Bhishma

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພາຣະຕະ! ອາຣຊຸນຜູ້ໂກດແຄ້ນ ໄດ້ໃຊ້ລູກສອນຫ້າດອກຕັດ “ສັກຕິ” ນັ້ນເປັນຫ້າສ່ວນ ແມ່ນແຕ່ມັນຖືກຂວ້າງດ້ວຍແຮງແຂນຂອງພີສະມະກໍຕາມ।

ຕໍ່ມາ ເທວະວຣະຕະ ພ້ອມດ້ວຍກະສັດນັກຮົບຜູ້ເຖົ້າ ໄດ້ໄປພົບຫົວໜ້າດາຊະ ແລະຂໍນາງກຸມາຣີນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງໃນນາມພຣະບິດາ.

ແລ້ວ ພີດສະມະ ຊານຕະນະວະ ຜູ້ມີໃຈຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ໄດ້ກົ້ມກາບຕໍ່ໜ້າພວກປານດະວະ ແລະ ກຸຣຸທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບພວກເຂົາ।

ພີສະມະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ພຣະພຣົມໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດ ໂດຍການສົ່ງຜູ້ໜຶ່ງໄປຍັງນະຄອນສັກສິດ ວາຣານະສີ? ແລະ ໂອ ມຸນີ, ຈະນາຣະດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ກະທຳກຳໃດ ແລະ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກະທຳການໃດ?

ສິ່ງທີ່ໃນກ່ອນ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກ່າວແກ່ມະຫາອາດມາ ປຸລັສຕະຍະ, ນັ້ນແຫຼະ ປຸລັສຕະຍະ ໄດ້ປະກາດແກ່ ພີສະມະ ທີ່ ຄັງຄາດວາຣະ (Haridvāra).

ເທວະວະຣະຕະ (ພີສະມະ) — ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່, ຜູ້ປະຕິບັດໂຍຄະສະມາທິ — ເປັນທີ່ພາກພ້ອມຂອງຄຳສອນທັງໝົດ, ຜູ້ຄວບຄຸມອິນທຣິໂຍ ແລະ ຜູ້ບໍຣິສຸດຈາກມົນເປື້ອນ.

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ພຣະເທວະອາທິດໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງໂດຍພີສະມະເອງ, ດ້ວຍຄວາມເຫັນຊອບຂອງພຣາຫມະນະຜູ້ສູງສຸດ ແລະດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ໝັ້ນຄົງພາຍໃນ।

«ດ້ວຍຍານ (ຄວາມຮູ້) ຈຶ່ງໄດ້ໂມກສະ; ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວ. ຄຳສອນນີ້, ໂອ້ ພະຣາຊາ, ຈະໄດ້ຍິນອີກຈາກ ພີສະມະ ບຸດແຫ່ງ ຊານຕະນຸ»។

ຕໍ່ມາ ພວກກົວຣະວະທັງໝົດ—ພີສະມະ, ໂດຣນະ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ອອກເດີນທາງຢ່າງຮີບດ່ວນຈາກ ນາຄະປຸຣະ ໄປສູ່ເມືອງ ດວາຣະວະຕີ.

ຄັງໄຄຍະ (ພີສມະ) ແມ່ນບຸດຊາຍກົກຂອງເພິ່ນ, ເປັນມະຫາວີລະບຸລຸດຜູ້ມີກຳລັງເໜືອກວ່າ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ບຸດຊາຍຜູ້ມີພະລັງມະຫາສານທັງສອງນັ້ນກໍໄດ້ປະສູດແກ່ພຣະນາງສັດຍະວະດີ.

ເມື່ອພຣະເຈົ້າສານຕະນຸສະເດັດສູ່ສະຫວັນ, ພຣະມານດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຊົງເປັນໝ້າຍ. ພຣະນາງຜູ້ບໍລິສຸດພ້ອມດ້ວຍພຣະໂອລົດທັງສອງໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງໂດຍພີສະມະ.

ເປັນເວລາສີ່ປີທີ່ພຣະຣາຊາຊົງມີຄວາມສຸກຢ່າງຍິ່ງໃນການໃຊ້ເວລາກັບພຣະໂອຣົດ (ເທວະພຣົດ) ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ພຣະສິວະຊົງຍິນດີກັບພຣະໂອຣົດກຸມານ (ກາຕิເກຍະ).