Adhyaya 97

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल व्यासतीर्थमनुत्तमम् । दुर्लभं मनुजैः पुण्यमन्तरिक्षे व्यवस्थितम्

ພຣະສີມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: “ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ ຈົ່ງໄປຫາ ວະຍາສະ-ຕີຣຖະ ອັນສູງສຸດ—ທີ່ມະນຸດຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ—ເປັນສະຖານທີ່ສັກສິດມີບຸນຍິ່ງ ປານດັ່ງສະຖິດຢູ່ໃນພາກກາງແຫ່ງອາກາດ”

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कस्माद्वै व्यासतीर्थं तदन्तरिक्षे व्यवस्थितम् । एतदाख्याहि संक्षेपात्त्यज ग्रन्थस्य विस्तरम्

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ເປັນເຫດໃດ ວຽາສະ-ຕີຣຖະ ຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນກາງແຫ່ງອັນຕະຣິກ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໂດຍຫຍໍ້—ຈົ່ງວາງການຂະຫຍາຍຍາວໄວ້”

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधु साधु महाबाहो धर्मवान्साधुवत्सल । स्वकर्मनिरतः पार्थ तीर्थयात्राकृतादरः

ສຣີ ມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ້ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ—ເຈົ້າເປັນຜູ້ຖືທຳ ແລະເມດຕາຕໍ່ຜູ້ດີ. ໂອ້ປາຣຖະ ເຈົ້າຕັ້ງໝັ້ນໃນໜ້າທີ່ ແລະເຄົາລົບການຈາລິກໄປຕີຣຖະ”

Verse 4

दुर्लभं सर्वजन्तूनां व्यासतीर्थं नरेश्वर । पीडितो वृद्धभावेन अकल्पोऽहं नृपात्मज

ໂອ້ຈອມກະສັດແຫ່ງມະນຸດ ວຽາສະ-ຕີຣຖະນີ້ ເປັນຂອງຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງສໍາລັບສັດທັງປວງຈະເຖິງໄດ້. ດ້ວຍຖືກທຸກທ້ອນໂດຍນ້ໍາໜັກແຫ່ງຄວາມແກ່ ໂອ້ພຣະຣາຊະບຸດ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເໝາະກັບຄວາມພາກເພຍອັນໜັກ

Verse 5

विसंज्ञो गतवित्तस्तु संजातः स्मृतिवर्जितः । गुह्याद्गुह्यतरं तीर्थं नाख्यातं कस्यचिन्मया

ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຫມົດສະຕິ ສູນເສຍຊັບສິນ ແລະຂາດຄວາມຈໍາ. ຕີຣຖະນີ້—ລຶກລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລຶກລັບ—ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເປີດເຜີຍໃຫ້ໃຜ

Verse 6

कलिस्तत्रैव राजेन्द्र न विशेद्व्याससंश्रयात् । अन्तरिक्षे तु संजातं रेवायाश्चेष्टितेन तु

ໂອ້ຣາຊາເຫນືອຣາຊາ ກາລີບໍ່ເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນເລີຍ ເນື່ອງຈາກສະຖານນັ້ນຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງວຽາສະ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນເກີດຂຶ້ນໃນກາງອາກາດ ໂດຍການກະທໍາອັນອັດສະຈັນຂອງເຣວາ (ນະຣະມະດາ)

Verse 7

विरिञ्चिर्नैव शक्नोति रेवाया गुणकीर्तनम् । कथं ज्ञास्याम्यहं तात रेवामाहात्म्यमुत्तमम्

ແມ່ນແຕ່ ວິຣິນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍບໍ່ສາມາດຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນຄຸນຄ່າຂອງ ເຣວາ ໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້. ເຊັ່ນນັ້ນ ໂອ ຕາດາ ຂ້ອຍຈະຮູ້ມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງ ເຣວາ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 8

व्यासतीर्थं विशेषेण लवमात्रं ब्रवीम्यतः । प्रत्यक्षः प्रत्ययो यत्र दृश्यतेऽद्य कलौ युगे

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະເວົ້າໂດຍຈົງໃຈເຖິງ ວະຍາສະຕີຣຖ ແຕ່ພຽງນ້ອຍ. ເພາະທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນກະລິຍຸກມື້ນີ້ ກໍມີຫຼັກຖານປະຈັກ ແລະ ຄວາມແນ່ນອນໃຫ້ເຫັນ

Verse 9

विहङ्गो गच्छते नैव भित्त्वा शूलं सुदारुणम् । तस्योत्पत्तिं समासेन कथयामि नृपात्मज

ນົກກໍບໍ່ອາດຜ່ານໄປໄດ້ ໂດຍຈະຈອກທະລຸ ຫອກອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງນັ້ນ. ໂອ ລູກແຫ່ງກະສັດ ຂ້ອຍຈະເລົ່າໂດຍຫຍໍ້ເຖິງກຳເນີດຂອງມັນ

Verse 10

आसीत्पूर्वं महीपाल मुनिर्मान्यः पराशरः । तेनात्युग्रं तपश्चीर्णं गङ्गाम्भसि महाफलम्

ໃນກ່ອນການ ໂອ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ ມີມຸນີຜູ້ນ່າເຄົາລົບນາມວ່າ ປະຣາຊະຣະ. ທ່ານໄດ້ບຳເພັນຕະປະອັນເຂັ້ມກ້າໃນນ້ຳຄົງຄາ ອັນໃຫ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 11

प्राणायामेन संतस्थौ प्रविष्टो जाह्नवीजले । पूर्णे द्वादशमे वर्षे निष्क्रान्तो जलमध्यतः

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນນ້ຳ ຊາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ທ່ານໄດ້ຕັ້ງມັ່ນໃນ ປຣານາຍາມ ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ເມື່ອຄົບສິບສອງປີ ທ່ານຈຶ່ງອອກມາຈາກກາງນ້ຳ

Verse 12

भिक्षार्थी संचरेद्ग्रामं नावा यत्रैव तिष्ठति । तत्र तेन परा दृष्टा बाला चैव मनोहरा

ເພື່ອຂໍທານ ລາວໄດ້ເດີນທາງວຽນໄປໃນບ້ານໜຶ່ງ ທີ່ມີເຮືອຈອດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ। ທີ່ນັ້ນລາວເຫັນນາງສາວຜູ້ໜຶ່ງ ງາມຍິ່ງ ແລະນ່າຫຼົງໃຫຼ।

Verse 13

तां दृष्ट्वा स च कामार्त उवाच मधुरं तदा । मां नयस्व परं पारं कासि त्वं मृगलोचने

ເມື່ອເຫັນນາງ ລາວກໍຖືກກາມຕັນຫາຮົ່ມເຮືອງ ແລ້ວເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫວານວ່າ: “ນຳຂ້ອຍໄປຝັ່ງໄກເຖີດ. ເຈົ້າແມ່ນໃຜ, ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງກວາງ?”

Verse 14

नावारूढे नदीतीरे मम चित्तप्रमाथिनि । एवमुक्ता तु सा तेन प्रणम्य ऋषिपुंगवम्

ເມື່ອລາວເວົ້າດັ່ງນັ້ນກັບນາງຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃນເຮືອທີ່ຝັ່ງນ້ຳ ຜູ້ກວນໃຈລາວໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ ນາງກໍກົ້ມກາບນົບນ້ອມ ແດ່ລະສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ດຸດດັ່ງອຸສຸພະໃນໝູ່ມຸນີ।

Verse 15

कथयामास चात्मानं दृष्ट्वा तं काममोहितम् । कैवर्तानां गृहे दासी कन्याहं द्विजसत्तम

ເມື່ອເຫັນລາວຖືກກາມໂມຫະຫຼອກລວງ ນາງຈຶ່ງເລີ່ມເລົ່າເລື່ອງຂອງຕົນວ່າ: “ໂອ ດວິຊະສັດຕະມະ, ຂ້ອຍແມ່ນສາວນ້ອຍຜູ້ຮັບໃຊ້ເປັນທາສີໃນເຮືອນຂອງຊາວປະມົງ”

Verse 16

नावासंरक्षणार्थाय आदिष्टा स्वामिना विभो । मया विज्ञापितं वृत्तमशेषं ज्ञातुमर्हसि

“ໂອ ພຣະອົງ, ນາຍຂອງຂ້ອຍໄດ້ສັ່ງໃຫ້ຂ້ອຍປົກປ້ອງຮັກສາເຮືອນີ້. ຂ້ອຍໄດ້ທູນລາຍງານເລື່ອງທັງໝົດແລ້ວ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊົງຮູ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ”

Verse 17

एवमुक्तस्तया सोऽथ क्षणं ध्यात्वाब्रवीदिदम्

ເມື່ອນາງໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ລາວກໍໄດ້ພິຈາລະນາຢູ່ຊົ່ວຄາວ ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 18

पराशर उवाच । अहं ज्ञानबलाद्भद्रे तव जानामि सम्भवम् । कैवर्तपुत्रिका न त्वं राजकन्यासि सुन्दरि

ພຣະ຤ິສີປະຣາຊະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຍານ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ກຳເນີດຂອງເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ງາມ ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນລູກສາວຊາວປະມົງ; ເຈົ້າແມ່ນລາຊະກຸມາຣີ.”

Verse 19

कन्योवाच । कः पिता कथ्यतां ब्रह्मन्कस्या वा ह्युदरोद्भवा । कस्मिन्वंशे प्रसूताहं कैवर्ततनया कथम्

ນາງສາວກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣາຫມັນ ຂໍຈົ່ງບອກ—ພໍ່ຂອງຂ້າແມ່ນໃຜ ແລະຂ້າເກີດຈາກຄັນຂອງໃຜ? ຂ້າເກີດໃນວົງສາໃດ ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າລູກສາວຊາວປະມົງ?”

Verse 20

पराशर उवाच । कथयामि समस्तं यत्त्वया पृष्टमशेषतः । वसुर्नामेति भूपालः सोमवंशविभूषणः

ພຣະ຤ິສີປະຣາຊະຣະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ບໍ່ໃຫ້ຂາດຕົກ ທຸກຢ່າງທີ່ເຈົ້າຖາມ. ມີກະສັດນາມ ‘ວະສຸ’ ເປັນດັ່ງເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງວົງສາຈັນທຣາ (ໂສມະວົງ).”

Verse 21

जम्बूद्वीपाधिपो भद्रे शत्रूणां भयवर्धनः । शतानि सप्त भार्याणां पुत्राणां च दशैव तु

“ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ ພຣະອົງເປັນຈອມແຫ່ງຊັມບູທະວີບ ເພີ່ມພູນຄວາມຢ້ານກົວໃນໃຈສັດຕູ. ພຣະອົງມີມະເຫສີເຈັດຮ້ອຍ ແລະມີພຣະໂອຣສສິບພຣະອົງແທ້ໆ”

Verse 22

धर्मेण पालयेल्लोकानीशवत्पूज्यते सदा । म्लेच्छास्तस्याविधेयाश्च क्षीरद्वीपनिवासिनः

ພຣະອົງປົກປ້ອງປະຊາຊົນດ້ວຍທຳມະ ແລະຖືກບູຊານັບຖືເສມືອນພຣະເຈົ້າຢູ່ເທື່ອ. ແມ່ນແຕ່ພວກມເລັດສະທີ່ຢູ່ກະສີຣະທະວີປກໍບໍ່ກ້າຂັດຄຳສັ່ງພຣະອົງ.

Verse 23

तेषामुत्सादनार्थाय ययावुल्लङ्घ्य सागरम् । संयुक्तः पुत्रभृत्यैश्च पौरुषे महति स्थितैः

ເພື່ອທຳລາຍພວກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຍາຕຣາອອກ ຂ້າມມະຫາສະໝຸດ ພ້ອມດ້ວຍພຣະຣາຊບຸດ ແລະຂ້າຮັບໃຊ້ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນຄວາມກ້າຫານອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 24

समरं तैः समारब्धं म्लेच्छैश्च वसुना सह । जिता म्लेच्छाः समस्तास्ते वसुना मृगलोचने

ຕໍ່ມາ ພວກມເລັດສະເຫຼົ່ານັ້ນຮ່ວມກັບວະສຸ ໄດ້ເລີ່ມການຮົບ. ໂອ ນາງຕາດຸດກວາງ, ວະສຸໄດ້ຊະນະມເລັດສະທັງໝົດນັ້ນ

Verse 25

करदास्ते कृतास्तेन सपुत्रबलवाहनाः । प्रधाना तस्य सा राज्ञी तव माता मृगेक्षणे

ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກນັ້ນເປັນຜູ້ສົ່ງສ່ວນສ່ວຍບັນນາການ ພ້ອມທັງລູກຊາຍ ກຳລັງທະຫານ ແລະພາຫະນະ. ໂອ ນາງຕາດຸດກວາງ, ມະເຫສີເອກຂອງພຣະຣາຊານັ້ນແມ່ນແມ່ຂອງເຈົ້າ

Verse 26

प्रवासस्थे महीपाले संजाता सा रजस्वला । नारीणां तु सदाकालं मन्मथो ह्यधिको भवेत्

ເມື່ອພຣະຣາຊາຢູ່ໃນຖິ່ນໄກ ນາງກໍເຂົ້າສູ່ລະດູຂອງນາງ. ເພາະໃນເວລານັ້ນ ໃນສະຕຣີ ມັນມະຖະ (ກາມເທບ) ຖືກກ່າວວ່າຈະມີອຳນາດແຮງກວ່າປົກກະຕິ

Verse 27

विशेषेण ऋतोः काले भिद्यन्ते कामसायकैः । मन्मथेन तु संतप्ताचिन्तयत्सा शुभेक्षणा

ໂດຍພິເສດໃນລະດູແຫ່ງຄວາມອຸດົມສົມບູນ ລູກສອນແຫ່ງກາມະຍ່ອມທະລຸຫົວໃຈ. ນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມ ຖືກມນມະຖະເຜົາໄໝ້ ແລ້ວເລີ່ມຄິດວ່າຈະເຮັດແນວໃດ.

Verse 28

दूतं वै प्रेषयाम्यद्य वसुराज्ञः समीपतः । आहूतः सत्वरं दूत गच्छ त्वं नृपसन्निधौ

“ມື້ນີ້ຂ້າຈະສົ່ງທູດໄປຫາພະຣາຊາວະສຸ” ເມື່ອເອີ້ນທູດມາແລ້ວ ນາງກ່າວວ່າ “ທູດເອີຍ ຈົ່ງຮີບໄປ ເຂົ້າເຝົ້າພະຣາຊາໃນທັນທີ”

Verse 29

दूत उवाच । परतीरं गतो देवि वसुराजारिशासनः । तत्र गन्तुमशक्येत जलयानैर्विना शुभे

ທູດກ່າວວ່າ “ໂອ ນາງຜູ້ດັ່ງເທວີ ພະຣາຊາວະສຸ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ ໄດ້ໄປຍັງຝັ່ງໄກແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ບໍ່ມີເຮືອຫຼືພາຫະນະທາງນ້ຳ ກໍໄປບໍ່ໄດ້”

Verse 30

तानि यानानि सर्वाणि गृहीतानि परे तटे । दूतवाक्येन सा राज्ञी विषण्णा कामपीडिता

ເຮືອທັງຫມົດຖືກນຳໄປຢູ່ຝັ່ງນັ້ນແລ້ວ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳທູດ ພຣະມະເຫສີຜູ້ຖືກກາມະບີບຄັ້ນ ກໍເສົ້າໝອງລົງ

Verse 31

तत्सखी तामुवाचाथ कस्मात्त्वं परितप्यसे । स्वलेखः प्रेष्यतां देवि शुकहस्ते यथार्थतः

ແລ້ວເພື່ອນສະໜິດຂອງນາງກ່າວວ່າ “ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງທຸກໃຈຮ້ອນຮົນ? ໂອ ນາງຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ຈົ່ງສົ່ງຈົດໝາຍຂອງເຈົ້າເອງ—ໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລະຊັດເຈນ—ໂດຍມືຂອງນົກແກ້ວ”

Verse 32

समुद्रं लङ्घयित्वा तु शकुन्ता यान्ति सुन्दरि । सखिवाक्येन सा राज्ञी स्वस्था जाता नराधिप

“ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ນົກທັງຫຼາຍຍັງຂ້າມມະຫາສະໝຸດໄດ້.” ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງໝູ່ນາງ, ພຣະມະເຫສີຈຶ່ງສະຫງົບໃຈ, ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 33

व्याहृतो लेखकस्तत्र लिख लेखं ममाज्ञया । त्वद्धीना सत्यभामाद्य वसो राजन्न जीवति

ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນນັກຂຽນມາ: “ຈົ່ງຂຽນຈົດໝາຍຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ: ‘ບໍ່ມີທ່ານ ມື້ນີ້ ສັດຍະພາມາ, ໂອ ພຣະວສຸຣາຊາ, ຢູ່ບໍ່ໄດ້’”

Verse 34

ऋतुकालोऽद्य संजातो लिख लेखं तु लेखकं । लिखिते भूर्जपत्रे तु लेखे वै लेखकेन तु

“ມື້ນີ້ ການເວລາແຫ່ງລະດູອັນເປັນມົງຄຸນໄດ້ມາເຖິງ. ໂອ ນັກຂຽນ, ຈົ່ງຂຽນຈົດໝາຍ. ໃຫ້ນັກຂຽນຂຽນລົງໃນໃບເປືອກໄມ້ພູຣຊະ (birch-bark) ໂດຍແທ້”

Verse 35

शुकः पञ्जरमध्यस्थ आनीतोद्धैव सन्निधौ

ແລ້ວນົກແກ້ວທີ່ຢູ່ໃນກົງກາງກະຕ່າ ຖືກນໍາມາສະແດງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາໂດຍກົງ

Verse 36

सत्यभामोवाच । नीत्वा लेखं गच्छ शीघ्रं वसुराज्ञः समीपतः । शकुनिः प्रणतो भूत्वा गृहीत्वा लेखमुत्तमम्

ສັດຍະພາມາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງນໍາຈົດໝາຍນີ້ໄປ ແລະໄປໃຫ້ໄວຫາພຣະວສຸຣາຊາ.” ນົກນັ້ນກ້ົມນົບນ້ອມ ແລ້ວຮັບສານອັນປະເສີດນັ້ນໄປ

Verse 37

उत्पत्य सहसा राजञ्जगामाकाशमण्डलम् । ततः पक्षी गतः शीघ्रं वसुराजसमीपतः

ໂອ ພະຣາຊາ! ມັນກາງປີກຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ ແລ້ວບິນເຂົ້າສູ່ມະນະດົມແຫ່ງຟ້າອັນກວ້າງໃຫຍ່। ຕໍ່ມານົກນັ້ນກໍບິນໄວໄປຫາພະຣາຊາວະສຸ।

Verse 38

क्षिप्ते लेखे शुकेनैव सत्यभामाविसर्जिते । वसुराज्ञा ततो लेखो गृह्य हस्तेऽवधारितः

ເມື່ອນົກແກ້ວທີ່ສັດຍະພາມາສົ່ງມາ ປ່ອຍຈົດໝາຍລົງ ພະຣາຊາວະສຸກໍຍົກຂຶ້ນຖືໄວ້ໃນພະຫັດ ແລະພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດ।

Verse 39

लेखार्थं चिन्तयित्वा तु गृह्य वीर्यं नरेश्वरः । अमोघं पुटिकां कृत्वा प्रतिलेखेन मिश्रितम्

ເມື່ອພິຈາລະນາຄວາມໝາຍແຫ່ງຈົດໝາຍແລ້ວ ພະນເຣສະວອນ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ໄດ້ນໍາເອົາພະພືດຂອງພະອົງ ທໍາເປັນຫໍ່ອັນບໍ່ເສຍເປົ່າ ແລະບັນຈຸຮ່ວມກັບຂໍ້ຄວາມຕອບກັບທີ່ຂຽນໄວ້।

Verse 40

शुकस्य सोऽपयामास गच्छ राज्ञीसमीपतः । प्रणम्य वसुराजानं बीजं गृह्योत्पपात ह

ພະອົງມອບໃຫ້ນົກແກ້ວ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຈົ່ງໄປຫາພະຣາຊິນີ” ນົກນັ້ນນ້ອມນະມັດສະການພະຣາຊາວະສຸ ແລ້ວຮັບເອົາພະພືດ ແລະບິນຂຶ້ນໄປ।

Verse 41

समुद्रोपरि सम्प्राप्तः शुकः श्येनेन वीक्षितः । सामिषं तं शुकं ज्ञात्वा श्येनस्तमभ्यधावत

ເມື່ອນົກແກ້ວບິນມາຮອດເທິງທະເລ ນົກເຫຍື່ອກໍເຫັນມັນ। ຮູ້ວ່ານົກແກ້ວນັ້ນຄືກຳລັງຖືເນື້ອເປັນເຫຍື່ອ ນົກເຫຍື່ອຈຶ່ງໂຜບິນພຸ່ງເຂົ້າຫາ।

Verse 42

हतश्चञ्चुप्रहारेण शुकः श्येनेन भारत । मूर्च्छया तस्य तद्बीजं पतितं सागराम्भसि

ໂອ ພາຣະຕະ! ນົກແກ້ວຖືກນົກຫຼຽວຕີດ້ວຍປາກຈົນສະຫຼົບລົງ; ເນື່ອງຈາກຄວາມສະຫຼົບນັ້ນ ເມັດພັນຂອງມັນຕົກລົງໃນນ້ຳທະເລ.

Verse 43

मत्स्येन गिलितं तच्च बीजं वसुमहीपतेः । कन्या मत्स्योदरे जाता तेन बीजेन सुन्दरि

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ! ເມັດພັນຂອງພະຣາຊາວະສຸນັ້ນ ຖືກປາກືນໄປ; ເນື່ອງຈາກເມັດພັນນັ້ນ ຈາກທ້ອງປາໄດ້ເກີດທິດາຜູ້ໜຶ່ງ.

Verse 44

प्राप्तोऽसौ लुब्धकैर्मत्स्य आनीतः स्वगृहं ततः । यावद्विदारितो मत्स्यस्तावद्दृष्टा त्वमुत्तमे

ປານັ້ນຖືກພວກນາຍພານ-ຊາວປະມົງຈັບໄດ້ ແລ້ວນຳໄປບ້ານຂອງຕົນ; ເມື່ອຜ່າປານັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໂອ ຜູ້ປະເສີດ ເຈົ້າກໍຖືກເຫັນ.

Verse 45

शशिमण्डलसङ्काशा सूर्यतेजःसमप्रभा । दृष्ट्वा त्वां हर्षिताः सर्वे कैवर्ता जाह्नवीतटे

ງາມດັ່ງວົງເດືອນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າກັບລັດສະມີຕາເວັນ—ເມື່ອເຫັນເຈົ້າ ຊາວປະມົງທັງປວງກໍຍິນດີປິຕິຢູ່ຝັ່ງຊາຫນະວີ (ຄົງຄາ).

Verse 46

हर्षितास्ते गताः सर्वे प्रधानस्य च मन्दिरम् । स्त्रीरत्नं कथयामासुर्गृहाण त्वं महाप्रभम्

ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ໄປຫາເຮືອນຂອງຫົວໜ້າ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ແກ້ວມະນີໃນຫມູ່ສະຕຣີໄດ້ປາກົດແລ້ວ—ໂອ ທ່ານຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງ ຂໍໃຫ້ຮັບນາງໄວ້”

Verse 47

गृहीता तेन तन्वङ्गी ह्यपुत्रेण मृगेक्षणा । भार्यां स्वामाह तन्वङ्गि पालयस्व मृगेक्षणे

ແລ້ວຊາຍຜູ້ບໍ່ມີບຸດນັ້ນ ໄດ້ຮັບເອົານາງຜູ້ອວຍອ່ອນ ມີນັຍນາດຸດກວາງເປັນພັນລະຍາ ແລະກ່າວວ່າ “ໂອ ຜູ້ອວຍອ່ອນ, ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາດຸດມຶກ, ຈົ່ງປົກປ້ອງແລະດູແລເຮືອນເຮົາ”

Verse 48

ततः सा चिन्तयामास पराशरवचस्तदा । एवमुक्त्वा तु सा तेन दत्तात्मानं नरेश्वर

ຕໍ່ມານາງໄດ້ຄິດຄວນຖ້ອຍຄຳຂອງປາຣາຊະຣະ ແລະເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ພະຣາຊາ ນາງກໍມອບຕົນໃຫ້ເຂົາດ້ວຍຄວາມຍິນຍອມເປັນການຮັບເອົາ

Verse 49

उवाच साधु मे ब्रह्मन्मत्स्यगन्धोऽनु वर्तते । ततस्तेन तु सा बाला दिव्यगन्धाधिवासिता

ນາງກ່າວວ່າ “ດີແທ້ ໂອ ພຣາຫມັນ, ກິ່ນຄາວປາຍັງຕິດຢູ່ກັບຂ້າ” ແລ້ວດ້ວຍອານຸພາບຂອງເຂົາ ນາງນ້ອຍນັ້ນກໍອົບອວນດ້ວຍກິ່ນຫອມທິບ

Verse 50

कृता योगबलेनैव ज्वालयित्वा विभावसुम् । कृत्वा प्रदक्षिणं वह्निमूढा तेन रसात्तदा

ດ້ວຍພະລັງໂຍຄະແຕ່ຢ່າງດຽວ ເຂົາໄດ້ຈຸດໄຟໃຫ້ລຸກ ແລະໃຫ້ນາງເດີນປະທັກສິນຮອບໄຟອັນສັກສິດ ແລ້ວຈຶ່ງນຳນາງໄປສູ່ບ່ອນສະງົບສະງັດ

Verse 51

जलयानस्य मध्ये तु कामस्थानान्यसंस्पृशत् । ज्ञात्वा कामोत्सुकं विप्रं भीता सा धर्मनन्दन

ແຕ່ໃນກາງເຮືອນ້ຳນັ້ນ ນາງບໍ່ຍອມໃຫ້ແຕະຕ້ອງບ່ອນອັນເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງກາມ. ເມື່ອຮູ້ວ່າພຣາຫມັນນັ້ນຮ້ອນຮົນດ້ວຍຄວາມໃຄ່ ນາງກໍຫວາດກົວ, ໂອ ບຸດແຫ່ງທຳ

Verse 52

हसन्ती तमुवाचाथ देव त्वं लोकसन्निधौ । न लज्जसे कथं धीमन्कुर्वाणः पामरोचितम्

ນາງຍິ້ມແລ້ວກ່າວກັບເຂົາວ່າ: “ຂ້າແຕ່ເທວະ, ທ່ານຢູ່ຕໍ່ໜ້າຜູ້ຄົນ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ, ເຮັດການທີ່ເໝາະແຕ່ຄົນຕ່ຳຊ້າ ແລ້ວໄຍບໍ່ອາຍ?”

Verse 53

ततस्तेन क्षणं ध्यात्वा संस्मृता हृदि तामसी । आगता तामसी माया यया व्याप्तं चराचरम्

ຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ນັ່ງພິຈາລະນາຊົ່ວຂະນະ ແລ້ວລະລຶກໃນໃຈເຖິງພະລັງທາມະສີອັນມືດ. ແລ້ວມາຍາທາມະສີນັ້ນກໍປາກົດ ຊຶ່ງແຜ່ຄອບຄຸມໂລກທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ

Verse 54

ततः सा विस्मिता तेन कर्मणैव तु रञ्जिता । ब्रह्मचर्याभितप्तेन स्त्रीसौख्यं क्रीडितं तदा

ແລ້ວນາງກໍທັງປະຫລາດໃຈ ແລະຍິນດີດ້ວຍການກະທຳນັ້ນ. ດ້ວຍອານຸພາບຂອງຜູ້ທີ່ຖືພຣະພົມຈັນຍາ ແລະຖືກຊຳລະດ້ວຍຄວາມຮ້ອນແຫ່ງຕະປະ, ນາງຈຶ່ງໄດ້ສຳຜັດສຸກແຫ່ງສະຕຣີດັ່ງການຫຼິ້ນ

Verse 55

ततः सा तत्क्षणादेव गर्भभारेण पीडिता । प्रसूता बालकं तत्र जटिलं दण्डधारिणम्

ຕໍ່ມາ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ນາງຖືກກົດທັບດ້ວຍນ້ຳໜັກແຫ່ງຄັນ ແລ້ວກໍຄອດລູກຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເກີດເປັນເດັກຊາຍ—ມີຜົມຊະຕາ ແລະຖືດັນດາ (ໄມ້ເທົ້າ)

Verse 56

कमण्डलुधरं शान्तं मेखलाकटिभूषितम् । उत्तरीयकृतस्कन्धं विष्णुमायाविवर्जितम्

ເຂົາຖືກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ມີຈິດໃຈສະຫງົບ ປະດັບແອວດ້ວຍເມຂະລາ. ຜ້າອຸດຕະຣີຍະພາດໄວ້ທີ່ບ່າ; ປາດສະຈາກໂມຫະ ແລະພົ້ນແມ່ນກະທັ້ງມາຍາຂອງພຣະວິດສະນຸ

Verse 57

ततोऽपि शङ्किता पार्थ दृष्ट्वा तं कलबालकम् । वेपमाना ततो बाला जगाम शरणं मुनेः

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ໂອ ປາຣຖະ ເມື່ອນາງເຫັນເດັກນ້ອຍຜູ້ອັດສະຈັນນັ້ນ ນາງກໍຫວາດຫວັ່ນ. ນາງສາວນ້ອຍສັ່ນເທືອນ ແລ້ວໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະມຸນີ.

Verse 58

रक्ष रक्ष मुनिश्रेष्ठ पराशर महामते । जातं मेऽत्यद्भुतं पुत्रं कौपीनवरमेखलम् । दण्डहस्तं जटायुक्तमुत्तरीयविभूषितम्

“ຂໍຄຸ້ມຄອງ ຂໍຄຸ້ມຄອງ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ປາຣາຊະຣະຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ! ບຸດຜູ້ອັດສະຈັນຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໄດ້ເກີດແກ່ຂ້າ—ນຸ່ງຜ້າຄາວປີນ ແລະຄາດເມຂະລາອັນງາມ ຖືໄມ້ເທົ້າໃນມື ມີຜົມຊະດາ ແລະປະດັບດ້ວຍຜ້າຄຸມບ່າ”

Verse 59

पराशर उवाच । मा भैषीः स्वसुते जाते कुमारी त्वं भविष्यसि । नाम्ना योजनगन्धेति द्वितीयं सत्यवत्यपि

ປາຣາຊະຣະກ່າວວ່າ: “ຢ່າຢ້ານເລີຍ ແມ່ນແຕ່ບຸດເກີດແລ້ວ ເຈົ້າກໍຈະຍັງເປັນພຣະພົມຈາຣິນີ. ດ້ວຍນາມ ເຈົ້າຈະເອີ້ນວ່າ ‘ໂຢຊະນະຄັນທາ’ ແລະນາມທີສອງຄື ‘ສັດຍະວະຕີ’.”

Verse 60

शंतनुर्नाम राजा यः स ते भर्ता भविष्यति । प्रथमा महिषी तस्य सोमवंशविभूषणा

“ກະສັດນາມ ‘ຊັນຕະນຸ’ ຈະເປັນສາມີຂອງເຈົ້າ. ເຈົ້າຈະເປັນມະເຫສີອົງທໍາອິດຂອງພຣະອົງ ເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງໂສມະວົງ (ວົງຈັນທຣາ).”

Verse 61

गच्छ त्वं स्वाश्रयं शुभ्रे पूर्वरूपेण संस्थिता । मा विषादं कुरुष्वात्र दृष्टं ज्ञानस्य मे बलम्

“ໄປຍັງທີ່ພັກຂອງເຈົ້າເຖີດ ໂອ ນາງຜູ້ຜຸດຜ່ອງ ໂດຍກັບຄືນສູ່ຮູບເກົ່າ. ຢ່າເສົ້າໂສກຢູ່ນີ້—ຈົ່ງເຫັນພະລັງແຫ່ງຍານະຂອງເຮົາ.”

Verse 62

इत्युक्त्वा प्रययौ विप्रः सा बाला पुत्रमाश्रिता । नत्वोचे मातरं भक्त्या साष्टाङ्गं विनयानतः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນກໍຈາກໄປ។ ນາງສາວອຸ້ມລູກຊາຍໄວ້ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບດ້ວຍສັດທາ ທຳອັດຖາງຄະປຣະນາມຢ່າງນອບນ້ອມ ແລ້ວເວົ້າກັບແມ່ຂອງນາງ។

Verse 63

क्षम्यतां मातरुक्तं मे प्रसादः क्रियतामपि । ईश्वराराधने यत्नं करिष्याम्यहमम्बिके

“ແມ່ເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ອະໄພຄຳທີ່ລູກເຄີຍເວົ້າ ແລະຂໍໃຫ້ແມ່ເມດຕາລູກດ້ວຍ ໂອ້ ແມ່ອັມບິກາ ລູກຈະພາກເພຍຢ່າງເຕັມທີ່ໃນການບູຊາອີສະວະຣະ”

Verse 64

ततः सा पुत्रवाक्येन विषण्णा वाक्यमब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ນາງເສົ້າໃຈເນື່ອງຈາກຄຳຂອງລູກ ແລ້ວເວົ້າດ້ວຍຄວາມໂສກ

Verse 65

योजनगन्धोवाच । मा त्यक्त्वा गच्छ वत्साद्य मातरं मामनागसम् । त्वद्वियोगेन मे पुत्र पञ्चत्वं भाव्यसंशयम्

ໂຢຊະນະຄັນທາ ກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ຢ່າປະຖິ້ມແມ່ແລ້ວໄປໃນຕອນນີ້ ຢ່າລະທິ້ມແມ່ຜູ້ບໍ່ມີຜິດນີ້ເລີຍ ຖ້າຂາດເຈົ້າ ລູກຂອງແມ່ ແມ່ຈະພົບຄວາມຕາຍແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ”

Verse 66

नास्ति पुत्रसमः स्नेहो नास्ति भ्रातृसमं कुलम् । नास्ति सत्यपरो धर्मो नानृतात्पातकं परम्

ບໍ່ມີຄວາມຮັກໃດເທົ່າຄວາມຮັກຕໍ່ລູກ ບໍ່ມີຜູ້ຄ້ຳຈຸນຕະກູນເທົ່າພີ່ນ້ອງ ບໍ່ມີທຳໃດສູງກວ່າການຍຶດສັດຈະ ແລະບໍ່ມີບາບໃດໃຫຍ່ກວ່າຄວາມເທັດ

Verse 67

बालभावे मया जात आधारः किल जायसे । न मे भर्ता न मे पुत्रः पश्य कर्मविडम्बनम्

ໃນວັຍສາວຂອງຂ້າ ເຈົ້າເກີດຈາກຂ້າ ຂ້າເຄີຍຄິດວ່າເຈົ້າຈະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າ। ແຕ່ບັດນີ້ຂ້າບໍ່ມີຜົວ ແລະບໍ່ມີລູກຊາຍຢູ່ຄຽງ—ເບິ່ງເຖີດ ຄວາມຢ້ອນແຍ້ງອັນໂຫດຮ້າຍຂອງກຳ।

Verse 68

व्यास उवाच । मा विषादं कुरुष्वान्तः सत्यमेतन्मयोरितम् । आपत्कालेऽस्मि ते देवि स्मर्तव्यः कार्यसिद्धये

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ຢ່າໂສກເສົ້າໃນໃຈເລີຍ ສິ່ງທີ່ຂ້າເວົ້ານັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງ. ໂອ ເທວີ, ເມື່ອຍາມທຸກຍາກ ຈົ່ງລະລຶກເຖິງຂ້າ ເພື່ອໃຫ້ການງານຂອງເຈົ້າສຳເລັດ”

Verse 69

आपदस्तारयिष्यामि क्षम्यतां मे दुरुत्तरम् । इत्युक्त्वा प्रययौ व्यासः कन्या सापि गता गृहम्

“ຂ້າຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າພົ້ນຈາກພິບັດ; ຂໍໃຫ້ອະໄພຄຳເວົ້າອັນແຂງກະດ້າງຂອງຂ້າ” ເວົ້າແລ້ວ ວະຍາສະກໍຈາກໄປ ແລະນາງສາວກໍກັບເຮືອນ

Verse 70

पराशरसुतस्तत्र विषष्णो वनमध्यतः । त्रेतायुगावसाने तु द्वापरादौ नरेश्वर

ທີ່ນັ້ນ ບຸດຂອງປະຣາສະຣະ ຄື ວະຍາສະ ຜູ້ໂສກເສົ້າຢູ່ກາງປ່າ—ໂອ ພະຣາຊາ—ໃນຍາມສິ້ນສຸດແຫ່ງໄຕຣຕາຍຸກ ແລະເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງທະວາປະຣະ ກໍດຳລົງຢູ່ໃນການຄິດພິຈາລະນາ

Verse 71

व्यासार्थं चिन्तयामासुर्देवाः शक्रपुरोगमाः । आख्यातो नारदेनैव पुत्रः पराशरस्य सः

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ວະຍາສະ ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ເລີ່ມປຶກສາກັນ। ນາຣະດະເອງໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ວ່າ ທ່ານນັ້ນແມ່ນບຸດຂອງປະຣາສະຣະ

Verse 72

कैवर्तपुत्रिकाजातो ज्ञानी जह्नुसुतातटे । ततो नारदवाक्येन आगताः सुरसत्तमाः

ຜູ້ຮູ້ (ວຽສະ) ຜູ້ເກີດຈາກລູກສາວຊາວຫາປາ ຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ຈະຫນຸສຸຕາ. ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງ ນາຣະດະ ບັນດາເທວະຜູ້ສູງສຸດກໍມາຮອດ.

Verse 73

रामः पितामहः शक्रो मुनिसङ्घैः समावृताः । आस्यादिकं पृथग्दत्त्वा साधु साध्वित्युदीरयन्

ພຣະຣາມ, ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ແລະ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ມຸນີ ໄດ້ຖວາຍການຄາລະວະ ແລະກຽດຕິຍົດຕ່າງໆ ຕາມຄວນ ພ້ອມກັບກ່າວວ່າ “ສາທຸ! ສາທຸ!”

Verse 74

पितामहेन वै बालो गर्भाधानादिसंस्कृतः । द्वीपायनो द्वीपजन्मा पाराशर्यः पराशरात्

ປິຕາມະຫະໄດ້ປະກອບສັງສະການໃຫ້ແກ່ເດັກນ້ອຍນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ພິທີ ຄັນທະພາທານ (garbhādhāna) ເປັນຕົ້ນ ຕາມພິທີທຳ. ເນື່ອງຈາກເກີດໃນເກາະ ຈຶ່ງໄດ້ນາມ ‘ດວຍປາຍະນະ’ ແລະເປັນບຸດຂອງ ປະຣາຊະຣະ ຈຶ່ງເອີ້ນ ‘ປາຣາຊະຣະຍະ’.

Verse 75

कृष्णांशात्कृष्णनामायं व्यासो वेदान्व्यसिष्यति । विरञ्चिनाभिषिक्तोऽसौ मुनिसङ्घैः पुनःपुनः

ເນື່ອງຈາກເປັນອົງສ່ວນແຫ່ງ ກຣິສນະ ຈຶ່ງມີນາມວ່າ ‘ກຣິສນະ’; ແລະໃນນາມ ‘ວຽສະ’ ທ່ານຈະຈັດລຽງແລະແບ່ງພຣະເວທ. ວິຣັນຈິ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ອະພິເສກທ່ານ ແລະຫມູ່ມຸນີກໍຖວາຍການນັບຖືຊ້ຳໆ.

Verse 76

व्यासस्त्वं सर्वलोकेषु इत्युक्त्वा प्रययुः सुराः । तीर्थयात्रा समारब्धा कृष्णद्वैपायनेन तु

ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວວ່າ “ເຈົ້າແມ່ນ ວຽສະ ໃນທຸກໂລກ” ແລ້ວຈຶ່ງຈາກໄປ. ຕໍ່ມາ ກຣິສນະດວຍປາຍະນະ ໄດ້ເລີ່ມການຈາລິກໄປຍັງຕີຣຖະອັນສັກສິດ.

Verse 77

गङ्गावगाहिता तेन केदारश्च सपुष्करः । गया च नैमिषं तीर्थं कुरुक्षेत्रं सरस्वती

ທ່ານໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະໄປນະມັດສະການເກດາຣະກັບປຸສກະຣ; ຕໍ່ມາໄປຍັງຄະຍາ, ຕີຣຖະໄນມິສະ, ກຸຣຸເກດສະເຕຣ ແລະແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ.

Verse 78

उज्जयिन्यां महाकालं सोमनाथं प्रभासके । पृथिव्यां सागरान्तायां स्नात्वा यातो महामुनिः

ໃນອຸຈຈະຍິນີ ທ່ານໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາກາລ; ທີ່ປຣະພາສ ທ່ານໄດ້ໄປນະມັດສະການໂສມນາຖ. ເມື່ອອາບນ້ຳສັກສິດທົ່ວແຜ່ນດິນຈົນເຖິງຂອບມະຫາສະໝຸດແລ້ວ ມະຫາມຸນີກໍໄດ້ເດີນທາງຕໍ່ໄປ.

Verse 79

अमृतां नर्मदां प्राप्तो रुद्रदेहोद्भवां शुभाम् । साह्लादो नर्मदां दृष्ट्वा चित्तविश्रान्तिमाप च

ທ່ານໄດ້ເຖິງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ອັນປານອະມຣິຕ ເປັນມົງຄຸນ ແລະກ່າວກັນວ່າເກີດຈາກພຣະວະລະກາຍຂອງຣຸທຣ. ເມື່ອເຫັນນະຣະມະດາດ້ວຍຄວາມປິຕິ ທ່ານໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງົບລຶກໃນຈິດໃຈ.

Verse 80

तपश्चचार विपुलं नर्मदातटमाश्रितः । ग्रीष्मे पञ्चाग्निमध्यस्थो वर्षासु स्थण्डिलेशयः

ອາໄສຢູ່ຝັ່ງນະຣະມະດາ ທ່ານໄດ້ບຳເນັດຕະປະຢ່າງຫຼາຍ: ຍາມຮ້ອນຢູ່ກາງໄຟຫ້າກອງ (ປັນຈາກນິ) ແລະຍາມຝົນນອນຢູ່ເທິງດິນເປົ່າ.

Verse 81

सार्द्रवासाश्च हेमन्ते तिष्ठन्दध्यौ महेश्वरम् । स्वान्तर्हृत्कमले स्थाप्य ध्यायते परमेश्वरम्

ຍາມໜາວ ທ່ານນຸ່ງຜ້າຊຸ່ມ ຢືນຢູ່ແລະເພ່ງພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະວະຣ. ເມື່ອປະດິດພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດໄວ້ໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈພາຍໃນ ທ່ານກໍເຂົ້າສູ່ສະມາທິຕໍ່ປຣະເມສະວະຣ.

Verse 82

सृष्टिसंहारकर्तारमछेद्यं वरदं शुभम् । नित्यं सिद्धेश्वरं लिङ्गं पूजयेद्ध्यानतत्परः

ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນສະມາທິ ພຶງບູຊາ “ສິດເທສະວະຣະ ລິງຄະ” ທຸກມື້—ເປັນມົງຄຸນ ໃຫ້ພອນ ບໍ່ອາດທຳລາຍໄດ້ ຄືພຣະຜູ້ສ້າງແລະທຳລາຍໂລກ।

Verse 83

अर्चनात्सिद्धलिङ्गस्य ध्यानयोगप्रभावतः । प्रत्यक्षः शङ्करो जातः कृष्णद्वैपायनस्य सः

ດ້ວຍການບູຊາສິດທະລິງຄະນັ້ນ ແລະດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງສະມາທິ-ໂຍຄະ ພຣະສັງກະຣະໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າກຣິດສະນະດວຍປາຍະນະຢ່າງປະຈັກສ໌।

Verse 84

ईश्वर उवाच । तोषितोऽहं त्वया वत्स वरं वरय शोभनम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ; ຈົ່ງເລືອກພອນອັນງາມສົມຄວນ”

Verse 85

व्यास उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव यदि देयो वरो मम । प्रत्यक्षो नर्मदातीरे स्वयमेव भविष्यसि । अतीतानागतज्ञोऽहं त्वत्प्रसादादुमापते

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະ ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າ ແລະຈະປະທານພອນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງທີ່ຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ. ໂອ ອຸມາປະຕິ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ຂໍໃຫ້ຂ້າຮູ້ອະດີດແລະອະນາຄົດ”

Verse 86

ईश्वर उवाच । एवं भवतु ते पुत्र मत्प्रसादादसंशयम् । त्वयि भक्तिगृहीतोऽहं प्रत्यक्षो नर्मदातटे

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ ລູກເອີຍ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ດ້ວຍພັກຕິຂອງເຈົ້າ ເຮົາຖືກດຶງໄວ້; ເຮົາຈະປາກົດຢ່າງປະຈັກສ໌ທີ່ຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ”

Verse 87

सहस्रांशार्धभावेन प्रत्यक्षोऽहं त्वदाश्रमे । इत्युक्त्वा प्रययौ देवः कैलासं नगमुत्तमम्

“ໃນຮູບແຫ່ງລັດສະໝີຄື່ງໜຶ່ງຂອງພັນລັດສະໝີ ຂ້າຈະປາກົດຢູ່ອາສຣົມຂອງເຈົ້າໂດຍປະຈັກ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພຣະເທວະໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ເຂົາໄກລາສ ອັນສູງສຸດ។

Verse 88

पत्नीसंग्रहणं जातं कृष्णद्वैपायनस्य तु । शास्त्रोक्तेन विधानेन पत्नी पालयतस्तथा

ສໍາລັບ ກຣິສນະ ດໄວປາຍນະ (ວຽາສ) ການຮັບເອົາພັນລະຍາໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລະຕາມວິທີທີ່ຊາສຕຣາກໍານົດ ທ່ານໄດ້ອຸປະຖໍາ ແລະດູແລພັນລະຍາຢ່າງຖືກຄວນ។

Verse 89

पुत्रो जातो ह्यपुत्रस्य पराशरसुतस्य च । देवैर्वर्धापितः सर्वैरिञ्चेन्द्रपुरोगमैः

ບຸດໜຶ່ງໄດ້ເກີດແກ່ພຣະຣິສີຜູ້ເຄີຍບໍ່ມີບຸດ ຄືບຸດຂອງປາຣາຊະຣະ (ວຽາສ) ເທວະທັງປວງມີອິນທຣະເປັນປະມຸກ ໄດ້ຊື່ນຊົມສະຫຼອງການເກີດອັນມົງຄຸນນັ້ນ।

Verse 90

पुत्रजन्मन्यथाजग्मुर्वशिष्ठाद्या मुनीश्वराः । तीर्थयात्राप्रसङ्गेन पराशरपुरोगमाः

ໃນເວລາທີ່ບຸດເກີດ ມຸນີຜູ້ໃຫຍ່ມີວະສິດຖະເປັນຕົ້ນ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ; ມີປາຣາຊະຣະເປັນຜູ້ນໍາ ໃນໂອກາດແຫ່ງການເດີນທາງຈາຣິກໄປຫາຕີຣຖະອັນສັກສິດ।

Verse 91

मन्वत्रिविष्णुहारीतयाज्ञवल्क्योशनोऽङ्गिराः । यमापस्तम्बसंवर्ताः कात्यायनबृहस्पती

ມະນຸ, ອະຕຣິ, ວິສນຸ, ຫາຣີຕະ, ຢາຊະນະວັລກະຍະ, ອຸຊະນະ ແລະ ອັງຄິຣະ; ພ້ອມທັງ ຍະມະ, ອາປັສຕັມບະ, ສັມວັຣຕະ, ກາຕະຍາຍນະ ແລະ ບຣິຫັສປະຕິ ກໍມາດ້ວຍ।

Verse 92

एवमादिसहस्राणि लक्षकोटिशतानि च । सशिष्याश्च महाभागा नर्मदातटमाश्रिताः

ດັ່ງນັ້ນ ມີພັນໆຊ້ອນພັນ—ເຖິງແສນ ແລະ ໂກຕິ—ບຸກຄົນຜູ້ມີບຸນຍາບາລີອັນສູງ ພ້ອມດ້ວຍສິດທິສາວົກ ໄດ້ອາໄສຢູ່ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ।

Verse 93

व्यासाश्रमे शुभे रम्ये संतुष्टा आययुर्नृप । दृष्ट्वा तान्सोऽपि विप्रेन्द्रानभ्युत्थानकृतोद्यमः

ໂອ ພະຣາຊາ ດ້ວຍໃຈອິ່ມເອີບ ພວກທ່ານໄດ້ມາຮອດອາສຣົມຂອງພຣະວະຍາສະອັນເປັນມົງຄຸນແລະງາມລະມຸນ ເມື່ອເຫັນພຣາຫມະນະມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະອົງກໍຮີບລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 94

पितुः पूर्वं प्रणम्यादौ सर्वेषां च यथाविधि । आसनानि ददौ भक्त्या पाद्यमर्घं न्यवेदयत्

ກ່ອນອື່ນ ພຣະອົງໄດ້ກົດກາບບິດາ ແລ້ວຈຶ່ງນົບນ້ອມຕໍ່ທຸກທ່ານຕາມພິທີ ດ້ວຍສັດທາໄດ້ຖວາຍອາສນະ ແລະນ້ຳລ້າງຕີນ (ປາດຍະ) ພ້ອມອັຣຄະຍະເພື່ອການບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 95

कृताञ्जलिपुटो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह । उद्धृतोऽहं न सन्देहो युष्मत्सम्भाषणार्चनात्

ພຣະອົງປະນົມມືແລ້ວກ່າວວ່າ “ດ້ວຍການສົນທະນາກັບທ່ານທັງຫຼາຍ ແລະການນົບນ້ອມບູຊາທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຍ່ອມຖືກຍົກຂຶ້ນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ”

Verse 96

आरण्यानि च शाकानि फलान्यारण्यजानि च । तानि दास्यामि युष्माकं सर्वेषां प्रीतिपूर्वकम्

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍດ້ວຍຄວາມຮັກ ຄືຜັກປ່າ ແລະໝາກໄມ້ທີ່ເກີດໃນພົງໄພ”

Verse 97

। अध्याय

ໝາຍສິ້ນສຸດບົດ (ອັດທະຍາຍ)

Verse 98

वर्धयित्वा जयाशीर्भिरवलोक्य परस्परम् । पराशरः समस्तैश्च वीक्षितो मुनिपुंगवैः

ເມື່ອແລກປ່ຽນພອນໄຊຊະນະ ແລະເບິ່ງກັນແລ້ວ ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ດຸດງົວອຸສະພະທັງປວງ ໄດ້ເພ່ງມອງພຣະປາຣາຊະຣະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 99

उत्तरं दीयतां तात कृष्णद्वैपायनस्य च । एवमुक्तस्तु तैः सर्वैर्भगवान्स पराशरः । प्रोवाच स्वात्मजं व्यासमृषीणां यच्चिकीर्षितम्

“ຂໍໃຫ້ຕອບເຖີດ ລູກເອີຍ—ແກ່ກຣິສນະ ດວຍປາຍະນະ ດ້ວຍ.” ເມື່ອທຸກທ່ານກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະພາຄະວານ ປາຣາຊະຣະ ໄດ້ບອກແກ່ບຸດຂອງຕົນ ຄື ວະຍາສ ເຖິງສິ່ງທີ່ພວກລິສີປາດຖະນາຈະກະທຳ

Verse 100

श्रीपराशर उवाच । नेच्छन्ति दक्षिणे कूले व्रतभङ्गभयादथ । भोजनं भोक्तुकामास्ते श्राद्धे चैव विशेषतः

ສຣີປາຣາຊະຣະ ກ່າວວ່າ: “ເນື່ອງຈາກຢ້ານວ່າພຣະຕະຈະຂາດ ພວກເຂົາບໍ່ປາດຖະນາຈະຮັບປະທານຢູ່ຝັ່ງໃຕ້; ແຕ່ກໍປາດຖະນາຈະຮັບພັດຕາຫານ ໂດຍພິເສດໃນພິທີສຣາດທະ”

Verse 101

व्यास उवाच । करोमि भवतामुक्तमत्रैव स्थीयतां क्षणम् । यावत्प्रसाद्य सरितं करोमि विधिमुत्तमम्

ວະຍາສ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຕາມທີ່ທ່ານກ່າວ. ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານຢູ່ນີ້ຊົ່ວຄາວ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາໃຫ້ແມ່ນ້ຳພໍໃຈ ແລະປະກອບພິທີອັນປະເສີດຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ”

Verse 102

एवमुक्त्वा शुचिर्भूत्वा नर्मदातटमास्थितः । स्तोत्रं जगाद सहसा तन्निबोध नरेश्वर

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເຂົາໄດ້ຊໍາລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ໍານຣະມະດາ। ແລ້ວທັນທີກໍໄດ້ສວດບົດສະໂຕຕຣ—ຂໍພະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງເຖີດ।

Verse 103

जय भगवति देवि नमो वरदे जय पापविनाशिनी बहुफलदे । जय शुम्भनिशुम्भकपालधरे प्रणमामि तु देवनरार्तिहरे

ຊະນະແດ່ພຣະພະຄະວະຕີ ເທວີ, ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ປະທານພອນ! ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ທໍາລາຍບາບ ຜູ້ປະທານຜົນອັນຫຼາຍ! ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ຖືກະໂຫຼກຂອງ ຊຸມພະ ແລະ ນິຊຸມພະ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກາບໄຫວ້ ພຣະຜູ້ລຶບທຸກຂອງເທວະແລະມະນຸດ।

Verse 104

जय चन्द्रदिवाकरनेत्रधरे जय पावकभूषितवक्त्रवरे । जय भैरवदेहनिलीनपरे जय अन्धकरक्तविशोषकरे

ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ມີຈັນທຣາ ແລະ ສຸຣິຍະເປັນດວງເນດ; ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພັກອັນປະເສີດປະດັບດ້ວຍໄຟ. ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ສະຖິດໃນກາຍຂອງໄພຣະວະ; ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ເຮັດໃຫ້ເລືອດຂອງອັນທະກະແຫ້ງຫາຍ।

Verse 105

जय महिषविमर्दिनि शूलकरे जय लोकसमस्तकपापहरे । जय देवि पितामहरामनते जय भास्करशक्रशिरोऽवनते

ຊະນະແດ່ພຣະມະຫິສະວິມັຣດິນີ ຜູ້ປາບອະສຸຣະຄວາຍ ແລະຜູ້ຖືຕຣິສູນ; ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ລຶບບາບຂອງໂລກທັງປວງ. ຊະນະແດ່ພຣະເທວີ ຜູ້ທີ່ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຍິນດີບູຊາ; ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ທີ່ພາສະກະຣະ (ຕາເວັນ) ແລະ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ກໍກົ້ມສີສະນົບນ້ອມ।

Verse 106

जय षण्मुखसायुध ईशनुते जय सागरगामिनि शम्भुनुते । जय दुःखदरिद्रविनाशकरे जय पुत्रकलत्रविवृद्धिकरे

ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ທີ່ອີຊະ ແລະ ສະກັນທະຜູ້ມີຫົກໜ້າພ້ອມອາວຸດ ນົບນ້ອມບູຊາ; ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ໄຫຼໄປສູ່ມະຫາສະໝຸດ ຜູ້ທີ່ຊັມພູສັນລະເສີນ. ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ທໍາລາຍຄວາມທຸກແລະຄວາມຍາກຈົນ; ຊະນະແດ່ພຣະຜູ້ເພີ່ມພູນລູກແລະຄູ່ຄອງ ໃຫ້ຄວາມສຸກແລະບຸນກຸສົນ।

Verse 107

जय देवि समस्तशरीरधरे जय नाकविदर्शिनि दुःखहरे । जय व्याधिविनाशिनि मोक्षकरे जय वाञ्छितदायिनि सिद्धवरे

ຊະນະແດ່ພຣະເທວີ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສັດມີກາຍທັງປວງ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປີດເຜີຍສະຫວັນ ແລະກຳຈັດທຸກຂ໌. ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທຳລາຍໂລກພະຍາດ ແລະປະທານໂມກສະ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານພອນຕາມປາຖະໜາ—ສູງສຸດໃນຫມູ່ສິດທະ ແລະຜູ້ໃຫ້ຄວາມສຳເລັດ.

Verse 108

एतद्व्यासकृतं स्तोत्रं यः पठेच्छिवसन्निधौ । गृहे वा शुद्धभावेन कामक्रोधविवर्जितः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ອ່ານສະໂຕຕຣະນີ້ ອັນພຣະວະຍາສະແຕ່ງໄວ້ ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ໃນສຳນັກພຣະສິວະ ຫຼືຢູ່ເຮືອນ ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ ແລະປາສຈາກກາມກັບໂທສະ,

Verse 109

तस्य व्यासो भवेत्प्रीतः प्रीतश्च वृषवाहनः । प्रीता स्यान्नर्मदा देवी सर्वपापक्षयंकरी

ຕໍ່ຜູ້ສວດນັ້ນ ພຣະວະຍາສະຈະພໍໃຈ ແລະພຣະສິວະຜູ້ມີວົວເປັນພາຫະນະ (ວຣິສະວາຫະນະ) ກໍພໍໃຈ. ພຣະນາງນະຣະມະດາເທວີກໍປະທານພຣະເມດຕາ—ຜູ້ທຳໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນໄປ.

Verse 110

न ते यान्ति यमालोकं यैः स्तुता भुवि नर्मदा । पितामहोऽपि मुह्येत देवि त्वद्गुणकीर्तनात्

ຜູ້ທີ່ສັນລະເສີນນະຣະມະດາໃນໂລກນີ້ ຈະບໍ່ໄປສູ່ຍະມະໂລກ. ໂອ ພຣະເທວີ, ແມ່ນແຕ່ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ກໍຈະພິສົງໃນການຂັບຂານພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງ.

Verse 111

वाक्पतिर्नैव ते वक्तुं स्वरूपं वेद नर्मदे । कथं गुणानहं देवि त्वदीयाञ्ज्ञातुमुत्सहे

ໂອ ນະຣະມະດາ, ແມ່ນແຕ່ວາກປະຕິ ຈ້າວແຫ່ງວາຈາ ກໍບໍ່ຮູ້ຈະກ່າວພັນນາພຣະຮູບພຣະອົງໃຫ້ຖືກຕ້ອງແທ້. ແລ້ວໂອ ພຣະເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ້າຮູ້ ແລະຂັບຂານພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 112

इति ज्ञात्वा शुचिं भावं वाङ्मनःकायकर्मभिः । प्रसन्ना नर्मदादेवी ततो वचनमब्रवीत्

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນັ້ນວ່າ ຈິດໃຈຂອງລາວບໍລິສຸດ—ບໍລິສຸດທັງວາຈາ ໃຈ ກາຍ ແລະກຳ—ນາງນະມະດາເທວີກໍປິຕິ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 113

सत्यवादेन तुष्टाहं भोभो व्यास महामुने । यदीच्छसि वरं किंचित्तं ते सर्वं ददाम्यहम्

“ໂອ ວະຍາສ ມະຫາມຸນີ! ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈໃນຄວາມສັດຈິງຂອງທ່ານ. ຖ້າທ່ານປາດຖະນາພອນໃດໆ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານໃຫ້ທັງໝົດ.”

Verse 114

व्यास उवाच । यदि तुष्टासि मे देवि यदि देयो वरो मम । आतिथ्यमुत्तरे कूले ऋषीणां दातुमर्हसि

ວະຍາສກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ—ຖ້າພອນນີ້ພຶງປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ຂໍພຣະອົງອະນຸຍາດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍອາຕິຖະຍະອັນສັກສິດແກ່ບັນດາລິສີ ຢູ່ຝັ່ງເໜືອຂອງພຣະອົງ.”

Verse 115

नर्मदोवाच । अयुक्तं याचितं व्यास विमार्गे यत्प्रवर्तनम् । इन्द्रचन्द्रयमैः शक्यमुन्मार्गे न प्रवर्तितुम्

ນາງນະມະດາກ່າວວ່າ: “ໂອ ວະຍາສ, ສິ່ງທີ່ທ່ານຂໍນັ້ນບໍ່ສົມຄວນ—ເປັນການຊັກນຳໃຫ້ເດີນອອກນອກທາງທຳ. ແມ່ນແຕ່ອິນທຣາ ຈັນທຣາ ແລະ ຍະມະ ກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ໃຜເດີນໄປໃນທາງຜິດໄດ້.”

Verse 116

याचस्वान्यं वरं पुत्र यत्किंचिद्भुवि दुर्लभम् । एतच्छ्रुत्वा वचो देव्या व्यासो मूर्च्छां यतस्तदा

“ລູກເອີຍ ຈົ່ງຂໍພອນອື່ນ—ສິ່ງໃດກໍໄດ້ທີ່ຫາຍາກໃນໂລກນີ້.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເທວີ ວະຍາສກໍຫມົດສະຕິລົງໃນທັນທີ.

Verse 117

वृथा क्लेशोऽद्य मे जात इति मत्वा पपात ह । धरणी चलिता सर्वा सशैलवनकानना

ເຂົາຄິດວ່າ “ຄວາມພາກພຽນຂອງຂ້າໃນມື້ນີ້ກາຍເປັນສູນເປົ່າ” ແລ້ວກໍລົ້ມລົງ। ແຜ່ນດິນທັງປວງສັ່ນສະເທືອນ ພ້ອມພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະດົງພົງພະນາ।

Verse 118

मूर्च्छापन्नं ततो व्यासं दृष्ट्वा देवाः सवासवाः । हाहाकारमुखाः सर्वे तत्राजग्मुः सहस्रशः

ເມື່ອເຫັນພຣະວະຍາສະຕົກຢູ່ໃນອາການສະຫຼົບ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມພຣະອິນທຣາກໍຮ້ອງຮຽກດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ; ແລະທຸກອົງກໍພາກັນມາທີ່ນັ້ນເປັນພັນໆ.

Verse 119

व्यासमुत्थापयामासुर्वेदव्यसनतत्परम् । ब्राह्मणार्थे च संक्लिष्टो नात्महेतोः सरिद्वरे

ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຊ່ວຍພະຍຸງພຣະວະຍາສະ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນພຣະເວທ ໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ। ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດນັ້ນ ທ່ານທຸກຂ໌ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນະ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຕົນເອງ.

Verse 120

गवार्थे ब्राह्मणार्थे च सद्यः प्राणान्परित्यजेत् । एवं सा नर्मदा प्रोक्ता ब्रह्माद्यैः सुरसत्तमैः

“ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂຄ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນະ ຄວນຍອມສະຫຼະຊີວິດໄດ້ໃນທັນທີ” ດັ່ງນີ້ແມ່ນຄຳສັນລະເສີນນາມພຣະນຣມະດາ ທີ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະຜູ້ປະເສີດສຸດໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 121

सुशीतलैस्तं बहुभिश्च वातैर्रेवाभ्यषिञ्चत्स्वजलेन भीता । सचेतनः सत्यवतीसुतोऽपि प्रणम्य देवान्सरितं जगाद

ຕໍ່ມາ ແມ່ນ້ຳເຣວາຜູ້ຫວາດກົວ ໄດ້ປຸກໃຫ້ທ່ານຟື້ນດ້ວຍລົມເຢັນຫຼາຍສາຍ ແລະດ້ວຍການພອຍນ້ຳຂອງນາງເອງ। ເມື່ອຟື້ນສະຕິແລ້ວ ບຸດແຫ່ງສັດຍະວະຕີໄດ້ກົ້ມກາບເທວະທັງຫຼາຍ ແລ້ວກ່າວກັບແມ່ນ້ຳນັ້ນ។

Verse 122

व्यास उवाच । तीर्थैः समस्तैः किल सेवनाय फलं प्रदिष्टं मम मन्दभाग्यात् । यद्देवि पुण्या विफला ममाशा आरण्यपुष्पाणि यथा जनानाम्

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ເຂົາເວົ້າກັນວ່າ ຜົນແຫ່ງການຮັບໃຊ້ຕີຣຖະທັງປວງ ໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ແກ່ຂ້າ; ແຕ່ອະນິຈາ ເນື່ອງດ້ວຍຊະຕາອັນອາພັບ, ໂອ ເທວີ, ຄວາມຫວັງອັນເປັນບຸນຂອງຂ້າກັບໄຮ້ຜົນ—ດັ່ງດອກໄມ້ປ່າທີ່ໄຮ້ຄ່າສຳລັບຊົນທົ່ວໄປ.”

Verse 123

नर्मदोवाच । यतो यतो मां हि महानुभाव निनीषते चित्तमिलातलेऽत्र । विन्ध्येन सार्द्धं तव मार्गमद्य यास्याम्यहं दण्डधरस्य पृष्ठे

ນະຣະມະດາກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່, ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ບ່ອນໃດບ່ອນໃດທີ່ໃຈຂອງທ່ານປາດຖະນານຳຂ້າໄປ, ມື້ນີ້ຂ້າຈະໄປຕາມທາງຂອງທ່ານ—ພ້ອມກັບວິນທະຍະ—ເທິງຫຼັງຂອງດັນຑະທະຣ (Daṇḍadhara).”

Verse 124

एवमुक्तो महातेजा व्यासः सत्यवतीसुतः । दक्षिणे चालयामास स्वाश्रमस्य सरिद्वराम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະລິສີວະຍາສະຜູ້ມີເດດອັນຍິ່ງ ບຸດແຫ່ງສັດຍະວະຕີ ໄດ້ໃຫ້ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດໃນອາສຣົມຂອງຕົນ ເຄື່ອນໄປທາງທິດໃຕ້.

Verse 125

दण्डहस्तो महातेजा हुङ्कारमकरोन्मुनिः । व्यासहुङ्कारभीता सा चलिता रुद्रनन्दिनी

ມຸນີຜູ້ມີເດດ ຖືດັນຑະໄວ້ໃນມື ໄດ້ປ່ອຍສຽງຫຸງກາຣອັນບັງຄັບ; ຣີວາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຣຸທຣະ ກໍຫວາດຫວັນຕໍ່ຫຸງກາຣຂອງວະຍາສະ ແລະເລີ່ມເຄື່ອນໄປ.

Verse 126

दण्डेन दर्शयन्मार्गं देवी तत्र प्रवर्तिता । व्यासमार्गं गता देवी दृष्टा शक्रपुरोगमैः

ລາວໃຊ້ດັນຑະຊີ້ທາງ ແລະໃຫ້ເທວີເຄື່ອນໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ເທວີໄດ້ໄປຕາມທາງຂອງວະຍາສະ ແລະຖືກເຫັນໂດຍສັກກະ (ອິນທຣະ) ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ນຳຫມູ່.

Verse 127

पुष्पवृष्टिं ततो देवा व्यमुञ्चन् सह किंकरैः । किं कुर्मो ब्रूहि मे पुत्र कर्मणा ते स्म रञ्जिताः

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມບໍລິວານ ໄດ້ໂປຍດອກໄມ້ເປັນຝົນ ແລະກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາຄວນເຮັດຫຍັງ? ຈົ່ງບອກເຖີດ ໂອ້ລູກ—ດ້ວຍກຳຂອງເຈົ້າ ພວກເຮົາປິຕິຍິນດີ”

Verse 128

व्यास उवाच । तपश्च विपुलं कृत्वा दानं दत्त्वा महाफलम् । एतदेव नरैः कार्यं साधूनां यत्सुखावहम्

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອບຳເນັດຕະປະຢ່າງຫຼາຍ ແລະໃຫ້ທານອັນໃຫ້ຜົນໃຫຍ່—ນີ້ແຫຼະທີ່ມະນຸດຄວນເຮັດ: ສິ່ງທີ່ນຳຄວາມສຸກແກ່ຜູ້ດີຜູ້ສົມບູນ”

Verse 129

यदि तुष्टा महाभागा अनुग्राह्यो ह्यहं यदि । तस्मान्ममाश्रमे सर्वैः स्थीयतां नात्र संशयः

“ຖ້າພວກທ່ານຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ ພໍໃຈ—ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າສົມຄວນໄດ້ຮັບອະນຸຄຣາະ—ຂໍໃຫ້ທຸກທ່ານພັກຢູ່ໃນອາສຣົມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ”

Verse 130

आतिथ्यं शाकपर्णेन रेवामृतविमिश्रितम् । प्रतिपन्नं समस्तैर्वः पराशरमुखैर्मम । स्थातव्यं स्वाश्रमे सर्वैर्रेवाया उत्तरे तटे

“ການຕ້ອນຮັບດ້ວຍຜັກໃບ ທີ່ປົນກັບອະມຣິຕແຫ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ສຳລັບທ່ານທັງປວງ ໂດຍຄົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ນຳໂດຍປຣາຊະຣະ. ຂໍໃຫ້ທຸກທ່ານພັກຢູ່ອາສຣົມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງເຣວາ”

Verse 131

मार्कण्डेय उवाच । स्नानतर्पणनित्यानि कृतानि द्विजसत्तमैः । व्यासकुण्डे ततो गत्वा होमः सर्वैः प्रकल्पितः

ມາຣກັນເຑຍະກ່າວວ່າ: “ບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ປະກອບນິຕະກຳ ຄື ອາບນ້ຳ ແລະ ຕັຣປະນະ. ຈາກນັ້ນໄປຍັງ ວະຍາສະ-ກຸນຑະ ແລະທຸກຄົນໄດ້ຈັດເຮັດ ໂຫມະ (ບູຊາໄຟ) ”

Verse 132

श्रीफलैर्बिल्वपत्रैश्च जुहुवुर्जातवेदसम् । गौतमो भृगुर्माण्डव्यो नारदो लोमशस्तथा

ດ້ວຍໝາກພ້າວອັນສັກສິດ ແລະ ໃບບິລວະ ພວກເຂົາໄດ້ຖວາຍອາຮຸຕິລົງໃນ ຊາຕະເວດັສ (ພຣະອັກນີ). ໂກຕະມະ, ພຣຶກຸ, ມານດະວະຍະ, ນາຣະດະ ແລະ ໂລມະຊະ ກໍຢູ່ຮ່ວມດ້ວຍ

Verse 133

पराशरस्तथा शङ्खः कौशिकश्च्यवनो मुनिः । पिप्पलादो वसिष्ठश्च नाचिकेतो महातपाः

ພຣະຣາຊະຣະ, ຊັງຄະ, ເກົາຊິກະ ແລະ ມຸນິ ຈະຍະວະນະ; ພິບພະລາດະ, ວະສິດຖະ ແລະ ນາຈິເກຕະ ຜູ້ບຳເພັນຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ກໍຢູ່ຮ່ວມດ້ວຍ

Verse 134

विश्वामित्रोऽप्यगस्त्यश्च उद्दालकयमौ तथा । शाण्डिल्यो जैमिनिः कण्वो याज्ञवल्क्योशनोऽङ्गिराः

ວິດສະວາມິດຕະຣະ, ອະກັສຕະຍະ ແລະ ອຸດດາລະກະ ກັບ ຍະມະ ດ້ວຍ; ຊານດິລຍະ, ໄຈມິນິ, ກັນວະ, ຢາຊະຍະວັນກະຍະ, ອຸຊະນາ ແລະ ອັງຄິຣະສ—ບັນດາຣິຊີຜູ້ນ່າບູຊາເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ມາຮ່ວມ ເພື່ອປະດັບສະພາອັນສັກສິດໃນພິທີ

Verse 135

शातातपो दधीचिश्च कपिलो गालवस्तथा । जैगीषव्यस्तथा दक्षो भरतो मुद्गलस्तथा

ຊາຕາຕະປະ, ດະທີຈິ, ກະປິລະ ແລະ ກາລະວະ; ອີກທັງ ໄຈກີສະວະຍະ, ດັກຊະ, ພະຣະຕະ ແລະ ມຸດກະລະ—ທ່ານເຫຼົ່ານີ້ກໍຢູ່ໃນຫມູ່ຜູ້ມີກຽດສັກສີນັ້ນ

Verse 136

वात्स्यायनो महातेजाः संवर्तः शक्तिरेव च । जातूकर्ण्यो भरद्वाजो वालखिल्यारुणिस्तथा

ວາດສະຍາຍະນະ ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ສັມວັຣຕະ ແລະ ຊັກຕິ ດ້ວຍ; ຊາຕູກັນຍະ, ພະຣະດວາຊະ, ວາລະຂິລຍະ ແລະ ອະຣຸນິ—ຣິຊີເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດກໍຢູ່ຮ່ວມດ້ວຍ

Verse 137

एवमादिसहस्राणि जुह्वते जातवेदसम् । अक्षमालाकरोत्कीर्णा ध्यानयोगपरायणाः

ດັ່ງນັ້ນເປັນພັນໆຄັ້ງ ພວກເຂົາໄດ້ຖວາຍອາຮຸຕິລົງໃນ ຈາຕະເວດັສ ຄືໄຟສັກສິດ. ຖືລູກປະຄຳໄວ້ໃນມື ພວກເຂົາມຸ່ງໝັ້ນໃນທະຍານ ແລະການພິຈາລະນາໂຍຄະ.

Verse 138

एकचित्ता द्विजाः सर्वे चक्रुर्होमक्रियां तदा । ततः समुत्थितं लिङ्गं मोक्षदं व्याधिनाशनम्

ແລ້ວດວິຊະທັງປວງມີໃຈເປັນໜຶ່ງ ປະກອບພິທີໂຫມະ. ຈາກນັ້ນ ລິງຄະໜຶ່ງໄດ້ຜຸດຂຶ້ນ ເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ ແລະທຳລາຍໂລກໄພ.

Verse 139

अच्छेद्यं परमं देवं दृष्ट्वा व्यासस्तुतोष च । पुष्पवृष्टिं ददुर्देवा आशीर्वादान्द्विजोत्तमाः

ເມື່ອເຫັນເທວະສູງສຸດຜູ້ບໍ່ອາດຖືກທຳລາຍໄດ້ ວະຍາສະກໍເຕັມໄປດ້ວຍປິຕິ. ເທວະທັງຫຼາຍໂປຍພອນດອກໄມ້ ແລະພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດໄດ້ປະທານພອນ.

Verse 140

साष्टाङ्गं प्रणतो व्यासो देवं दृष्ट्वा त्रिलोचनम् । ब्राह्मणान्पूजयामास शाकमूलफलेन च

ເມື່ອເຫັນພຣະຜູ້ມີສາມພຣະເນດ ວະຍາສະໄດ້ກົ້ມກາບແບບສາດຕາງຄະ. ແລ້ວຈຶ່ງນັບຖືບູຊາພຣາຫມະນດ້ວຍຜັກ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້.

Verse 141

पितृपूर्वं द्विजाः सर्वे भोजिताः पाण्डुनन्दन । आशीर्वादांस्ततः पुण्यान् दत्त्वा विप्रा ययुः पुनः

ໂອ ບຸດແຫ່ງປານຑຸ ຫຼັງຈາກໄດ້ປະກອບພິທີແດ່ບັນພະບຸລຸດໃຫ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວ ດວິຊະທັງປວງກໍໄດ້ຮັບອາຫານ. ຫຼັງຈາກປະທານພອນອັນບໍລິສຸດ ວິປຣະທັງຫຼາຍກໍຈາກໄປອີກຄັ້ງ.

Verse 142

तदा प्रभृति तत्तीर्थं व्यासाख्यं प्रोच्यते बुधैः

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ບັນດິດທັງຫຼາຍປະກາດວ່າ ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນມີນາມ “ວະຍາສ-ຕີຣຖະ”

Verse 143

युधिष्ठिर उवाच । व्यासतीर्थस्य यत्पुण्यं तत्सर्वं कथयस्व मे । स्नानदानविधानं च यस्मिन्काले महाफलम्

ຢຸທິສຖິຣາກ່າວວ່າ: “ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນເຖິງບຸນກຸສົນແຫ່ງ ວະຍາສ-ຕີຣຖະ; ແລະຈົ່ງອະທິບາຍວິທີສະນານ ແລະການທານທີ່ນັ້ນ ວ່າເວລາໃດຈຶ່ງໃຫ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່”

Verse 144

श्रीमार्कण्डेय उवाच । कथयामि समस्तं ते भ्रातृभिः सह पाण्डव । कार्त्तिकस्य सिते पक्षे चतुर्दश्यां जितेन्द्रियः

ສີຣີ ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ປານດະວະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງທຸກຢ່າງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ພ້ອມກັບພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ. ໃນວັນທີ 14 ຂອງປັກສວ່າງເດືອນກາຣຕິກະ ເມື່ອຊະນະອິນທຣີຍໄດ້ແລ້ວ…”

Verse 145

उपोष्य यो नरो भक्त्या रात्रौ कुर्वीत जागरम् । स्नापयेदीश्वरं भक्त्या क्षौद्रक्षीरेण सर्पिषा

ຜູ້ໃດຖືອຸໂປສົດດ້ວຍສັດທາ ແລະເຮັດຊາກະຣະຕະຫຼອດຄືນ ຜູ້ນັ້ນພຶງອາບພຣະເຈົ້າດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ ນົມ ແລະນ້ຳມັນເນີຍໃສ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ

Verse 146

दध्ना च खण्डयुक्तेन कुशतोयेन वै पुनः । श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेत्परमेश्वरम्

ແລະດ້ວຍນົມສົ້ມທີ່ປົນນ້ຳຕານ ຈາກນັ້ນອີກຄັ້ງດ້ວຍນ້ຳທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຫຍ້າກຸສະ; ແລ້ວພຶງທາພຣະປະຣະເມສະວະຣະດ້ວຍສີຣີຂັນດະ ຄືຈັນທະນາຫອມ

Verse 147

ततः सुगन्धकुसुमैर्बिल्वपत्रैश्च पूजयेत् । मुचुकुन्देन कुन्देन कुशजातीप्रसूनकैः

ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ ແລະ ໃບບິລວະ (bilva) ພ້ອມດ້ວຍດອກມຸຈຸກຸນດະ, ດອກກຸນດະ ແລະ ດອກກຸຊະ-ຊາຕີ (ມະລິ) ເພື່ອອາຣະຈະນາ.

Verse 148

उन्मत्तमुनिपुष्पैश्च तथान्यैः कालसम्भवैः । अर्चयेत्परया भक्त्या द्वीपेश्वरमनुत्तमम्

ດ້ວຍດອກອຸນມັດຕະມຸນິ ແລະ ດອກໄມ້ອື່ນໆທີ່ບານຕາມລະດູການ ພຶງບູຊາດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຕໍ່ພຣະທະວີເປສະວະຣະ ຜູ້ຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 149

इक्षुगडुकदानेन तुष्यते परमेश्वरः । गडुकाष्टकदानेन पातकं यात्यहोर्जितम्

ດ້ວຍການຖວາຍກະດຸກະ (gaḍuka) ຈາກອ້ອຍ ພຣະປະເມສະວະຣະຍ່ອມພໍພຣະໄທ. ຖວາຍກະດຸກະ 8 ອັນ ບາບທີ່ສະສົມໃນມື້ດຽວກໍຖືກລ້າງຫາຍ.

Verse 150

मासर्जितं च नश्येत गडुकाष्टशतेन च । षाण्मासिकं सहस्रेण द्विगुणैरब्दिकं तथा

ບາບທີ່ສະສົມຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ ຖືກທຳລາຍດ້ວຍກະດຸກະ 800; ຂອງຫົກເດືອນດ້ວຍ 1,000; ແລະດ້ວຍຈຳນວນເປັນສອງເທົ່ານັ້ນ ບາບຕະຫຼອດໜຶ່ງປີກໍດັບສິ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 151

आजन्मजनितं पापमयुतेन प्रणश्यति । द्विगुणैर्नश्यते व्याधिस्त्रिगुणैः स्याद्धनागमः

ບາບທີ່ເກີດມາຕັ້ງແຕ່ກຳເນີດ ດັບສິ້ນດ້ວຍ 10,000 (ທານແບບນີ້). ດ້ວຍຈຳນວນເປັນສອງເທົ່າ ໂຣຄະພະຍາດຫາຍ; ດ້ວຍສາມເທົ່າ ຊັບສິນຈະໄຫຼເຂົ້າມາ.

Verse 152

षड्गुणैर्जायते वाग्मी सिद्धस्तद्द्विगुणैस्तथा । रुद्रत्वं दशलक्षैश्च जायते नात्र संशयः

ດ້ວຍທານຫົກປະການ ບຸກຄົນຍ່ອມເປັນຜູ້ມີວາຈາໄພເຣາະ; ດ້ວຍທານເປັນສອງເທົ່ານັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ເປັນສິດທະດ້ວຍ. ແລະດ້ວຍທານສິບແສນ ຍ່ອມບັນລຸພາວະເປັນຣຸທຣະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 153

पौर्णमास्यां नृपश्रेष्ठ स्नानं कुर्वीत भक्तितः । मन्त्रोक्तेन विधानेन सर्वपापक्षयंकरम्

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ໃນວັນເພັງ ຄວນອາບນ້ຳດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ຕາມພິທີທີ່ມົນຕຣາກໍານົດ; ຍ່ອມທໍາໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນໄປ

Verse 154

वारुणं च तथाग्नेयं ब्राह्मयं चैवाक्षयंकरम् । देवान्पित्ःन्मनुष्यांश्च विधिवत्तर्पयेद्बुधः

ຜູ້ຮູ້ຄວນກະທໍາຕັຣປະນະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແດ່ພຣະວຣຸນະ ພຣະອັຄນີ ແລະພຣະພຣະຫມາ ອັນໃຫ້ຜົນບຸນບໍ່ສິ້ນສຸດ; ເພື່ອໃຫ້ເທວະ ປິຕຣະ ແລະມະນຸດ ອິ່ມໃຈຕາມຄວນ

Verse 155

ऋचा ऋग्वेदजं पुण्यं साम्ना सामफलं लभेत् । यजुर्वेदस्य यजुषा गायत्र्या सर्वमाप्नुयात्

ດ້ວຍຣິຈາ (ṛcā) ແຫ່ງຣິກເວທ ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນເກີດຈາກຣິກເວທ; ດ້ວຍສາມັນ (sāman) ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງສາມະເວທ. ດ້ວຍຍະຊຸສ (yajus) ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງຍະຊຸຣເວທ; ແຕ່ດ້ວຍຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ຍ່ອມໄດ້ທັງໝົດນີ້

Verse 156

अक्षरं च जपेन्मन्त्रं सौरं वा शिवदैवतम् । अथवा वैष्णवं मन्त्रं द्वादशाक्षरसंज्ञितम्

ອາດຈະເຮັດຈະປະ (japa) ອັກສະຣະ-ມົນຕຣາ (Akṣara-mantra) ຫຼືມົນຕຣາສາຍສຸຣິຍະ (Saura) ຫຼືມົນຕຣາທີ່ມີພຣະສິວະເປັນເທວະຕາ. ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ອ່ານມົນຕຣາໄວສະນະວະ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ດວາດະສາກສະຣະ’ ມົນຕຣາ 12 ພະຍາງ

Verse 157

पूजयेद्ब्राह्मणान्भक्त्या सर्वलक्षणलक्षितान् । स्वदारनिरतान्विप्रान्दम्भलोभविवर्जितान्

ດ້ວຍຄວາມສັດທາຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣາຫມະນຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມປະພຶດດີ ມີປັນຍາ ມີຈິດໃຈດີ ຊື່ສັດຕໍ່ພັນລະຍາຂອງຕົນ ແລະປາສະຈາກຄວາມຫລອກລວງກັບຄວາມໂລບ।

Verse 158

भिन्नवृत्तिकरान् पापान् पतिताञ्छूद्रसेवनान् । शूद्रीग्रहणसंयुक्तान्वृषली यस्य मन्दिरे

ແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍວິທີບິດເບືອນ ປະພຶດບາບ ເປັນຄົນຕົກຕ່ຳ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຮັບໃຊ້ທີ່ບໍ່ຄວນ ມີສາຍສຳພັນຕ້ອງຫ້າມ ແລະໃນເຮືອນມີ vṛṣalī (ຍິງອະທຳ) ຄອບງຳ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນບໍ່ເໝາະເປັນຜູ້ຮັບທານ।

Verse 159

परोक्षवादिनो दुष्टान्गुरुनिन्दापरायणान् । वेदद्वेषणशीलांश्च हैतुकान् बकवृत्तिकान्

ທຳນອງດຽວກັນ ຄວນຫຼີກເວັ້ນຄົນຊົ່ວ: ຜູ້ເວົ້າລັບຫຼັງ ຜູ້ມຸ່ງນິນທາຄູອາຈານ ຜູ້ເກຽດຊັງພຣະເວດ ຜູ້ໂຕ້ຖຽງດ້ວຍເຫດຜົນຫລອກລວງ ແລະຜູ້ມີຄວາມໜ້າສະຫງ່າພາຍນອກແຕ່ໃຈຄົດຄຽວດຸດນົກກະສາ।

Verse 160

ईदृशान्वर्जयेच्छ्राद्धे दाने सर्वव्रतेषु च । गायत्रीसारमात्रोऽपि वरं विप्रः सुयन्त्रितः

ຄົນປະເພດນີ້ຄວນຖືກກັນອອກຈາກພິທີ śrāddha ຈາກການໃຫ້ທານ ແລະຈາກວັດຕະປະຕິບັດທຸກຢ່າງ। ພຣາຫມະນຜູ້ສຳລວມດີ ແມ່ນແຕ່ຮູ້ພຽງແກ່ນສານຂອງຄາຖາ Gāyatrī ກໍປະເສີດກວ່າຄົນບໍ່ຄວນທີ່ຮູ້ຫຼາຍ।

Verse 161

नायन्त्रितश्चतुर्वेदी सर्वाशी सर्वविक्रयी । ईदृशान्पूजयेद्विप्रानन्नदानहिरण्यतः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ສີ່ພຣະເວດ ແຕ່ບໍ່ສຳລວມ ກິນບໍ່ເລືອກ ແລະຂາຍທຸກສິ່ງ—ບໍ່ຄວນຖືວ່າປະເສີດ। ຄວນນະມັດສະການພຣາຫມະນຜູ້ສຳລວມ ດ້ວຍທານເປັນອາຫານ ແລະດ້ວຍ hiraṇya (ຄຳ)។

Verse 162

उपानहौ च वस्त्राणि शय्यां छत्रमथासनम् । यो दद्याद्ब्राह्मणे भक्त्या सोऽपि स्वर्गे महीयते

ຜູ້ໃດດ້ວຍສັດທາພັກດີ ຖວາຍເກີບ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ທີ່ນອນ, ຮົ່ມ ແລະ ອາສນະ ແກ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຮັບກຽດໃນສະຫວັນ.

Verse 163

प्रत्यक्षा सुरभी तत्र जलधेनुस्तथाघृता । तिलधेनुः प्रदातव्या महिष्यश्च तथैव च

ທີ່ນັ້ນ ໂຄສຸຣະພີປານດັ່ງປາກົດຕໍ່ໜ້າຕາ; ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ ‘ໂຄນ້ຳ’ ແລະ ‘ໂຄນ້ຳມັນເນີຍໃສ’. ຄວນຖວາຍ ‘ໂຄງາ’ ແລະຄວນຖວາຍ ‘ໂຄຄວາຍ’ ດ້ວຍ.

Verse 164

कृष्णाजिनप्रदाता यो दाता यस्तिलसर्पिषोः । कन्यापुस्तकयोर्दाता सोऽक्षयं लोकमाप्नुयात्

ຜູ້ໃດຖວາຍຜິວກວາງດຳ (ກຣິສນາຊິນ), ຜູ້ໃດຖວາຍງາ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍໃສ, ແລະຜູ້ໃດເຮັດກັນຍາທານພ້ອມຖວາຍຄຳພີສັກສິດ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 165

धूर्वाहौ खुरसंयुक्तौ धान्योपस्करसंयुतौ । दापयेत्स्वर्गकामस्तु इति मे सत्यभाषितम्

ຜູ້ໃດປາຖະໜາສະຫວັນ ຄວນຈັດໃຫ້ມີທານເປັນງົວຜູ້ສອງຕົວ ຝຶກດີສຳລັບເທືອກແອກ ແລະກີບແຂງແຮງ ພ້ອມທັງທັນຍາຫານ ແລະເຄື່ອງໃຊ້ຈຳເປັນ—ນີ້ແມ່ນຄຳສັດຈິງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 166

सूत्रेण वेष्टयेद्द्वीपमथवा जगतीं शुभम् । मन्दिरं परया भक्त्या परमेशमथापि वा

ດ້ວຍດ້າຍສັກສິດ (ຢັຊໂຍປະວີຕະ) ຄວນປະກອບພິທີວຽນລ້ອມເຂດເກາະສັກສິດ ຫຼື ຈະກະຕີອັນເປັນມົງຄຸນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ວັດເອງ ດ້ວຍພັກດີສູງສຸດຕໍ່ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ.

Verse 167

प्रदक्षिणां विधानेन यः करोत्यत्र मानवः । जम्बूप्लाक्षाह्वयौ द्वीपौ शाल्मलिश्चापरो नृप

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ! ຜູ້ໃດປະຕິບັດປະທັກສິນາຢູ່ນີ້ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນເຫມືອນໄດ້ປະທັກສິນາ ຊັມບູທະວີບ ແລະ ປລາກສະທະວີບ ພ້ອມທັງ ສານມະລີທະວີບ ອີກດ້ວຍ।

Verse 168

कुशः क्रौञ्चस्तथा काशः पुष्करश्चैव सप्तमः । सप्तसागरपर्यन्ता वेष्टिता तेन भारत

ກຸສະ, ກຣອຍນຈະ, ກາສະ ແລະ ປຸສກະຣະເປັນທະວີບທີ 7—ຈົນເຖິງຂອບເຂດຂອງທະເລທັງ 7—ທັງໝົດຖືກວົງລ້ອມໂດຍຜູ້ນັ້ນ, ໂອ ພາຣະຕະ।

Verse 169

द्वीपेश्वरे महाराज वृषोत्सर्गं च कारयेत् । वृषेणारुणवर्णेन माहेशं लोकमाप्नुयात्

ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊາ! ທີ່ ດະວີເປສະວະຣະ ພຶງປະກອບພິທີ ວຶສໂສຕສະກະ (ການປ່ອຍງົວຜູ້) ດ້ວຍ। ດ້ວຍການປ່ອຍງົວຜູ້ສີແດງເຮືອງ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງ ມະເຫສະ (ພຣະສິວະ)

Verse 170

यस्तु वै पाण्डुरो वक्त्रे ललाटे पादयोस्तथा । लाङ्गूले यस्तु वै शुभ्रः स वै नाकस्य दर्शकः

ແຕ່ງົວຜູ້ທີ່ມີສີຈາງຢູ່ໃບໜ້າ ທີ່ໜ້າຜາກ ແລະທີ່ຕີນ ພ້ອມທັງຫາງຂາວຜ່ອງ—ງົວນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຜູ້ຊີ້ທາງໄປສູ່ສະຫວັນ (ສະວັກຄະ)

Verse 171

नीलोऽयमीदृशः प्रोक्तो यस्तु द्वीपेश्वरे त्यजेत् । स समाः रोमसंख्याता नाके वसति भारत

ງົວຜູ້ປະເພດນີ້ເອີ້ນວ່າ ‘ນີລະ’ ຄືສີຄ່ຳ। ຜູ້ໃດປ່ອຍງົວແບບນີ້ທີ່ ດະວີເປສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະພັກອາໄສໃນສະຫວັນເປັນຈຳນວນປີເທົ່າກັບຈຳນວນຂົນໃນກາຍຂອງມັນ, ໂອ ພາຣະຕະ

Verse 172

सौरं च शांकरं लोकं वैरञ्चं वैष्णवं क्रमात् । भुनक्ति स्वेच्छया राजन्व्यासतीर्थप्रभावतः

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງ ວະຍາສະ-ຕີຣຖະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເສວຍຕາມລຳດັບ ແລະຕາມປາຖະນາ ໂລກຂອງສູຣຍະ ຂອງສັງກະຣະ ຂອງວິຣາຍຈະ (ພຣະພຣົມ) ແລະຂອງວິສນຸ.

Verse 173

सपत्नीकं ततो विप्रं पूजयेत्तत्र भक्तितः । सितरक्तानि वस्त्राणि यो दद्यादग्रजन्मने

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທີ່ນັ້ນພຶງບູຊາພຣາຫມັນພ້ອມພັນລະຍາ ດ້ວຍສັດທາ; ແລະຜູ້ໃດຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຂາວແລະແດງແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຍ່ອມໄດ້ບຸນຕາມທຳນຽມ.

Verse 174

कृत्वा प्रदक्षिणं युग्मं प्रीयतां मे जगद्गुरुः । नास्ति विप्रसमो बन्धुरिह लोके परत्र च

ເມື່ອໄດ້ກະທຳປະທັກສິນາສອງຮອບແລ້ວ ຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຄູແຫ່ງໂລກ—ພໍພຣະໄທ. ເພາະໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ບໍ່ມີຍາດໃດເທົ່າພຣາຫມັນ.

Verse 175

यमलोके महाघोरे पतन्तं योऽभिरक्षति । इतिहासपुराणज्ञं विष्णुभक्तं जितेन्द्रियम्

ໃນຍະມະໂລກອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ ຜູ້ໃດຄຸ້ມຄອງຜູ້ກຳລັງຕົກຕ່ຳ—ຜູ້ຮູ້ອິຕິຫາສະແລະປຸຣານະ ເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ວິສນຸ ແລະຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍ—

Verse 176

पूजयेत्परया भक्त्या सामगं वा विशेषतः । द्वीपेश्वरं च ये भक्त्या संस्मरन्ति गृहे स्थिताः

ພຶງບູຊາດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ—ໂດຍສະເພາະຜູ້ຂັບຮ້ອງສາມະ (ສາມະເວດິນ). ແລະຜູ້ໃດຢູ່ໃນເຮືອນແຕ່ຍັງລະລຶກເຖິງ ດວີເປສະວະຣະ ດ້ວຍສັດທາ,

Verse 177

न तेषां जायते शोको न हानिर्न च दुष्कृतम् । प्रथमं पूजयेत्तत्र लिङ्गं सिद्धेश्वरं ततः

ສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ ບໍ່ເກີດຄວາມໂສກ ບໍ່ມີການສູນເສຍ ແລະບໍ່ມີກຳຊົ່ວ. ທີ່ນັ້ນຄວນບູຊາລິງຄະນາມ “ສິດເທສະວະຣະ” ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງໄປຕໍ່.

Verse 178

यत्र सिद्धो महाभागो व्यासः सत्यवतीसुतः । अस्यैव पूजनात्सिद्धो धारासर्पो महामतिः

ທີ່ໃດທີ່ ວຽາສະ ຜູ້ມີພະພອນຍິ່ງ ບຸດຂອງ ສັດຍະວະຕີ ໄດ້ບັນລຸສິດທິ; ໂດຍການບູຊານີ້ເອງ ທ່ານທາຣາສັບພະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ກໍສໍາເລັດເຊັ່ນກັນ.

Verse 179

तत्र तीर्थे तु यो राजन्प्राणत्यागं करोति च । सूर्यलोकमसौ भित्त्वा प्रयाति शिवसन्निधौ

ໂອ ພະຣາຊາ! ຜູ້ໃດທີ່ສະລະຊີວິດຢູ່ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຈະຝ່າຜ່ານສຸຣິຍະໂລກ ແລ້ວໄປຮອດສະນິດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 180

समाः सहस्राणि च सप्त वै जले दशैकमग्नौ पतने च षोडश । महाहवे षष्टिरशीति गोग्रहे ह्यनाशके भारत चाक्षया गतिः

ໃນນ້ຳ (ໄດ້ຜົນ) ເຈັດພັນປີ; ໃນໄຟ ສິບເອັດ; ແລະໃນການຕົກຕາຍ ສິບຫົກ. ໃນສົງຄາມໃຫຍ່ ຫົກສິບ; ໃນຄອກງົວ ແປດສິບ. ແຕ່ໂອ ພາຣະຕະ, ການອົດອາຫານຈົນສິ້ນຊີວິດ ມີຄະຕິອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 181

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । वायुभूतं निरीक्षन्ते ह्यागच्छन्तं स्वगोत्रजम्

ພໍ່ ປູ່ ແລະປູ່ທວດດ້ວຍ—ເມື່ອກາຍເປັນອັນລະອຽດດັ່ງລົມ—ຍ່ອມເຝົ້າເບິ່ງຜູ້ຮ່ວມໂຄດຂອງຕົນທີ່ກໍາລັງມາ (ເພື່ອປະກອບພິທີ).

Verse 182

अस्मद्गोत्रेऽस्ति कः पुत्रो यो नो दद्यात्तिलोदकम् । कार्त्तिक्यां च विशेषेण वेशाख्यां वा तथैव च

ໃນໂຄດຣະ (gotra) ຂອງພວກເຮົາ ມີລູກຊາຍຜູ້ໃດບໍ່ ທີ່ຈະຖວາຍຕິໂລທະກະ (ນ້ຳງາ) ເປັນຕະປະນະໃຫ້ພວກເຮົາ? ໂດຍພິເສດໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ຫຼືໃນເດືອນໄວສາຂະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 183

स्वर्गतिं च प्रयास्यामस्तत्र तीर्थोपसेवनात् । एतत्ते कथितं सर्वं द्वीपेश्वरमनुत्तमम्

ໂດຍການໄປພຶ່ງພາ ແລະບຳເນົາບູຊາທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ພວກເຮົາຈະບັນລຸເສັ້ນທາງໄປສະຫວັນ. ດັ່ງນັ້ນ ທັງໝົດນີ້ໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ—ມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງ ດວີເປສະວະຣະ (Dvīpeśvara)

Verse 184

यः पठेत्परया भक्त्या शृणुयात्तद्गतो नृप । सोऽपि पापविनिर्मुक्तो मोदते शिवमन्दिरे

ໂອ ພະຣາຊາ ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຫຼືຟັງດ້ວຍໃຈຈົ່ງໝັ້ນ—ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນບາບ ແລະຊື່ນບານໃນທາມະຂອງພຣະສິວະ

Verse 185

ऊषरं सर्वतीर्थानां निर्मितं मुनिपुंगवैः । कामप्रदं नृपश्रेष्ठ व्यासतीर्थं न संशयः

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ແກ່ນສານແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ ທີ່ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ ຄື “ວະຍາສະ-ຕີຣຖະ” ມັນປະທານສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ