງໂດຍກົງ ການອະນຸມານກໍບໍ່ເປັນຫຼັກຖານອັນຖືກຕ້ອງ”.”

Verse 17

इंद्रियाणां गोचरत्वं यावद्भवति देहिनाम् । तावत्सर्वं विमंतव्यं प्राकृतं ज्ञानिभिर्धिया

ຕາບໃດທີ່ສັດມີກາຍຍັງເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງອິນທຣີຍະ ຕາບນັ້ນ ທຸກສິ່ງທີ່ປະສົບຢູ່ນັ້ນ ນັກປັນຍາພຶງເຂົ້າໃຈດ້ວຍວິເວກວ່າ ເປັນແຕ່ປຣະກຣິຕິ (ທຳມະຊາດວັດຖຸ) ບໍ່ແມ່ນສັດຈະສູງສຸດແຫ່ງພຣະຊິວະ.

Verse 18

किं बहूक्तेन योगीश शृणु मद्वचनं परम् । सा चाहं पुरुषोऽसि त्वं सत्यं सत्यं न संशयः

ພໍແລ້ວກັບຄຳເວົ້າຫຼາຍ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳສູງສຸດຂອງຂ້າ: ຂ້າແມ່ນນາງນັ້ນ (ຊັກຕິ), ແລະ ເຈົ້າແມ່ນປຸຣຸສະ (ພຣະຊິວະ). ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ—ຄວາມຈິງແທ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 19

मदनुग्रहतस्त्वं हि सगुणो रूपवान्मतः । मां विना त्वं निरीहोऽसि न किंचित्कर्तुमर्हसि

ແທ້ຈິງ ເພາະພຣະກະຣຸນາຂອງຂ້າ ເຈົ້າຈຶ່ງຖືກນັບວ່າມີຄຸນລັກສະນະ ແລະ ມີຮູບອັນປາກົດ. ຖ້າບໍ່ມີຂ້າ ເຈົ້າຈະໄຮ້ພະລັງ ແລະ ບໍ່ຄວນກະທຳສິ່ງໃດໄດ້ເລີຍ.

Verse 20

पराधीनस्सदा त्वं हि नानाकर्म्मकरो वशी । निर्विकारी कथं त्वं हि न लिप्तश्च मया कथम्

“ເຈົ້າເຫມືອນຜູ້ພຶ່ງພາອຳນາດຜູ້ອື່ນຢູ່ເສມອ, ແຕ່ກໍເປັນຈອມເຈົ້າຜູ້ກະທຳກິດຫຼາຍປະການ. ຖ້າເຈົ້າແທ້ໆບໍ່ແປປ່ຽນ, ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ບໍ່ຖືກກິດກຳເປື້ອນ? ແລະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ບໍ່ຖືກຂ້ອຍ—ປຣະກຣິຕິ/ມາຍາ—ຜູກມັດ?”

Verse 21

प्रकृतेः परमोऽसि त्वं यदि सत्यं वचस्तव । तर्हि त्वया न भेतव्यं समीपे मम शंकर

“ຖ້າຄຳຂອງເຈົ້າເປັນຄວາມຈິງ ວ່າເຈົ້າຢູ່ເຫນືອປຣະກຣິຕິ, ໂອ ສັງກະຣາ (Śaṅkara), ເຈົ້າບໍ່ຄວນຢ້ານທີ່ຈະຢູ່ໃກ້ຂ້ອຍ”

Verse 22

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्याः सांख्यशास्त्रोदितं शिवः । वेदांतमतसंस्थो हि वाक्यमूचे शिवां प्रति

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ ທີ່ກ່າວຕາມແນວຄໍາສອນສາງຂະຍະ, ພຣະສິວະ—ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນຈຸດຍືນເວດານຕະ—ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ພຣະສິວາ (ພາຣະວະຕີ).

Verse 23

श्रीशिव उवाच । इत्येवं त्वं यदि ब्रूषे गिरिजे सांख्यधारिणी । प्रत्यहं कुरु मे सेवामनिषिद्धां सुभाषिणि

ພຣະສີວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ກິຣິຈາ ຜູ້ຖືປັນຍາແຫ່ງສາງຂະຍະ, ຖ້ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຈົ້າປະກາດແທ້, ໂອ ຜູ້ເວົ້າຫວານ, ຈົ່ງບໍລິການຂ້າພະເຈົ້າທຸກມື້—ການບໍລິການທີ່ຖືກຄວນ ແລະບໍ່ຖືກຫ້າມ»។

Verse 24

यद्यहं ब्रह्म निर्लिप्तो मायया परमेश्वरः । वेदांतवेद्यो मायेशस्त्वं करिष्यसि किं तदा

«ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເປັນພຣະພຣະມັນ (Brahman) ບໍ່ເປື້ອນດ້ວຍມາຍາ, ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ເປັນຈອມແຫ່ງມາຍາ, ແລະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວດານຕະ—ແລ້ວເຈົ້າຈະເຮັດອັນໃດໄດ້ແທ້?»

Verse 25

ब्रह्मोवाच । इत्येवमुक्त्वा गिरिजां वाक्यमूचे गिरिं प्रभुः । भक्तानुरंजनकरो भक्तानुग्रहकारकः

ພຣະພຣະມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວກັບກິຣິຈາ ແລະຕໍ່ມາກ່າວກັບພູ (ຫິມາລະຍະ) ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາ—ພຣະອົງຜູ້ໃຫ້ຄວາມຊື່ນບານແກ່ຜູ້ພັກດີ ແລະປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ອຸທິດຕົນ.

Verse 26

शिव उवाच । अत्रैव सोऽहं तपसा परेण गिरे तव प्रस्थवरेऽतिरम्ये । चरामि भूमौ परमार्थभावस्वरूपमानंदमयं सुलोचयन्

ພຣະສີວະກ່າວວ່າ: «ຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ—ເທິງລານພຽງອັນງາມຍິ່ງໃນພູຂອງເຈົ້າ—ຂ້າພະເຈົ້າດໍາລົງຢູ່ດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນສູງສຸດ. ເມື່ອເດີນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາ ແລະເປີດເຜີຍຮູບສະພາບອັນເປັນອານັນດະ ຂອງສັດຈະສູງສຸດ—ສະພາບແທ້ແຫ່ງບຣະມະທັດ»។

Verse 27

तपस्तप्तुमनुज्ञा मे दातव्या पर्वताधिप । अनुज्ञया विना किंचित्तपः कर्तुं न शक्यते

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ ຂໍທ່ານໂປດປະທານອະນຸຍາດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າປະພຶດຕະປະສະ (tapas) ເພື່ອບຳເນັດ. ບໍ່ມີຄຳຍິນຍອມຂອງທ່ານ ກໍບໍ່ຄວນ—ແທ້ຈິງບໍ່ອາດ—ຈະເຮັດຕະປະສະແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ.

Verse 28

ब्रह्मोवाच । एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य देवदेवस्य शूलिनः । प्रणम्य हिमवाञ्छंभुमिदं वचनमब्रवीत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮິມະວານໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນຂອງ ພຣະເທວະເທວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ, ລາວກໍກົ້ມກາບພຣະສັມພູ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 29

हिमवानुवाच । त्वदीयं हि जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम् । किमप्यहं महादेव तुच्छो भूत्वा वदामि ते

ຮິມະວານກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງແລ້ວ ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ເປັນຂອງພຣະອົງ ພ້ອມທັງເທວະ, ອະສຸຣະ ແລະມະນຸດ. ແຕ່ໂອ ພຣະມະຫາເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ນ້ອຍນິດ ກໍຍັງຂໍກ່າວຖ້ອຍຄຳໜຶ່ງຕໍ່ພຣະອົງ.”

Verse 30

ब्रह्मोवाच । एवमुक्तो हिमवता शंकरो लोकशंकरः । विहस्य गिरिराजं तं प्राह याहीति सादरम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮິມະວານກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກທັງປວງ ຊົງຍິ້ມ ແລະຕັດກັບກະສັດແຫ່ງພູເຂົານັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ «ຈົ່ງໄປເຖີດ»។

Verse 31

शंकरेणाभ्यनुज्ञातस्स्वगृहं हिमवान्ययौ । सार्द्धं गिरिजया वै स प्रत्यहं दर्शने स्थितः

ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະສັງກະຣະ ຮິມະວານກໍກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ. ແລະພ້ອມກັບກິຣິຈາ ທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ຮັບດາຣະຊັນຂອງພຣະສິວະທຸກໆມື້.

Verse 32

पित्रा विनापि सा काली सखीभ्यां सह नित्यशः । जगाम शंकराभ्याशं सेवायै भक्तितत्परा

ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີພໍ່ໄປນຳ ນາງກາລີນັ້ນ—ມີໝູ່ສາວຄຽງຂ້າງເປັນນິດ—ກໍໄປໃກ້ພຣະສັງກະຣະເປັນປະຈຳ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງສູ່ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 33

निषिषेध न तां कोऽपि गणो नंदीश्वरादिकः । महेशशासनात्तात तच्छासनकरश्शुचिः

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ບໍ່ມີຄະນະໃດ—ເລີ່ມຈາກນັນດີອີສະວະຣະ ແລະອື່ນໆ—ຫ້າມນາງໄດ້; ເພາະພວກເຂົາບໍລິສຸດ ແລະມຸ່ງໝັ້ນປະຕິບັດພຣະບັນຊາຂອງມະຫາເທວ, ຈຶ່ງກະທຳຕາມພຣະອາຊາຂອງພຣະອົງ.

Verse 34

सांख्यवेदांतमतयोश्शिवयोश्शि वदस्सदा । संवादः सुखकृच्चोक्तोऽभिन्नयोस्सुविचारतः

ການສົນທະນາວ່າດ້ວຍຄໍາສອນອັນເປັນມົງຄຸນ—ອັນນໍາໄປສູ່ພຣະສິວະ—ແຫ່ງສາງຂະຍະ ແລະ ເວທານຕະ ຖືກກ່າວວ່າເປັນປະໂຫຍດແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສຸກເສມອ. ເພາະເມື່ອພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດ ຈະເຫັນວ່າທັງສອງມີສັດຈະທີ່ມຸ່ງໝາຍອັນດຽວ ບໍ່ແຕກຕ່າງໂດຍແທ້.

Verse 35

गिरिराजस्य वचनात्तनयां तस्य शंकरः । पार्श्वे समीपे जग्राह गौरवादपि गोपरः

ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງກິຣິຣາຊ (ຫິມາລະຍະ) ພຣະສັງກະຣະໄດ້ຮັບເອົາທິດາຂອງທ່ານ ແລະຮັກສານາງໃຫ້ຢູ່ໃກ້ຂ້າງພຣະອົງ—ແມ່ນຜູ້ເກີນກວ່າກຽດຍົດໂລກ ແຕ່ກໍເຮັດດ້ວຍການໃຫ້ກຽດອັນເມດຕາ।

Verse 36

उवाचेदं वचः कालीं सखीभ्यां सह गोपतिः । नित्यं मां सेवतां यातु निर्भीता ह्यत्र तिष्ठतु

ແລ້ວພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຍຄົນລ້ຽງງົວ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ນາງກາລີ ຕໍ່ໜ້າສະຫາຍຂອງນາງວ່າ: “ຜູ້ໃດປາຖະນາຮັບໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດ ຈົ່ງມາ. ແລະເຈົ້າ—ຈົ່ງຢູ່ນີ້ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ.”

Verse 37

एवमुक्त्वा तु तां देवीं सेवायै जगृहे हरः । निर्विकारो महायोगी नानालीलाकरः प्रभुः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍຮັບເອົາເທວີນັ້ນເພື່ອການຮັບໃຊ້. ແມ່ນແທ້ວ່າພຣະອົງບໍ່ແປປ່ຽນ ແຕ່ເປັນມະຫາໂຍຄີ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ສະແດງລີລາທິບພະຫຼາຍປະການ.

Verse 38

इदमेव महद्धैर्य्यं धीराणां सुतपस्विनाम् । विघ्रवन्त्यपि संप्राप्य यद्विघ्नैर्न विहन्यते

ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມກ້າຫານອັນໝັ້ນຄົງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຜູ້ຮູ້ ແລະ ນັກຕະປະສະວິນຜູ້ຝຶກຝົນດີ: ແມ່ນແມ່ນວ່າອຸປະສັກເກີດຂຶ້ນແລະຖືກພົບເຈີ ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຖືກອຸປະສັກນັ້ນທຳລາຍ ຫຼື ທຳໃຫ້ຖອຍກັບ.

Verse 39

ततः स्वपुरमायातो गिरिराट् परिचारकैः । मुमोदातीव मनसि सप्रियस्स मुनीश्वर

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາ ກໍກັບໄປຍັງນະຄອນຂອງຕົນ ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມ. ແລະ ມຸນີເຈົ້ານັ້ນ ເມື່ອໄດ້ກັບຄືນສູ່ສິ່ງທີ່ຮັກ ກໍຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງໃນໃຈ.

Verse 40

हरश्च ध्यानयोगेन परमात्मानमादरात् । निर्विघ्नेन स्वमनसा त्वासीच्चिंतयितुं स्थितः

ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ໂດຍວິໄນແຫ່ງສະມາທິໂຍກະ ໄດ້ນ້ອມນະມັດພິຈາລະນາພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ. ດ້ວຍໃຈຂອງພຣະອົງທີ່ປາດສະຈາກອຸປະສັກ ພຣະອົງສະຖິດໝັ້ນໃນການພິຈາລະນາພາຍໃນນັ້ນ.

Verse 41

काली सखीभ्यां सहिता प्रत्यहं चंद्रशेखरम् । सेवमाना महादेवं गमनागमने स्थिता

ກາລີ ພ້ອມດ້ວຍສະຫາຍສອງນາງ ໄດ້ຮັບໃຊ້ມະຫາເທວະ—ຈັນທຣະເສກະຣະ—ທຸກມື້. ນາງສະຖິດຢູ່ໃນການໄປມາຮັບໃຊ້ພຣະອົງຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 42

प्रक्षाल्य चरणौ शंभोः पपौ तच्चरणोदकम् । वह्निशौचैन वस्त्रेण चक्रे तद्गात्रमार्जनम्

ເມື່ອນາງລ້າງພຣະບາດຂອງພຣະສຳພູ (Śambhu) ແລ້ວ ນາງໄດ້ດື່ມນ້ຳຈາກພຣະບາດນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ນາງໃຊ້ຜ້າທີ່ຊຳລະດ້ວຍໄຟ ເຊັດຖູພຣະວິກາຍ ເປັນການບໍລິການດ້ວຍພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.

Verse 43

षोडशेनोपचारेण संपूज्य विधिवद्धरम् । पुनःपुनः सुप्रणम्य ययौ नित्यं पितुर्गृहम्

ນາງໄດ້ບູຊາພຣະຮະຣະ (Hara) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍອຸປະຈາຣະສິບຫົກປະການ. ແລ້ວນາງກໍກົ້ມກາບຊ້ຳໆດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບລຶກຊຶ້ງ ແລະກັບໄປເຮືອນພໍ່ທຸກມື້.

Verse 44

एवं संसेवमानायां शंकरं ध्यानतत्परम् । व्यतीयाय महान्कालश्शिवाया मुनिसत्तम

ໂອ ມຸນິສັດຕະມະ ຜູ້ເປັນດີເລີດໃນບັນດາລະສີ—ເມື່ອພຣະສີວາ (Śivā) ຍັງຄົງບໍລິການພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ຈົ່ມຢູ່ໃນສະມາທິຢ່າງໝົດຈິດ ເວລາອັນຍາວນານກໍຜ່ານໄປ.

Verse 45

कदाचित्सहिता काली सखीभ्यां शंकराश्रमे । वितेने सुंदरं गानं सुतालं स्मरवर्द्धनम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ກາລີ (Kālī) ພ້ອມກັບສະຫາຍສອງນາງ ຢູ່ອາສຣົມຂອງພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ໄດ້ເລີ່ມຂັບຮ້ອງບົດເພງອັນງາມ ມີຈັງຫວະຖືກຕ້ອງ ເປັນທຳນອງທີ່ປຸກເຮົາແລະເພີ່ມພູນພະລັງແຫ່ງຄວາມຮັກ.

Verse 46

कदाचित्कुशपुष्पाणि समिधं नयति स्वयम् । सखीभ्यां स्थानसंस्कारं कुर्वती न्यवसत्तदा

ບາງເທື່ອ ນາງໄດ້ນຳດອກຫຍ້າກຸສະ (kuśa) ແລະໄມ້ຟືນສຳລັບບູຊາໄຟ (samidh) ມາດ້ວຍຕົນເອງ. ແລ້ວນາງກັບສະຫາຍສອງນາງນັ່ງລົງ ໃນຂະນະທີ່ພວກນາງຈັດແຕ່ງ ແລະຊຳລະສະຖານທີ່ໃຫ້ສັກສິດເພື່ອການບູຊາ.

Verse 47

कदाचिन्नियता गेहे स्थिता चन्द्रभृतो भ्रृशम् । वीक्षंती विस्मयामास सकामा चन्द्रशेखरम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອນາງຢູ່ໃນເຮືອນດ້ວຍຄວາມສຳລວມແລະວິໄນ ນາງໄດ້ເບິ່ງຈັນທຣະເສກະຣະ—ຜູ້ທີ່ຊົງຈັນທຣາ—ຢ່າງເຂັ້ມຂົ້ນ; ແລະເມື່ອໃຈເກີດຄວາມປາຖະໜາ ນາງກໍຕື່ນຕະລຶງອັດສະຈັນຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 48

ततस्तप्तेन भूतेशस्तां निस्संगां परिस्थिताम् । सोऽचिंतयत्तदा वीक्ष्य भूतदेहे स्थितेति च

ຕໍ່ມາ ພຣະພູເຕສະ (ພຣະສິວະ) ຖືກກະທົບໃນໃຈໂດຍຕະປະສະຍາຂອງນາງ, ໄດ້ເຫັນນາງຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດຢ່າງສົມບູນ. ເຫັນນາງປານດັ່ງຖືກປັກໄວ້ໃນກາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍທາດ, ພຣະອົງຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາໃນພຣະຫົວໃຈ.

Verse 49

नाग्रहीद्गिरिशः कालीं भार्यार्थे निकटे स्थिताम् । महालावण्यनिचयां मुनीनामपि मोहिनीम्

ແຕ່ກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາກາລີ ຜູ້ຢືນຢູ່ໃກ້ໆດ້ວຍໃຈປາດຖະນາຈະເປັນພຣະມະເຫສີ; ແມ່ນແຕ່ນາງເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມງາມອັນຍິ່ງ ທີ່ຊັກຊວນໄດ້ແມ່ນກະທັ້ງພຣະມຸນີ.

Verse 50

महादेवः पुनर्दृष्ट्वा तथा तां संयतेद्रियाम् । स्वसेवने रतां नित्यं सदयस्समचिंतयत्

ພຣະມະຫາເທວະ ເມື່ອເບິ່ງນາງອີກຄັ້ງ—ນາງຜູ້ສຳລວມອິນຊີ ແລະຍິນດີໃນການຮັບໃຊ້ພຣະອົງຢູ່ເປັນນິດ—ພຣະອົງກໍຄິດພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມເມດຕາໃນພຣະຫົວໃຈ.

Verse 51

यदैवैषा तपश्चर्याव्रतं काली करिष्यति । तदा च तां ग्रहीष्यामि गर्वबीजविवर्जिताम्

ເມື່ອກາລີ (ປາຣະວະຕີ) ເລີ່ມປະຕິບັດວຣະຕະແຫ່ງຕະປະສະຍາ ຢ່າງແທ້ຈິງ ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບນາງ—ເມື່ອນາງພົ້ນຈາກເມັດພັນແຫ່ງຄວາມຍິ່ງທະນົງແລ້ວ.

Verse 52

ब्रह्मोवाच । इति संचिन्त्य भूतेशो द्रुतं ध्यानसमाश्रितः । महयोगीश्वरोऽभूद्वै महालीलाकरः प्रभुः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພູເຕຊະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະມາທິຢ່າງວ່ອງໄວ. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງໄດ້ເປັນມະຫາໂຍຄີອິດສະວະຣະ ແລະເປັນຜູ້ປະກອບມະຫາລີລາອັນສັກສິດ.

Verse 53

ध्यानासक्तस्य तस्याथ शिवस्य परमात्मनः । हृदि नासीन्मुने काचिदन्या चिंता व्यवस्थिता

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມັນສູງສຸດ ຈົ່ງຈົມຢູ່ໃນສະມາທິ, ໃນພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະອົງ ບໍ່ມີຄວາມຄິດອື່ນໃດໆ ເກີດຂຶ້ນ ຫຼືຕັ້ງຢູ່ເລີຍ.

Verse 54

काली त्वनुदिनं शंभुं सद्भक्त्या समसेवत । विचिंतयंती सततं तस्य रूपं महात्मनः

ກາລີ ຮັບໃຊ້ພຣະສັມພູ ທຸກມື້ດ້ວຍພະກະຕິສັດທາອັນແທ້ ແລະຄິດຄຳນຶງຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ຖຶງຮູບອັນທິບຂອງພຣະອົງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 55

हरो ध्यानपरः कालीं नित्यं प्रैक्षत सुस्थितम् । विस्मृत्य पूर्वचिंतां तां पश्यन्नपि न पश्यति

ພຣະຫຣະ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນສະມາທິ ໄດ້ຈ້ອງມອງກາລີຢູ່ເປັນນິດ ຜູ້ຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ເມື່ອລືມຄວາມຄິດເກົ່ານັ້ນແລ້ວ ແມ່ນແມ່ນຈ້ອງມອງຢູ່ ແຕ່ກໍເຫມືອນບໍ່ເຫັນ—ເພາະຈິດຈົມຢູ່ໃນການພິຈາລະນາພາຍໃນ.

Verse 56

एतस्मिन्नंतरे देवाश्शक्राद्या मुनयश्च ते । ब्रह्माज्ञया स्मरं तत्र प्रेषयामासुरादरात्

ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາເທວະດາ ນຳໂດຍສັກກະ (ອິນທຣະ) ແລະບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ສົ່ງສະມະຣະ (ກາມະ) ໄປຍັງສະຖານທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 57

तेन कारयितुं योगं काल्या रुद्रेण कामतः । महावीर्येणासुरेण तारकेण प्रपीडिताः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ຣຸດຣະພ້ອມກັບ ກາລິກາ ໄດ້ເລີ່ມກະທຳເພື່ອໃຫ້ປະຕິຍານໂຍຄະອັນທິບພະນັ້ນສຳເລັດ ໃນຂະນະທີ່ໂລກທັງຫຼາຍຖືກອະສຸຣ ຕາຣະກະ ຜູ້ມີ຤ິດທິໃຫຍ່ ກົດຂີ່ຢ່າງໜັກໜ່ວງ।

Verse 58

गत्वा तत्र स्मरस्सर्वमुपायमकरोन्निजम् । चुक्षुभे न हरः किञ्चित्तं च भस्मीचकार ह

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ສະມະຣະ (ກາມ) ໄດ້ໃຊ້ອຸບາຍທຸກຢ່າງຂອງຕົນ; ແຕ່ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ແລະຊົງເຜົາເຂົາໃຫ້ເປັນຂີ້ເທົ່າ।

Verse 59

पार्वत्यपि विगर्वाभून्मुने तस्य निदेशतः । ततस्तपो महत्कृत्वा शिवं प्राप पतिं सती

ໂອ ມຸນີ, ຕາມຄໍາຊີ້ນໍາຂອງທ່ານນັ້ນ ພາຣະວະຕີກໍໄດ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຈອງຫອງ. ແລ້ວນາງໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນໃຫຍ່ ແລະສະຕີຜູ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ໄດ້ບັນລຸພຣະສິວະເປັນອົງສາມີ ແລະເຈົ້ານາຍຂອງນາງ।

Verse 60

बभूवतुस्तौ सुप्रीतौ पार्वतीपरमेश्वरौ । चक्रतुर्देवकार्य्यं हि परोपकरणे रतौ

ດັ່ງນັ້ນ ພາຣະວະຕີ ແລະ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ໄດ້ປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ; ແລະເພາະຊົງມຸ່ງໝັ້ນໃນປະໂຫຍດຂອງຜູ້ອື່ນ ທັງສອງຈຶ່ງຮັບເຮັດກິດງານທີ່ຄວນເຮັດເພື່ອເທວະດາ।